place

Anton Waldorpstraat

Straat in Amsterdam Nieuw-West
Anton Waldorpstraat, overzicht
Anton Waldorpstraat, overzicht

De Anton Waldorpstraat is een straat in Amsterdam Nieuw-West, Overtoomse Veld.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Anton Waldorpstraat (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Anton Waldorpstraat
Anton Waldorpstraat, Amsterdam Nieuw-West

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Anton WaldorpstraatLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.3622 ° E 4.8411305555556 °
placeToon op kaart

Adres

Anton Waldorpstraat 81
1062 AZ Amsterdam, Nieuw-West
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Anton Waldorpstraat, overzicht
Anton Waldorpstraat, overzicht
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Nachtwachtbrug
Nachtwachtbrug

De Nachtwachtbrug (brug 149P) is een kunstwerk in Amsterdam-Nieuw West. Alhoewel de naam dragend van een brug is het in wezen een viaduct dan wel een tunnel, Amsterdam duidt meestal viaducten en tunnels als bruggen aan. Het viaduct, geheel van beton is gelegen in de Ringweg Amsterdam. Het overspant de verbinding voor voetgangers en fietsers tussen de Nachtwachtlaan en Rembrandtpark aan de oost kant en de Marius Bauerstraat aan de westkant. Ze werd vanaf 1969 tot 1972 gebouwd in verband met de toenmalige aanleg van dat gedeelte van de Ringweg-West (Einsteinweg) vanaf de Jan van Galenstraat zuidwaarts tot aan de Cornelis Lelylaan Op 27 juni 1972 werd de viaducten van de Ringweg-West op het traject Jan van Galenstraat-Cornelis Lelylaan geopend. Vrijwel direct na de aanleg kwamen er klachten omtrent geluidsoverlast van het almaar drukker wordende verkeer op de ringweg. Het duurde echter nog een flink aantal jaren voordat het viaduct en de ringweg werden voorzien van geluidsschermen. Die geluidsschermen op zich moesten weer beveiligd worden tegen invliegende vogels door middel van het plaatsen van zwarte Andreaskruizen. De viaducten gingen vanaf 1972 naamloos door het leven met het nummer 147P hetgeen verwijst naar een brug in Amsterdam in beheer bij het rijk of provincie, in dit geval het rijk. Amsterdam vernoemde op 8 december 2017 (bijna) alle viaducten in de ringweg, om een betere plaatsaanduiding te krijgen. Op die datum werd de nieuwe naam Nachtwachtbrug opgenomen in de Basisadministratie Adressen en Gebouwen (BAG). Het bouwwerk werd daarbij vernoemd naar de Nachtwachtlaan, die op haar beurt is vernoemd naar het schilderij De Nachtwacht van Rembrandt van Rijn, naamgever van het eerder genoemde park. In 2013 werden delen van de landhoofden versierd door kunstwerken van Arno Coenen.

Nachtwachtlaan
Nachtwachtlaan

De Nachtwachtlaan is een laan in Amsterdam-West. De straat is op 14 oktober 1964 vernoemd naar het schilderij De Nachtwacht van Rembrandt van Rijn. De straat, die van zuid naar noord loopt vormt de westelijke grens van het Rembrandtpark. Ze werd in de loop van de jaren zeventig een parallelweg van de Ringweg-West, zonder dat ze daarmee een directe verbinding heeft. Oorspronkelijk begon de straat al bij de plaats waar de Schipluidenlaan een 90-gradenbocht maakte bij het (inmiddels gesloopte) Andreas Ziekenhuis. In dat stuk tot aan brug 688 stond nauwelijks bebouwing. Toen daar de wijk Andreas Ensemble werd gebouwd, werd dat stukje straat omgedoopt tot Hendrikje Stoffelstraat, ook al een verwijzing naar Rembrandt. De Nachtwachtlaan begint vanaf toen bij brug 688, een viaduct in de Cornelis Lelylaan. De straat kent vervolgens bebouwing meest aan de oostkant tot aan Postjesweg. Het zuidelijkste gebouw is het kantoorgebouw Ringpark van architecten Frederik Willem de Vlaming en Harry Salm, rondom de opening in 1967 beter bekend als De Rode Hoed (op het dak stond een rood reclamebord voor Nedlloyd). Daarna volgt opvallende laagbouw (één bouwlaag) van een Montessorischool. Naar het noorden toe staan vervolgens twee torenflats aan de oostkant en drie aan de westkant. Deze torenflats, met zestien bouwlagen en parkeergarages en vijftig meter hoog, maken deel uit van een complex dat werd ontworpen door Piet Zanstra, Ab Gmelig Meyling en Peter de Clercq Zubli. Dat complex bestaat uit totaal negen torenflats en twee kantoorgebouwen aan de Nachtwachtlaan en Staalmeesterslaan, de voortzetting van de Nachtwachtlaan richting noorden. Het wooncomplex, waarvoor rond 18 juni 1969 de eerste heipaal de grond inging, zou 810 woningen herbergen. In de ogen van Cornelis van Eesteren was het terrein van de straat en bebouwing nog onderdeel van het Rembrandtpark. Dat park lag lang op de tekentafel vanwege geldgebrek en zou eigenlijk pas nadat de flats klaar waren ingericht worden. Bij de bouw van de flats is rekening gehouden met een langzame overgang tussen het park en de bebouwing. De straat is lommerrijk en de parkeergarages liggen onder beplanting naar een ontwerp van de landschapsarchitecte van het park, Janneke Willemsen/Janneke Theelen.

Postjeswegbrug
Postjeswegbrug

De Postjeswegbrug (brug 148P) is een kunstwerk in Amsterdam-Nieuw West. Het viaduct, geheel van beton, is gelegen in de Ringweg Amsterdam. Het overspant de Postjesweg. Ten oosten van het viaduct doorsnijdt die weg het Rembrandtpark, ten westen van het viaduct staat een wijk met hofjesachtige flats met daartussen de Calvariekerk als gemeentelijk monument. Ze werd vanaf tussen 1969 en 1972 gebouwd in verband met de aanleg van de Ringweg-West (Einsteinweg) vanaf de Jan van Galenstraat zuidwaarts tot aan de Cornelis Lelylaan Het viaduct werd aangelegd in een woestenij. Een aantal jaren daarvoor werd het dijklichaam voor de verhoogde ringweg aangelegd en het Rembrandtpark gepland. Dat park zou pas vanaf 1970 haar definitieve indeling krijgen. Op 27 juni 1972 werd de Ringweg-West op het traject Jan van Galenstraat - Cornelis Lelylaan geopend. Vrijwel direct na de aanleg kwamen er klachten omtrent geluidsoverlast van het almaar drukker wordende verkeer op de ringweg. Het duurde echter nog een flink aantal jaren voordat het viaduct en de ringweg werden voorzien van geluidsschermen. De overspanning van het bestaande viaduct kon dat (kennelijk) niet dragen en zo kregen die schermen losstaande pijlers. In die pijlers is de naam Postjesweg uitgespaard. De viaducten gingen vanaf 1972 naamloos door het leven met het nummer 147P hetgeen verwijst naar een brug in Amsterdam in beheer bij het rijk of provincie, in dit geval het rijk. Amsterdam vernoemde op 8 december 2017 (bijna) alle viaducten in de ringweg, om een betere plaatsaanduiding te krijgen. Op die datum werd de nieuwe naam Piet Mondriaanbrug opgenomen in de Basisadministratie Adressen en Gebouwen (BAG). Het bouwwerk werd daarbij vernoemd naar de Postjesweg en Postjeswetering, een postje was een vroegere benaming voor bruggetje.

Piet Mondriaanbrug
Piet Mondriaanbrug

De Piet Mondriaanbrug (brug 147P) is een kunstwerk in Amsterdam-Nieuw West. Het viaduct, geheel van beton, is gelegen in de Ringweg Amsterdam. Het overspant de verbinding voor voetgangers en fietsers tussen de Staalmeesterslaan en Rembrandtpark aan de oost kant en de Piet Mondriaanstraat aan de westkant. Ze werd tussen 1969 en 1972 gebouwd in verband met de aanleg van de Ringweg-West (Einsteinweg) vanaf de Jan van Galenstraat zuidwaarts tot aan de Cornelis Lelylaan Op 27 juni 1972 werden de viaducten van de Einsteinweg op het traject Jan van Galenstraat - Cornelis Lelylaan geopend. Vrijwel direct na de aanleg kwamen er klachten omtrent geluidsoverlast van het almaar drukker wordende verkeer op de Ringweg. Het duurde echter nog een flink aantal jaren voordat de viaducten en de ringweg werden voorzien van geluidsschermen. Die geluidsschermen op zich moesten weer beveiligd worden tegen invliegende vogels door middel van het plaatsen van zwarte Andreaskruizen. De viaducten gingen vanaf 1972 naamloos door het leven met het nummer 147P hetgeen verwijst naar een brug in Amsterdam in beheer bij het rijk of provincie, in dit geval het rijk. Amsterdam vernoemde op 8 december 2017 (bijna) alle viaducten in de Ringweg, om een betere plaatsaanduiding te krijgen. Op die datum werd de nieuwe naam Piet Mondriaanbrug opgenomen in de Basisadministratie Adressen en Gebouwen (BAG). Het bouwwerk werd daarbij vernoemd naar de Piet Mondriaanstraat, die op haar beurt is vernoemd naar de kunstenaar Piet Mondriaan.

Brug 689
Brug 689

Brug 689 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Hoewel genummerd als brug, is zij een viaduct. Het bouwwerk is gelegen in de Cornelis Lelylaan, deel van Stadsroute 106, en verbindt de Derkinderenstraat met de Schipluidenlaan.. De Cornelis Lelylaan werd in 1961/1962 verhoogd aangelegd om een geheel kruisingsvrije weg te verkrijgen tussen het Surinameplein en de Westelijke Tuinsteden. Daartoe werd de weg op een dijklichaam aangelegd en werden er tot het eind bij Meer en Vaart tien kunstwerken gebouwd, waaronder een van de grootste viaducten van Amsterdam destijds, brug 705 over de Johan Huizingalaan. Op 14 juli 1962 opende mevrouw Didi van 't Hull-Ras, echtgenote van Wethouder Publieke Werken Goos van 't Hull de Cornelis Lelylaan. Het ontwerp van de bruggen was van de Dienst der Publieke Werken. De ontwerper van de brug is niet bekend, maar het viaduct vertoont in haar uiterlijk veel overeenkomsten met brug 705 waarvan bekend is dat zij van de hand is van Dirk Sterenberg. Met name de kelkvormige pijlers wijzen op Sterenbergs invloed (zie brug 705). De toenmalige stijl van de dienst is terug te vinden in het witte/blanke beton met daarop blauwe leuningen in een strak rechthoekig motief. Ze lijkt daarbij ook nog eens op brug 688 aan de andere kant van Rijksweg 10, met name in de overspanning. De architect koos hier echter voor een andere oplossing voor de verdeling. In het midden heeft het een overspanning van de rijweg van 14,90 meter. Aan beide zijden daarvan bevinden zich genoemde pijlers, weer verder naar buiten volgen ongeveer vijf meter brede trottoirs en fietspaden. In de lengterichting van de tunnel gekeken (of dwars op het viaduct) lijken voetgangers en fietsers zich in een koker van 39 meter lengte te moeten verplaatsen. Onderdeel van het bouwwerk zijn twee trappen naar de bovenliggende haltes van de tramlijnen 1, 17 en 27 die aan de westkant van het viaduct liggen. Voor mindervaliden is deze halte niet toegankelijk door het ontbreken van een lift.