Brug 2465

Brug 666 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze zogenaamde duikerbrug stamt uit 1959 en is gelegd in de Marius Bauerstraat over de oostelijke afwateringstocht van de ringspoordijk. De brug is ontworpen door Peter Pennink, die in zijn tijd bij de Dienst der Publieke Werken (1959-1964) ongeveer 25 bruggen ontwierp. Pennink kwam met een zeventien meter brede betonnen brug, die gedragen wordt door een betonnen paalfundering. Penninks stijl is mede terug te vinden in de afwerking van de stalen brugleuningen (zie b.v. brug 801. Ondanks dat het omschreven staat als duikerbrug is doorvaart hier mogelijk; de doorgang is 3,50 meter breed, doorvaarthoogte 1,10m +NAP; de afwateringstocht is circa 12 meter breed. Vanwege de drassige ondergrond is de brug zelf meer dan 26 meter lang. Brug 666 maakt deel uit van een complex kunstwerk in de doorbraak Marius Bauerstraat richting Hemsterhuisstraat. Er ligt brug 706 (een kopie van brug 666) over de westelijke afwateringstocht en de Hemsterhuisspoorbrug en Hemsterhuismetrobrug in de ringspoordijk.

De Hemsterhuismetrobrug (brug 1655) is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het kunstwerk bestaat uit twee enkelsporige metroviaducten in de Ringspoorbaan, waarop midden jaren 90 de contouren zichtbaar werden van wat in 1997 de metrolijn 50 zou worden; toch voornamelijk bekend als ringlijn. Het viaduct overspant de overgang tussen de Marius Bauerstraat en de Hemsterhuisstraat. Ter plaatse van de dijkdoorbraak ligt een bruggencomplex bestaande uit (vanuit de binnenstad gezien): brug 666, Hemsterhuismetrobrug, Hemsterhuisspoorbrug en brug 706. Het complex ligt op het metrotraject tussen metrostations Postjesweg en Lelylaan. Direct ten zuiden van de viaducten ligt een extra spoor met overloopwissels. De brug ging vanaf oplevering anoniem (alleen met brugnummer) door het leven. Op 23 november 2017 besloot de gemeenteraad alle metrobruggen een naam te geven, waarbij veelal werd gekozen voor de onderliggende straat. De metrobrug is dus indirect vernoemd naar Tiberius Hemsterhuis. In 2022 werden de pijlers via een buurtinitiatief beschilderd: Muurschildering Hemsterhuisbruggen.

De Muurschildering Hemsterhuisbruggen is een meervoudige muurschildering in Amsterdam Nieuw-West.

Brug 706 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze zogenaamde duikerbrug stamt uit 1959 en is gelegd in de Hemsterhuisstraat over de westelijk afwateringstocht van de ringspoordijk. De brug is ontworpen door Peter Pennink die in zijn tijd bij de Dienst der Publieke Werken (1959-1964) ongeveer 25 bruggen zou ontwerpen. Pennink kwam met een zeventien meter brede betonnen brug die gedragen wordt door een betonnen paalfundering. Penninks stijl is mede terug te vinden in de afwerking van de stalen brugleuningen (zie b.v. brug 801). Ondanks dat het omschreven staat als duikerbrug is doorvaart hier mogelijk; de doorgang is 3,50 meter breed, doorvaarthoogte 1,10m +NAP; de afwateringstocht is circa 12 meter breed. Vanwege de drassige ondergrond is de brug zelf meer dan 26 meter lang. Brug 706 maakt deel uit van een complex kunstwerk in de doorbraak Marius Bauerstraat richting Hemsterhuisstraat. Er ligt brug 666 over de oostelijke afwateringstocht en de Hemsterhuisspoorbrug en Hemsterhuismetrobrug in de ringspoordijk.

Brug 2466 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. In de periode 2020-2025 werd langs de ringspoorbaan een smal en langgerekt park aangelegd. Dat park kwam te liggen rondom de afwateringstocht aan de stadzijde van het dijklichaam. Het park werd in drie delen aangelegd en daarvan is Spoorpark Zuid relatief smal. Het bestaat in het zuiden bij de Johan Jongkindstraat alleen uit een voetpad langs de tocht. De in- en uitgang naar en van de straat naar park is bovendien onhandig (steil en kronkelig), want ze is aangelegd op een plek die daarvoor nooit is bedoeld. Die in- en uitgang sluit aan op de duiker brug 668, die het hoogteverschillen tussen park en straat benadrukt. Wellicht was daarvoor de bouw van een voetbrug noodzakelijk; deze komt gelijkvloers vanuit de Willem van Konijnenburgstraat aan in het park. De brug is grotendeels van hout (liggers, loopdek, balusters en leuningen) en rust op betonnen brugpijlers met jukken. De balustrades kwamen in de vorm van staalkabels tussen de balusters. De brug komt uit de koker van Haasnoot Bruggen BV, die in gemeente Amsterdam tal van dit soort bruggen heeft neergelegd.

Het Eindgemaal Postjesweg of Eindgemaal Spoorpark is een rioolgemaal in Amsterdam Nieuw-West. Het gemaal werd neergezet in een gebied dat per juni 2024 officieel het Spoorpark heet, dat ter plaatse wordt doorsneden door de Postjesweg. Dat park, waarvan de naam op het dak is gezet, is aangelegd op een groenstrook met sloot direct ten oosten van de Ringspoorbaan. Er was hier een nieuw gemaal nodig in verband met de vele nieuwe bewoners als ook de afwatering van het park. Waternet gaf opdracht tot de bouw van het gemaal dat een bijdrage moet bieden aan de ecologische waarde van dit park. Daartoe werd niet alleen het gemaal neergezet, maar de gevels werden opgetrokken met insectenstenen, vleermuiskasten, nestkasten en zelfs een ruimte voor een steenmarter. Op het dak en tegen de gevels is groen aangebracht dat bevloeid wordt met op het dak vallende regenwater. Voor de geleiding daarvan zijn spuwers aangebracht. Dat groen is een terugkerende kleur in het gebouw. Ontwerpster Marjolein van Eig ontwierp een knalgroen gebouwtje, waartoe Steenfabriek Desta een speciale “baksteen” ontwikkelde. Die steensoort is bestand tegen graffiti en wildplakkers en de gelaagdheid zorgt voor verspreiding van het licht. Het huisje bestaat uit een grote betonnen bak voor het te verzamelen water en een begane grond, die eigenlijk alleen voor toegang dient in geval van onderhoud en reparatie. Het gemaal heeft ontwerptechnisch een zusje in het Eindgemaal Rivierenbuurt.

De Charley Tooropbrug (brug 656) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de Postjesweg en overspant een sloot die parallel loop met de Ringspoorbaan en metrolijn 50 aldaar. De Postjesweg gaat hier over in de Robert Fruinlaan. Aan de andere zijde van de Ringspoorlijn ligt eveneens een sloot maar deze kent geen overbrugging. Direct ten noordwesten van brug 656 ligt het metrostation Postjesweg. De brug is circa 30 meter breed. De brug dateert uit het eind van de jaren vijftig van de 20e eeuw. De brug 656 ligt over een duiker en is als brug nauwelijks herkenbaar. De brugkanten bestaan uit verticaal keurig gestapelde donkerbruine bakstenen afgewerkt met een wit geschilderde beton- of cementlaag. Daarop zijn brugleuningen geplaatst. In de wanden is de wit betonnen rechtshoekige duiker uitgespaard met net boven de waterlijn witte stroken naar de oevers. De brug ging vanaf de aanleg anoniem door het leven; ze was alleen bekend onder haar nummer. Sinds april 2016 nodigt de gemeente Amsterdam actief mensen uit om voorstellen aan te dragen voor dergelijke naamloze bruggen. Het voorstel om deze brug naar de kunstenaar Charley Toorop te vernoemen werd in november 2017 goedgekeurd, zodat de brug aldus in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen wordt opgenomen. Als reden voor de vernoeming werd gegeven dat de Tooropstraat, vernoemd naar haar vader Jan Toorop, circa 75 meter oostwaarts van de brug ligt.

De Charlotte van Pallandtbrug (brug 668) is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze duikerbrug werd in 1958 gebouwd als verbinding tussen de Johan Jongkindstraat en Comeniusstraat. Het ontwerp is afkomstig van Peter Pennink van de Dienst der Publieke Werken. Hij ontwierp meerdere bruggen over de afwateringstochten van de ringspoordijk in Amsterdam Nieuw-West. De bruggen laten een overeenkomstig uiterlijk zien. De betonnen duiker is verpakt in keermuren van grof basaltsteen. De opstaande balustrade is van beton met daarop metalen leuningen die door Pennink bij deze bruggen vaker werd toegepast. Met de komst van Station Amsterdam Lelylaan werd het westelijk eind ingekort. De brug ging tot 2017 naamloos door het leven, dat wil zeggen alleen onder het brugnummer. Op 28 november 2017 besloot de gemeente de brug te vernoemen naar kunstenares Charlotte van Pallandt. Eigenlijk wilde het gemeentebestuur de vernoeming al op 7 november 2017 laten ingaan, maar verzuimde in een reeks vernoemingen van bruggen de Charlotte van Pallandtbrug voor te dragen.

Jacoba Mosselhof is een straat in Amsterdam Nieuw-West. Alhoewel Amsterdam een lange historie heeft met hofjes kwam het Jacoba Mossel pas in de 21e eeuw tot stand. Het hof is vernoemd naar maatschappelijk en politiek activiste Jacoba Mossel.

Maria Beshof is een straat in Amsterdam Nieuw-West. Alhoewel Amsterdam een lange historie heeft met hofjes kwam het Maria Beshof pas in de 21e eeuw tot stand. Het hof is vernoemd naar scheikundig ingenieur Marie Bes.

De Nieuwe Meester is een appartementencomplex in 2019 en 2020 gebouwd in Amsterdam Nieuw-West.

Postjesweg is een station van de Amsterdamse metro in het stadsdeel Nieuw-West. Het metrostation ligt aan metrolijn 50 (Ringlijn) en werd geopend op 28 mei 1997. Per 3 maart 2019 wordt dit station ook aangedaan door metrolijn 51, die vanaf die datum vanaf station Zuid naar Isolatorweg is verlegd. Het station is gedeeltelijk gelegen boven de Robert Fruinlaan, met het perron ten noorden van deze straat. Ten oosten van de stationsopgang gaat de Robert Fruinlaan op de Charley Tooropbrug over in de Postjesweg. Het station werd in 2005, tegelijk met het gerenoveerde station Reigersbos in Amsterdam-Zuidoost, op proef uitgerust met een nieuw type windscherm en een nieuw type abri, opgetrokken uit staal met glas en voorzien van een reclamebord. Tussen 2008 en 2010 zijn deze abri's ook op de overige bovengrondse stations van de Oostlijn geplaatst, ter vervanging van de massieve stalen windschermen aldaar. Er is verder een overstapmogelijkheid op de bussen door middel van de halte Jan Tooropstraat, die ten oosten van het metrostation ligt.