Hof van Grimbergen

De Bruul is een winkelstraat in de Belgische stad Mechelen. De straat verbindt de Dijle met de Grote Markt en loopt min of meer van noord naar zuid. In het zuiden loopt ze via de Fonteinbrug over in de Vijfhoek, de Graaf van Egmontstraat en de Hendrik Consciencestraat.

Onze-Lieve-Vrouw van Leliëndaal is een voormalig norbertinessenklooster, gelegen aan de Bruul te Mechelen. Enkel de kapel van Het OLV van Leliëndaelklooster is bewaard.

De Commanderij van Pitzemburg was een commanderij in de Belgische stad Mechelen. De commanderij werd rond 1200 gesticht door de "Orde der Hospitaalridders van Onze-Lieve-Vrouw der Duitsen in Jeruzalem" (Duitse Orde), ontstaan in de twaalfde eeuw tijdens de kruistochten in Palestina. De grootmeester bestuurde de verschillende landcommanderijen vanuit het Slot Mariënburg (Malbork) in Pruisen. Pizemburg werd bestuurd vanaf de commanderij van Koblenz.

De Fonteinbrug is een boogbrug over de Dijle aan het einde van de Bruul in Mechelen. De brug bestaat uit twee overspanningen uit metselwerk en een middenoverspanning in metalen liggers. Andere historische bruggen over de Dijle in het centrum van Mechelen zijn de Hoogbrug en de Kraanbrug.

De Sinte-Mettetuin is een openbare stadstuin in het centrum van Mechelen, gelegen tussen de Bruul, de Lange Schipstraat en de Schaalstraat. De tuin was eeuwenlang een binnentuin van het vroegere klooster van Onze-Lieve-Vrouw van Leliëndaal; in de loop der jaren verworden tot een versnipperde en louter functionele buitenruimte met weinig belevingswaarde. Via een ontwerpwedstrijd in 2011 en een realisatie in 2015-2016 werd de tuin heringericht tot openbare stadstuin. De Sinte-Mettetuin is thans een groene binnenplaats, op wandelafstand van de winkelstraten, en bereikbaar via drie toegangen. Onder de tuin loopt een oude vliet. De tuin is bestemd als rustplek voor bewoners en bezoekers in het stadscentrum. Het heeft ook een culturele functie: het is een groene doorsteek in de binnenstad, waar sinds 2018 het beiaardpaviljoen ‘Adèle Colson’ (genoemd naar de Vlaamse beiaardier) staat, met daarin de kamerbeiaard van de Beiaardschool. In 2022 zijn er betonnen schaaktafels geplaatst. Bezoekers kunnen daar spelen met schaakstukken die bij het nabijgelegen Sociaal Huis te leen uitgegeven worden.

De Lepelaer was een gebouw in Mechelen dat wordt toegeschreven aan Rombout II Keldermans. Het is waarschijnlijk het enige exemplaar van een burgerhuis, getekend door Rombout II Keldermans. Het gebouw staat op heden niet meer recht. Wat er nog rest zijn overblijfselen van de voorgevel van het pand, die sinds 1945 als monument worden bewaard. In 2023 werd de bescherming definitief geschrapt.

Hemelrijck is een pand uit begin zestiende eeuw aan de Onze-Lieve-Vrouwestraat in Mechelen. Het gebouw werd opgericht omstreeks 1540 door de kunstenaarsfamilie Snellinck en maakte toen deel uit van vier huizen, de vier evangelisten. Boven de deur prijken Adam en Eva in het aards paradijs. Op de gevel (overgang tussen late gotiek en renaissance) staan het Mechelse wapenschild en twee zeemeerminnen afgebeeld. Boven de vensters wisselen frontons af met halfronde timpanen. In 1902 werd het pand fors gerestaureerd onder leiding van architect Ph. Van Boxmeer. In de twintigste eeuw deed het pand dienst als café en als theaterzaal met 55 plaatsen (Mechels Miniatuur Teater vanaf 1956). In 2012 werd de gevel gerenoveerd. Sinds 1977 is het beschermd als monument.

Mechelen () (Frans: Malines, Duits: Mecheln) is een centrumstad en gemeente in de Belgische provincie Antwerpen. De stad ligt in het zuiden van die provincie, centraal tussen de steden Antwerpen en Brussel, aan de rivier de Dijle. Mechelen telt 90.355 inwoners (1 januari 2026). Het is naar aantal inwoners de zesde stad van Vlaanderen en de op een na grootste stad van de provincie, na Antwerpen. Het is tevens de op één na grootste stad aan de Dijle, na Leuven. Mechelen is tevens de hoofdplaats van het arrondissement Mechelen en de kies- en gerechtelijke kantons Mechelen, evenals rooms-katholieke hoofdzetel van het aartsbisdom Mechelen-Brussel en van de kerkprovincie België. Mechelen ligt in de referentieregio Rivierenland.

Het stadhuis van Mechelen bevindt zich aan de oostzijde van de Grote Markt van Mechelen en bestaat uit drie delen: het Paleis van de Grote Raad; het belfort; de lakenhal. Sinds 1914 doen de gebouwen dienst als stadhuis.

De Mechelse Vleeshal (ook wel Vleeshalle) werd in 1881 gebouwd door de Mechelse stadsarchitect Victor Louckx ter vervanging van de vroegere Vleeshal van 1319 op de IJzerenleen. Het monument is beschermd en ligt in de Huidevettersstraat in een rustige woonwijk in het centrum van Mechelen. Momenteel doet het gebouw dienst als markthal met op het gelijkvloers verschillende foodstandjes en op de eerste verdieping winkeltjes met kleding, meubels en accessoires. Het interieur van de Vleeshalle werd vormgegeven door interieurarchitecte Anneke Crauwels. Kenmerkend voor het gebouw zijn de twee rundskoppen aan zowel de ingang als uitgang. Aan de ingang bevindt zich een stierenkop en aan de uitgang een koeienkop. Onder de rundskoppen staat het Mechelse stadswapen met het opschrift 'In Fide Constans' ('Standvastig in het geloof').

De Onze-Lieve-Vrouwestraat in de Belgische stad Mechelen is een straat die de Korenmarkt met de Vijfhoek verbindt. Tezamen met de Hanswijkstraat en de Adegemstraat loopt deze as parallel aan de Binnendijle. De Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijlekerk is een gotische kerk gelegen aan de Onze-Lieve-Vrouwestraat. Hemelrijck is een pand uit begin zestiende eeuw in de straat, vlak naast de kerk gelegen. Tot 1857 was het Onze-Lieve-Vrouweziekenhuis hier gevestigd. De straat is uitgegroeid tot deel van het winkelgebied van Mechelen-Centrum. In de loop van 2023-2024 werd de straat heraangelegd. Sinds 20 november 2023 is de straat deel van de autoluwe zone.

Het Hof van Palermo was een stadspaleis in Mechelen. Het paleis werd in 1476 gebouwd in opdracht van Jan Carondelet, eerste voorzitter van de Grote Raad van Mechelen en genoemd naar zijn zoon Jan die aartsbisschop was in Palermo. Oorspronkelijk was het van de straat afgesloten door een voorgebouw. In 1807 stond hier de afspanning Saele Van Apollo en in 1889 de rijtuigenverhuurder Den Posthoorn, daarna ook Koninklijke Manufactuur van Wandtapijten De Wit. De familie De Wit verkocht het pand in 2003 aan het Algemeen Belgisch Vakverbond afdeling Mechelen-Kempen. Omdat de restauratiekost voor het gehele complex te hoog opliep, behield deze enkel het oudste gedeelte en vatte de restauratie van de ingebouwde huistoren aan. Andere gedeeltes werden in 2008 aan een privé projectontwikkelaar doorverkocht.Deze projectontwikkelaar (Philip van Loon) heeft het gebouw afgebroken en terug laten zetten.