Hoogbrug (Mechelen)

De Vismarkt is een 16de-eeuws rechthoekig plein in Mechelen, gelegen aan de noordelijke Dijle-oever tussen Drabstraat en Nauwstraat, afgezet met bakstenen kaaimuren en ijzeren leuning uit het eerste kwart van de 20ste eeuw." Op dit plein geeft de Begijnenstraat uit, genaamd naar de begijnen die hier in het begin van de 13de eeuw woonden voordat het Begijnhof werd opgericht. "Oorspronkelijk lag de vismarkt op de IJzerenleen. De geuroverlast stoorde er talloze inwoners, waaronder Margareta van Oostenrijk. Een verhuis werd door tegenstanders nog verhinderd tot na de dood van Margareta. In de erop uitgevende tot dan geheel aan weerszijden bebouwde Nauwstraat werd een deel van de huizenrij tegen de Dijle afgebroken en de vishandel werd vanaf 1531 gehouden op de vrijgemaakte locatie, heden de Vismarkt." "In 1613 bouw van overdekte galerijen, geschraagd door houten kolommen op vierkante arduinen sokkels. In 1687 plaatsen van arduinen pomp, vervangen door een gietijzeren pomp in 1865, heden verdwenen. Bakstenen kaaimuren met zandstenen speklaag; gietijzeren balusterleuning, volgens oude foto's van na 1914. De overdekte markt werd in 1953 afgebroken voor aanleg van een parking." Deze is op heden verdwenen. "Straatbeeld naar het oosten toe bepaald door het imposant hoekhuis "De Steur"; naar het zuiden toe zicht op de Dijle-overkant." . Aan de overzijde zicht op de Haverwerf. Sinds april 2011 zijn beiden verbonden door de "Van Beethovenbrug", genoemd naar Lodewijk van Beethoven (1712–1773), grootvader van de beroemde Ludwig van Beethoven, afkomstig uit deze wijk. De brug heeft bij de Mechelaars de bijnaam "Lamottige brug" gekregen, een schalkse verwijzing naar de voormalige brouwerij Lamot enerzijds en het bedenkelijke ontwerp van de constructie anderzijds. Tot 2014 vishandelsfunctie en horecazaken. Op heden een bruisende wijk in het hart van de stad, met horeca, interieurzaken en toenemende woonfunctie onder impuls van talrijke renovaties en stadsvernieuwingsprojecten zoals "het Loretteklooster" en "het Spijker". Het plein is autoluw en toegankelijk voor rolstoelgebruikers.

Het Dr. V. De Walsplein is een plein in de Vlaams-Brabantse gemeente Kortenberg. Het is vernoemd naar Victor De Wals, burgemeester van Kortenberg van 1947 tot 1951.

Brouwerij Lamot is een sedert 1994 gesloten bierbrouwerij in de Van Beethovenstraat in Mechelen in de Belgische provincie Antwerpen. De brouwerijgeschiedenis van deze locatie gaat terug tot 1627 met brouwerij De Croon. Het gebouw doet nu dienst als congres- en erfgoedcentrum.

De Lepelaer was een gebouw in Mechelen dat wordt toegeschreven aan Rombout II Keldermans. Het is waarschijnlijk het enige exemplaar van een burgerhuis, getekend door Rombout II Keldermans. Het gebouw staat op heden niet meer recht. Wat er nog rest zijn overblijfselen van de voorgevel van het pand, die sinds 1945 als monument worden bewaard. In 2023 werd de bescherming definitief geschrapt.

Beiaarden en Torenuurwerken Michiels (ook bekend als Huis Michiels) is een historisch atelier voor torenuurwerken en beiaarden, gelegen in Mechelen.

De IJzerenleen is een van de belangrijkste centrumstraten in de Belgische stad Mechelen. Ze is gelegen tussen de Grote Markt, de Vismarkt en (via de Grootbrug) de Korenmarkt. De breedte van de straat komt door het feit dat er vroeger een vliet in het midden van de IJzerenleen lag. Hier legden in de middeleeuwen schepen aan om vis te verkopen. Over een deel van de vliet werd in 1279 een houten vloer gelegd. Op deze Visbrug werd een vismarkt gehouden. In 1380 werd de vliet hier overwelfd. De handelsfunctie werd verplaatst omstreeks 1530 naar de Zoutwerf. In de volgende jaren werd de vliet afgezet met ijzeren leuningen waaraan de straat haar naam te danken heeft. Voor het Schepenhuis, dat de IJzerenleen scheidt van de Grote Markt, lagen voor de Eerste Wereldoorlog het Vleeshuis en het gildehuis van de handboogschutters (ook Huis Sint-Rumoldus). Deze gebouwen, net als de meeste oude panden aan de IJzerenleen, werden zwaar beschadigd bij een Duits bombardement in 1914. Ze werden afgebroken en aan de IJzerenleen werden vanaf 1919 tot in de jaren 1930 nieuwe panden opgetrokken. Sinds 1 juli 2020 valt de IJzerenleen binnen de autoluwe zone van de binnenstad.

De Korenmarkt (ook wel Graanmarkt) is een straat in het centrum van Mechelen, die zich bevindt tussen de Mechelse Brusselpoort op de ringweg en de IJzerenleen. De markt is het op een na hoogste niveau van de stad, alleen de nabij gelegen Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijlekerk (aan de Onze-Lieve-Vrouwestraat) ligt hoger. De Korenmarkt wordt beschouwd als de plaats van de eerste bewoning in Mechelen en het beginpunt van de stad. Eeuwen later werd, ter ere van de Mechelse patroonheilige Sint-Rombout, aan de overkant van de rivier Dijle een kapel gebouwd wat leidde tot een toevloed van pelgrims, waardoor de stad gevoelig uitbreidde. In de Middeleeuwen werd de kapel vervangen door de Sint-Romboutskathedraal. De Korenmarkt werd in de 13e eeuw al vermeld onder deze naam. De oudste bebouwing op de huidige markt zijn enkele romaanse kelders onder huisnummer 47-49. De Korenmarkt is langs alle kanten omgeven door kleine zelfstandige winkels en cafés en telt verschillende historische gebouwen: De Akeley (nummer 36), dit huis stond al bekend onder deze naam in 1533. Het werd in 1727 heropgebouwd, zoals vermeld staat in de gevelsteen. Sint-Jacob (nummers 30-32), deze afspanning werd al vermeld in 1471. In de 13e eeuw stond op deze plaats het koren- of meelhuis. In 1774 werd de houten gevel vervangen door een stenen gevel. Nummer 12, het oorspronkelijke gebouw werd verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog en rond 1919 werd een huis in art decostijl opgetrokken naar plannen van architect Chabot. Den Duytsch/Lakenhuis/Hof van Schoofs (nummer 8). Het Vosken (nummer 9), deze huisnaam werd al in 1474 vermeld in een schepenakte. Tot 1773 stonden hier drie huizen die herbouwd werden tot een gebouw met een vos in het smeedijzeren traliewerk boven de deur. Hof van Cortenbach (nummers 23-29).

Het Hof van Cortenbach is een 16e-eeuws stadspaleis gelegen aan de Korenmarkt in Mechelen. Het paleis met een huiskapel en monumentale schouw werd tussen 1520 en 1530 gebouwd in opdracht van Jan IV van Cortenbach. Zijn vader, Ywein van Cortenbach, had eind 15e eeuw het huis Den Drake (later Den Breckpot) aangekocht. Het stadspaleis werd opgetrokken op de binnenplaats van dat huis in traditionele bak- en zandsteenstijl onder steile zadeldaken. In 1660 werd een puntgevel met een beeldhouwwerk Sint-Joris te paard gebouwd in opdracht van de daar gevestigde boogschuttersgilde. Het beeld van Lucas Faydherbe werd in 1798 door de Fransen verwijderd. In 1818 werd een afspanning met de naam Frankfort ingericht. In 1843 woedde er een dakbrand in het gebouw. Het is beschermd als monument in 1982. Na jaren van leegstand en verkrotting werd het pand in 2013 aangekocht door de stad Mechelen en in 2016 werd gestart met de restauratie.

Het Hof van Schoofs is een stadspaleis aan de Korenmarkt in Mechelen uit de 15e eeuw. In de 13e eeuw stond hier al het Lakenhuis, de voorloper van de Lakenhal op de Grote Markt. In de 15e eeuw liet de familie Schoofs twee panden (Het Schaakberd en De Leeuw) samenvoegen. In 1474 verwierf Jan I Carondelet, voorzitter van het Parlement van Mechelen, het gebouw. Daarna verbleef er een Duitse handelaar, aan wie het pand zijn andere naam Den Duytsch ontleende. Midden 16e eeuw werd het pand eigendom van de wijnkoopman Claude Ritz; hij liet een torentje bouwen aan het gebouw. Het pand deed ook nog dienst als huis van de oude kruisbooggilde (vanaf 1655). In 1797 werd het door de Fransen als nationaal goed verkocht. Daarna deed het dienst als winkel, hotel en ijzerwarenmagazijn. Tot 1846 was de voorgevel versierd met een standbeeld van Sint-Joris te paard. In 1912 volgde een restauratie. Sinds 1977 is het als monument beschermd.

De Onze-Lieve-Vrouwestraat in de Belgische stad Mechelen is een straat die de Korenmarkt met de Vijfhoek verbindt. Tezamen met de Hanswijkstraat en de Adegemstraat loopt deze as parallel aan de Binnendijle. De Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijlekerk is een gotische kerk gelegen aan de Onze-Lieve-Vrouwestraat. Hemelrijck is een pand uit begin zestiende eeuw in de straat, vlak naast de kerk gelegen. Tot 1857 was het Onze-Lieve-Vrouweziekenhuis hier gevestigd. De straat is uitgegroeid tot deel van het winkelgebied van Mechelen-Centrum. In de loop van 2023-2024 werd de straat heraangelegd. Sinds 20 november 2023 is de straat deel van de autoluwe zone.

De refugie van Villers is een voormalig refugiehuis van de abdij van Villers aan de Persoonshoek in het Belgische Mechelen. Het gebouw uit de 14de eeuw werd opnieuw opgetrokken rond de 1577 en werd later aangepast. Het is een voorbeeld van traditionele bak- en zandsteenarchitectuur. Sinds 1985 is het pand beschermd als monument. Aan het pand zijn de assistentiewoningen Hof van Villers gelegen. Het gebouw ligt vlak bij de Kraanbrug over de Binnendijle.

Het Schepenhuis is een gebouw in Mechelen waar de schepenbank in de middeleeuwen haar vergaderingen hield. Het bevindt zich tussen de Grote Markt en de IJzerenleen. Het wedijvert met het schepenhuis van Aalst om de titel van oudste 'stadhuis' van Vlaanderen. In de 13e eeuw kwam Mechelen tot een economische opleving door de bloeiende lakenhandel. Daardoor groeide de nood aan gebouwen. In 1288 werd er beslist om een stenen gebouw op te richten voor de schepenbank, die tot dan in openlucht bijeenkwam. Tussen 1374 en 1375 werd het gebouw uitgebreid. De decoratie gebeurde onder andere door André Beauneveu en Jan I Keldermans. Tijdens het bewind van Karel de Stoute werd in het Schepenhuis in 1473 het Parlement van Mechelen geïnstalleerd. Dit parlement was het hoogste rechtscollege in de Nederlanden. In 1477 werd het weer afgeschaft door Maria van Bourgondië. Filips De Schone besliste om het parlement opnieuw op te richten, maar dan onder de naam Grote Raad van Mechelen. De raad verhuisde in 1616 naar het voormalige paleis van Margaretha van Oostenrijk, ook in Mechelen. Het gebouw kreeg later nog verschillende functies. Zo werd van 1811 tot 1846 de stedelijke academie er onder gebracht. Vanaf 1852 diende het gebouw als stedelijk museum. Op 1 november 1897 werd het in gebruik genomen als stadsarchief en stadsbibliotheek. Tijdens de Eerste Wereldoorlog raakte het gebouw zwaar beschadigd. Enkele restauratiecampagnes volgden, in 1916-1917, 1932 en 1934-1938. Het archief zou er tot in 1989 vertoeven, tot aan de verhuis naar de Kazerne Dossin. Vanaf 2000 diende het Schepenhuis weer als museum. In 2011 opende een tentoonstelling met werken van Rik Wouters uit de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten, aangezien dit museum gesloten is voor renovatie. Tot aan het einde van deze werken in 2017, bleef de Wouterscollectie in het Schepenhuis. Sinds 9 september 2018 is het Schepenhuis de nieuwe locatie van het toeristisch infokantoor Visit en UiT in Mechelen.