Remise Droogbak

Droogbak 1CD te Amsterdam is een gebouw aan de straat Droogbak te Amsterdam-Centrum.

Fontein Droogbak is een fontein in Amsterdam-Centrum. Deze kleine fontein werd in 2000 geplaatst ter afronding van de restauratie (en verbouwing) van Droogbak aan de gelijknamige straat in Amsterdam. Ontwerper van de fontein is architect Simon Sprietsma, werkend voor de Dienst Ruimtelijke Ordening (Dienst Binnenstad). Hij ontwierp een fontein in de vorm van een zeester, vijfhoekig. Ze ligt op een bassin van waaruit water omhoog wordt gepompt; het water vloeit terug via roosters op het eind van de vleugels. De basis wordt gevormd door Indiaas graniet, dat werd bewerkt, geleverd en geplaatst door een steenhouwerij in het Friese Buitenpost. De omlijsting is diepzwart, de bodem van de fontein is van blauw-groen glasmozaïek. Er zijn zes spuiters; een hoge in het midden en vijf lage in de uitlopers. ’s Avonds wordt de fontein verlicht. In de winter wordt de fontein afgedekt met roestvast stalen platen, de nachtelijke verlichting straalt dan door openingen in de afdekking heen. Op de randen van de fontrein staat door middel van pictogrammen aangegeven dat het hier niet om drinkwater gaat. Het fontein stond vanaf plaatsing op een kale stenen vlakte, die in 2018 naar een ontwerp van landschapsarchitect Sanne Horn voorzien werd van bomen om het een vriendelijker uitstraling te geven.

De Haringpakkersbrug (brug 58) is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. De brug is vernoemd naar de Haring Pakkerye die hier ooit gevestigd was. Dit was ook terug te vinden in de naam van de in 1829 gesloopte Haringpakkerstoren (stond ten noordwesten van de huidige plaats van de brug) en de Haringpakkerssteeg.

Haarlemmerstraat 2 te Amsterdam is een gebouw aan de Haarlemerstraat in Amsterdam-Centrum, Nederland.

Haarlemmerstraat 4 te Amsterdam is een gebouw aan de Haarlemmerstraat, Amsterdam-Centrum. De Haarlemmerstraat is een eeuwenoude straat net ten noorden van de Amsterdamse grachtengordel. De oorspronkelijke bebouwing is veelal al vervangen door nieuwbouw en daaropvolgende nieuwbouw. Op huisnummer 4, vlak bij de Singel, staat Haarlemmerstraat 4. Hier werd rond 1896 een woon-winkelpand gebouwd voor de bakkerij van J. Lucassen. Het ontwerp kwam van de architect Johannes Hendricus Lesmeister (1868-1941), die vooral bekend is vanwege werk in Amsterdam Oud-West en Amsterdam Oud-Zuid. Voor het Monumenten Inventarisatie Project vond men dertien door Lesmeister ontworpen gebouwen die in aanmerkingen konden komen voor de status van gemeentelijk monument (niet alle verzoeken werden ingewilligd). In 1903/1904 vond er nog een interne verbouwing plaats onder leiding van architecten Herman Hendrik Baanders en Herman Ambrosius Jan Baanders. Het gebouw bestaat uit een winkelverdieping met een centraal gelegen entree. Aan de linkerkant daarvan is een aparte opgang voor de drie woonetages daarboven. Het geheel wordt afgesloten door een zolderetage met halsgevel met klauwhamers. De daklijst kent enkele versieringen in de vorm van bollen op consoles. De gevel wordt afgesloten met een torentje. De gevel en ontlastingebogen bestaan veelal uit baksteen hier en daar onderbroken door natuurstenen sluitstenen en banden. Het gebouw is sinds november 2004 een gemeentelijk monument. De familie Lucassen heeft hier generaties lang het vak van bakker uitgeoefend; in 1991 was hier de vijfde generatie aan het werk. Ook in de 21e eeuw (2022) is hier een bakkerij gevestigd (Stadsbakkerij Jongejans). In 1991 maakt de laatste Lucassen nog melding van een aanwezig tegeltableau vervaardigd door Plateelfabriek De Distel. Er hangt een sierlijke en artistieke gaper aan de voorgevel (bakker bakt brood). Het aanpalend gebouw Haarlemmerstraat 2 is hier de blikvanger; ze draagt sinds 1920 een reclame voor Noord-Braband Verzekeringen, die hier tussen 1920 en circa 1937 gevestigd was. Haarlemmerstraat 6 is sinds 1970 een rijksmonument.

Westertoegang is een kort kanaal (gracht) in Amsterdam, tussen het IJ en het Singel. De Westertoegang verbindt, sinds de aanleg van het Stationseiland tussen 1870 en 1880, het IJ met Singel en met het Open Havenfront, het (van het IJ overgebleven) water tussen het Stationsplein en de Prins Hendrikkade. Evenzo is er aan de andere kant van het Stationseiland de Oostertoegang. Tussen de Westertoegang, het IJ, de Oostertoegang en het Open Havenfront ligt het Stationseiland met het Amsterdamse Centraal Station. De straat aan de westkant langs de Westertoegang, een deel van de Droogbak, vormt een verbinding tussen de Prins Hendrikkade en de De Ruijterkade. Om een goede bereikbaarheid van het stratenstelsel aldaar te waarborgen mogen de Droogbak aan de westkant van de Westertoegang en het Stationsplein aan de oostkant van de Oostertoegang nooit tegelijkertijd afgesloten zijn voor verkeer. Van 7 mei 1904 tot 4 augustus 1921 reed (onder andere) tramlijn 4 aan de oostkant van de Westertoegang. Vanaf die datum tot 9 oktober 1944 reed tramlijn 22 als Kringlijn op het Stationseiland een rondje om het Centraal Station. De rails zijn nog decennia lang blijven liggen. De Westertoegang heeft geen postcode omdat het niet een straat is. In het verleden (jaren 70 en 80 van de 20e eeuw) maakte het onderdeel uit van het prostitutiegebied rondom het Centraal Station. Westertoegang is ook de naam van de brug, genummerd 147, in de De Ruijterkade over het kanaal. Om verwarring te voorkomen wordt de brug ook wel Westertoegangsbrug genoemd. (Er bestaat echter in de omgeving ook een Westelijke Toegangsbrug (brug 13).)

De Haarlemmersluis is een 17e-eeuwse sluis in het centrum van Amsterdam. De sluis ligt bij het oostelijk uiteinde van de Brouwersgracht, op de plek waar het Singel uitmondt in het IJ. De vaste brug (brugnummer 14) bij de sluis verbindt de Nieuwendijk en Haarlemmerstraat. De sluis is een populaire toeristische plek. Er komen grote hoeveelheden rondvaartboten doorheen. Tijdens het verversen van het grachtenwater 's nachts wordt de Haarlemmersluis of de Eenhoornsluis gesloten; ze zijn echter nooit gelijktijdig dicht, zodat nachtelijk waterverkeer tussen het IJ en de grachtengordel mogelijk blijft. De Haarlemmersluis wordt ook wel de Nieuwe Haarlemmersluis genoemd, ter onderscheid met de inmiddels verdwenen Oude Haarlemmersluis, die in de Martelaarsgracht lag voordat deze in 1882 gedempt werd. De Nieuwe Haarlemmersluis is afgebeeld door onder meer Meindert Hobbema en Jacobus Storck, de Oude Haarlemmersluis door onder meer Jacob Isaacksz. van Ruisdael en Jan van der Heyden.

Stadsherstel Amsterdam N.V. is een instelling die tot doel heeft bedreigde panden die karakteristiek zijn voor Amsterdam en omstreken aan te kopen en te restaureren. Vervolgens wordt er een goede bestemming voor gezocht. Stadsherstel verzorgt ook het onderhoud aan deze panden, zodat ze in goede staat blijven. De organisatie levert zo ook een bijdrage aan het behoud van het restauratieambacht.

De Haringpakkerstoren was een toren op de hoek van het Singel en de huidige Prins Hendrikkade in de Binnenstad van Amsterdam. Hij is in de 19e eeuw afgebroken. Plannen om de toren te herbouwen zijn tot nu toe niet verwezenlijkt.

Droogbak is een straat en plein in Amsterdam-Centrum. Het is een eeuwenoude benaming voor een straat of beter gezegd voormalige kade alhier. Op de kaart van Gerrit de Broen uit 1729 wordt de naam Droogbag. vermeld naast Hout Tuynen. Het is dan de kade van een door een palenwering afgesneden deel van IJ met daarin onder andere de Nieuwe en Oude Stadsherberg. In de krant van 15 mei 1742 wordt een gebouw aan Droogbag en Korte Houtstraat te huur aangeboden. De verklaring van de naam is niet geheel duidelijk, er zijn vier mogelijkheden: het drogen van haringen (een van de zijstraten heet de Buiten Vissersstraat) verven van laken een scheepshelling voor onderhoud van schepen een verzamelplaats van Noordse scheepsbemanningen, gelieerd aan de Noorse plaats Drøbak destijds ook wel aangeduid als Droogbag. Er zou aan een van de etablissementen een uithangbord met een afbeelding van die stad hebben gehangen. Wanneer de officieuze benaming overging in een officiële is niet bekend. In de stadsatlas van 1850 ligt Droogbak in de Buurt TT en ligt het Westelijk Dok voor de deur. Dat Westelijk Dok werd deels gedempt voor het spoor richting naar en komende van Station Amsterdam Centraal. Op de kaart uit de stadsatlas van 1875 is gebouw Droogbak uit 1884 al ingetekend, al kan dat later handmatig ingevoerd zijn; die kaart werd tot 1906 gebruikt. In de moderne geschiedenis begint de straat Droogbak aan het Singel en gaat na de Buiten Wieringerstraat over in de Haarlemmer Houttuinen. Droogbak is ook de doorgang onder het spoor langs de Westertoegang. Vanwege de pontificale plaatsing midden in de openbare ruimte van het gebouw Droogbak wordt de ruimte voor dat gebouw doorsneden door de Nieuwe Westerdokstraat.