Piet Mondriaanbrug

De Staalmeesterslaan is een laan in Amsterdam-West. De straat is op 14 oktober 1964 vernoemd naar het schilderij De staalmeesters van Rembrandt van Rijn.

De Postjeswegbrug (brug 148P) is een kunstwerk in Amsterdam-Nieuw West. Het viaduct, geheel van beton, is gelegen in de Ringweg Amsterdam. Het overspant de Postjesweg. Ten oosten van het viaduct doorsnijdt die weg het Rembrandtpark, ten westen van het viaduct staat een wijk met hofjesachtige flats met daartussen de Calvariekerk als gemeentelijk monument. Ze werd vanaf tussen 1969 en 1972 gebouwd in verband met de aanleg van de Ringweg-West (Einsteinweg) vanaf de Jan van Galenstraat zuidwaarts tot aan de Cornelis Lelylaan Het viaduct werd aangelegd in een woestenij. Een aantal jaren daarvoor werd het dijklichaam voor de verhoogde ringweg aangelegd en het Rembrandtpark gepland. Dat park zou pas vanaf 1970 haar definitieve indeling krijgen. Op 27 juni 1972 werd de Ringweg-West op het traject Jan van Galenstraat - Cornelis Lelylaan geopend. Vrijwel direct na de aanleg kwamen er klachten omtrent geluidsoverlast van het almaar drukker wordende verkeer op de ringweg. Het duurde echter nog een flink aantal jaren voordat het viaduct en de ringweg werden voorzien van geluidsschermen. De overspanning van het bestaande viaduct kon dat (kennelijk) niet dragen en zo kregen die schermen losstaande pijlers. In die pijlers is de naam Postjesweg uitgespaard. De viaducten gingen vanaf 1972 naamloos door het leven met het nummer 147P hetgeen verwijst naar een brug in Amsterdam in beheer bij het rijk of provincie, in dit geval het rijk. Amsterdam vernoemde op 8 december 2017 (bijna) alle viaducten in de ringweg, om een betere plaatsaanduiding te krijgen. Op die datum werd de nieuwe naam Piet Mondriaanbrug opgenomen in de Basisadministratie Adressen en Gebouwen (BAG). Het bouwwerk werd daarbij vernoemd naar de Postjesweg en Postjeswetering, een postje was een vroegere benaming voor bruggetje.

De Staalmeesterslaanbrug (brug 146P) is een kunstwerk in Amsterdam-Nieuw West. Het viaduct, geheel van beton is gelegen in de Ringweg Amsterdam. Het overspant de verbinding voor voetgangers en fietsers tussen de Staalmeesterslaan (haar naamgever) en de Jan Voermanstraat. Ze werd van 1969 tot 1972 gebouwd in verband met de toenmalige aanleg van de Ringweg-West (Einsteinweg) vanaf de Jan van Galenstraat zuidwaarts tot aan de Cornelis Lelylaan Op 27 juni 1972 werd de viaducten van de Einsteinweg op het traject Jan van Galenstraat - Cornelis Lelylaan geopend. De viaducten gingen vanaf 1972 naamloos door het leven met het nummer 146P hetgeen verwijst naar een brug in Amsterdam in beheer bij het rijk of provincie, in dit geval het rijk. Amsterdam vernoemde op 8 december 2017 (bijna) alle viaducten in de ringweg, om een betere plaatsaanduiding te krijgen. Op die datum werd de nieuwe naam Staalmeesterslaanbrug opgenomen in de Basisadministratie Adressen en Gebouwen (BAG). Het bouwwerk werd daarbij vernoemd naar de nabij gelegen Staalmeesterslaan, vernoemd naar het schilderij De staalmeesters van Rembrandt van Rijn. Ten noordoosten van het viaduct staan twee voormalige kantoorgebouwen. De laagbouw dient tot filiaal van de Hotelschool The Hague. De hoogbouw, een voormalig kantoor van de AMRO Bank, dient tot hotel. Ze zijn beide ontworpen door Piet Zanstra, Ab Gmelig Meyling en Peter de Clercq Zubli.

De Nachtwachtbrug (brug 149P) is een kunstwerk in Amsterdam-Nieuw West. Alhoewel de naam dragend van een brug is het in wezen een viaduct dan wel een tunnel, Amsterdam duidt meestal viaducten en tunnels als bruggen aan. Het viaduct, geheel van beton is gelegen in de Ringweg Amsterdam. Het overspant de verbinding voor voetgangers en fietsers tussen de Nachtwachtlaan en Rembrandtpark aan de oost kant en de Marius Bauerstraat aan de westkant. Ze werd vanaf 1969 tot 1972 gebouwd in verband met de toenmalige aanleg van dat gedeelte van de Ringweg-West (Einsteinweg) vanaf de Jan van Galenstraat zuidwaarts tot aan de Cornelis Lelylaan Op 27 juni 1972 werd de viaducten van de Ringweg-West op het traject Jan van Galenstraat-Cornelis Lelylaan geopend. Vrijwel direct na de aanleg kwamen er klachten omtrent geluidsoverlast van het almaar drukker wordende verkeer op de ringweg. Het duurde echter nog een flink aantal jaren voordat het viaduct en de ringweg werden voorzien van geluidsschermen. Die geluidsschermen op zich moesten weer beveiligd worden tegen invliegende vogels door middel van het plaatsen van zwarte Andreaskruizen. De viaducten gingen vanaf 1972 naamloos door het leven met het nummer 147P hetgeen verwijst naar een brug in Amsterdam in beheer bij het rijk of provincie, in dit geval het rijk. Amsterdam vernoemde op 8 december 2017 (bijna) alle viaducten in de ringweg, om een betere plaatsaanduiding te krijgen. Op die datum werd de nieuwe naam Nachtwachtbrug opgenomen in de Basisadministratie Adressen en Gebouwen (BAG). Het bouwwerk werd daarbij vernoemd naar de Nachtwachtlaan, die op haar beurt is vernoemd naar het schilderij De Nachtwacht van Rembrandt van Rijn, naamgever van het eerder genoemde park. In 2013 werden delen van de landhoofden versierd door kunstwerken van Arno Coenen.

Tussen twee aaneengebouwde voormalige kantoorgebouwen uit 1972 aan de Staalmeesterslaan en de Jan Evertsenstraat in Amsterdam staat een titelloos kunstwerk. Het is een geometrisch plastiek ontworpen door Margot Zanstra. Haar man Piet Zanstra ontwierp de twee betonnen massief aandoende gebouwen. Tussen de gebouwonderdelen (een hoogbouw en een laagbouw) was een gezamenlijke entree. Toen het complex rond 2012 een andere bestemming kreeg werd die entree verwijderd en kwamen er twee afzonderlijke ingangen. Het kunstwerk moest daarop verplaatst worden; de landschapsarchitect betrokken bij de herinrichting wilde het beeld voor de plek behouden. In de gebouwen zijn nu een hotel en een hotelschool gevestigd. Het beeld is typisch voor Zanstra’s werk in dat het van alle kanten een ander beeld geeft. Sommigen zien een gelijkenis met het Sibeliusmonument in Helsinki van Eila Hiltunen.

De Ringweg-West, van 1956 tot 2016 Einsteinweg genoemd, is een weg in Amsterdam en vormt een onderdeel van de rijksweg A10. In 1956 werd voor het eerste deel van deze weg de naam Einsteinweg vastgesteld, naar Albert Einstein (1879-1955), vermaard Amerikaans natuurkundige van Duitse geboorte. De weg loopt door de (voormalige) stadsdelen Westpoort, Bos en Lommer en Slotervaart/Overtoomse Veld, sinds 1 mei 2010 door Amsterdam-West en Amsterdam Nieuw-West. Het gedeelte van de Ringweg om Amsterdam dat de naam Einsteinweg droeg loopt van de Coentunnel tot aan het knooppunt De Nieuwe Meer. Het eerste deel van de weg werd voor het verkeer opengesteld in juni 1966 bij de opening van de Coentunnel en liep tot het Bos en Lommerplein. De Multatuliweg, die liep van het Bos en Lommerplein naar de Haarlemmerweg, werd bij het begin van de aanleg opgebroken om ruimte voor de aanleg van de Einsteinweg te maken. In verschillende fasen werd de weg verder doorgetrokken, in 1969 tot de Jan van Galenstraat, in 1972 tot de Cornelis Lelylaan en in 1975 tot De Nieuwe Meer. Hierbij werden ongelijkvloerse kruisingen met afslagen aangelegd bij de Nieuwe Hemweg (s101), Basisweg (s102), Haarlemmerweg (s103), Bos en Lommerweg (s104), Jan van Galenstraat (s105), Cornelis Lelylaan (s106) en Henk Sneevlietweg (s107). Op een aantal plaatsen, met name in de buurt van het Bos en Lommerplein, staan woningen zeer dicht langs de Einsteinweg. Dit komt doordat de weg in 1939 als stadsstraat (Multatuliweg) was ontworpen en pas in de jaren zestig werd vervangen door een autosnelweg. De vreemde doorsnijding van de Delflandpleinbuurt is hierdoor ook te verklaren. Op een deel van het tracé van deze weg was oorspronkelijk vanaf de Erasmusgracht tot aan de Slotervaart een noord-zuid lopende gracht gepland. Daarom staan de huizen ten noorden van de Jan van Galenstraat aan de James Ross-kade in plaats van -straat. De woningen die nu dicht langs de weg staan hebben veel last van verkeerslawaai en luchtvervuiling. Bij het Bos en Lommerplein is de weg in 2003 overkluisd met kantoren, waardoor deze vanaf de Bos en Lommerweg niet meer zichtbaar is. In de zomer van 2001 vond groot onderhoud plaats, toen werden ook hoge geluidsschermen geplaatst. Ook in de zomer van 2017 was de weg in de zomer een aantal weken afgesloten voor groot onderhoud, waarna deze weer circa 15 jaar mee kan. Op 13 december 2016 besloot de gemeente Amsterdam, op verzoek van wegbeheerder Rijkswaterstaat, om de naam Einsteinweg te vervangen door Ringweg-West, dit in lijn met de andere delen van de A10 die al sinds 1975 officieel Ringweg-Noord, -Oost en -Zuid heten.

De Anton Waldorpstraat is een straat in Amsterdam Nieuw-West, Overtoomse Veld.

Cinema International, voorheen Cinema West en daarna Cinema, was een bioscoop in de wijk Overtoomse Veld in Amsterdam Nieuw-West. De bioscoop was gevestigd aan het August Allebeplein en had sinds 1975 de naam Cinema International, waarbij het van een buurtbioscoop een normale bioscoop werd. De bioscoop werd eind 1999 gesloten.

De Nachtwachtlaan is een laan in Amsterdam-West. De straat is op 14 oktober 1964 vernoemd naar het schilderij De Nachtwacht van Rembrandt van Rijn. De straat, die van zuid naar noord loopt vormt de westelijke grens van het Rembrandtpark. Ze werd in de loop van de jaren zeventig een parallelweg van de Ringweg-West, zonder dat ze daarmee een directe verbinding heeft. Oorspronkelijk begon de straat al bij de plaats waar de Schipluidenlaan een 90-gradenbocht maakte bij het (inmiddels gesloopte) Andreas Ziekenhuis. In dat stuk tot aan brug 688 stond nauwelijks bebouwing. Toen daar de wijk Andreas Ensemble werd gebouwd, werd dat stukje straat omgedoopt tot Hendrikje Stoffelstraat, ook al een verwijzing naar Rembrandt. De Nachtwachtlaan begint vanaf toen bij brug 688, een viaduct in de Cornelis Lelylaan. De straat kent vervolgens bebouwing meest aan de oostkant tot aan Postjesweg. Het zuidelijkste gebouw is het kantoorgebouw Ringpark van architecten Frederik Willem de Vlaming en Harry Salm, rondom de opening in 1967 beter bekend als De Rode Hoed (op het dak stond een rood reclamebord voor Nedlloyd). Daarna volgt opvallende laagbouw (één bouwlaag) van een Montessorischool. Naar het noorden toe staan vervolgens twee torenflats aan de oostkant en drie aan de westkant. Deze torenflats, met zestien bouwlagen en parkeergarages en vijftig meter hoog, maken deel uit van een complex dat werd ontworpen door Piet Zanstra, Ab Gmelig Meyling en Peter de Clercq Zubli. Dat complex bestaat uit totaal negen torenflats en twee kantoorgebouwen aan de Nachtwachtlaan en Staalmeesterslaan, de voortzetting van de Nachtwachtlaan richting noorden. Het wooncomplex, waarvoor rond 18 juni 1969 de eerste heipaal de grond inging, zou 810 woningen herbergen. In de ogen van Cornelis van Eesteren was het terrein van de straat en bebouwing nog onderdeel van het Rembrandtpark. Dat park lag lang op de tekentafel vanwege geldgebrek en zou eigenlijk pas nadat de flats klaar waren ingericht worden. Bij de bouw van de flats is rekening gehouden met een langzame overgang tussen het park en de bebouwing. De straat is lommerrijk en de parkeergarages liggen onder beplanting naar een ontwerp van de landschapsarchitecte van het park, Janneke Willemsen/Janneke Theelen.

Het Rembrandtpark in Amsterdam Nieuw-West is een stadspark gelegen ten westen van de grens van de stadsbebouwing van voor 1940 en vormt in wezen de grens tussen Amsterdam Oud-West en Amsterdam Nieuw-West.

Overtoomse Veld is een wijk in de Westelijke Tuinsteden in Amsterdam, in de Nederlandse provincie Noord-Holland. De naam Overtoomse Veld is ontleend aan de naam van het gebied ten westen van de Overtoomse Buurt, gelegen bij de Overtoomse Sluis. In dit gebied waren tot de bouw van de westelijke tuinsteden in de jaren vijftig veel tuindersbedrijven gevestigd. Het was de groentetuin van Amsterdam.

Brug 658 is een vaste brug in Amsterdam-West. Ze is gelegen over een waterweg die parallel loopt aan de noordzijde van de Jan Evertsenstraat in het deel tussen het Mercatorplein en de Jan Tooropstraat. De brug geeft toegang tot de Admiraal Helfrichstraat en indirect ook aan de Dr. Jan van Breemenstraat. De brug is gebouwd voor de verbinding tussen Jan Evertsenstraat en Jan van Galenstraat. Op dat terrein zou enige jaren later het Dr. Jan van Breemeninstituut worden neergezet, een centrum ter behandeling van reuma. De betonnen brug dateert van 1961. Tijdens de bouw werd een van de arbeiders getroffen door een hartstilstand en overleed. De bouw kon onmiddellijk voortgezet worden toen bleek dat het ongeval geen bedrijfsongeval was. In die jaren kwamen ontwerpen voor bruggen van de Dienst der Publieke Werken, mede te herkennen aan de grove basaltstenen opvulling in de ruimte in de landhoofden naar de pijlers toe.