Gaasterlandstraat

De Weteringkerk is een kerkgebouw aan de Veluwelaan in Amsterdam-Zuid. Het gebouw, destijds aangekondigd als Nieuwe Weteringkerk, werd in 1968/69 gebouwd.

't Lalibellum is een onderdeel van Begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam/Amstelveen. De begraafplaats werd eind 19e eeuw opgetuigd in landelijk gebied op het grondgebied van gemeente Nieuwer-Amstel. Gemeente Amsterdam knabbelde steeds meer grondgebied van die uitgebreide doch weinig bewoonde gemeente. Echter, de begraafplaats bleef behoren tot Amstelveen, maar werd door annexaties geheel omsloten door Amsterdam met haar oprukkende bewoning. Dit leidde in de 21e eeuw tot problemen. De begraafplaats lag, ondanks een stijging van het aantal crematies vol; er was geen plek voor nieuwe graven. Om toch de verzoeken te kunnen honoreren werden ‘t lalibellum gebouwd. De titel verwijst naar de rotskerken van Lalibela, alwaar een aantal kerken niet boven de grond werd gebouwd, maar ze waar ze in de rotsachtige bodem werden uit gehouwen en gegraven. In tegenstelling tot de rotsachtige bodem daar is er op het terrein (behalve kunstmatig) geen rots te vinden. Om een grafkelder te kunnen maken, moest dus veen en zand worden afgegraven, totdat een ruimte gecreëerd kon worden voor toekomstige graven. Daarbij hanteerde de begraafplaats een nieuw reglement. Er worden stoffelijke resten in kisten voor tien jaar geplaatst waarna alsnog crematie of herbegraving elders plaatsvindt. Na de crematie wordt de urn met inhoud weer in ’t lalibellum geplaatst. De ruimte dient dus op termijn (ook) tot columbarium. De kelder wordt ook gebruikt voor gemeenschappelijke graven. Bezoekers kunnen er niet in, maar de namen van de doden kunnen worden opgelicht en er is de mogelijkheid om een filmpje van overledenen te projecteren. Landschapsarchitecte Ada Wille ontwierp een grafkelder met daarop een kleine grafheuvel. De kelder, eigenlijk meer een souterrain met plek voor ruim 2200 graven, is namelijk deels ondergronds gebouwd met daarboven een terrasvormige bovenbouw. Er moest 4000 m³ afgegraven worden; tevens moesten 325 heipalen de grond in. De “stevige onderlaag” in dit gebied lag op circa 14 meter diepte. De twaalf terrassen en kolommen verwijzen naar de twaalf maanden. Door die terrasachtige structuur ontstond meteen een ruimte om (in de buitenlucht) te herdenken. De opstapjes van de terrassen laten de namen van de begravene(n) zien. Het terrein wordt in één hoek afgesloten met een symbolische “eeuwige vlam”. Op 20 juni 2012 vond de opening plaats voor deze toen in Nederland en verre omstreken nieuwe vorm van begraven. Het terrein wordt afgesloten door een grote legplaat met een gedicht van Kees Koot.

De Veluwelaan is een straat in Amsterdam-Zuid, Rivierenbuurt, Veluwebuurt beter bekend als de Landstrekenbuurt.

De Landstrekenbuurt is een subwijk in Amsterdam-Zuid. De wijk, ook wel De Mirandastrook genoemd, is gelegen ten zuiden van de Rivierenbuurt en President Kennedylaan, ten noorden van de Zuidelijke Wandelweg, ten oosten van de Europaboulevard en ten westen van de De Mirandalaan en het De Mirandabad. De relatief kleine wijk is gebouwd kort na de Tweede Wereldoorlog op het grondgebied dat tot 1921 toebehoorde aan de gemeente Nieuwer-Amstel maar dat jaar werd geannexeerd door Amsterdam. De straten zijn vernoemd naar landstreken in Nederland zoals de oostwest lopende Baroniestraat, Betuwestraat en Oldambtstraat en de noordzuid lopende Veluwelaan, Westerwoldsestraat en Graafschapstraat. De bebouwing bestaat voornamelijk uit Airey-woningen naar ontwerp van J.F. Berghoef uit 1952 dat "Amstelhof" wordt genoemd. Het bestaat uit 96 flats in vier etages hoge blokken, 192 flats in drie etages hoge blokken, achttien eengezinswoningen en drie winkels met woningen. De woningblokken zijn opgetrokken uit beton en laten veel licht toe. Deze blokken werden eind jaren negentig met sloop bedreigd, omdat ze niet meer in de omgeving zouden passen en niet meer voldeden aan de eisen van de tijd. Door protesten is de sloop uiteindelijk tegengehouden. Het gebied ten zuidwesten van de wijk is nu volop in ontwikkeling.

Amstelhof is een woningbouwcomplex in de Rivierenbuurt in het stadsdeel Zuid in Amsterdam. Het project wordt begrensd door de President Kennedylaan in het noorden, de Graafschapstraat in het westen, de Betuwestraat in het zuiden en het Baroniepad in het oosten. Het door de architect J.F. Berghoef ontworpen ensemble, in 1951 en 1952 gebouwd, bestaat uit: aan de noordzijde: 96 woningen (waaronder drie dokterswoningen) in twee lange oost-west-georiënteerde portiekflats aan de Kennedylaan van vier woonlagen, 192 woningen in acht noord-zuid gerichte portiekflats van drie woonlagen en aan de oostzijde: 18 rijtjeswoningen (eengezinswoningen) aan de Stichtstraat in drie lage blokken van twee verdiepingen. Daarnaast zijn er drie winkels (met woningen), een benzinepomp met garage ten behoeve van autoreparatie, 57 garageboxen en een ketelhuis ten behoeve van de centrale blokverwarming (toen nieuw) gerealiseerd. Net als het bekendere Sloterhof van 1959 in Slotervaart is dit bouwproject uitgevoerd in het zogenaamde Airey-systeem, dat gekenmerkt wordt door het gebruik van moderne industriële materialen en technieken, waarbij allerlei onderdelen fabrieksmatig waren geprefabriceerd. De woonblokken zijn opgebouwd uit vloeren en wanden van gewapend beton. De gevels zijn bekleed met betonplaten. De benedenverdiepingen (plint) van de blokken, waarin de ingangen met grote luifels, garageboxen en kelderboxen zijn ondergebracht, is in rode baksteen uitgevoerd. Dit was een van de eerste projecten waarbij een dergelijke situatie van garageboxen direct onder etagewoningen is toegepast. Aan de zuidkant van de lange blokken bevindt zich een 10 meter brede groenstrook, langs de Baroniestraat. Tussen de (kleinere) blokken van drie lagen bevinden zich binnentuinen. Aan het project, dat als gevolg van de particuliere eigendomsverhouding en het uitblijven van grote investeringen nog grotendeels in originele staat verkeert, wordt een grote architectonische en stedenbouwkundige waarde toegekend. In 2009 werd een procedure gestart om aan dit complex de status van gemeentelijk monument toe te kennen, zoals eerder met Sloterhof was gebeurd. Na de fusie van de stadsdelen Oud-Zuid en Zuideramstel in 2010 werd Amstelhof opgenomen in het Gemeentelijk Monumenten Project Amsterdam-Zuid, hetgeen ertoe leidde dat het complex in februari 2014 op de gemeentelijke monumentenlijst werd geplaatst, dit betreft huizen aan de Baroniestraat, Graafschapstraat, Montferlandstraat, Kennedylaan, Sallandstraat, Stichtstraat en Veluwelaan.

Crossover (grafisch CrossOver) is een bouwwerk in Amsterdam-Zuid. Het gebouw van hier en daar 35 meter hoogte herbergt (starters)woningen (van 23 tot 48 m2), kantoren en horeca en werd tussen 2017 en 2023 gebouwd aan de Gelrestraat. Deze straat ligt in de noordoosthoek van het verkeersknooppunt tussen Rijksweg 10 en de Europaboulevard. Hier werd in die periode flink gebouwd aan allerlei bouwwerken.

De Graafschapstraat is een relatief korte straat in de Landstrekenbuurt in Amsterdam-Zuid. De straat kreeg per raadsbesluit op 26 juli 1939 haar naam, een vernoeming naar de alternatieve naam van de Achterhoek: De Graafschap. In 1951 en 1964 werd de straat opnieuw gedefinieerd. In 1978 werd het zuidelijk deel hernoemd naar Jacob Soetendorpstraat naar Jacob Soetendorp; er stond hier toen nog een synagoge van de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam. De straat is begin 21e eeuw bij herinrichting van de terreinen ingrijpend veranderd. De straat begint als zuidelijke zijstraat van de President Kennedylaan. De straat loopt tot aan de Zuidelijke Wandelweg. Wat voor het gehele gebied geldt is dat het deel uitmaakt van een deelgebied van Plan Zuid. Stadsarchitect Cor van Eesteren had een opzet gemaakt, maar de Tweede Wereldoorlog zorgde ervoor dat het er allemaal anders kwam uit te zien. De bebouwing aan de straat valt in drie stijlperioden uiteen. De oostelijke gevelwand bestaat uit een blok Airey-woningen met de huisnummers 3 tot en met 17 (huisnummer 1 bestaat niet). Het eerste gebouw is een blinde muur van een complex Airey-woningen in dezelfde stijl aan de President Kennedylaan. Het vormt sinds 2014 met meerdere gebouwen een groot gemeentelijk monument Amstelhof, de architect is J.F. Berghoef. Het complex uit 1951/1952 stond voordat het genomineerd werd als gemeentelijk monument op de nominatie gesloopt te worden. Een tweede architectonische stijlperiode begint na de Betuwestraat. Woningen aan die straat en ook de Oldambtstraat dateren uit 1968. Het zijn eengezinswoningen die in een rijtje met een blinde muur eindigen op de Graafschapstraat. De meest westelijk woning aan die Betuwestraat heeft een opvallende erker aan de Graafschapstraat. De oorspronkelijke westelijke gevelwand van de Graafschapstraat is helemaal verdwenen. Hier stonden een blokje woningen van de Remonstrantse gemeente, sinds 1964 ook een synagoge op nummer 23 van de hand van Leon Waterman en ook een telefooncentrale van architect Bastiaan Johannes Odink. Alles verdween begin 21e eeuw om plaats te maken voor het kantoor van stadsdeel Zuideramstel (ingang aan de President Kennedylaan 923) met daarbij allerlei woningen aan de Graafschapstraat 2 tot en met 108. Het geheel met ramen van vloer tot plafond is afkomstig van Claus en Kaan Architecten. Dan volgt zuidwaarts een kantoorgebouw uit 2015 dat geen adres heeft aan de Graafschapstraat waarin gevestigd Hubertus & Berkhoff, culinaire vakschool en onderdeel van ROC Amsterdam, van de hand van architecten Eric Wezenberg & Ingrid Heijne. De straat sluit zuidwaarts af met het in 2019 gebouwd appartementencomplex Square (huisnummer 116-238) uit 2016; het ontwerp is van Adriaan Mout en Jurriaan van Sticht (LEVS Architecten).

Terrace Tower is een gebouw in Amsterdam-Zuid.

Brug 869 is een civiel kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het betonnen bouwwerk wordt aangeduid als brug, maar is een viaduct/tunnel. Op het lage niveau reizen voetgangers en fietsers noord-zuid over de Europaboulevard. Op het hoge niveau ligt de noordelijke afrit van Rijksweg 10 naar de Europaboulevard. Het viaduct maakt deel uit van een viaductenstelsel die de kruising tussen Europaboulevard, rijksweg, het spoor en de metrolijn vormt. Daarbij zijn drie partijen in het spel: Rijkswaterstaat (de ringweg en dus Europaboulevardbrug), Nederlandse Spoorwegen/ProRail (spoorbaan) en de gemeente Amsterdam (metrobrug en de omgeving). De gemeente legde eerder ook brug 868 (onder de Europaboulevard) aan en brug 867 (toerit van Europaboulevaard naar de Rijksweg) aan, brug 869 was de laatste van de drie en werd met brug 868 door middel van een keerwand verbonden. De drie bouwwerken naar een ontwerp van Dirk Sterenberg van de Dienst der Publieke Werken laten eenzelfde uiterlijk zien, waarbij met name de kanteelachtige balustrades met reliëf opvallen. Sterenberg paste die ook toe bij andere bruggen in de stad, zoals bij brug 704. De brug heeft de vorm van een parallellogram; ze ligt schuin over het voet- en fietspad.

De President Kennedylaan is een laan in de Amsterdamse Rivierenbuurt in het stadsdeel Zuid.

Kissing monkeys Covid-19 (Apen) is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het is een muurschildering, een zogenaamde graffiti-painting (schildering), die in 2023 werd gezet door RoosArt oftewel Rosalie de Graaf. Zij, geboren in 1999, en is autodidact op het gebied van muurschilderingen, die over de gehele wereld terug te vinden zijn, maar vooral in Nederland. De titel en ook de afbeelding verwijzen ontegenzeggelijk naar de coronapandemie. Ze laat twee apen zien, die elkaar proberen te kussen, de mondkapjes zitten in de weg. De originele muurschildering werd in twee dagen gemaakt in november 2020 in samenwerking met het televisieprogramma Floortje Blijft Hier van omroep BNNVARA. Presentator Floortje Dessing moest het vanwege die coronapandemie dichter bij huis zoeken. Op 4 december 2020 was een eerdere versie van de muurschildering al te zien op NPO 1. Deze Kissing monkeys uit 2020 werd gezet op een voormalig schoolgebouw aan de Gaasterlandstraat. Dat gebouw viel vlak daarna ten prooi aan de sloophamer. Drie jaar later mocht De Graaf de publieksprijs van de Dutch Street Art Awards in ontvangst nemen. In 2023 mocht de kunstenaar een nieuwe poging doen. De nieuwe muurschildering, met ondertekening links boven, werd gezet op de keerwand van Brug 868, die eerder al voorzien werd van graffiti-writing (tags).

Het Borstbeeld John F. Kennedy is een kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het borstbeeld komt van de handen van kunstenaar Renze Hettema. Het staat op de kruising President Kennedylaan en de Maasstraat. Het bronzen hoofd van John F. Kennedy staat op een kalkstenen zuil, het geheel rust op een betonplaat. Aan de voorzijde van het beeld staat: John F. Kennedy 1961-1963 President van de Verenigde Staten van Amerika Let every nation know whether it wishes us well or ill, that we shall pay any price, bear any burden, meet any hardship, support any friend, oppose any foe to assure the survival and the succes of liberty Aan de achterzijde: Alle naties of zij ons goed of kwaad gezind zijn, dienen dit te weten: Wij zullen iedere prijs betalen, iedere last dragen, iedere moeilijkheid trotseren, elke vriend steunen, elke vijand weer- staan om het voortleven en de overwinning van de vrijheid te verzekeren. John F. Kennedy 1917-1963 Het beeld kostte 10.000 gulden, dat door particuliere donaties bijeen werd gebracht na een oproep in Voor de vuist weg. Het beeld werd op 21 november 1964 onthuld door de Amerikaanse zaakgelastigde Fisher Howe en het gezelschap van waarnemend burgemeester Joop den Uyl. in 2021 kreeg het gezelschap van het Eindgemaal Rivierenbuurt, waarop een citaat van de Amerikaanse president werd gezet.