Olifant India

Brug 606 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de Jan Evertsenstraat en overspant de Burgemeester Cramergracht. Het ontwerp voor dit bouwwerk is afkomstig van Dick Slebos van de Publieke Werken van de Gemeente Amsterdam. Slebos maakte meerdere ontwerpen voor bruggen in deze buurt in en bij de Sloterplas. De brug heeft bakstenen landhoofden en een betonnen overspanning. Beide zijn uitgevoerd in de nieuwe-bouwenstijl. De brug dateert van ongeveer 1959. De verkeersbrug, zonder openbaar vervoer, verbindt de Jan Evertsenstraat met de rotonde aan de noordoost-oever van de Sloterplas. Van hieruit lopen straten naar het noorden (Burgemeester van de Pollstraat), westen (Noordzijde) en zuiden (Oostoever). In die Oostoever ligt op nog geen 100 meter een andere brug van Slebos, de Conny van Rietschotenbrug (brug 607), waarmee het een landhoofd deelt. Het landhoofd vormt hier de kade van de Burgemeester Cramergracht.

Brug 632 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Deze kleine brug overspant een afwateringstocht die ten noorden parallel loopt aan de Jan Evertsenstraat. Ten oosten van de brug is dat water te zien, dat even verderop in een betonnen bak stroomt. Ten westen van de brug ligt de Burgemeester Cramergracht. De brug ligt in de omgeving waar Dick Slebos van de Dienst der Publieke Werken de ontwerpen maakten. Hij ontwierp de grote bruggen 606 en 607, maar is ook ontwerper van het "Schip van Slebos". Daar kon hij zijn inspiratie kwijt. Voor de brug 632 gold dat minder. Het door een houten paalfundering gedragen betonnen bouwwerk heeft een lengte van iets meer dan drie meter en een breedte van 2 meter. De brug is dan ook alleen bedoeld voor voetgangers langs de Burgemeester Cramergracht. De bouw van deze brug en brug 633 begon in februari 1961. De brug werd uitgevoerd in de toenmalige gehanteerde stijl; schoonbeton, blauwe leuning en de oevers werden afgewerkt met grove basaltblokken. Onder de aanbesteding bevond zich ook de aanleg van een trap naar brug 606.

Brug 1888 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug werd opgeleverd rond 1999 bij de bouw van de woonwijk Oostoever Sloterplas. Daarbij werden terreinen van de gesloten rioolreinigingsinstallatie heringericht voor de woningbouw. Tegelijkertijd werd de afwateringstocht langs de Ringspoorbaan aangesloten op de kom van de Burgemeester Cramergracht naar Sloterplas, daar waar eerder een ringsloot om de terreinen was gelegen. Om de wijk voldoende aan- en afvoer van verkeer te kunnen garanderen werd over die nieuw gegraven gracht/sloot een brug neergelegd; brug 1888. Zij verzorgt de verbinding tussen de wijk via de Alhambralaan naar en van de Jan Evertsenstraat, samen met de straat Oostoever de belangrijkste verkeersroute rondom de wijk. Die brug kwam in de vorm van een duikerbrug, er is hier immers geen scheepvaart mogelijk. De brug kreeg een uiterlijk mee dat gangbaar was. De duiker is van beton, leuningen zijn van metaal gemonteerd op de metalen balusters. De vakken daartussen werden opgevuld met staalkabels. De brug maakte deel uit van een pakket van vier bruggen in de wijk: brug 1888, brug 1889, brug 1890 en brug 1891.

De Conny van Rietschotenbrug (brugnummer 607) is een vaste brug in de wijk Slotermeer in Amsterdam. De verkeersbrug is gelegen in de Oostoever aan/van de Sloterplas en overspant de ingang/uitgang van de Burgemeester Cramergracht naar dat binnenmeer. De brug is een ontwerp van architect Dick Slebos werkzaam voor Publieke Werken. Hij ontwierp in de nieuwe-bouwenstijl. De brug werd in 2016/2017 vernoemd naar zeiler Conny van Rietschoten, die tweemaal de Whitbread Round the World Race (de voorloper van de Volvo Ocean Race) op zijn naam bracht. Het voorstel voor de vernoeming werd ingediend door de Amsterdamse bevolking. Of het nabijgelegen paviljoen met het silhouet van een schip een rol heeft gespeeld is niet bekend.

Brug 633 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het kunstwerk kent twee versies.

Tetraëder met cirkel is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het werk werd gefinancierd door de gemeente Amsterdam als ook de provincie Noord-Holland. Het werd oorspronkelijk geplaatst in het Open Havenfront voor het Station Amsterdam Centraal. Dat was weer open na de perikelen van de aanleg van de Amsterdamse Metro; het Noord-Zuid Hollandsch Koffiehuis was immers ook weer terug. Kunstenaar Gustav Meist was vanaf 1985 bezig met het beeld. Het beeld bestaat uit twee delen. Het eerste is een rode cirkel, die deels op het water drijft maar ook voor een deel onder water ligt. Het tweede deel is een piramide, die in de wind schommelt. Die piramide wordt langzaam gevuld met water, wordt zwaarder en zakt binnen de cirkel het water in. Daar wordt de piramide weer leeggepompt, wordt dus lichter en komt dan weer tevoorschijn. Die beweging die eeuwig herhaalt duurt ongeveer een uur. De kunstenaar wilde dat de jachtige reiziger op het Stationsplein even stilstond bij het beeld, om vervolgens weer haastig te vertrekken. Meist was gespecialiseerd in geometrische vormen, maar moest toch enige tijd aan dit kunstwerk werken om het eeuwig bewegend te krijgen. Er doemden allerlei problemen op. Zo was de vraag wat er moest gebeuren als het Open Havenfront dichtvroor. Ook moest hij op zoek naar een speciale coating, omdat anders algen zich aan het kunstwerk zouden hechten. Een schaalmodel werd tentoongesteld in de De Melkweg. Het werk lag in ieder geval niet eeuwig in het Open Havenfront, want dat wordt met regelmaat gebruikt bij bouwwerkzaamheden. Het object verhuisde rond 2000 naar de kom in de Burgemeester Cramergracht in de dan nieuwe wijk Oostoever Sloterplas. Over het bewegingsmechanisme nog werkt is onbekend.

Phoenix is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het is een mozaïek dat aan de noordelijke zijgevel is gezet van de flat Burgemeester Cramergracht 1-98. Het mozaïek werd ontworpen door kunstenaar Raymond Both en geplaatst op een flat ontworpen door architect Piet Zanstra. Het mozaïek stelt een feniks voor, een mythologisch fabeldier dat volgens de Griekse mythologie sterft, verbrandt en vervolgens uit zijn eigen as herrijst. Volgens Kunstwacht Amsterdam, beheerder van kunst in de open ruimte binnen de gemeente Amsterdam zou het staan voor het hergebruik van bodemmateriaal uit de Sloterplas, dat werd gebruikt voor de herinrichting van de wijk rondom de gracht. Het kunstwerk was een geschenk van diezelfde gemeente voor plaatsing aan de gevel van wat toen een van de eerste twee moderne galerijflats waren. De andere flat, ook van Zanstra, staat direct ten noorden van de flat waarop het mozaïek geplaatst is, alleen gescheiden door de Burgemeester Röellstraat. Het mozaïek is uitgevoerd in grestegels in de kleuren rood, blauw, zwart en wit.

Brug 605 in Amsterdam is een viaduct in Amsterdam Nieuw-West. Het viaduct voor wegverkeer, waar ook tramlijn 13 overheen rijdt, is gelegen in de Burgemeester Röellstraat en overspant de Burgemeester van de Pollstraat. Het bouwwerk is ontworpen door Piet Kramer, toen werkzaam bij Publieke Werken. Het is een van de zes bruggen die Kramer voor de westelijke stadsuitbreiding ontwierp. Het ontwerp dateert van 1949, de bouw was in najaar 1953 tot zomer 1954. Het viaduct heeft de Amsterdamse Schoolstijl van Kramer. Baksteen, beton en graniet wisselen elkaar af en er zijn de voor Kramer typische smeedijzer balustrades. Kramer had voor de verdere versiering nog enkele beelden op het oog, maar deze werden door geldgebrek niet geplaatst. Pas veel later mocht Rob Schreefel een ontwerp maken voor de conische en prismavormige sierelementen (1987).

Brug 657 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het is een zogenaamde duikerbrug gebouwd in de Jan Evertsenstraat over een afwateringstocht ten oosten van de Ringspoordijk. De brug werd in 1959 ontworpen door Peter Pennink voor de Dienst der Publieke Werken. De bebouwing van de gemeente Amsterdam rukte in die jaren weer een stuk westwaarts, waarbij die ringspoordijk een soort natuurlijke grens vormde. De brug is circa 31,5 meter breed; de onderliggende duiker is iets langer, want deze loopt schuin onder het brugdek. De brug in de lengterichting is ruim dertig meter lang, terwijl de onderliggende duiker “slechts" 3 meter is. Op 29 juni 1959 vond de aanbesteding plaats; in het najaar 1959 begonnen de werkzaamheden, in de zomer van 1960 was de brug klaar. De witte betonnen koker van de duiker is duidelijk te onderscheiden in de gevelwanden, die is opgevuld met puimblokken van basalt. De bouw van de brug vond plaats in een periode dat het nog grotendeels volledig groen gebied was, op de Garage West van het GVB na.

Brugnummer 604 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West.

De Burgemeester Cramergracht is een gracht en een daaraan parallel lopende straat in Amsterdam Nieuw-West. De gracht kreeg zijn naam in 1952 en werd genoemd naar Willem Daniël Cramer (1788-1856), burgemeester van Amsterdam van 1836 tot 1841.

Jan van Galenstraat is een station van de Amsterdamse metro in het stadsdeel Nieuw-West. Het station bevindt zich boven het westelijke uiteinde van de Jan van Galenstraat. Ten westen van de metro- en spoorbaan gaat deze straat over in de Burgemeester Röellstraat. Het station wordt bediend door Ringlijn 50 en werd geopend op 28 mei 1997. Per 3 maart 2019 wordt dit station ook aangedaan door metrolijn 51, die vanaf die datum vanaf station Zuid naar Isolatorweg is verlegd. Er is een overstapmogelijkheid op tramlijn 13. Direct ten oosten van het station is de Garage West van het GVB-busbedrijf gevestigd en daarachter het OLVG West. Op het nabijgelegen voormalige Jan van Galen-sportpark is in de afgelopen jaren de wijk Laan van Spartaan ontwikkeld die in 2021 is voltooid. De wijk telt 916 woningen woningen in een hoge dichtheid rondom de nieuw aangelegde sportvelden van voetbalvereniging VVA/Spartaan. Ook is er een vestiging van het ROC van Amsterdam gevestigd. Direct naast het station werd in 2013 de eerste Amsterdamse vestiging van The Student Hotel geopend, een 709 kamers tellend studentenhotel. Dit hotel is deels gevestigd in de voormalige kantoorgebouwen van Elsevier en deels in nieuwbouw.