Michelangelostraat (Amsterdam)

De Minervalaan is een straat in het Amsterdamse stadsdeel Zuid. De straat is vernoemd naar de Romeinse godin Minerva. Zij stond voor het verstand.

Het Minervaplein is een plein in stadsdeel Zuid in Amsterdam. Het plein is vernoemd naar Minerva, de Romeinse godin van het verstand en de geest.

De rustende atleet is een artistiek kunstwerk van Jan Havermans in Amsterdam-Zuid. De opdracht voor dit werk kwam in mei 1940 van de gemeente Amsterdam. De Tweede Wereldoorlog zorgde voor uitstel. In juni 1950 werd aangekondigd dat het beeld er dan toch zou komen, maar dat het eerst nog uitgeleend werd aan een internationale tentoonstelling in Antwerpen. Daarna werd het geplaatst op de stoep van het Stedelijk Museum Amsterdam in het kader van een daar in 1951 te houden tentoonstelling van Belgische Beeldhouwkunst. Met de opening van die tentoonstelling kwam ook het bericht dat de sokkel op de kruising Minervalaan, Minervaplein en Stadionweg klaar was om haar beeld te ontvangen. In 2019 stond het beeld in de route van beeldententoonstelling ArtZuid 2019, maar maakte er geen deel van uit. Het beeld vertoont gelijkenis met De Denker van Auguste Rodin, waarvan een versie aan de Apollolaan staat. Havermans maakte ook De rustende tuinder; dat beeld staat opgesteld in het Jan van Galenplantsoen.

Het Veroneseplantsoen is een parkje in Amsterdam-Zuid, Oud-Zuid, Apollobuurt. Het parkje kreeg per raadsbesluit van 31 oktober 2017 haar naam; een vernoeming naar kunstschilder Paolo Veronese. Het ligt in geklemd tussen de Veronesestraat (noord), Raphaëlstraat (west), Gerrit van der Veenstraat (zuid) en Michelangelostraat (oost), die al in de jaren twintig hun naam kregen. Het vormt ten opzichte van de Minervalaan in de symmetrische opzet van de buurt de tegenhanger van het Adama van Scheltemaplein. Het plantsoen kent geen huisnummers en bebouwing, behalve een gasregelruimte uit 1972. Er staat geen kunst in de openbare ruimte in of aan het plantsoen. Wel bevat het plantsoen het werk van twee bekende architecten. Pieter Lucas Marnette ontwierp een elektriciteitskast, die aan de noordzijde staat; uitvoering past binnen de stijl van de Amsterdamse School. Aan de oostkant van het plantsoen staat een klimrek van het type Iglo van Aldo van Eyck. De omschreven objecten werden ontworpen voor de Dienst der Publieke Werken. In 2017 kreeg het plantsoen een opknapbeurt.

De Veronesestraat is een straat in Amsterdam-Zuid, Oud-Zuid, Apollobuurt.

De Apollobuurt is een wijk in Amsterdam, in het stadsdeel Zuid in de Nederlandse provincie Noord-Holland. De wijk had 8096 inwoners per 1 januari 2005. Op centraal stedelijk niveau wordt de wijk aangeduid als buurtcombinatie V49. De oppervlakte van de Apollobuurt is 94,63 hectare. De Apollobuurt wordt begrensd door: Noorder Amstelkanaal, Boerenwetering, Diepenbrockstraat (inclusief de percelen aan de zuidzijde), Zuider Amstelkanaal, Parnassusweg en het Olympiaplein (zuid- en oostzijde). De wijk wordt gekenmerkt door een ruime en luxueuze opzet. De straten zijn genoemd naar begrippen uit het Oude Griekenland en naar kunstschilders en componisten. De belangrijkste oost-weststraten zijn de Apollolaan en de Stadionweg. De belangrijkste winkelstraat is de Beethovenstraat. Sinds 1929 rijdt tramlijn 24 door de wijk. In 1978 is lijn 5 er bij gekomen. De Apollobuurt is, ondanks zijn naamgeving, een wijk, welke is onderverdeeld in een zestal buurten, te weten Minervabuurt-Noord, -Midden en -Zuid, Hiltonbuurt, Beethovenbuurt en Diepenbrockbuurt. Deze verfijning wordt gehanteerd door o.m. het Centraal Bureau voor de Statistiek en Funda. De Hiltonbuurt strekt zich uit vanaf het noordelijke deel van de Apollolaan naar het Noorder Amstelkanaal. De Beethoven- en Diepenbrockbuurten bevinden zich, gescheiden door de Stadionweg, ten oosten van de Beethovenstraat.

Het Gedenkteken Prof. Dr. Dirk Durrer is een kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Na het overlijden van de cardioloog en hoogleraar cardiologie aan de Universiteit van Amsterdam Dirk Durrer op 3 maart 1984 werd een stichting in het leven geroepen, die zich beijverde een gedenkteken ergens in Amsterdam te plaatsen. De stichting werd gevormd onder aanbeveling van prinses Juliana en prins Bernard. Het comité schakelde kunstenaar Lucien den Arend in, die eerst nog dacht dat het comité een buste wilde bestellen. Een arts, die destijds zelf Den Arend behandelde en leerling van Durrer was, vertelde hem dat Durrer zelf nooit zo'n eerbetoon ambieerde. Den Arend liet zich vervolgens inspireren door de lijnen op een elektrocardiogram en isochronen. De fabriek Ciltron Constructies te Sliedrecht maakte het beeld. Juliana onthulde in aanwezigheid van haar man en burgemeester Ed van Thijn het beeld op 28 mei 1986 door met een bezem zand, dat op de bijbehorende tegel was gestrooid, weg te vegen. De onthulling vond plaats in het Prof. Durrerplantsoen, dat op 16 april van dat jaar zijn naam had gekregen. Het plantsoentje maakt deel uit van het Minervaplein, waar de Stadionweg doorkruist. De familie Durrer had jarenlang op Rubensstraat 73 gewoond, die straat kruist alhier het Minervaplein. Het beeld bestaat uit twee cilindrische roestvaststalen buizen. Ze ontspruiten aan de grond, lopen evenwijdig aan elkaar in een zijwaartse lus, maar eindigen abrupt nadat ze even diezelfde grond hebben geschampt. Kunstwacht Amsterdam omschreef het als de aorta, publiek zag er meer een bypass in, dat laatste werd ook de titel in de volksmond. Het beeld gaat gepaard met een tegel in de grond met daarop: Primum movens Ultimum moriens Het betekent "wat het eerst beweegt sterft het laatst" en was de titel van de oratie van Durrer in 1957, aldus een metalen plaquette op beton links voor het beeld. Daarop wordt tevens melding gemaakt van de onthulling.

The more of you the more I love you is een kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het is een neon-plastiek van kunstenares Tracey Emin. Emin zette hiermee een eigen uitspraak in haar eigen handschrift in flamingoroze neonverlichting op een gevel. Zij legde hiermee een combinatie tussen een privégevoel (liefde) en een openbare weergave (neonverlichting wordt veel gebruikt voor reclame in de open ruimte). Emin ging hiermee verder in het gebruik van haar eigen leven onderwerp te maken in haar kunstuitingen. Emin zei daarover bij een tentoonstelling in Haarlem in 2003: "Mijn leven is interessanter dan de kunst die ik maak. Vandaar dat de kunst moet buigen voor mijn leven". Het kunstwerk is te zien op een geheel uit steen opgetrokken gevel aan de Apollolaan 171. De eigenaren van het kantorencomplex zagen de tekst op een kunstbeurs in Basel en lieten het in 2017 op deze blinde gevel plaatsen. Het gebouw waarin een tijdlang JPMorgan Chase gevestigd was, was ontworpen door Wim Quist, in 2021 werd het gesloopt. Op dezelfde plaats werd een nieuw kantoorgebouw neergezet, dit maal ontworpen door Office for Metropolitan Architecture (OMA) dat volgens Architectenweb een opener structuur krijgt en dat naar verwachting in de zomer van 2023 wordt opgeleverd. Het kunstwerk werd daarbij binnen in het gebouw geplaatst op een plek waarbij het van buitenaf zichtbaar is.

Apollolaan 171 in Amsterdam is een gebouw aan de Apollolaan in Amsterdam-Zuid.

Hendrik Petrus Berlage is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. De Kroonenberg Groep herontwikkelde in de jaren twintig het gebouw Apollolaan 171 in Amsterdam. Een gebouw van Wim Quist werd tot aan de kelder afgebroken. Daaropvolgend werd een nieuw gebouw neergezet naar ontwerp van Office for Metropolitan Architecture (OMA). Tegelijkertijd was kunstenaar Xavier Veilhan (1963) bezig een aantal architecten te verbeelden in combinatie met zijn fascinatie voor architectuur. Kroonenberg wijst erop dat het beeld een weergave is van de overgang van de analoge manier van werken ten tijde van de realisatie van buurt en de digitale manier in de 21e eeuw. Veilhan gaf architect Hendrik Petrus Berlage al tekenend weer, waarbij persoon en tekenvel in een bloembak rusten. Om de moderniteit weer te geven werd Berlage nogal hoekig neergezet, maar de gezichtsuitdrukking van Berlage is getroffen. Dit komt doordat Veilhan voor zijn ontwerp (foto)portretten had bekeken en vervolgens een soortgelijk geklede acteur inhuurde om in te scannen (3D). Er kwam toen een digitale versie van de architect naar voren. Deze werd uit hout gefreesd en vervolgens in brons gegoten. Het beeld werd op 12 december 2023 onthuld in een buurt grotendeels aangelegd volgens Plan Zuid van Berlage. Twee jaar later maakte het beeld het deel uit van ArtZuid.

Het Gerrit van der Veen College is een middelbare school in Amsterdam-Zuid.

Het Gedenkteken Adama van Scheltema is een beeld in Amsterdam-Zuid. Een jaar na het overlijden van Carel Steven Adama van Scheltema (1877-1924) werd een comité opgericht om te komen tot een gedenkteken voor deze dichter. Aan architect Jan Gratama en beeldhouwer Tjipke Visser (vriend van de dichter) werd gevraagd een ontwerp te maken. In oktober kon het beeld, bestaande uit een vrouw die bloemen op zijn graf legt, inderdaad op zijn graf worden geplaatst. Het beeld en graf werden rijksmonument (520682). In 1933 mocht Visser op herhaling, nu samen met architect Jan Buis. Er kwam een fontein en beeld in de Euterpestraat aan het Jordaenplantsoentje. Het kunstwerk bestaat uit een vierkant bassin met zwart granieten banden, waaruit een zwarte zuil rijst waarop twee biddende handen te zien zijn. Uit de zuil komt een straal water, dat weer landt op een vierkante steen. De naam van de dichter staat verspreid over de zwarte banden. Willem de Vlugt, burgemeester van Amsterdam, onthulde mede het monument op 1 mei 1933. Euterpestraat werd in mei 1945 Gerrit van der Veenstraat, het Jordaenplantsoentje het Adama van Scheltemaplein. Vlak achter de gedenkteken werd in september 2007 het Monument voor gedeporteerde Joden onthuld, een 65-tal betonnen tegels doet verslag van de gebeurtenissen die tijdens het bewind van Nazi-Duitsland hier en in de nabijgelegen school plaatsvonden.