Oostoever (Amsterdam)

De Constructie H-Balk DIN 30 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De schepping van kunstenaar André Volten staat sinds 1968 in het Sloterpark in het gedeelte dat aan de oostzijde van de Sloterplas ligt aan de straat Oostoever. Het kunstwerk bestaat uit drie constructies bestaande uit aan elkaar gelaste H-profielen. Volten ontwierp de drie onderdelen zo dat alle H-profielen loodrecht op elkaar staan (er is geen schuin lopend onderdeel). Het is alsof hij binnen zijn kunstwerk alleen de X-, Y- en Z-assen aangeeft. Deze driedeling lijkt de kunstenaar ook doorgevoerd te hebben in de drie onderdelen. Vanaf de straatzijde gezien (het kunstwerk heeft geen gedefinieerde voor- of achterkant) lijkt het linkerdeel vooral van voor naar achter te lopen, het middelste van links naar rechts en het rechterdeel van beneden naar boven. De H-balken zijn ook ruimtelijk gezien in drie varianten geplaatst, als staande H, als liggende H (I-profiel) en als liggende H. In het middelste deel heeft de kunstenaar een stuk H-profiel geplaatst, dat ruimtelijk de vorm van een kubus heeft. De kunstenaar heeft tijdens het werken aan het beeld nog veranderingen in lengtes aangebracht. Zo is te zien dat twee H-profielen in de lengterichting aan elkaar zijn gelast. Door te variëren heeft de groep geen voor- of achterkant; deze worden alleen bepaald door de wijze waarop de groep sculpturen aan de weg geplaatst zijn. Elk ander standpunt levert direct een nieuw kunstwerk op. Het kunstwerk stond tot 1968 nabij de toenmalige nieuwe vleugel van het Stedelijk Museum, die in 2006 werd afgebroken. Het gevaarte zou 18000 kilogram wegen. Het was een variant op het plastiek Onze Stad dat Volten maakte voor de beeldententoonstelling in 1965 voor de viering van honderd jaar Vondelpark.

Oostoever Sloterplas is een buurt in Amsterdam Nieuw-West.

Noordoever Sloterplas is een buurt in Amsterdam Nieuw-West, binnen de wijk Slotermeer Zuidwest. Sinds 2017 is de noordelijke oever van de Sloterplas beschermd stadsgezicht.

Tetraëder met cirkel is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het werk werd gefinancierd door de gemeente Amsterdam als ook de provincie Noord-Holland. Het werd oorspronkelijk geplaatst in het Open Havenfront voor het Station Amsterdam Centraal. Dat was weer open na de perikelen van de aanleg van de Amsterdamse Metro; het Noord-Zuid Hollandsch Koffiehuis was immers ook weer terug. Kunstenaar Gustav Meist was vanaf 1985 bezig met het beeld. Het beeld bestaat uit twee delen. Het eerste is een rode cirkel, die deels op het water drijft maar ook voor een deel onder water ligt. Het tweede deel is een piramide, die in de wind schommelt. Die piramide wordt langzaam gevuld met water, wordt zwaarder en zakt binnen de cirkel het water in. Daar wordt de piramide weer leeggepompt, wordt dus lichter en komt dan weer tevoorschijn. Die beweging die eeuwig herhaalt duurt ongeveer een uur. De kunstenaar wilde dat de jachtige reiziger op het Stationsplein even stilstond bij het beeld, om vervolgens weer haastig te vertrekken. Meist was gespecialiseerd in geometrische vormen, maar moest toch enige tijd aan dit kunstwerk werken om het eeuwig bewegend te krijgen. Er doemden allerlei problemen op. Zo was de vraag wat er moest gebeuren als het Open Havenfront dichtvroor. Ook moest hij op zoek naar een speciale coating, omdat anders algen zich aan het kunstwerk zouden hechten. Een schaalmodel werd tentoongesteld in de De Melkweg. Het werk lag in ieder geval niet eeuwig in het Open Havenfront, want dat wordt met regelmaat gebruikt bij bouwwerkzaamheden. Het object verhuisde rond 2000 naar de kom in de Burgemeester Cramergracht in de dan nieuwe wijk Oostoever Sloterplas. Over het bewegingsmechanisme nog werkt is onbekend.

De Conny van Rietschotenbrug (brugnummer 607) is een vaste brug in de wijk Slotermeer in Amsterdam. De verkeersbrug is gelegen in de Oostoever aan/van de Sloterplas en overspant de ingang/uitgang van de Burgemeester Cramergracht naar dat binnenmeer. De brug is een ontwerp van architect Dick Slebos werkzaam voor Publieke Werken. Hij ontwierp in de nieuwe-bouwenstijl. De brug werd in 2016/2017 vernoemd naar zeiler Conny van Rietschoten, die tweemaal de Whitbread Round the World Race (de voorloper van de Volvo Ocean Race) op zijn naam bracht. Het voorstel voor de vernoeming werd ingediend door de Amsterdamse bevolking. Of het nabijgelegen paviljoen met het silhouet van een schip een rol heeft gespeeld is niet bekend.

De Robert Fruinlaan is een belangrijke doorgaande straat in Slotervaart in Amsterdam Nieuw-West. De straat ligt in het verlengde van de Postjesweg en werd voor het verkeer opengesteld op 10 juli 1960. Hiervoor was een doorgraving van de Ringspoorbaan noodzakelijk. De straat loopt door tot het punt waar de Johan Huizingalaan overgaat in de Oostoever. In het verlengde van de straat ligt het Christoffel Plantijnpad. Op 1 juni 1986 werd het viaduct van de Spoorlijn Amsterdam Centraal - Schiphol over de Postjesweg/Robert Fruinlaan in gebruik genomen en op 28 mei 1997 volgde aan de oostzijde hiervan de metrobaan met het viaduct van metrostation Postjesweg. Aan de zuidzijde bestaat de bebouwing uit portiekflats. Aan de noordzijde lag tot de jaren negentig een rioolwaterzuiveringsinstallatie die toen werd verplaatst waarbij ruimte ontstond voor de nieuwbouwwijk Oostoever. Vanaf de eerste dag van openstelling rijdt buslijn 18 door de straat. Sinds 28 mei 1997 rijdt metrolijn 50 over de straat en heeft er een station evenals metrolijn 51 sinds 3 maart 2019. De straat werd bij een raadsbesluit van 22 juni 1955 vernoemd naar Robert Fruin, een Nederlands historicus en hoogleraar te Leiden.

Gestold water is een artistiek kunstwerk en toegepaste kunst in Oostoever Sloterplas, Amsterdam Nieuw-West. Bij de inrichting van de wijk Oostoever vanuit de opgeheven rioolwaterzuiveringsinstallatie West, werd ook kunst geïntegreerd. Initiatiefnemers waren het Amsterdamse Fonds voor de Kunst en Stadsdeel Nieuw-West. Aan de Belgische kunstenaar Peter Schoutsen werd een ontwerp gevraagd. Hij kwam naar eigen zeggen met een kunstwerk dat teruggreep op de historie van die installatie. Tussen twee behouden slibbakken kwam hij met Gestold water. Allereerst zijn er de donker gekleurde in een vloeiend liggend patroon straatstenen/klinkers; zij geven het slib weer dat uit de bakken is gelopen. Tevens zijn er bij de wanden druppelleidingen gemaakt, het lijkt alsof er heden ten dage nog steeds water uit de bakken lekt. Het water voedt daarbij de klimhortensia’s die in groenstrookjes langs de muren staan. Openingen in de slibbakken zijn afgesloten door middel van sierlijke hekwerken van cortenstaal, die enigszins lijken op spinnenwebben. Het kunstwerk is te zien op het Rietveld Schröderpad; een voetpad in 1995 vernoemd naar het Rietveld Schröderhuis.

De Hemsterhuisstraat is een straat in Amsterdam-Nieuw-West.

Brug 606 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de Jan Evertsenstraat en overspant de Burgemeester Cramergracht. Het ontwerp voor dit bouwwerk is afkomstig van Dick Slebos van de Publieke Werken van de Gemeente Amsterdam. Slebos maakte meerdere ontwerpen voor bruggen in deze buurt in en bij de Sloterplas. De brug heeft bakstenen landhoofden en een betonnen overspanning. Beide zijn uitgevoerd in de nieuwe-bouwenstijl. De brug dateert van ongeveer 1959. De verkeersbrug, zonder openbaar vervoer, verbindt de Jan Evertsenstraat met de rotonde aan de noordoost-oever van de Sloterplas. Van hieruit lopen straten naar het noorden (Burgemeester van de Pollstraat), westen (Noordzijde) en zuiden (Oostoever). In die Oostoever ligt op nog geen 100 meter een andere brug van Slebos, de Conny van Rietschotenbrug (brug 607), waarmee het een landhoofd deelt. Het landhoofd vormt hier de kade van de Burgemeester Cramergracht.

De Scheppende Hand & Chaos zijn twee artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West.

Olifant India is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het was een van de 105 olifanten die in 2009 deelnamen aan de Olifantenparade (Elephant Parade) in Amsterdam. Deze olifant, die in de buurt met de koosnaam Fantje wordt aangeduid, is een kunstzinnige Aziatische olifant ontworpen door Rasamee Kongchan beschilderd door de Thaise kunstenares Tippawan Pokpong in kleurige bloemmotieven. Na de Olifantenparade werden de beelden per veiling verkocht. De gemeente Amsterdam zou 6.000 euro voor het beeld geboden hebben. Ze zette het neer op de oevers van de Burgemeester Cramergracht in de noordoosthoek van de rotonde met de kruising Jan Evertsenstraat en Burgemeester Van de Pollstraat aan de Sloterplas. Aan die Sloterplas staat ook de olifant van Jan Meefout, ze staat op het omheinde terrein van het Sloterparkbad.

Brug 632 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Deze kleine brug overspant een afwateringstocht die ten noorden parallel loopt aan de Jan Evertsenstraat. Ten oosten van de brug is dat water te zien, dat even verderop in een betonnen bak stroomt. Ten westen van de brug ligt de Burgemeester Cramergracht. De brug ligt in de omgeving waar Dick Slebos van de Dienst der Publieke Werken de ontwerpen maakten. Hij ontwierp de grote bruggen 606 en 607, maar is ook ontwerper van het "Schip van Slebos". Daar kon hij zijn inspiratie kwijt. Voor de brug 632 gold dat minder. Het door een houten paalfundering gedragen betonnen bouwwerk heeft een lengte van iets meer dan drie meter en een breedte van 2 meter. De brug is dan ook alleen bedoeld voor voetgangers langs de Burgemeester Cramergracht. De bouw van deze brug en brug 633 begon in februari 1961. De brug werd uitgevoerd in de toenmalige gehanteerde stijl; schoonbeton, blauwe leuning en de oevers werden afgewerkt met grove basaltblokken. Onder de aanbesteding bevond zich ook de aanleg van een trap naar brug 606.