Treptow (district)

Plänterwald is een stadsdeel in het Berlijnse district Treptow-Köpenick.

Het Sowjetisches Ehrenmal im Treptower Park (ook wel Treptower Ehrenmal genoemd) is een herdenkingsplaats in het Treptower Park in Berlijn. In mei 1949 kwam dit complex gereed. Het werd in opdracht van de Sovjetbezettingsmacht opgericht om de soldaten van het Rode Leger, die in de Tweede Wereldoorlog waren gevallen, te eren.

Spreepark was een pretpark in het noorden van Plänterwald in de Berlijnse wijk Treptow-Köpenick. Het park werd in 1969 geopend onder de naam Kulturpark Plänterwald en was met ongeveer 1,7 miljoen bezoekers per jaar het enige pretpark in de voormalige Duitse Democratische Republiek (DDR). Na de politieke veranderingen in de DDR en de samenvoeging van Oost- en West-Duitsland, werd in 1991 Spreepark herontworpen als een pretpark naar westers model, maar kreeg sinds 1999 vooral te kampen met economische moeilijkheden; het aantal bezoekers daalde tot 400.000 per jaar. Sinds het faillissement van het park en de sluiting in 2002, is het park verlaten en ligt de grond rond het park braak. In 2014 zijn er plannen gekomen om het pretpark te heropenen. Eind 2017 werd begonnen met een kleinschalige renovatie.

Het Treptower Park is een groot Berlijns park aan de oever van de Spree, in het stadsdeel Alt-Treptow, deel van het district Treptow-Köpenick. Het park van 88,2 hectare, geïnspireerd door Peter Joseph Lenné werd aangelegd door Gustav Meyer tussen 1876 en 1888. In het midden van het park werden ook een spel- en sportplein aangelegd, toen een nieuwigheid, in de vorm van een hippodroom van 250 m lengte en 100 m breedte. Later werden er ook een rozentuin met meer dan 250.000 rozelaars en een fontein aangelegd.

Elektriciteitscentrale Klingenberg is een bruinkool-gestookte thermische centrale bij Berlijn in stadsdeel Rummelsburg langs het Oder-Spree-Kanaal. Energiebedrijf Vattenfall is eigenaar van deze centrale. De primaire brandstof is bruinkool uit de Lausitzer bruinkoolmijnstreek en deze wordt versneld omgezet op aardgas om jaarlijks 600.000 ton aan CO2-uitstoot te sparen. De centrale in het oosten van Berlijn voorziet ongeveer 300.000 huishoudens van warmte.

De Verlosserskerk (Duits: Erlöserkirche) is een protestants godshuis in de wijk Victoriastadt van het Berlijnse stadsdeel Rummelsburg. De kerk werd in de jaren 1890–1892 gebouwd en valt samen met het naburige parochiehuis onder monumentenzorg. De kerk is gelegen aan de Nöldnerstraße 43.

Baumschulenweg is een stadsdeel in het Berlijnse district Treptow-Köpenick. Het stadsdeel telt een grote 19.000 inwoners en werd in 1920 ingelijfd bij Groot-Berlijn. De wijk dankt haar naam en geschiedenis aan een kwekerij (Baumschule).

Rummelsburg is een stadsdeel in het district Lichtenberg in Berlijn.

Ostkreuz is een station van de S-Bahn van Berlijn, gelegen aan de rand van stadsdeel Friedrichshain. Het werd geopend in 1882 onder de naam Stralau-Rummelsburg en werd in 1933 hernoemd in Ostkreuz (Oostkruis). Net als station Westkreuz is het een kruisingsstation met twee niveaus: boven stoppen treinen over de Ringbahn, beneden treinen over de van oost naar west lopende Stadtbahn.

Molecule Man is een serie aluminium beelden, die ontworpen is door de Amerikaanse kunstenaar Jonathan Borofsky. Ze staan onder andere in Berlijn, Los Angeles, Council Bluffs en Wakefield. De beelden bestaan uit drie menselijke figuren die tegen elkaar lijken te leunen of elkaar lijken te omhelzen. Een verwante serie beelden is de Hammering Man.

Magdalenenstraße is een station van de metro van Berlijn, gelegen onder de Frankfurter Allee, nabij de kruising met de Magdalenenstraße, in het stadsdeel Lichtenberg. Station Magdalenenstraße werd geopend op 21 december 1930 als deel van de nieuwe lijn E, de huidige U5. Het gebouwencomplex tussen de Frankfurter Allee, de Magdalenenstraße, de Ruschestraße en de Normannenstraße, direct ten noorden van het metrostation, huisvestte in de DDR-periode het hoofdkwartier van het Ministerium für Staatssicherheit; tegenwoordig is hier onder meer een Stasi-museum gevestigd. Magdalenenstraße kreeg zoals alle stations op lijn E een standaardontwerp van de hand van Alfred Grenander, indertijd huisarchitect van de Berlijnse metro. Om de sterk op elkaar gelijkende stations van elkaar te onderscheiden maakte Grenander gebruik van de zogenaamde kenkleur, die toegepast werd op vaste elementen als de wandbetegeling en de stalen steunpilaren. De toewijzing van de kenkleur volgde een zich herhalend patroon: roze, lichtgrijs, geel, blauwgroen, lichtgroen. Station Magdalenenstraße werd uitgevoerd in de kleur lichtgrijs. De perronhal is ongeveer anderhalve verdieping hoog, zodat men perron en sporen vanaf de tussenverdieping kan overzien. Aan beide uiteinden van het eilandperron leiden uitgangen naar de Frankfurter Allee. In de DDR-tijd werd de oorspronkelijke betegeling vervangen en in 1986 luisterde men de wanden op met tegeltableaus die thema's uit de 20e-eeuwse Duitse geschiedenis uitbeelden. Tussen 2003 en 2004 stak men de oudste stations van de U5 in een nieuw jasje. De wandbetegeling moest wijken voor een vandalismebestendige bekleding van geëmailleerde metaalplaten, waarbij werd teruggegrepen op het principe van de kenkleur. In station Magdalenenstraße werd echter van het oorspronkelijke kleurenschema afgeweken en koos men voor diverse groene tinten. Op de plaatsen van de tegeltableaus liet men uitsparingen in de wandbekleding, zodat deze nog altijd te zien zijn. Ook werd de verlichting verbeterd, werd er een nieuwe vloer gelegd en kwam er nieuw perronmeubilair. Het station is momenteel alleen bereikbaar via trappen, maar uiteindelijk moeten alle Berlijnse metrostations van een lift voorzien zijn. De inbouw van een lift in station Magdalenenstraße zal volgens de prioriteitenlijst van de Berlijnse Senaat pas na 2010 plaatsvinden.

Neukölln is een van de 12 districten (Verwaltungsbezirke) van Berlijn. Neukölln ligt in het zuiden van de stad en hoorde tot 1990 bij West-Berlijn. Het bestaat uit de stadsdelen Neukölln, Britz, Buckow, Rudow en Gropiusstadt.