place

Museum De Bastei

Museum in NijmegenNatuur- en milieueducatie
De entree van De Bastei aan de voet van de Valkhofheuvel
De entree van De Bastei aan de voet van de Valkhofheuvel

Museum De Bastei is een belevingsmuseum aan de Waalkade in de Nederlandse stad Nijmegen. Het museum opende in mei 2018 en is deels gevestigd in een verdedigingswerk van het type 'bastei' - vandaar ook de naam. Het entreegebouw van het museum is gelegen aan de voet van het Valkhof, naast de Veerpoorttrappen. In het museum liggen vele archeologische restanten die in situ worden gepresenteerd. Dit ondergrondse gedeelte verbindt het entreegebouw aan de Lange Baan met het centrale gedeelte, namelijk de verdedigingstoren gevestigd aan de Waalkade. Het belevingsmuseum is gericht op de relatie tussen de stad Nijmegen, de rivier de Waal en de omliggende natuur door de eeuwen heen: van de vorming van het landschap tot het heden.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Museum De Bastei (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Museum De Bastei
Waalkade, Nijmegen Nijmegen-Centrum (Nijmegen)

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Museum De BasteiLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 51.848769444444 ° E 5.8697888888889 °
placeToon op kaart

Adres

Waalkade

Waalkade
6511 XR Nijmegen, Nijmegen-Centrum (Nijmegen)
Gelderland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

De entree van De Bastei aan de voet van de Valkhofheuvel
De entree van De Bastei aan de voet van de Valkhofheuvel
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Valkhofburcht
Valkhofburcht

De Valkhofburcht in de Nederlandse stad Nijmegen was een middeleeuwse burcht die was gelegen op de Valkhofheuvel aan de zuidoever van de Waal. Het was een groot complex met zware muren, een ringmuur, veel zalen en een zeer markante donjon. De burcht was eeuwenlang vooral een adellijke residentie, en speelde daarnaast een zekere rol als verdedigingswerk voor de stad. Wanneer de bouw precies begon, is niet duidelijk, noch is bekend of de bouw in relatief korte tijd gebeurde of verdeeld over meerdere fasen plaatsvond. Omstreeks 1155 moet de toen nieuw aangetreden Rooms-Duitse keizer Frederik Barbarossa opdracht hebben gegeven voor de bouw dan wel herbouw; hiervan getuigt de bewaard gebleven gedenktekst. Rond het begin van de dertiende eeuw moet de burcht helemaal af zijn geweest. Historici gaan er meestal van uit dat het een herbouwing was van de drie eeuwen oudere palts van Karel de Grote op dezelfde plek, die in 1047 was verwoest tijdens de opstand onder hertog Godfried II van Lotharingen tegen keizer Hendrik III. Gedurende de eerste paar eeuwen daarna vervulde de burcht een belangrijke functie als keizerlijk en koninklijk verblijf. Ook werden er in die tijd veel bestuurlijke kwesties afgehandeld. Barbarossa zelf moet er zeker viermaal hebben verbleven. De burcht stond in eerste instantie los van de eigenlijke stad en is later binnen de stadsmuren komen te liggen. In de loop van de zestiende eeuw nam het belang ervan als bestuurlijk centrum steeds meer af. Vanaf die tijd verbleven er eerst overwegend nog graven, hertogen en stadhouders. De burcht werd in deze tijd eigendom van de Staten van Gelre. Gaandeweg verloor het bouwwerk steeds meer aan betekenis en belang en ging de bouwkundige staat ervan verder achteruit. Na het beleg van 1794 is de burcht bijna helemaal afgebroken. Twee restanten zijn tot op heden behouden: de Sint-Nicolaaskapel en een deel van de Sint-Maartenskapel. Deze bouwwerken hebben tegenwoordig de status van rijksmonument. Op de plek van de burcht is aan het begin van de negentiende eeuw het Valkhofpark aangelegd, destijds een van de eerste Nederlandse stadsparken. Bezoekers kunnen hier heden ten dage onder meer de twee voornoemde kapellen bezichtigen.