place

Exposure (kunstwerk)

Collectie landschapskunst FlevolandCultuur in Lelystad
Exposure of Antony Gormley by Herman Verheij at Lelystad
Exposure of Antony Gormley by Herman Verheij at Lelystad

Exposure (Blootstelling) is een stalen kunstwerk op de Markerstrekdam bij de Houtribsluizen in Lelystad van Antony Gormley. Het werk wordt ook wel Crouching man (Hurkende man), of in de volksmond de poepende man genoemd.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Exposure (kunstwerk) (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Exposure (kunstwerk)
Markerstrekdam, Lelystad

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Exposure (kunstwerk)Lees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.521916666667 ° E 5.4253055555556 °
placeToon op kaart

Adres

Markerstrekdam

Markerstrekdam
8242 NA Lelystad
Flevoland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Exposure of Antony Gormley by Herman Verheij at Lelystad
Exposure of Antony Gormley by Herman Verheij at Lelystad
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Batavia (schip, 1995)
Batavia (schip, 1995)

De Batavia is een Nederlands spiegelretourschip dat een reconstructie is van de 17e-eeuwse Batavia. Het schip werd gebouwd van 1985 tot 1995 op de Bataviawerf in Lelystad en is daar ook te bezichtigen. De bouw was het initiatief van scheepsbouwer Willem Vos op basis van de uit archieven bekende hoofdmaten van het oorspronkelijke schip. Ten tijde van de bouw van de Batavia werkten scheepsbouwers nog niet met bouwtekeningen, maar op basis van een systeem van afgeleide maten dat van vader op zoon werd doorgegeven. De meeste informatie over 17de-eeuwse schepen komt uit geschreven bestekken, de bekende boeken van Nicolaes Witsen en Cornelis van IJk, schilderijen en tekeningen. Van de Batavia zijn geen natuurgetrouwe tekeningen bekend. Details zijn door de bouwers van de reconstructie daarom zelf ingevuld op basis van onderzoek van verwante schepen uit deze periode. Het schip is zo veel mogelijk voorzien van alle details uit die tijd, van het beeldhouwwerk op de spiegel tot het allemansend op de plaats waar de manschappen hun behoefte deden. De bouw van de reconstructie begon op 4 oktober 1985 en werd afgesloten met de tewaterlating en doop door koningin Beatrix op 7 april 1995. Het kreeg een vaste plaats als toeristische attractie in Batavialand, Lelystad, maar kwam daar bij gelegenheid vandaan. Zo figureerde het schip in de film Michiel de Ruyter; eerder kwam het al voor in de film De scheepsjongens van Bontekoe. In 2022 werd bekend dat de conditie van het schip zodanig is teruggelopen dat het schip niet langer te water kan blijven.

Telecomtoren Lelystad
Telecomtoren Lelystad

De Telecomtoren Lelystad, ook wel bekend als TV-toren Lelystad, is een betontoren met zendmast in de Nederlandse gemeente Lelystad. De voormalige PTT/KPN-toren staat aan de Oostvaardersdijk, en vlak bij de dijk Lelystad-Enkhuizen, op de Houtribhoogte in de gelijknamige wijk. Vanuit de toren heeft men een prachtig uitzicht over de Oostvaardersplassen. Het is een van de tien meest beeldbepalende gebouwen en objecten van Lelystad. Vanaf de toren worden radio- en televisie-uitzendingen, dataverkeer en (mobiele) telecommunicatie doorgegeven. Daarnaast is er ook ruimte beschikbaar voor datacenterdiensten. De toren werd in opdracht en onder toezicht van de Rijksgebouwendienst tussen 1975 en 1977 gebouwd voor de PTT, die het daarna in gebruik nam als straalverbindingstoren ten behoeve van vaste telefonie en telegrafie (telex, telefax). De toren is onderdeel van een landelijk koppelnet van straalverbindingstorens en masten die tussen 1955 en 1989 voor de PTT zijn gebouwd. De straalverbindingstoren werd samen met de aangebouwde telefooncentrale van de sector Lelystad, in mei 1979 officieel opgenomen in het telefoondistrict Utrecht van de PTT. De toren ondersteunde vroeger het telefoon- en telexverkeer tussen het noorden en westen van Nederland. Er was daartoe een permanente straalverbinding met de PTT-torens in Hilversum, Spannenburg, Wormer en Zwollerkerspel. Door de technologische ontwikkelingen op het gebied van de telecommunicatie en de toepassing van glasvezel is de toren nog maar beperkt in gebruik voor straalverbindingen. Tussen 2008 en 2022 is KPN overgegaan op IP-telefonie, daardoor zijn fysieke telefooncentrales niet meer nodig.