Conny van Rietschotenbrug

Tetraëder met cirkel is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het werk werd gefinancierd door de gemeente Amsterdam als ook de provincie Noord-Holland. Het werd oorspronkelijk geplaatst in het Open Havenfront voor het Station Amsterdam Centraal. Dat was weer open na de perikelen van de aanleg van de Amsterdamse Metro; het Noord-Zuid Hollandsch Koffiehuis was immers ook weer terug. Kunstenaar Gustav Meist was vanaf 1985 bezig met het beeld. Het beeld bestaat uit twee delen. Het eerste is een rode cirkel, die deels op het water drijft maar ook voor een deel onder water ligt. Het tweede deel is een piramide, die in de wind schommelt. Die piramide wordt langzaam gevuld met water, wordt zwaarder en zakt binnen de cirkel het water in. Daar wordt de piramide weer leeggepompt, wordt dus lichter en komt dan weer tevoorschijn. Die beweging die eeuwig herhaalt duurt ongeveer een uur. De kunstenaar wilde dat de jachtige reiziger op het Stationsplein even stilstond bij het beeld, om vervolgens weer haastig te vertrekken. Meist was gespecialiseerd in geometrische vormen, maar moest toch enige tijd aan dit kunstwerk werken om het eeuwig bewegend te krijgen. Er doemden allerlei problemen op. Zo was de vraag wat er moest gebeuren als het Open Havenfront dichtvroor. Ook moest hij op zoek naar een speciale coating, omdat anders algen zich aan het kunstwerk zouden hechten. Een schaalmodel werd tentoongesteld in de De Melkweg. Het werk lag in ieder geval niet eeuwig in het Open Havenfront, want dat wordt met regelmaat gebruikt bij bouwwerkzaamheden. Het object verhuisde rond 2000 naar de kom in de Burgemeester Cramergracht in de dan nieuwe wijk Oostoever Sloterplas. Over het bewegingsmechanisme nog werkt is onbekend.

Olifant India is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het was een van de 105 olifanten die in 2009 deelnamen aan de Olifantenparade (Elephant Parade) in Amsterdam. Deze olifant, die in de buurt met de koosnaam Fantje wordt aangeduid, is een kunstzinnige Aziatische olifant ontworpen door Rasamee Kongchan beschilderd door de Thaise kunstenares Tippawan Pokpong in kleurige bloemmotieven. Na de Olifantenparade werden de beelden per veiling verkocht. De gemeente Amsterdam zou 6.000 euro voor het beeld geboden hebben. Ze zette het neer op de oevers van de Burgemeester Cramergracht in de noordoosthoek van de rotonde met de kruising Jan Evertsenstraat en Burgemeester Van de Pollstraat aan de Sloterplas. Aan die Sloterplas staat ook de olifant van Jan Meefout, ze staat op het omheinde terrein van het Sloterparkbad.

Brug 606 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de Jan Evertsenstraat en overspant de Burgemeester Cramergracht. Het ontwerp voor dit bouwwerk is afkomstig van Dick Slebos van de Publieke Werken van de Gemeente Amsterdam. Slebos maakte meerdere ontwerpen voor bruggen in deze buurt in en bij de Sloterplas. De brug heeft bakstenen landhoofden en een betonnen overspanning. Beide zijn uitgevoerd in de nieuwe-bouwenstijl. De brug dateert van ongeveer 1959. De verkeersbrug, zonder openbaar vervoer, verbindt de Jan Evertsenstraat met de rotonde aan de noordoost-oever van de Sloterplas. Van hieruit lopen straten naar het noorden (Burgemeester van de Pollstraat), westen (Noordzijde) en zuiden (Oostoever). In die Oostoever ligt op nog geen 100 meter een andere brug van Slebos, de Conny van Rietschotenbrug (brug 607), waarmee het een landhoofd deelt. Het landhoofd vormt hier de kade van de Burgemeester Cramergracht.

Brug 632 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Deze kleine brug overspant een afwateringstocht die ten noorden parallel loopt aan de Jan Evertsenstraat. Ten oosten van de brug is dat water te zien, dat even verderop in een betonnen bak stroomt. Ten westen van de brug ligt de Burgemeester Cramergracht. De brug ligt in de omgeving waar Dick Slebos van de Dienst der Publieke Werken de ontwerpen maakten. Hij ontwierp de grote bruggen 606 en 607, maar is ook ontwerper van het "Schip van Slebos". Daar kon hij zijn inspiratie kwijt. Voor de brug 632 gold dat minder. Het door een houten paalfundering gedragen betonnen bouwwerk heeft een lengte van iets meer dan drie meter en een breedte van 2 meter. De brug is dan ook alleen bedoeld voor voetgangers langs de Burgemeester Cramergracht. De bouw van deze brug en brug 633 begon in februari 1961. De brug werd uitgevoerd in de toenmalige gehanteerde stijl; schoonbeton, blauwe leuning en de oevers werden afgewerkt met grove basaltblokken. Onder de aanbesteding bevond zich ook de aanleg van een trap naar brug 606.

Brug 1888 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug werd opgeleverd rond 1999 bij de bouw van de woonwijk Oostoever Sloterplas. Daarbij werden terreinen van de gesloten rioolreinigingsinstallatie heringericht voor de woningbouw. Tegelijkertijd werd de afwateringstocht langs de Ringspoorbaan aangesloten op de kom van de Burgemeester Cramergracht naar Sloterplas, daar waar eerder een ringsloot om de terreinen was gelegen. Om de wijk voldoende aan- en afvoer van verkeer te kunnen garanderen werd over die nieuw gegraven gracht/sloot een brug neergelegd; brug 1888. Zij verzorgt de verbinding tussen de wijk via de Alhambralaan naar en van de Jan Evertsenstraat, samen met de straat Oostoever de belangrijkste verkeersroute rondom de wijk. Die brug kwam in de vorm van een duikerbrug, er is hier immers geen scheepvaart mogelijk. De brug kreeg een uiterlijk mee dat gangbaar was. De duiker is van beton, leuningen zijn van metaal gemonteerd op de metalen balusters. De vakken daartussen werden opgevuld met staalkabels. De brug maakte deel uit van een pakket van vier bruggen in de wijk: brug 1888, brug 1889, brug 1890 en brug 1891.

Oostoever is een straat in Amsterdam Nieuw-West, grotendeels gelegen in de buurt Oostoever Sloterplas.

Oostoever Sloterplas is een buurt in Amsterdam Nieuw-West.

Noordoever Sloterplas is een buurt in Amsterdam Nieuw-West, binnen de wijk Slotermeer Zuidwest. Sinds 2017 is de noordelijke oever van de Sloterplas beschermd stadsgezicht.

Brug 633 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het kunstwerk kent twee versies.

De Constructie H-Balk DIN 30 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De schepping van kunstenaar André Volten staat sinds 1968 in het Sloterpark in het gedeelte dat aan de oostzijde van de Sloterplas ligt aan de straat Oostoever. Het kunstwerk bestaat uit drie constructies bestaande uit aan elkaar gelaste H-profielen. Volten ontwierp de drie onderdelen zo dat alle H-profielen loodrecht op elkaar staan (er is geen schuin lopend onderdeel). Het is alsof hij binnen zijn kunstwerk alleen de X-, Y- en Z-assen aangeeft. Deze driedeling lijkt de kunstenaar ook doorgevoerd te hebben in de drie onderdelen. Vanaf de straatzijde gezien (het kunstwerk heeft geen gedefinieerde voor- of achterkant) lijkt het linkerdeel vooral van voor naar achter te lopen, het middelste van links naar rechts en het rechterdeel van beneden naar boven. De H-balken zijn ook ruimtelijk gezien in drie varianten geplaatst, als staande H, als liggende H (I-profiel) en als liggende H. In het middelste deel heeft de kunstenaar een stuk H-profiel geplaatst, dat ruimtelijk de vorm van een kubus heeft. De kunstenaar heeft tijdens het werken aan het beeld nog veranderingen in lengtes aangebracht. Zo is te zien dat twee H-profielen in de lengterichting aan elkaar zijn gelast. Door te variëren heeft de groep geen voor- of achterkant; deze worden alleen bepaald door de wijze waarop de groep sculpturen aan de weg geplaatst zijn. Elk ander standpunt levert direct een nieuw kunstwerk op. Het kunstwerk stond tot 1968 nabij de toenmalige nieuwe vleugel van het Stedelijk Museum, die in 2006 werd afgebroken. Het gevaarte zou 18000 kilogram wegen. Het was een variant op het plastiek Onze Stad dat Volten maakte voor de beeldententoonstelling in 1965 voor de viering van honderd jaar Vondelpark.

Phoenix is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het is een mozaïek dat aan de noordelijke zijgevel is gezet van de flat Burgemeester Cramergracht 1-98. Het mozaïek werd ontworpen door kunstenaar Raymond Both en geplaatst op een flat ontworpen door architect Piet Zanstra. Het mozaïek stelt een feniks voor, een mythologisch fabeldier dat volgens de Griekse mythologie sterft, verbrandt en vervolgens uit zijn eigen as herrijst. Volgens Kunstwacht Amsterdam, beheerder van kunst in de open ruimte binnen de gemeente Amsterdam zou het staan voor het hergebruik van bodemmateriaal uit de Sloterplas, dat werd gebruikt voor de herinrichting van de wijk rondom de gracht. Het kunstwerk was een geschenk van diezelfde gemeente voor plaatsing aan de gevel van wat toen een van de eerste twee moderne galerijflats waren. De andere flat, ook van Zanstra, staat direct ten noorden van de flat waarop het mozaïek geplaatst is, alleen gescheiden door de Burgemeester Röellstraat. Het mozaïek is uitgevoerd in grestegels in de kleuren rood, blauw, zwart en wit.

Brug 605 in Amsterdam is een viaduct in Amsterdam Nieuw-West. Het viaduct voor wegverkeer, waar ook tramlijn 13 overheen rijdt, is gelegen in de Burgemeester Röellstraat en overspant de Burgemeester van de Pollstraat. Het bouwwerk is ontworpen door Piet Kramer, toen werkzaam bij Publieke Werken. Het is een van de zes bruggen die Kramer voor de westelijke stadsuitbreiding ontwierp. Het ontwerp dateert van 1949, de bouw was in najaar 1953 tot zomer 1954. Het viaduct heeft de Amsterdamse Schoolstijl van Kramer. Baksteen, beton en graniet wisselen elkaar af en er zijn de voor Kramer typische smeedijzer balustrades. Kramer had voor de verdere versiering nog enkele beelden op het oog, maar deze werden door geldgebrek niet geplaatst. Pas veel later mocht Rob Schreefel een ontwerp maken voor de conische en prismavormige sierelementen (1987).