Sint Lucas Andreas Ziekenhuis

De vlam is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het beeld werd ontworpen door kunstenares Edith ten Kate (1917-1995), die het ontwierp voor het Andreas Ziekenhuis. Het door A. Binder Bronsgieterij gemaakte beeld zou volgens kenners te categoriseren zijn als organisch abstract. Diezelfde kenners zagen in het beeld een waakvlam, ten teken van de altijd waakzame verplegers, verpleegsters en andere zorgverleners. Het ziekenhuis werd in 2005 gesloopt, maar de kunst bleef deels behouden. Zo ook deze vlam, die net als de medisch afdelingen verhuisde naar het Lucasziekenhuis, dat op haar beurt in 2013 opging in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis (OLVG West). De vlam kwam vervolgens te staan aan de zuidkant van de bebouwing. Het beeld is op de sokkel voorzien van een infoplaatje; de kunstenaar heeft het in het voetstuk ondertekend; de naam van de gieterij is daar ook te vinden.

De barmhartige Samaritaan is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het Sint Lucas Ziekenhuis aan de Jan Tooropstraat gaf in 1985 de opdracht voor de maak van het beeld aan kunstenaar G.J. ten Wolde (Gert ten Wolde uit Franeker). Het beeld moet refereren aan de barmhartige Samaritaan uit de gelijknamige parabel. Een samaritaan bood hulp aan een slachtoffer van een geweldsmisdrijf, terwijl hooggeplaatsten het slachtoffer langs de kant van de weg lieten liggen (geen woorden maar daden) (Bijbelboek Lucas 10: 30-35). De hulpverlener hees het slachtoffer op zijn lastdier en bracht hem naar een logement. Het beeld werd neergezet bij de hoofdingang als teken van de roeping van het ziekenhuis in kwestie. Het ziekenhuis kreeg nadien veel verbouwingen, nieuwbouw en herindelingen, waarbij het beeld op de achtergrond geraakte; het stond jarenlang achter het zusterhuis richting Rijksweg 10. Na een nieuwe herinrichting werd het beeld weer bij de hoofdingang geplaatst, niet de daadwerkelijk ingang, maar de in- en afrit van de parkeerplaats voor bezoekers en medewerkers en patiënten van de eerste hulp. Een veel kleinere versie van het beeld wordt sinds 1999 jaarlijks uitgereikt aan de schrijver van de beste publicatie opgesteld door een medewerker van het ziekenhuis, dat in 2013 bestuurlijk opging in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis (OLVG-West).

Vogelvlucht is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. In de tweede helft van de jaren vijftig bouwde het GVB een nieuwe busgarage in het westelijk stadsdeel ter vervanging en uitbreiding van het gestaag uitbreidende autobuspark. De stadsbebouwing kwam steeds verder westwaarts, maar het gebouw aan de Jan Tooropstraat met dan nog huisnummer 107 lag eigenlijk nog in een woestenij. Garage West, zoals het gebouw bekend werd, werd in 1957 opgeleverd naar ontwerp van de architecten Bastiaan Johannis Odink, J.W. Kamerling en H. Hensel van de Dienst der Publieke Werken. Destijds was het gebruikelijk dergelijke bouwwerken te laten vergezellen door kunst in de openbare ruimte, maar in 1957 was er geen geld voor. Nederland en ook Amsterdam kreeg te maken met een bestedingsbeperking. Het gebouw moest het zonder beeld doen. De beperking was in 1958 alweer afgelopen en beeldhouwer Jan Bons kon vervolgens zijn aluminium Vogelvlucht voltooien bij de firma Louis Donker in Diemen. In december 1958 werd het beeld, vliegende vogels vanuit een nest, geplaatst en onthuld. Opvallend is dat het beeld op de bestektekeningen uit 1955 al te zien is; het beeld is dan verticaal ingetekend, terwijl het in 1958 horizontaal geplaatst is.

Brug 653 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug werd in de periode 1956-1957 gebouwd in de Jan Tooropstraat en leidt sindsdien vanuit de Jan Evertsenstraat naar de Garage West van het GVB als ook later naar het OLVG-West (voormalige (Sint Lucas Andreas Ziekenhuis). De brug is gespannen over de afwateringstocht die aan de noordzijde van de Jan Evertsenstraat is gegraven. De doorvaartbreedte is 9 meter, maar door de ondiepte van het water is dit alleen bevaarbaar door kano's en kleine bootjes. De tocht leidt verder door het Rembrandtpark, en sluit aan de andere kant aan op het water van de Slotervaart. De brug is op de leuningen/balustrades na geheel van beton. Ze is daarbij circa 21,50 meter breed, verdeeld over voet- en fietspaden en rijdekken. Op 18 september 1989 kreeg tramlijn 13 een nieuw korter tracé "de drie Jannen" en rijdt sindsdien over de brug. De brug moest daarop aangepast en verstevigd worden om het gewicht van de trams te kunnen dragen. De tram kon de rechte hoek niet ronden waardoor de brug aan de zuidzijde breder werd en de balustrade met een bocht loopt. Sinds 2014 rijden er behalve in en uitrukkende bussen naar Garage West geen buslijnen meer over de brug. De brug werd ontworpen door de Dienst der Publieke Werken, maar onbekend is de specifieke esthetische architect. De brug is samengesteld uit 129 betonnen liggers van verschillende lengten en die dragen mede circa 5070 kg staal in de leuningen etc. , aldus de aanbesteding in 1956.

Garage West is een garage gebouwd en in gebruik voor het GVB aan de Jan Tooropstraat 647 in Amsterdam-West. Het complex, waarvan het eerste gedeelte in november 1956 in gebruik werd genomen is gelegen tussen de Jan Evertsenstraat, Jan van Galenstraat en de Ringspoorbaan in Overtoomse Veld in Amsterdam-West. Vanuit deze garage worden door het GVB de daglijnen 15, 18, 21, 22, 36, 61, 62, 63 en 369 geëxploiteerd alsmede enkele spits, service en nachtlijnen.

De Aansluiting Amsterdam-Geuzenveld is een verkeersknooppunt gelegen op brug 134P in Amsterdam Nieuw-West. Ze stond vroeger bekend als afslag S105. Het verkeersknooppunt in de vorm van een Haarlemmermeeraansluiting verwerkt de onderlinge verkeersstromen tussen de Rijksweg 10 (ook wel ringweg Amsterdam) en de Jan van Galenstraat (ook wel Stadsroute 105). De Jan van Galenstraat is de aan/afvoerweg van en naar Amsterdam Geuzenveld (richting stad uit) en De Baarsjes (richting stad in). De bouw vond plaats in 2 fases in de periode eind 1967 tot en met 1969, waarbij de Jan van Galenstraat hier omhoog werd gebracht, toen het gedeelte Ringweg West tussen het Bos en Lommerplein en Jan van Galenstraat werd geopend. Het knooppunt werd toen deels in gebruik genomen (alleen aan de noordkant). Het gehele stelsel kreeg haar opening in 1972, toen ook het gedeelte van de ringweg naar de Cornelis Lelylaan geopend werd. Er werd besloten de rijksweg onder de Jan van Galenstraat door te laten kruizen. Dat bracht problemen met zich mee. Vanuit het noorden daalt de ringweg omdat ze net van de Erasmusgrachtbrug komt (een brug over de Erasmusgracht) en even later weer moet klimmen om via de Jan Evertsenbrug over de Jan Evertsenstraat te klimmen. Ze ligt als het ware in een dal (rijksweg) tussen omringende heuvels (Jan van Galenstraat). Ten zuidwesten van het complex staat het OLVG West, het voormalige Sint Lucas Andreas Ziekenhuis. Ten noordwesten is rond 2011 de woonwijk Laan van Spartaan inclusief soortvelden aangelegd. Ten noordoosten ligt een relatief oude woonwijk, de Robert Scottbuurt met woninkjes van Johannes Martinus van Hardeveld. Ten zuidoosten staat een hoogbouwkantoor in 2018 in gebruik bij de gemeente Amsterdam en laagbouw van het Reumacentrum. In het complex is nog brug 466 verwerkt, een doorgaande weg in het verlengde van de James Rosskade voor voetgangers en fietsers onder de Jan van Galenstraat door. De brug kwam voor rekening van Rijkswaterstaat, die ook met ontwerp kwam. Amsterdam moest echter zelf bijdragen aan de inrichting van de omgeving; hetgeen destijds op 3,5 miljoen gulden werd geschat. Dat er gewerkt werd met gesplitste rekeningen is terug te vinden in de leuningen; de leuningen op de brug van de rondweg verschillen aanmerkelijk met de leuningen boven de gemeentebrug 466.

Laan van Spartaan is een woonbuurt in het Amsterdamse stadsdeel West, voorheen stadsdeel Bos en Lommer. De buurt wordt begrensd door de dijk van de Ringspoorbaan in het westen, de Jan van Galenstraat in het zuiden, de Ringweg (A10) in het oosten en de Erasmusgracht in het noorden. De wijk werd in het eerste decennium van de 21e eeuw door de gemeente Amsterdam en het stadsdeel Bos en Lommer mogelijk gemaakt. De wijk is ontwikkeld door woningcorporatie Ymere en projectontwikkelaar Bouwfonds. De bouw startte in 2007 en werd voltooid in april 2021. De buurt telt ruim 1000 koop- en huurwoningen.

De Ringweg-West, van 1956 tot 2016 Einsteinweg genoemd, is een weg in Amsterdam en vormt een onderdeel van de rijksweg A10. In 1956 werd voor het eerste deel van deze weg de naam Einsteinweg vastgesteld, naar Albert Einstein (1879-1955), vermaard Amerikaans natuurkundige van Duitse geboorte. De weg loopt door de (voormalige) stadsdelen Westpoort, Bos en Lommer en Slotervaart/Overtoomse Veld, sinds 1 mei 2010 door Amsterdam-West en Amsterdam Nieuw-West. Het gedeelte van de Ringweg om Amsterdam dat de naam Einsteinweg droeg loopt van de Coentunnel tot aan het knooppunt De Nieuwe Meer. Het eerste deel van de weg werd voor het verkeer opengesteld in juni 1966 bij de opening van de Coentunnel en liep tot het Bos en Lommerplein. De Multatuliweg, die liep van het Bos en Lommerplein naar de Haarlemmerweg, werd bij het begin van de aanleg opgebroken om ruimte voor de aanleg van de Einsteinweg te maken. In verschillende fasen werd de weg verder doorgetrokken, in 1969 tot de Jan van Galenstraat, in 1972 tot de Cornelis Lelylaan en in 1975 tot De Nieuwe Meer. Hierbij werden ongelijkvloerse kruisingen met afslagen aangelegd bij de Nieuwe Hemweg (s101), Basisweg (s102), Haarlemmerweg (s103), Bos en Lommerweg (s104), Jan van Galenstraat (s105), Cornelis Lelylaan (s106) en Henk Sneevlietweg (s107). Op een aantal plaatsen, met name in de buurt van het Bos en Lommerplein, staan woningen zeer dicht langs de Einsteinweg. Dit komt doordat de weg in 1939 als stadsstraat (Multatuliweg) was ontworpen en pas in de jaren zestig werd vervangen door een autosnelweg. De vreemde doorsnijding van de Delflandpleinbuurt is hierdoor ook te verklaren. Op een deel van het tracé van deze weg was oorspronkelijk vanaf de Erasmusgracht tot aan de Slotervaart een noord-zuid lopende gracht gepland. Daarom staan de huizen ten noorden van de Jan van Galenstraat aan de James Ross-kade in plaats van -straat. De woningen die nu dicht langs de weg staan hebben veel last van verkeerslawaai en luchtvervuiling. Bij het Bos en Lommerplein is de weg in 2003 overkluisd met kantoren, waardoor deze vanaf de Bos en Lommerweg niet meer zichtbaar is. In de zomer van 2001 vond groot onderhoud plaats, toen werden ook hoge geluidsschermen geplaatst. Ook in de zomer van 2017 was de weg in de zomer een aantal weken afgesloten voor groot onderhoud, waarna deze weer circa 15 jaar mee kan. Op 13 december 2016 besloot de gemeente Amsterdam, op verzoek van wegbeheerder Rijkswaterstaat, om de naam Einsteinweg te vervangen door Ringweg-West, dit in lijn met de andere delen van de A10 die al sinds 1975 officieel Ringweg-Noord, -Oost en -Zuid heten.

VVA/Spartaan is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Amsterdam, stadsdeel Bos en Lommer. De club heeft een zaterdag- en een zondagafdeling. Het eerste zaterdagelftal speelt in de Derde klasse van het Nederlands amateurvoetbal (2020/21). Het eerste zondag elftal komt uit in de Vierde klasse zondag (2020/21). De club is ontstaan op 1 juli 1988 als een fusie van VVA (opgericht op 22 september 1901, maar bestond al eerder, ook als VVA, van 6 september 1887 tot 20 februari 1892, en mee deed aan het eerste landskampioenschap voetbal) met De Spartaan (opgericht op 20 april 1903). Beide fusieclubs hebben voor de invoering van het betaaldvoetbal in de finale van het nationale bekertoernooi gestaan: VVA in 1918 en De Spartaan in 1926 en 1937.

Erotica is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De kunstenaar Erwin de Vries kreeg van de gemeente Amsterdam rond 1971 de opdracht een sculptuur te maken voor plaatsing in een plantsoen tussen de Jan Tooropstraat en de achterzijde van laagbouwflats aan de Jan Voermanstraat. De Vries kwam met een aluminium beeld van vijf meter lengte en twee meter hoogte, dat in verband met de benodigde stevigheid intern voorzien moest worden van een stalen versterking. Erotica is een eerbetoon van De Vries aan de erotiek, een intensieve levensdrang die in zijn ogen het belangrijkste is in het leven. Het beeld zou oorspronkelijk 30.000 gulden kosten, maar vanwege de versterking en het glanzend maken van het aluminium liep die prijs verder op. De Vries liet in juni 1972 vanuit Paranam Suriname 500 kilo Lingotaluminium overkomen Het beeld werd gemaakt aan de hand van een handzamer model dat op een eettafel past. In het onderstuk is "Erwin 1972" uitgespaard. Het beeld werd uiteindelijk op 27 november 1973 onthuld door minister van Volkshuisvesting Hans Gruijters.

De Puck van Duyne-Brouwerbrug (brug 2161) is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De wijk Laan van Spartaan, waarin deze brug ligt, werd ingericht in de jaren nul van de 21e eeuw. Sportvelden, ooit gelegen aan de rand van de stad, kwamen steeds meer in bebouwing te liggen en Amsterdam had ruimte nodig voor woningen. Er kwam een nieuwe wijk en nieuwe afwateringsgeulen. Een doorsnijdt daarbij de nieuwe wijk. Het stadsdeel Nieuw-West verzocht aan ipv Delft een drietal bruggen te ontwerpen, die paste in het straatontwerp van de gehele wijk. De bruggen liggen parallel aan elkaar. Twee ervan zijn verkeersbruggen, daartussen ligt een voetbrug. In 2011 werden het drietal opgeleverd. De overspanning is daarbij van beton, net als de paalfundering. Enige luxe uitstraling is te vinden in de randliggers. De drie vrijwel identieke bruggen worden afgesloten met metalen hekwerken; verschil zit in de hekwerken van verkeersbruggen en voetbrug, maar is nauwelijks zichtbaar. De voetbrug is daarbij net iets korter. Brug 2161 kwam te liggen tussen de kade waarop de Fanny Blankers-Koenlaan en een parallel daaraan lopende gracht. Aan de overzijde van de laan liggen sportvelden. De brug ging sinds oplevering naamloos door het leven. De gemeente Amsterdam vroeg in 2016 aan de Amsterdamse bevolking om mogelijke namen voor dergelijke bruggen. Een voorstel deze brug te vernoemen naar atlete Puck Brouwer (die al tijdens haar sportloopbaan huwde met Jan van Duyne) werd in april 2020 goedgekeurd en als zodanig opgenomen in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen (BAG).

Drie pergola's is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De drie sculpturen zijn in januari 2011 neergezet in opdracht van het toenmalige Stadsdeel West. In die tijd werd hier de wijk Laan van Spartaan opgeleverd, met als grootste blikvanger het massieve flatgebouw De Tribune, dat in maart 2011 in gebruik is genomen. Bureau Arjan Karssen BNO ontwierp hier samen met constructeur Mark Feijen voor de Gerrie Knetemannlaan, die aan de voorzijde van die flat loopt, een drietal pergola's van roestvast staal en natuursteen. Aan de basis zijn klimplanten geplant, die na verloop van tijd de pergola's in bloemenweelde moeten zetten. De pergola's lijken daarbij op prehistorische dieren. Karssen ontwierp ook tribunes voor de nabijgelegen sportvelden.