Postjesweg (metrostation)

De Charley Tooropbrug (brug 656) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de Postjesweg en overspant een sloot die parallel loop met de Ringspoorbaan en metrolijn 50 aldaar. De Postjesweg gaat hier over in de Robert Fruinlaan. Aan de andere zijde van de Ringspoorlijn ligt eveneens een sloot maar deze kent geen overbrugging. Direct ten noordwesten van brug 656 ligt het metrostation Postjesweg. De brug is circa 30 meter breed. De brug dateert uit het eind van de jaren vijftig van de 20e eeuw. De brug 656 ligt over een duiker en is als brug nauwelijks herkenbaar. De brugkanten bestaan uit verticaal keurig gestapelde donkerbruine bakstenen afgewerkt met een wit geschilderde beton- of cementlaag. Daarop zijn brugleuningen geplaatst. In de wanden is de wit betonnen rechtshoekige duiker uitgespaard met net boven de waterlijn witte stroken naar de oevers. De brug ging vanaf de aanleg anoniem door het leven; ze was alleen bekend onder haar nummer. Sinds april 2016 nodigt de gemeente Amsterdam actief mensen uit om voorstellen aan te dragen voor dergelijke naamloze bruggen. Het voorstel om deze brug naar de kunstenaar Charley Toorop te vernoemen werd in november 2017 goedgekeurd, zodat de brug aldus in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen wordt opgenomen. Als reden voor de vernoeming werd gegeven dat de Tooropstraat, vernoemd naar haar vader Jan Toorop, circa 75 meter oostwaarts van de brug ligt.

Het Eindgemaal Postjesweg of Eindgemaal Spoorpark is een rioolgemaal in Amsterdam Nieuw-West. Het gemaal werd neergezet in een gebied dat per juni 2024 officieel het Spoorpark heet, dat ter plaatse wordt doorsneden door de Postjesweg. Dat park, waarvan de naam op het dak is gezet, is aangelegd op een groenstrook met sloot direct ten oosten van de Ringspoorbaan. Er was hier een nieuw gemaal nodig in verband met de vele nieuwe bewoners als ook de afwatering van het park. Waternet gaf opdracht tot de bouw van het gemaal dat een bijdrage moet bieden aan de ecologische waarde van dit park. Daartoe werd niet alleen het gemaal neergezet, maar de gevels werden opgetrokken met insectenstenen, vleermuiskasten, nestkasten en zelfs een ruimte voor een steenmarter. Op het dak en tegen de gevels is groen aangebracht dat bevloeid wordt met op het dak vallende regenwater. Voor de geleiding daarvan zijn spuwers aangebracht. Dat groen is een terugkerende kleur in het gebouw. Ontwerpster Marjolein van Eig ontwierp een knalgroen gebouwtje, waartoe Steenfabriek Desta een speciale “baksteen” ontwikkelde. Die steensoort is bestand tegen graffiti en wildplakkers en de gelaagdheid zorgt voor verspreiding van het licht. Het huisje bestaat uit een grote betonnen bak voor het te verzamelen water en een begane grond, die eigenlijk alleen voor toegang dient in geval van onderhoud en reparatie. Het gemaal heeft ontwerptechnisch een zusje in het Eindgemaal Rivierenbuurt.

Spoorpark is een park in Amsterdam Nieuw-West. Alhoewel de naam al eerder in gebruik werd genomen, werd de tenaamstelling eerst op 14 mei 2024 officieel vastgelegd. Het park werd in drie gedeelten aangelegd: Spoorpark-Noord is gelegen tussen de Jan Evertsenstraat en Postjesweg (circa 2000) Spoorpark-Midden komt tussen de Postjesweg en de Marius Bauerstraat (verwachting 2028) Spoorpark-Zuid is gelegen tussen de Marius Bauerstraat en Johan Jongkindstraat (2024).

De Hemsterhuismetrobrug (brug 1655) is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het kunstwerk bestaat uit twee enkelsporige metroviaducten in de Ringspoorbaan, waarop midden jaren 90 de contouren zichtbaar werden van wat in 1997 de metrolijn 50 zou worden; toch voornamelijk bekend als ringlijn. Het viaduct overspant de overgang tussen de Marius Bauerstraat en de Hemsterhuisstraat. Ter plaatse van de dijkdoorbraak ligt een bruggencomplex bestaande uit (vanuit de binnenstad gezien): brug 666, Hemsterhuismetrobrug, Hemsterhuisspoorbrug en brug 706. Het complex ligt op het metrotraject tussen metrostations Postjesweg en Lelylaan. Direct ten zuiden van de viaducten ligt een extra spoor met overloopwissels. De brug ging vanaf oplevering anoniem (alleen met brugnummer) door het leven. Op 23 november 2017 besloot de gemeenteraad alle metrobruggen een naam te geven, waarbij veelal werd gekozen voor de onderliggende straat. De metrobrug is dus indirect vernoemd naar Tiberius Hemsterhuis. In 2022 werden de pijlers via een buurtinitiatief beschilderd: Muurschildering Hemsterhuisbruggen.

De Muurschildering Hemsterhuisbruggen is een meervoudige muurschildering in Amsterdam Nieuw-West.

Brug 666 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze zogenaamde duikerbrug stamt uit 1959 en is gelegd in de Marius Bauerstraat over de oostelijke afwateringstocht van de ringspoordijk. De brug is ontworpen door Peter Pennink, die in zijn tijd bij de Dienst der Publieke Werken (1959-1964) ongeveer 25 bruggen ontwierp. Pennink kwam met een zeventien meter brede betonnen brug, die gedragen wordt door een betonnen paalfundering. Penninks stijl is mede terug te vinden in de afwerking van de stalen brugleuningen (zie b.v. brug 801. Ondanks dat het omschreven staat als duikerbrug is doorvaart hier mogelijk; de doorgang is 3,50 meter breed, doorvaarthoogte 1,10m +NAP; de afwateringstocht is circa 12 meter breed. Vanwege de drassige ondergrond is de brug zelf meer dan 26 meter lang. Brug 666 maakt deel uit van een complex kunstwerk in de doorbraak Marius Bauerstraat richting Hemsterhuisstraat. Er ligt brug 706 (een kopie van brug 666) over de westelijke afwateringstocht en de Hemsterhuisspoorbrug en Hemsterhuismetrobrug in de ringspoordijk.

Brug 706 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze zogenaamde duikerbrug stamt uit 1959 en is gelegd in de Hemsterhuisstraat over de westelijk afwateringstocht van de ringspoordijk. De brug is ontworpen door Peter Pennink die in zijn tijd bij de Dienst der Publieke Werken (1959-1964) ongeveer 25 bruggen zou ontwerpen. Pennink kwam met een zeventien meter brede betonnen brug die gedragen wordt door een betonnen paalfundering. Penninks stijl is mede terug te vinden in de afwerking van de stalen brugleuningen (zie b.v. brug 801). Ondanks dat het omschreven staat als duikerbrug is doorvaart hier mogelijk; de doorgang is 3,50 meter breed, doorvaarthoogte 1,10m +NAP; de afwateringstocht is circa 12 meter breed. Vanwege de drassige ondergrond is de brug zelf meer dan 26 meter lang. Brug 706 maakt deel uit van een complex kunstwerk in de doorbraak Marius Bauerstraat richting Hemsterhuisstraat. Er ligt brug 666 over de oostelijke afwateringstocht en de Hemsterhuisspoorbrug en Hemsterhuismetrobrug in de ringspoordijk.

Gestold water is een artistiek kunstwerk en toegepaste kunst in Oostoever Sloterplas, Amsterdam Nieuw-West. Bij de inrichting van de wijk Oostoever vanuit de opgeheven rioolwaterzuiveringsinstallatie West, werd ook kunst geïntegreerd. Initiatiefnemers waren het Amsterdamse Fonds voor de Kunst en Stadsdeel Nieuw-West. Aan de Belgische kunstenaar Peter Schoutsen werd een ontwerp gevraagd. Hij kwam naar eigen zeggen met een kunstwerk dat teruggreep op de historie van die installatie. Tussen twee behouden slibbakken kwam hij met Gestold water. Allereerst zijn er de donker gekleurde in een vloeiend liggend patroon straatstenen/klinkers; zij geven het slib weer dat uit de bakken is gelopen. Tevens zijn er bij de wanden druppelleidingen gemaakt, het lijkt alsof er heden ten dage nog steeds water uit de bakken lekt. Het water voedt daarbij de klimhortensia’s die in groenstrookjes langs de muren staan. Openingen in de slibbakken zijn afgesloten door middel van sierlijke hekwerken van cortenstaal, die enigszins lijken op spinnenwebben. Het kunstwerk is te zien op het Rietveld Schröderpad; een voetpad in 1995 vernoemd naar het Rietveld Schröderhuis.

Raammannetjes bestaat uit twee artistieke kunstwerken in Amsterdam Nieuw-West. In de eerste jaren van de 21e eeuw vond een vernieuwingsslag plaats aan de noordelijke gevelwand van de Postjesweg tussen de Derkinderenstraat en Jan Tooropstraat. Er werd onder aanvoering van woningbouwvereniging Far West in 2009 een complex opgeleverd onder de naam Het Atelier; het is ontworpen door Vera Yanovshtchinksy. Zij kwam met drie bouwblokken waarin sociale woningbouw en de vrije huursector bediend werden. De bouwblokken hebben een teruggetrokken bovenste etage in grijs baksteen, welke geaccentueerd wordt door de hoeken die aansluiten op de gevel en dus ook rood zijn. Om deze punten verder te accentueren werd kunstenaar Tomas Schats gevraagd twee “beelden” te ontwerpen. Schats werkte tot dan vooral via het tekenpapier en zag hier de mogelijkheid een tweedimensionaal werk om te zetten in drie dimensies. Hij kwam met een tweeluik. Een beeld laat een persoon zien die vanachter een venster enigszins verveeld de wereld om zich bekijkt (hoek Derkinderenstraat). Even verderop kijkt dezelfde persoon vanuit een opengeslagen raam met wind in de haren de wereld in (Jan Tooropstraat). De twee vensters moesten met bouwkranen op hun plaats gehesen worden. Om deze constructies van gecoat metaal door Segno d’Arte uit Groot-Ammers te kunnen bekostigen werd een bijdragen gevraagd aan het Amsterdamse Fonds voor de Kunst.

Brug 2465 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West.

Jacoba Mosselhof is een straat in Amsterdam Nieuw-West. Alhoewel Amsterdam een lange historie heeft met hofjes kwam het Jacoba Mossel pas in de 21e eeuw tot stand. Het hof is vernoemd naar maatschappelijk en politiek activiste Jacoba Mossel.

Metamorfosen zijn twee artistieke kunstwerken in Amsterdam Nieuw-West. Kunstenaar Harry van Kruiningen kreeg rond 1959 de opdracht van de gemeente Amsterdam de zijwanden van de luifel boven de toegang van het dan nog te bouwen Cartesius Lyceum aan de Piet Mondriaanstraat 140 op te fleuren. Hij kwam met twee glasmozaïeken van elk circa 10 m² groot met als basis Metamorfosen van Publius Ovidius Naso. Het glasmozaïek is aangebracht op twee tegelwanden voorzien van tegels van 30 bij 30 cm. De tableaus zijn grotendeels abstract, maar er zijn ook figuratieve details te herkennen als bomen, gondels en mensfiguren. Beide tableaus hebben een verwijzende tekst. Een verwijst naar "Ovidius Metamorfosis XIV 550" met de naam van de kunstenaar; het ander vermeldt alleen "5535". De twee in de loop der jaren verwaarloosde tableaus zijn onder inspanning van Werkgroep Monumentale Kunst van Erfgoedvereniging Heemschut in 2020 gerestaureerd. Er werd overleg gepleegd met de school en de gemeente om beschadigingen (denk aan verf, stickers, schroeven etc) te herstellen en ontbrekende delen weer aan te vullen. Werkzaamheden werden verricht door Atelier Constant uit Breda.