Brug 664

Rembo is een beeld in Amsterdam Nieuw-West. De kunstenaar van het werk is Bastienne Kramer. Deze kreeg in de opdracht van het stadsdeel Slotervaart mee, dat het beeld extreem hufterproof moest zijn. In en om het Rembrandtpark, waar het beeld staat, wordt nogal eens vandalisme gepleegd. Kramer kwam met een meer dan drie meter hoog beeld van groengeglazuurd keramisch materiaal. Ze omschreef het als hufterwanted, indien namelijk iemand schade aan het beeld toebrengt, zal op de beschadigde plaats herstelwerk plaatsvinden door middel van brons. Dit heeft tot gevolg dat het beeld in de loop der jaren verandert/zou moeten veranderen. Op diverse plaatsen op de torso van het beeld heeft de kunstenaar de aloude techniek Friese kerfsnede toegepast. Het beeld staat direct ten noordoosten van brug 664 in het park.

Brug 663 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Ze is gelegen in het Rembrandtpark, dat alleen toegankelijk is voor voetgangers en fietsers. De brug ligt in de doorgaande route, die het park van noord naar zuid doorsnijdt. De brug ligt tussen twee vijvers, die beide uitmaken van de waterweg, die het park al kronkelend doorkruist (eveneens van noord naar zuid). Vanaf de definitieve opening van het park in 1974 lag er een houten brug. Deze brug, net als het park van de tekentafel Dirk Sterenberg en de Dienst der Publieke Werken, bestond uit houten liggers met houten balustrades in de vorm van donkerbruine balken. De hoogte was door tuinarchitecte Janneke Willemsen zo gekozen, dat gehurkte schaatsers onder de brug door konden. De houten bruggen waren rond 2000 aan vervanging toe; ze waren vermolmd. Royal HaskoningDHV, met ontwerpers Syb van Breda, Joris Smits en René Rijkers, kwam met een soort standaardbrug voor het park. Zij bestaan uit een cortenstalen brugdek waarop de glazen borstwering / balustrades steunen. Het is een in materiaal duurzame brug, want de gebruikte materialen zijn recyclebaar. De relatief lichte constructie kon gezet worden op de oude fundering, zodat tijd en materiaal uitgespaard konden worden. Die bruggen liggen wel lager over het water. De doorzichtige balustraden werden al snel doelwit van graffiti en vandalisme. De brug is voor wat betreft uiterlijk een zuster van Brug 660.

Brug 673 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Ze is gelegen in de Postjesweg en voert over een voet- en fietspad alsmede een waterweg in het Rembrandtpark. De Postjesweg verdeelt dat park in een noordelijke en zuidelijk deel. De brug dateert vanuit ongeveer 1959/1960 met een aanbesteding in juni 1959 en de eerste paalfundering rond augustus van dat jaar. Omdat er getreuzeld werd met de inrichting van het Rembrandtpark, lag de brug jaren in niemandsland. De brug werd ontworpen door Peter Pennink, werkend voor de Dienst der Publieke Werken. Pennink heeft meer bruggen ontworpen voor de westelijke uitbreiding van Amsterdam. Hij zou ongeveer 25 bruggen voor Amsterdam ontwerpen. De brug is uitgebreid met twee trappen, die de verbinding vormen tussen weg en park. In vergelijking tot bijvoorbeeld de Brug 659 in de Jan Evertsenstraat heeft deze brug aanmerkelijk soberder ontwerp. Pennink schreef betonnen liggers voor tussen betonnen landhoofden. De overspanning wordt gedragen door pijlers. Ook de balustrades zijn veel eenvoudiger van opzet. Opvallend daarbij is dat de balustrades van de onderdoorgang om de pijlers heen krullen. De landhoofden werden nogal eens slachtoffer van graffiti.

Twee hondjes is een artistiek tweeluik in Amsterdam Nieuw-West. Marjolijn Mandersloot werd bij de herinrichting van de Postjesweg tussen 1999 en 2002 in Amsterdam benaderd tot het ontwerpen van een kunstwerk. Zij kwam met twee hondjes; Mandersloot is gespecialiseerd in dierenfiguren. De hondjes zien eruit als puppies, maar zijn in werkelijkheid metersgroot (2 bij 4,5 meter). Ze werden neergezet op brug 673, die een voet-, fietspad en waterweg in het Rembrandtpark overspant. Buitenkunst Amsterdam gaf er tweeërlei uitleg aan: ze lijken op de hondjes die in die jaren regelmatig hoedenplanken in auto’s sierden; ze kijken uit over een park; een belangrijke uitlaatplek voor honden in de buurt. Buitenbeeld in beeld vulde aan, dat het viaduct zelf gezien kan worden als hoedenplank. De hondjes leiden de blik vanaf de onderliggende paden naar boven, daar waar ze de blik vanaf de bovenliggende rijweg juist naar beneden leiden. Burgemeester Job Cohen kwam op 4 december 2002 de beesten onthullen; ze zijn bekostigd door het stadsdeel Slotervaart/Overtoomse Veld en het Amsterdams Fonds voor de Kunsten.

Brug 667 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Ze is gelegen in het Rembrandtpark, dat alleen toegankelijk is voor voetgangers en fietsers. De brug ligt in de doorgaande route, die het park van oost naar west doorsnijdt. Die route loopt vanaf de Postjeskade over Brug 682 over de Postjeswetering oostwaarts richting Nachtwachtlaan, Nachtwachtbrug naar de Marius Bauerstraat. De brug overspant de waterweg die het park van noord naar zuid doorsnijdt. Vanaf de definitieve opening van het park in 1974 lag er een houten brug over de waterweg die van noord naar zuid door het park loopt. Deze brug, net als het park van de tekentafel Dirk Sterenberg en de Dienst der Publieke Werken, bestond uit houten liggers met houten balustrades in de vorm van donkerbruine balken. De hoogte was door tuinarchitecte Janneke Willemsen zo gekozen, dat gehurkte schaatsers onder de brug door konden. De houten bruggen waren rond 2000 aan vervanging toe; ze waren vermolmd. Royal HaskoningDHV, met ontwerpers Syb van Breda, Joris Smits en René Rijkers, kwam met een soort standaardbrug voor het park. Zij bestaan uit een cortenstalen brugdek waarop de glazen borstwering/balustrades steunen. Het is een in materiaal duurzame brug, want de gebruikte materialen zijn recyclebaar. De relatief lichte constructie kon gezet worden op de oude fundering, zodat tijd en materiaal uitgespaard konden worden. Die bruggen liggen wel lager over het water. De doorzichtige balustraden werden al snel doelwit van graffiti en vandalisme. De brug is voor wat betreft uiterlijk een zuster van Brug 660.

Brug 661 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Ze is gelegen in het Rembrandtpark en ligt in een voetpad dat de verbinding verzorgt tussen de Willem Schoutenstraat aan de oostzijde en de Staalmeesterslaan aan de westkant van het park. Langs dat pad ligt Amsterdams oudste kinderboerderij "De Uijlenburg". Vanaf de definitieve opening van het park in 1974 lag er een houten brug over de waterweg die van noord naar zuid door het park loopt. Deze brug, net als het park van de tekentafel Dirk Sterenberg en de Dienst der Publieke Werken, bestond uit houten liggers met houten balustrades in de vorm van donkerbruine balken. De hoogte was door tuinarchitecte Janneke Willemsen zo gekozen, dat gehurkte schaatsers onder de brug door konden. De houten bruggen waren rond 2000 aan vervanging toe; ze waren vermolmd. Royal HaskoningDHV, met ontwerpers Syb van Breda, Joris Smits en René Rijkers, kwam met een soort standaardbrug voor het park. Zij bestaan uit een cortenstalen brugdek waarop de glazen borstwering/balustrades steunen. Het is een duurzame brug, want de gebruikte materialen zijn recyclebaar. De relatief lichte constructie kon geplaatst worden op de oude fundering, zodat tijd en materiaal uitgespaard konden worden. De bruggen liggen nu wel lager over het water. De doorzichtige balustraden werden al snel doelwit van graffiti en vandalisme. Deze brug is een versmalde versie van Brug 660, die ook toegankelijk is voor fietsers.

Brug 660 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Ze is gelegen in het Rembrandtpark en dus alleen geschikt voor voetgangers en fietsers. Ze vormt een oost-westverbinding in het park tussen de Van Spilbergenstraat en Orteliuskade aan de oostzijde en Staalmeesterslaan en Staalmeesterslaanbrug aan de westkant van het park. Langs dat pad ligt Amsterdams oudste kinderboerderij "De Uijlenburg". Vanaf de definitieve opening van het park in 1974 lag er een houten brug over de waterweg die van noord naar zuid door het park loopt. Deze brug, net als het park van de tekentafel Dirk Sterenberg en de Dienst der Publieke Werken, bestond uit houten liggers met houten balustrades in de vorm van donkerbruine balken. De hoogte was door tuinarchitecte Janneke Willemsen zo gekozen, dat gehurkte schaatsers onder de brug door konden. De houten bruggen waren rond 2000 aan vervanging toe; ze waren vermolmd. Royal HaskoningDHV, met ontwerpers Syb van Breda, Joris Smits en René Rijkers, kwam met een soort standaardbrug voor het park. Zij bestaan uit een cortenstalen brugdek waarop de glazen borstwering / balustrades steunen. Het is een in materiaal duurzame brug, want de gebruikte materialen zijn recyclebaar. De relatief lichte constructie kon gezet worden op de oude fundering, zodat tijd en materiaal uitgespaard konden worden. Die bruggen liggen wel lager over het water. De doorzichtige balustraden werden al snel doelwit van graffiti en vandalisme

Brug 682 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Ze is overspant de Postjeswetering en vormt daarmee de verbinding tussen de Postjeskade en het Rembrandtpark. De brug is een zusje van brug 683 en de Duizendste brug (brug 684) en die analogie volgend ook een dochter van de Torontobrug.

De Postjesweg is een straat in Amsterdam-West en Amsterdam Nieuw-West.

Het Rembrandtpark in Amsterdam Nieuw-West is een stadspark gelegen ten westen van de grens van de stadsbebouwing van voor 1940 en vormt in wezen de grens tussen Amsterdam Oud-West en Amsterdam Nieuw-West.

Zwaan is een kunstwerk geplaatst in het Rembrandtpark. Het ontwerp van het dier kwam van de scholiere Esther Oude Ophuis middels een 3d-schetsontwerp, met uitvoering door kunstenaar Piet van der Kar. Het werd in 2014 vervaardigd in het kader van een wedstrijd voor de Art-Zuid-Junior-kunstroute. Dat leverde 160 ontwerpen op. Uit die verzameling werden er twintig omgezet in daadwerkelijke voorwerpen en ze werden geplaatst in het Vondelpark, dat in 2014 honderdvijftig jaar bestond. De zwaan is geïnspireerd op het schilderij De bedreigde zwaan van Jan Asselijn dat in het Rijksmuseum hangt. In april 2018 werd de zwaan verplaatst naar het Rembrandtpark. Sindsdien dobbert ze rond in een soort vijver in de waterweg die het park van noord naar zuid doorsnijdt. Ze is aan te treffen ten zuiden van brug 659 in de Jan Evertsenstraat. Het beeld heeft geen vaste opstelling, ze drijft met de stroming mee.

Brug 669 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Ze is gelegen in het Rembrandtpark, dat hier alleen toegankelijk is voor voetgangers. De brug ligt in de doorgaande voetgangersroute, die het park van oost naar west doorsnijdt. Die route loopt vanaf de Corantijnstraat over Brug 683 over de Postjeswetering oostwaarts richting Nachtwachtlaan. Anton Waldorpbrug en verder richting Nieuw-West. De brug overspant de waterweg die het park van noord naar zuid doorsnijdt. Vanaf de definitieve opening van het park in 1974 lag er een houten brug over de waterweg die van noord naar zuid door het park loopt. Deze brug, net als het park van de tekentafel Dirk Sterenberg en de Dienst der Publieke Werken, bestond uit houten liggers met houten balustrades in de vorm van donkerbruine balken. De hoogte was door tuinarchitecte Janneke Willemsen zo gekozen, dat gehurkte schaatsers onder de brug door konden. De houten bruggen waren rond 2000 aan vervanging toe; ze waren vermolmd. Royal HaskoningDHV, met ontwerpers Syb van Breda, Joris Smits en René Rijkers, kwam met een soort standaardbrug voor het park. Zij bestaan uit een cortenstalen brugdek waarop de glazen borstwering/balustrades steunen. Het is een in materiaal duurzame brug, want de gebruikte materialen zijn recyclebaar. De relatief lichte constructie kon gezet worden op de oude fundering, zodat tijd en materiaal uitgespaard konden worden. Die bruggen liggen wel lager over het water. De doorzichtige balustraden werden al snel doelwit van graffiti en vandalisme. De brug is voor wat betreft uiterlijk een zuster van Brug 661, eveneens alleen toegankelijk voor voetgangers.