Brug 1879

Brug 1880 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De vaste brug dateert van ongeveer 1994 toen hier in de buurt De Aker West in de wijk Middelveldsche Akerpolder (MAP) steeds meer bebouwing kreeg. De wijk kreeg allerlei straatjes die met zijn alle verbonden werden met De Alpen, de belangrijkste verkeersader hier. De Alpen ligt daarbij tussen twee verschillende afwateringstochten tussen twee woonwijken. Brug 1880 maakt deel uit van die bruggen die de dwarsverbinding verzorgen: Titus Brandsmabrug (Brug 792) van Geertruida van Lierstraat naar Nisserstraat Brug 1879 van Nisserstraat naar De Alpen Brug 1880 van De Alpen naar Vätternkade en Allenstraat. De brug is bijna geheel van beton, gezet op een betonnen paalfundering. De brugleuningen zijn van metaal en staan enigszins naar binnen gericht.

De Titus Brandsmabrug (brug 792) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De verkeersbrug is gelegen in de wijk De Aker in de Middelveldsche Akerpolder. De brug uit circa 1990 vormt de verbinding tussen de Geertruida van Lierstraat en Nisserstraat en voert daarbij over de Ernst Cahnsingel. Ze is geconstrueerd van beton en ingeklemd tussen betonnen pylonen. De vorm van de pylonen is doorgevoerd in de roestvast stalen brugleuningen. De brug maakt deel uit van een serie soortgelijke bruggen ontworpen door N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken/Openbare Werken. De brug, opgenomen in de Basisregistratie Adressen en Gebouwen, ging vanaf haar oplevering naamloos door het leven als brug 792, maar had in 2007 al haar naam; een vernoeming naar de verzetsstrijder en heilig verklaarde Titus Brandsma. In de buurt zijn straten etc. vernoemd naar mensen die zich tegen dictaturen verzetten. De Geertruida van Lierstraat is vernoemd naar Geertruida van Lier; de Ernst Cahnsingel is vernoemd naar Ernst Cahn. De Nisserstraat is gelegen in de Meerwijk en verwijst naar het Noorse meer Nisser.

Brug 1882 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De vaste brug dateert van ongeveer 1994 toen hij de buurt De Aker West in de wijk Middelveldsche Akerpolder (MAP) steeds meer bebouwing kreeg. De wijk kreeg allerlei straatjes die alle verbonden werden met De Alpen, de belangrijkste verkeersader hier. De Alpen ligt daarbij tussen twee woonwijken maar ook tussen twee verschillende watersystemen met ieder haar eigen afwateringstocht. Brug 1882 maakt deel uit van drie bruggen die de dwarsverbinding verzorgen: Truus Wijsmullerbrug (brug 793) van de Jacob Paffstraat naar de Inaristraat Brug 1881 van de Inaristraat naar De Alpen Brug 1882 van de De Alpen naar de Kölpinstraat. De brug is bijna geheel van beton gezet op een betonnen paalfundering. De brugleuningen zijn van metaal, waarbij de leuning enigszins naar binnen hellen.

Brug 1881 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De vaste brug dateert van ongeveer 1994 toen hij de buurt De Aker West in de wijk Middelveldsche Akerpolder (MAP) steeds meer bebouwing kreeg. De wijk kreeg allerlei straatjes die alle verbonden werden met De Alpen, de belangrijkste verkeersader hier. De Alpen ligt daarbij tussen twee woonwijken maar ook tussen twee verschillende watersystemen met ieder haar eigen afwateringstocht. Brug 1881 maakt deel uit van drie bruggen die de dwarsverbinding verzorgen: Truus Wijsmullerbrug (brug 793) van de Jacob Paffstraat naar de Inaristraat Brug 1881 van de Inaristraat naar De Alpen Brug 1882 van De Alpen naar de Kölpinstraat. De brug is bijna geheel van beton gezet op een betonnen paalfundering. De brugleuningen zijn van metaal, waarbij de leuning enigszins naar binnen hellen.

Brug 2263 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het maakt deel uit van een serie van achttien voet- en fietsbruggen die in opdracht van stadsdeel Osdorp (opdracht 1997, bouw rond 2003) is in de wijk Middelveldsche Akerpolder (MAP). Die achttien bruggen zijn aan aanvulling op de verkeersbruggen die al in die wijk lagen; ze maken het voetgangers en fietsers eenvoudiger om sneller naar een andere plaats in de wijk te kunnen gaan in plaats van om te rijden over die verkeersbruggen met alle gevaar van dien. Brug 2263 is een voetbrug tussen De Alpen en de Vätternkade. Voor het totaalpakket aan dit soort bruggen maakte architectenbureau Cepezed een soort bouwpakket voor bruggen, waarbij lengte en breedte al naargelang de wensen aangepast kon worden. De overspanning werd daarbij verzorgd door houten balken die om-en-om in de lengte aan elkaar gekoppeld werden door één pen. Daarop werden verzinkt stalen roosters en balusters geplaatst. De bruggen zagen er mooi uit, maar de praktijk was weerbarstiger dan de theorie. De roosters werden glad met regen en/of sneeuw en wind door de roosters liet ze fluiten. De roosters en balusters werden daarop vervangen door een houten brugdek en open leuningen.

De Aker is een woonwijk in Amsterdam Osdorp (Nieuw-West), in de Nederlandse provincie Noord-Holland. De wijk ligt in de Middelveldsche Akerpolder, een droogmakerij die in de periode 1876–1896 werd uitgeveend. Tot het einde van de twintigste eeuw werd het gebied vooral gebruikt voor tuinbouw. De wijk dankt haar naam aan deze polder.

Het Iseoplantsoen is een plantsoen in Amsterdam Nieuw-West.

De Middelveldsche Akerpolder is een polder in het westen van Amsterdam en voor 1921 in de gemeente Sloten in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Oorspronkelijk was dit een veenweidegebied tussen de Osdorperweg en het Haarlemmermeer. Na de inpoldering van dit meer werd het gebied tussen 1876 en 1896 uitgeveend. De bemaling geschiedde met de Akermolen die na ontmanteling in 1921 als molenstomp langs de Ringvaart bleef staan. In de 20e eeuw werd de polder voornamelijk gebruikt als tuinbouwgebied. In de jaren zestig werd het meest westelijke deel van de Tuinstad Osdorp (de wijk De Punt, rond het Dijkgraafplein) in deze polder gebouwd. Vanaf eind jaren tachtig werd de polder verder volgebouwd met de wijk De Aker. In 2004 was deze wijk voltooid en daarmee de polder vrijwel geheel bebouwd. De molenstomp van de Akermolen werd tussen 2008 en 2010 gerestaureerd en is nu in gebruik als theehuis.

De Truus Wijsmullerbrug (brug 793) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De verkeersbrug is gelegen in de wijk De Aker in de Middelveldsche Akerpolder. De brug uit circa 1990 vormt de verbinding tussen de Jacob Paffstraat en Inaristraat en voert daarbij over de Ernst Cahnsingel. Ze is geconstrueerd van beton en ingeklemd tussen betonnen pylonen. De vorm van de pylonen is doorgevoerd in de roestvast stalen brugleuningen. De brug maakt deel uit van een serie soortgelijke bruggen ontworpen door N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken/Openbare Werken. De brug, opgenomen in de Basisregistratie Adressen en Gebouwen, ging vanaf haar oplevering naamloos door het leven als brug 793, maar had in 2007 al haar naam; een vernoeming naar de verzetsstrijder Truus Wijsmuller-Meijer. In de buurt zijn straten etc. vernoemd naar mensen die zich tegen dictaturen verzetten. De Jacob Paffstraat is vernoemd naar Jacob Paff; de Ernst Cahnsingel is vernoemd naar Ernst Cahn. De Inaristraat is gelegen in de Meerwijk en verwijst naar het Finse Inarimeer.

De Alpen is een straat in Amsterdam Nieuw-West. De straat kreeg op 20 oktober 1993 haar naam, maar werd op 24 september 1997 definitief bepaald. Ze werd vernoemd naar de bergketen Alpen. Kijkend vanuit het centrum van Amsterdam begint De Alpen aan het Ecuplein met de Lirabrug (brug 1883) over een ringgracht. Vervolgens gaat ze één kilometer in een rechte lijn richting noordwesten naar de Ookmeerweg. Ze is de belangrijkste verkeersader in de wijk. In het verlengde ligt de Etnaweg. De Alpen ligt tussen twee afwateringstochten van de woonwijken ten noorden en ten zuiden van de weg; ze ligt daarbij qua weg iets hoger dan de straten in de woonwijken. Om die wijken in of uit te kunnen moeten verkeersdeelnemers in bijna alle gevallen een of meerdere bruggen over. De enige straat waarbij dat niet hoeft is de Noorderakerweg, maar die weg stamt dan ook uit de tijd dat Sloten hier nog de dienst uit maakte (voor 1921) toen hier alleen landerijen lagen. De Alpen snijdt de wijk Middelveldsche Akerpolder (naamgever van de Noorderakerweg) door midden. Oorspronkelijk was er in de Akerpolder geen weg die oost-west liep. Ten westen van de Noorderakerweg bevond zich de Voorlingweg en het Voorlingplantsoen die toegang gaven tot sportpark Aristos en een woonwagenkamp die alle moesten wijken voor de nieuwbouwwijk. Ter ontsluiting van de eerste nieuwbouw in de Aker begin jaren negentig kwam er vanaf de Ookmeerweg een tijdelijke toegangsweg langs de Baldwinstraat en Akersingel waar bus 23 tot 1999 zijn standplaats had nabij de Geertruida van Lierstraat en Jacob Paffstraat. Daarna moest de weg plaats maken voor de aanleg van de trambaan en werd bus 23 verlegd naar De Alpen. Aan weerszijden van een middenberm bevinden zich één rijstrook, een fietspad en een voetpad. Aan de straat staat geen enkel gebouw, wel markeren twee in het oog springende hoogbouwflats het begin en eind: Zorro op het Ecuplein en de Heklaflat in het noordwesten. Er is geen kunst in de openbare ruimte te vinden. Nachtbus N83 rijdt in één richting (oostwaarts) door de straat. Er rijdt geen regulier openbaar vervoer meer door de straat. Van 1999-2001 reed bus 23 eveneens in één richting door de straat. Van december 2002 tot mei 2006 reed bus 68 in beide richtingen door de straat. De abri's zijn echter blijven staan en bij een stremming op tram 1 gebruikt voor vervangend busvervoer dat niet over de trambaan op de Akersingel kan rijden maar moet uitwijken naar de zuidelijker gelegen De Alpen.

Brug 2256 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het maakt deel uit van een serie van achttien voet- en fietsbruggen die in opdracht van stadsdeel Osdorp (opdracht 1997, bouw rond 2003) is in de wijk Middelveldsche Akerpolder (MAP). Die achttien bruggen zijn een aanvulling op de verkeersbruggen die al in die wijk lagen; ze maken het voetgangers en fietsers eenvoudiger om sneller naar een andere plaats in de wijk te kunnen gaan in plaats van om te rijden over die verkeersbruggen met alle gevaar van dien. Brug 2256 is een voetbrug in de Vätternkade over de plaatselijke Machinetocht. Voor het totaalpakket aan dit soort bruggen maakte architectenbureau Cepezed een soort bouwpakket voor bruggen, waarbij lengte en breedte al naargelang de wensen aangepast kon worden. De overspanning werd daarbij verzorgd door houten balken die om-en-om in de lengte aan elkaar gekoppeld werden door één pen. Daarop werden verzinkt stalen roosters en balusters geplaatst. De bruggen zagen er mooi uit, maar de praktijk was weerbarstiger dan de theorie. De roosters werden glad met regen en/of sneeuw en wind door de roosters liet ze fluiten. De roosters en balusters werden daarop vervangen door een houten brugdek en open leuningen. Samen met de Lirabrug (fietsers en snelverkeer), brug 2254 (voetgangers/fietsers) en brug 2255 (voetgangers/fietsers) verzorgt ze de verbinding tussen De Alpen en het Ecuplein.

Brug 2254 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze vrij korte brug is voor voetgangers en fietsers in een doorgaande route op de zuidelijke oever van de Machinetocht. Deze watergang heeft allerlei vertakkingen in de Middelveldsche Akerpolder, maar vormt ter plaatse de scheidslijn tussen de buurten De Aker Oost en De Aker West. De wandel- en fietsroute loopt van een kom in Osdorp tot aan de Ringvaart Haarlemmermeer. De paden liggen op maaiveldniveau en hebben ongeveer halverwege een obstakel; het talud van de Lirabrug (brug 1883) in De Alpen (de Aker West) en Ecuplein (De Aker Oost) over de Machinetocht. In de Lirabrug is daarom een onderdoorgang gemaakt, maar daar stuitte men op een nieuw obstakel; het water van de Ecukade. Om die te kunnen oversteken werd brug 2254 gebouwd. De overgang van Ecuplein naar De Alpen wordt verzorgd door een stelsel aan bruggen: de Lirabrug; twee overspanningen over de Machinetocht met fietspaden en rijweg brug 2254, over het water van de Ecukade op maaiveldniveau brug 2255, over het water van de Ecukade op dijklichaamniveau brug 2256, een voetgangersbrug over de Machinetocht. Voor het totaalpakket aan dit soort bruggen voor voetgangers en fietsers maakte architectenbureau Cepezed een soort bouwpakket voor bruggen, waarbij lengte en breedte al naargelang de wensen aangepast kon worden. De overspanning werd daarbij verzorgd door houten balken die om-en-om in de lengte aan elkaar gekoppeld werden door één pen. Daarop werden verzinkt stalen roosters en balusters geplaatst. De bruggen zagen er mooi uit, maar de praktijk was weerbarstiger dan de theorie. De roosters werden glad met regen en/of sneeuw en wind door de roosters liet ze fluiten. De roosters en balusters werden daarop vervangen door een houten brugdek en open leuningen.