Gestold water

Oostoever Sloterplas is een buurt in Amsterdam Nieuw-West.

Noordoever Sloterplas is een buurt in Amsterdam Nieuw-West, binnen de wijk Slotermeer Zuidwest. Sinds 2017 is de noordelijke oever van de Sloterplas beschermd stadsgezicht.

De Robert Fruinlaan is een belangrijke doorgaande straat in Slotervaart in Amsterdam Nieuw-West. De straat ligt in het verlengde van de Postjesweg en werd voor het verkeer opengesteld op 10 juli 1960. Hiervoor was een doorgraving van de Ringspoorbaan noodzakelijk. De straat loopt door tot het punt waar de Johan Huizingalaan overgaat in de Oostoever. In het verlengde van de straat ligt het Christoffel Plantijnpad. Op 1 juni 1986 werd het viaduct van de Spoorlijn Amsterdam Centraal - Schiphol over de Postjesweg/Robert Fruinlaan in gebruik genomen en op 28 mei 1997 volgde aan de oostzijde hiervan de metrobaan met het viaduct van metrostation Postjesweg. Aan de zuidzijde bestaat de bebouwing uit portiekflats. Aan de noordzijde lag tot de jaren negentig een rioolwaterzuiveringsinstallatie die toen werd verplaatst waarbij ruimte ontstond voor de nieuwbouwwijk Oostoever. Vanaf de eerste dag van openstelling rijdt buslijn 18 door de straat. Sinds 28 mei 1997 rijdt metrolijn 50 over de straat en heeft er een station evenals metrolijn 51 sinds 3 maart 2019. De straat werd bij een raadsbesluit van 22 juni 1955 vernoemd naar Robert Fruin, een Nederlands historicus en hoogleraar te Leiden.

Postjesweg is een station van de Amsterdamse metro in het stadsdeel Nieuw-West. Het metrostation ligt aan metrolijn 50 (Ringlijn) en werd geopend op 28 mei 1997. Per 3 maart 2019 wordt dit station ook aangedaan door metrolijn 51, die vanaf die datum vanaf station Zuid naar Isolatorweg is verlegd. Het station is gedeeltelijk gelegen boven de Robert Fruinlaan, met het perron ten noorden van deze straat. Ten oosten van de stationsopgang gaat de Robert Fruinlaan op de Charley Tooropbrug over in de Postjesweg. Het station werd in 2005, tegelijk met het gerenoveerde station Reigersbos in Amsterdam-Zuidoost, op proef uitgerust met een nieuw type windscherm en een nieuw type abri, opgetrokken uit staal met glas en voorzien van een reclamebord. Tussen 2008 en 2010 zijn deze abri's ook op de overige bovengrondse stations van de Oostlijn geplaatst, ter vervanging van de massieve stalen windschermen aldaar. Er is verder een overstapmogelijkheid op de bussen door middel van de halte Jan Tooropstraat, die ten oosten van het metrostation ligt.

Brug 706 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze zogenaamde duikerbrug stamt uit 1959 en is gelegd in de Hemsterhuisstraat over de westelijk afwateringstocht van de ringspoordijk. De brug is ontworpen door Peter Pennink die in zijn tijd bij de Dienst der Publieke Werken (1959-1964) ongeveer 25 bruggen zou ontwerpen. Pennink kwam met een zeventien meter brede betonnen brug die gedragen wordt door een betonnen paalfundering. Penninks stijl is mede terug te vinden in de afwerking van de stalen brugleuningen (zie b.v. brug 801). Ondanks dat het omschreven staat als duikerbrug is doorvaart hier mogelijk; de doorgang is 3,50 meter breed, doorvaarthoogte 1,10m +NAP; de afwateringstocht is circa 12 meter breed. Vanwege de drassige ondergrond is de brug zelf meer dan 26 meter lang. Brug 706 maakt deel uit van een complex kunstwerk in de doorbraak Marius Bauerstraat richting Hemsterhuisstraat. Er ligt brug 666 over de oostelijke afwateringstocht en de Hemsterhuisspoorbrug en Hemsterhuismetrobrug in de ringspoordijk.

De Charley Tooropbrug (brug 656) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de Postjesweg en overspant een sloot die parallel loop met de Ringspoorbaan en metrolijn 50 aldaar. De Postjesweg gaat hier over in de Robert Fruinlaan. Aan de andere zijde van de Ringspoorlijn ligt eveneens een sloot maar deze kent geen overbrugging. Direct ten noordwesten van brug 656 ligt het metrostation Postjesweg. De brug is circa 30 meter breed. De brug dateert uit het eind van de jaren vijftig van de 20e eeuw. De brug 656 ligt over een duiker en is als brug nauwelijks herkenbaar. De brugkanten bestaan uit verticaal keurig gestapelde donkerbruine bakstenen afgewerkt met een wit geschilderde beton- of cementlaag. Daarop zijn brugleuningen geplaatst. In de wanden is de wit betonnen rechtshoekige duiker uitgespaard met net boven de waterlijn witte stroken naar de oevers. De brug ging vanaf de aanleg anoniem door het leven; ze was alleen bekend onder haar nummer. Sinds april 2016 nodigt de gemeente Amsterdam actief mensen uit om voorstellen aan te dragen voor dergelijke naamloze bruggen. Het voorstel om deze brug naar de kunstenaar Charley Toorop te vernoemen werd in november 2017 goedgekeurd, zodat de brug aldus in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen wordt opgenomen. Als reden voor de vernoeming werd gegeven dat de Tooropstraat, vernoemd naar haar vader Jan Toorop, circa 75 meter oostwaarts van de brug ligt.

Spoorpark is een park in Amsterdam Nieuw-West. Alhoewel de naam al eerder in gebruik werd genomen, werd de tenaamstelling eerst op 14 mei 2024 officieel vastgelegd. Het park werd in drie gedeelten aangelegd: Spoorpark-Noord is gelegen tussen de Jan Evertsenstraat en Postjesweg (circa 2000) Spoorpark-Midden komt tussen de Postjesweg en de Marius Bauerstraat (verwachting 2028) Spoorpark-Zuid is gelegen tussen de Marius Bauerstraat en Johan Jongkindstraat (2024).

De Hemsterhuisstraat is een straat in Amsterdam-Nieuw-West.

Het Eindgemaal Postjesweg of Eindgemaal Spoorpark is een rioolgemaal in Amsterdam Nieuw-West. Het gemaal werd neergezet in een gebied dat per juni 2024 officieel het Spoorpark heet, dat ter plaatse wordt doorsneden door de Postjesweg. Dat park, waarvan de naam op het dak is gezet, is aangelegd op een groenstrook met sloot direct ten oosten van de Ringspoorbaan. Er was hier een nieuw gemaal nodig in verband met de vele nieuwe bewoners als ook de afwatering van het park. Waternet gaf opdracht tot de bouw van het gemaal dat een bijdrage moet bieden aan de ecologische waarde van dit park. Daartoe werd niet alleen het gemaal neergezet, maar de gevels werden opgetrokken met insectenstenen, vleermuiskasten, nestkasten en zelfs een ruimte voor een steenmarter. Op het dak en tegen de gevels is groen aangebracht dat bevloeid wordt met op het dak vallende regenwater. Voor de geleiding daarvan zijn spuwers aangebracht. Dat groen is een terugkerende kleur in het gebouw. Ontwerpster Marjolein van Eig ontwierp een knalgroen gebouwtje, waartoe Steenfabriek Desta een speciale “baksteen” ontwikkelde. Die steensoort is bestand tegen graffiti en wildplakkers en de gelaagdheid zorgt voor verspreiding van het licht. Het huisje bestaat uit een grote betonnen bak voor het te verzamelen water en een begane grond, die eigenlijk alleen voor toegang dient in geval van onderhoud en reparatie. Het gemaal heeft ontwerptechnisch een zusje in het Eindgemaal Rivierenbuurt.

Jacoba Mosselhof is een straat in Amsterdam Nieuw-West. Alhoewel Amsterdam een lange historie heeft met hofjes kwam het Jacoba Mossel pas in de 21e eeuw tot stand. Het hof is vernoemd naar maatschappelijk en politiek activiste Jacoba Mossel.

Tetraëder met cirkel is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het werk werd gefinancierd door de gemeente Amsterdam als ook de provincie Noord-Holland. Het werd oorspronkelijk geplaatst in het Open Havenfront voor het Station Amsterdam Centraal. Dat was weer open na de perikelen van de aanleg van de Amsterdamse Metro; het Noord-Zuid Hollandsch Koffiehuis was immers ook weer terug. Kunstenaar Gustav Meist was vanaf 1985 bezig met het beeld. Het beeld bestaat uit twee delen. Het eerste is een rode cirkel, die deels op het water drijft maar ook voor een deel onder water ligt. Het tweede deel is een piramide, die in de wind schommelt. Die piramide wordt langzaam gevuld met water, wordt zwaarder en zakt binnen de cirkel het water in. Daar wordt de piramide weer leeggepompt, wordt dus lichter en komt dan weer tevoorschijn. Die beweging die eeuwig herhaalt duurt ongeveer een uur. De kunstenaar wilde dat de jachtige reiziger op het Stationsplein even stilstond bij het beeld, om vervolgens weer haastig te vertrekken. Meist was gespecialiseerd in geometrische vormen, maar moest toch enige tijd aan dit kunstwerk werken om het eeuwig bewegend te krijgen. Er doemden allerlei problemen op. Zo was de vraag wat er moest gebeuren als het Open Havenfront dichtvroor. Ook moest hij op zoek naar een speciale coating, omdat anders algen zich aan het kunstwerk zouden hechten. Een schaalmodel werd tentoongesteld in de De Melkweg. Het werk lag in ieder geval niet eeuwig in het Open Havenfront, want dat wordt met regelmaat gebruikt bij bouwwerkzaamheden. Het object verhuisde rond 2000 naar de kom in de Burgemeester Cramergracht in de dan nieuwe wijk Oostoever Sloterplas. Over het bewegingsmechanisme nog werkt is onbekend.

De Muurschildering Hemsterhuisbruggen is een meervoudige muurschildering in Amsterdam Nieuw-West.