place

Berlin-Niederschöneweide

Treptow-KöpenickWijk in Berlijn
Berlin Treptow Köpenick Niederschöneweide
Berlin Treptow Köpenick Niederschöneweide

Niederschöneweide is een stadsdeel in het Berlijnse zuidoostelijke district Treptow-Köpenick.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Berlin-Niederschöneweide (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Berlin-Niederschöneweide
Flutstraße, Berlijn Niederschöneweide

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Berlin-NiederschöneweideLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.456111111111 ° E 13.513111111111 °
placeToon op kaart

Adres

Flutstraße 26
12439 Berlijn, Niederschöneweide
Duitsland
mapOpenen op Google Maps

Berlin Treptow Köpenick Niederschöneweide
Berlin Treptow Köpenick Niederschöneweide
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Tierpark (metrostation)
Tierpark (metrostation)

Tierpark is een station van de metro van Berlijn, gelegen bij de ingang van het Tierpark Berlin in het stadsdeel Berlin-Friedrichsfelde. Het kwam in gebruik op 25 juni 1973, toen de Oost-Berlijnse lijn E met één station werd verlengd vanaf het eerdere eindpunt Friedrichsfelde, en is het enige ondergrondse metrostation dat in de DDR werd gebouwd. Station Tierpark, nu onderdeel van lijn U5, was het oostelijke eindpunt van de lijn totdat deze in juli 1988 werd doorgetrokken naar Elsterwerdaer Platz. Plannen voor verlenging van lijn E ontstonden al kort na de opening in 1930. Aanvankelijk wilde men de lijn in zuidelijke richting doortrekken naar Oberschönweide via Karlshorst, een villawijk waar zich na de Tweede Wereldoorlog het Sovjet-Russische militaire bestuur had gevestigd. Vanwege de grote vraag naar nieuwe woningen kreeg de woningbouw echter prioriteit over metroprojecten. Een van de eerste stadsuitbreidingsgebieden werd de omgeving van het Tierpark, waar 9000 woningen aan 25.000 mensen onderdak moesten gaan bieden. Ter ontsluiting van de nieuwe woonwijk werd besloten metrolijn E met één station te verlengen. Het nieuwe station Tierpark diende naast de inwoners van het gebied ook de 2,5 miljoen mensen die het park jaarlijks bezochten, wat het project extra lonend maakte. De aanleg van het eerste metroproject in de DDR begon in 1969. Men kon gebruikmaken van een al in 1930 gebouwde tunnelaansluiting bij de verbinding naar de bovengrondse metrowerkplaats Friedrichsfelde, gelegen ten zuiden van het toenmalige eindpunt. Na een bouwtijd van ongeveer vier jaar kwam het 1,2 kilometer lange traject op 25 juni 1973 in dienst. Het nieuwe station kreeg een ontwerp dat enigszins in overeenstemming was gebracht met de oudere stations op de lijn, ontworpen door Alfred Grenander. Ook de Russische invloed – in de bevriende Sovjet-Unie had men al veel ervaring met metrobouw en was een eigen standaard ontwikkeld – is echter zichtbaar. Station Tierpark heeft een breed eilandperron met twee rijen vierkante zuilen en een hoog dak. Hiermee weerspiegelt het metrostation het in de Sovjet-Unie veel toegepaste "zuilentype". De betegeling is uitgevoerd in de kleuren turquoise (zuilen) en crème (wanden). Een opvallend element is de dominerende toezichtsruimte, die een kleine drie meter boven het midden van het perron hangt. De ontwikkeling van Hellersdorf, een enorm nieuwbouwgebied aan de oostrand van Berlijn, maakte aan het eind van de jaren 1980 een nieuwe metroverbinding noodzakelijk. De zuidelijke verlenging van lijn E, in het kader waarvan station Tierpark was gebouwd, werd geschrapt; de metrolijn zou naar het oosten doorgetrokken moeten worden. Hiertoe legde men ten zuiden van het station een kort tunneltraject aan, dat na een scherpe bocht in oostelijke richting aansluit op het bovengrondse tracé richting Biesdorf-Süd. De afstand tot dit station bedraagt ruim 1850 meter – de grootste afstand tussen twee stations in het Berlijnse metronet.

Zwickauer Damm (metrostation)
Zwickauer Damm (metrostation)

Zwickauer Damm is een station van de metro van Berlijn, gelegen onder de gelijknamige straat op de grens van de stadsdelen Gropiusstadt en Rudow. Het metrostation werd geopend op 2 januari 1970 en ligt aan lijn U7, waarvan het twee en een half jaar het zuidoostelijke eindpunt was. Aan het begin van de 1960 verrezen op het grondgebied van de stadsdelen Britz, Buckow en Rudow, in het zuidoosten van West-Berlijn, grote nieuwe woonwijken, die een snelle openbaarvervoerverbinding nodig hadden. Om het nieuwbouwgebied te ontsluiten besloot men lijn CI (de huidige U7) te verlengen naar het zuiden. In 1963 werd de eerste etappe van de verlenging voltooid en bereikte de lijn station Britz-Süd. Ondertussen was men begonnen met de bouw van de Gropiusstadt, een grootschalig nieuwbouwgebied dat ruim 50.000 inwoners zou gaan tellen. In 1965 ging de eerste spade in de grond voor de tweede etappe van de verlenging, die lijn 7 dwars door Gropiusstadt naar de Zwickauer Damm zou brengen. Aangezien de metroaanleg samenviel met de ontwikkeling van de wijk, hoefde men hier geen rekening te houden met het stratenpatroon; straten en huizenblokken werden simpelweg later over de tunnel heen gebouwd. Dit is ook het geval bij station Zwickauer Damm: het metrostation ligt dwars op de gelijknamige straat en deels onder een woontoren. Zwickauer Damm zou niet lang het eindstation van de lijn zijn: op 1 juli 1972 werd de U7 met één station verlengd tot het huidige eindpunt Rudow. Station Zwickauer Damm werd ontworpen door Rainer Rümmler, indertijd huisarchitect van de Berlijnse metro. De wanden van het station zijn bekleed met grote olijfgroene tegels, onderbroken door een horizontale band met witte tegels, waarop de stationsnaam geschreven is. De zuilen kregen een donkergrijze betegeling. Alle in 1970 geopende metrostations in Gropiusstadt (alsmede enkele uit dezelfde periode daterende stations op de U9) hebben een dergelijk standaardontwerp zonder opsmuk; alleen de kleurstelling verschilt per station. In tegenstelling tot de perronhal, die overigens vlak onder het maaiveld ligt, werd het bovengrondse toegangsgebouw wel volgens een uniek ontwerp gebouwd. Dit gebouw staat aan de westzijde van de Zwickauer Damm en heeft een opvallend veelhoekig dak, dat op meerdere plaatsen geknikt is en buiten de muren uitsteekt. Vanuit de hal leiden trappen en roltrappen naar het midden van het eilandperron. De inbouw van een lift zal volgens de prioriteitenlijst van de Berlijnse Senaat pas na 2010 plaatsvinden.