Zonder titel (Berend Hendriks)

Witte Klok is een straat in Amsterdam Nieuw-West.

Brug 764 is een civiel kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug werd in de jaren 1965 en 1966 gelegd over de Osdorpergracht, waarover sinds najaar 2018 vier bruggen liggen. Van oost naar west zijn het de Prinses Amaliabrug, de drukke verkeersbrug in de Meer en Vaart, brug 764 alleen voor voetgangers en brug 755 in de Hoekenes. Het kunstwerk wordt gedragen door een betonnen paalfundering die door middel van een heimachine op een ponton de grond in werden geslagen. De eerste daarvan was op 8 februari 1965 geplaatst; de brug werd opgeleverd in februari 1966. Daar waar de twee verkeersbruggen brugpijlers nodig hebben en vrij vlak zijn, kennen de twee bruggen voor langzaam verkeer geen pijlers, maar wel een sterkere welving. De ontwerper van de brug is bruggenarchitect Dick Slebos van de Dienst der Publieke Werken zijn. De brug vormt de verbinding van de woonwijk Blomwijck (met onder andere Groenpad) met het winkelcentrum Osdorpplein.

Remijden is een straat in Osdorp in Amsterdam Nieuw-West.

Aan de gevels van drie bouwblokken aan het Blomwijckerpad in Amsterdam Nieuw-West zijn bij oplevering drie titelloze reliëfs geplaatst. De drie hebben Bijbelse teksten gemeen, kennelijk een vraag van de opdrachtgever de christelijke woningbouwvereniging Patrimonium. De drie reliëfs vertonen behalve het gezamenlijke thema ook overeenkomsten in plaats, kleurvoering en stijl. Dat laatste geldt ook voor de woonblokken. Het reliëf op de hoek van het Blomwijckerpad 25 en Witte Klok 1 was uitbesteed aan de kunstenaar Lex Horn. Hij liet zich inspireren door Spreuken 24, vers 27, die neerkomt op het volgende: 27: Doe eerst op het veld het werk dat je te doen hebt. Daarna kun je je huis bouwen. De bron is te lezen onderaan het reliëf (Spr.24: 27). Het kreeg later titels toebedeeld als Ladders en Huizenbouw. Het kunstwerk werd jarenlang abusievelijk toegeschreven aan Berend Hendriks; het wijkt echter voor wat betreft stijl af van diens overige werk en vertoont juist stijlkenmerken van het werk van Lex Horn.

Het Blomwijckerpad is een straat in Amsterdam Nieuw-West.

Schaapjes, al spreekt de buurt meer over Lammetjes, is een beeldengroep in Amsterdam Nieuw-West, in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Op 21 oktober 1964 opende burgemeester Gijsbert van Hall het nog niet voltooide winkelcentrum aan het Osdorpplein, ontworpen door architect Ger Husslage. Tijdens die opening was ook al functioneel een fonteingroep en kinderspeelbad. Bij die opening werd ook melding gemaakt van een nog te plaatsen beeld van Gerrit Bolhuis. Het zou pas in 1966 volgen. Bolhuis had al eerder een Bokkenrijder aan het Oosterpark geleverd en zou later nog komen met een Schaap met vijf poten in Osdorp. Bolhuis maakte voor het Osdorpplein acht schaapjes/lammeren die achter elkaar op een van de muren rond de fontein lopen. Het voorste schaap/lam springt daarbij van de muur af als teken van het spreekwoord "Als er één schaap over de dam is, volgen er meer"; de achterste is al gestruikeld. Ze zijn alle van brons, dat regelmatig schoongemaakt wordt omdat kinderen de schaapjes/lammeren blijven aaien. Alle schapen maken met een of meer poten contact met de grond, op één schaap na, dat zweeft in de lucht. De beeldengroep (met speelbadje) is zeer bekend bij Osdorpers; kinderen konden er tijdens het winkelen van hun ouders bij spelen en het was ook wel een ontmoetingsplaats.

Aan de gevels van drie bouwblokken aan het Blomwijckerpad in Amsterdam Nieuw-West zijn bij oplevering drie titelloze reliëfs geplaatst. De drie hebben Bijbelse teksten gemeen, kennelijk een vraag van de opdrachtgever de christelijke woningbouwvereniging Patrimonium. De drie reliëfs vertonen behalve het gezamenlijke thema ook overeenkomsten in plaats, kleurvoering en stijl. Dat laatste geldt ook voor de woonblokken. Het reliëf op de hoek van het Blomwijckerpad 49 en Cromme Camp 1 was uitbesteed aan de kunstenaar Dick Zwier. Hij liet zich inspireren door Spreuken 24, regel 33 en 34, die neerkomt op het volgende: 33: Als je steeds zegt: 'Nog even slapen, nog even doezelen, nog even lekker liggen met mijn handen achter mijn hoofd,' 34: komt je armoede eraan, zo snel als een hardloper. Gebrek overvalt je zo plotseling als een rover. De bron is te lezen rechts onderaan het reliëf (Spr.24: 33-34). Regels 30 tot en met 32 leiden ze in omtrent een luie boer, die zijn wijngaard ten onder ziet gaan aan doornstruiken en onkruid. Het kreeg later titels toebedeeld als (De) Krijger en Een gewapend man.

Het Osdorpplein is een plein in Amsterdam Nieuw-West, dat ligt tussen Meer en Vaart en Tussen Meer. Het plein is in 1962 vernoemd naar de tuinstad Osdorp waar het een centrumfunctie vervult. Op het plein bevindt zich sinds 1964 een kinderspeelbad omgeven door het door Gerrit Bolhuis ontworpen kunstwerk "Schaapjes", ook wel "de Lammetjes" genoemd, als speelobject voor kinderen. Volgens de oorspronkelijke plannen zou de Geer Ban als verhoogd liggende autostadsweg het plein aan de oostzijde met een groot viaduct kruisen, over het grote parkeerterrein heen. In 1978 werd dit plan geschrapt en in de jaren negentig werd het oostelijke deel van het plein bebouwd met een uitbreiding van het winkelareaal maar ook woningen, tot aan Meer en Vaart. Ook aan de zijde van Tussen Meer kwam uitbreiding met zowel winkels als woningen. Aan het Osdorpplein liggen theater De Meervaart, het stadsloket en winkelcentrum Westmarket. Het winkelcentrum heeft een multicultureel karakter dankzij de lokale ondernemers. Aan de ene zijde van Westmarket zit naast kleinere winkels met een grote diversiteit in aanbod, ook een foodcourt waar alle smaken van de wereld bij elkaar komen. De andere helft van Westmarket is ingevuld door TK Maxx, een Amerikaanse discountketen. Het winkelcentrum Osdorp omvat naast het Osdorpplein ook de aangrenzende Tussen Meer, waar op dinsdag een weekmarkt wordt gehouden. In verband met nieuwbouwplannen rondom het Osdorpplein bedacht het stadsdeel dat de naam van dit gebied "Centrum Nieuw-West" zou moeten gaan worden. Men kwam hiervan terug en in 2019 werd een verkiezing gehouden voor een nieuwe naam. De naam die door bewoners en gebruikers werd gekozen was: "Osdorpplein".

Straalcompositie is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het kunstwerk van Henk Zweerus kwam met de oplevering van een telefooncentrale aan de L. van Sonsbeeckstraat, Osdorp. Het kunstwerk is uitgevoerd in de materialen en kleuren van het oorspronkelijk gebouw van architect B.J. Odink. Odink was ook verantwoordelijk voor de Telefooncentrale Amsterdam-Slotervaart, waarop Communicatie van Lotti van der Gaag prijkt en de Centrale Zuid-Amstel (afgebroken in 2012) met De vierde dimensie van Hans Ittman, die uit dezelfde tijd stammen. De Straalcompositie valt op doordat zij vanuit de gevel is geprojecteerd, een overeenkomst met de Handen van Willem Reijers. Straalcompositie is uitgevoerd in sierbeton, dat vermoedelijk eerste nog wit was, maar later antracietkleurig werd. De plastiek hing aan de voorgevel; rechts van de ingang, maar vanwege herindeling van het gebouw is die ingang verplaatst. Alhoewel het geheel bestaat uit kubusvormige blokjes ontstaat door verdraaiing daarvan het idee van een stralende ster, het enige ronde element in de verder strak rechthoekige gevel. Kunsthistoricus Jan Teeuwisse schreef in 2000, dat hij er loshangende afgeknepen telefoondraden in zag. Amsterdam kent van Zweerus ook nog een Horizontale compositie in het Leidsebosje en Verticale compositie op het Valeriusplein.

Vleugelvormen is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het is een creatie van kunstenaar Gerard Bruning. Hij zou hier volgens Kunstwacht Amsterdam (beheerder van kunst in de openbare ruimten) wieken van molens of staartstukken van vliegtuigen willen weergeven. De vleugels staan opgesteld in richtingen van X, Y en Z-as (opzij, omhoog, vooruit). Het bronzen gevaarte staat opgesteld voor Meer en Vaart 284, al langere tijd een politiebureau. Anderen zien er een neergestort vliegtuig in, waarvan alleen de staart nog boven de grond uitsteekt.

Brug 755 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de Hoekenes en voert over de Osdorpergracht. Ze werd samen gebouwd met brug 756 in de Tussen Meer over de Hoekenesgracht. De eerste van meer dan 300 voorgespannen betonnen heipalen voor beide bruggen ging in augustus 1961 de grond in. In mei 1963 waren de twee bruggen gereed. De bruggen delen een keerwand en een terras in de bocht tussen beide bruggen. Brug 755 heeft drie doorvaarten; een centrale van 11 meter en twee aan weerszijden daarvan van 7,15 meter. De landhoofden zijn verpakt in betonbreuksteen. In de brug zijn kabels voor elektra en telefoonverbindingen alsmede een gasbuis en waterleidingbuis verwerkt. Het ontwerp is afkomstig van de Dienst der Publieke Werken met als esthetisch architect Dick Slebos. Hij was ook verantwoordelijk voor een zandbak en drinkfontein naast de brug. Vanaf de brug is er uitzicht op het kunstwerk Monument voor de vrede van Heppe de Moor.

De Muurschildering Osdorpplein is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De muurschildering werd in 1983 geplaatst door de Chileense kunstenaar Jorge Kata Nuñez. Hij werkte destijds met kunstenaarscollectief Brigada Ramona Parra. In Amsterdam zouden zestig muurschilderingen van zijn hand zijn geweest, maar veel van zijn werk is vernietigd dan wel overgeschilderd of ten prooi gevallen aan sloop. Ook deze muurschildering op een muur van een winkelpand aan het Osdorpplein verdween uit zicht, toen er gebouwen tegen aan werden gezet. In 2018 werden er weer werkzaamheden verricht in de buurt, waarbij grote delen van de omgeving (alweer) gesloopt werden en de muurschildering werd in oktober 2018 weer zichtbaar. De projectontwikkelaar heeft toen de kunstenaar weten te achterhalen, die op het moment van herontdekking toevallig in Nederland was om een kunstwerk van hem in Rotterdam te herstellen. Het contact kwam via het Centrum Beeldende Kunst in Rotterdam. Nunez maakte de muurschildering, inclusief "zijn" vogels en vissen, tijdens het dictatoriaal bewind van Augusto Pinochet in zijn thuisland. Hij was zelf gevangene van het bewind en werd verbannen. De kunstenaar vestigde zich als politiek vluchteling in Nederland. De kunstenaar: de paardenkop staat voor kracht van het volk; de ster, gedragen door man en vrouw is een teken van hoop. Hij vermeldde ook de tekst: Nee tegen fascisme (no al fascismo naast de Chileense vlag). De projectontwikkelaar was bereid het zicht op de muurschildering zichtbaar te houden door plaatsing van een glaswand in het dan nog nieuw te bouwen stadsloket. Of de door derden geplaatste tags daarbij verwijderd worden is onbekend. In hetzelfde jaar werd op de Centrale Markthallen al een Muurschildering van Keith Haring teruggevonden.