Dr. F.M. Wibaut

Het Henriëtte Ronnerplein is een plein in Amsterdam-Zuid.

De greep naar het schone bestaat uit twee artistieke kunstwerken in Amsterdam-Zuid. Het vormt de helft van een viertal losse beelden uit de periode 1921-1924 van Hildo Krop. In die periode verrezen aan de Jozef Israëlskade twee schoolgebouwen (een Hogere Burgerschool en een Handelsschool) die gescheiden werden door de Pieter Lodewijk Takstraat. De beide gebouwen werden gebouwd in de stijl van de Amsterdamse School; binnen die stijl werd symmetrie veelvuldig toegepast. De gebouwen zijn dan ook een spiegelbeeld van elkaar. Dit geldt deels ook voor de vier beelden van Krop. Beide gebouwen hebben aan de kade een middenrisaliet. Ter afsluiting van de beide risalieten aan de onderzijde hakte Krop de vier beelden. De vier beelden zijn niet symmetrisch geplaatst op de gebouwen, maar wel op de risalieten. Daarbij is er slechts sprake van gedeeltelijke symmetrie; het ene beeld is het spiegelbeeld van het andere op hetzelfde risaliet. Op het linker gebouw staan zo twee versies van De greep naar het schone op het rechter gebouw twee van Markttafereel. De greep naar het schone wordt weergegeven door een mensfiguur die in zijn opgeheven handen boven zijn hoofd een vogel vasthoudt. Het beeldje is circa een meter hoog. Van het materiaal tufsteen is bekend dat het in de loop der jaren als gevolg van erosie uit elkaar brokkelt. Dit was ook het geval met deze vier beelden. Ze staan alle vier op de zuidelijke gevel, waardoor wind, regen en zon vrij spel hebben. Begin 21e eeuw waren de beelden dermate aangetast dat Ton Mooy opdracht kreeg de beelden te reconstrueren en er nieuwe versies van te maken; er kwamen versies in Beiers graniet. Boven op genoemd risaliet is De geboorte van de daad van dezelfde beeldhouwer te zien.

De geboorte van de daad is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het vormt de helft van een viertal gestapelde beeldengroepen annex collages uit de periode 1921-1924 van Hildo Krop. In die periode verrezen aan de Jozef Israëlskade twee schoolgebouwen (een Hogere Burgerschool en een Handelsschool) die gescheiden werden door de Pieter Lodewijk Takstraat. De beide gebouwen werden gebouwd in de stijl van de Amsterdamse School; binnen die stijl werd symmetrie veelvuldig toegepast. De gebouwen zijn dan ook een spiegelbeeld van elkaar. Dit geldt deels ook voor de vier beelden van Krop. Beide gebouwen hebben aan de kade een middenrisaliet. Ter afsluiting en/of bekroning van de beide risalieten hakte Krop de vier beelden. De vier beelden zijn niet symmetrisch geplaatst op de gebouwen, maar wel op de risalieten. Daarbij is er slechts sprake van gedeeltelijke symmetrie; het ene beeld is het spiegelbeeld van het andere op hetzelfde risaliet. Op het linker gebouw staan zo twee versies van Menselijke energie; op het rechter gebouw twee van De geboorte van de daad. Krop gaf de volgende stadia weer: Geboorte in een baby Zachtheid in een vrouwenhoofd Twijfel in man (geplaatst boven de baby) met gebogen hoofd door arm ondersteund Bezonnenheid in staande man met daarachter een mannenhoofd trapsgewijs nog mensfiguren Climax in het paard Geluk van de daad in de menner van het paard (de bovenste man). Van het materiaal tufsteen is bekend dat het in de loop der jaren als gevolg van erosie uit elkaar brokkelt. Dit was ook het geval met deze vier beelden. Ze staan alle vier op de zuidelijke gevel, waardoor wind, regen en zon vrij spel hebben. Begin 21e eeuw waren de beelden dermate aangetast dat Ton Mooy opdracht kreeg de vier beelden te reconstrueren en er nieuwe versies van te maken. In zijn atelier hakte Mooy de vier nieuwe beelden uit in het veel hardere Beiers graniet.

Het Monument Burgemeester Tellegen is een monument in Amsterdam-Zuid. Jan Willem Cornelis Tellegen was vanaf 1901 directeur van "Bouw- en Woningtoezicht" in Amsterdam en vanaf 1915 tot aan zijn dood burgemeester in 1921. Hij hielp samen met o.a. Arie Keppler het onderhoud van woningen sterk te verbeteren (bijnaam was Vader van de bouwverordening) en nam ook initiatief tot de bouw van nieuwe woningen onder strenge voorwaarden. Voor die nieuwe woningen werden bij gelegenheid architecten Michel de Klerk en Piet Kramer ingeschakeld. Laatstgenoemde kreeg ook de opdracht tot het ontwerp van dit relatief grote monument. Kramer werkte voor dit monument samen met Chris van der Hoef (tekstblokken, borstbeeld en duiven en sterren) en Driekus Jansen van Galen (menshoofden). Het monument is opgenomen in de bebouwing van de Burgemeester Tellegenstraat op de achtergevel van de toenmalige openbare leeszaal aan het Coöperatiehof. Het initiatief voor het monument kwam van de Federatie van Amsterdamsche Woningbouwverenigingen, het ontwerp en de bouw namen meerdere jaren in beslag (1921-1929). Het monument werd op 4 juni 1929 onthuld door weduwe Alida Johanna Jacoba Fock in bijzijn van wethouder volkshuisvesting Walrave Boissevain. Het monument en de onthulling daarvan was landelijk nieuws. Kramer kwam namelijk met een monument in de bouwstijl Amsterdamse School; anderen zagen er ook invloeden van de art deco in. Het monument bestaat uit zinnebeeldige voorstellingen, het geboorte- en sterftejaar (respectievelijk 1859 en 1921) als ook een portret van de voormalige burgemeester. De volgende tekst in Amsterdamse-Schooltypografie is (moeilijk) leesbaar: Gesticht in het jaar 1924 door Amsterdamsche Woningbouwvereenigingen uit dankbaarheid voor den arbeid, verricht in het belang der volkshuisvesting. Een ander eerbetoon aan deze burgemeester, het Burgemeester Tellegenhuis had een aanmerkelijk kortere levensduur. Het werd opgeleverd in 1971 en gesloopt in 1994. Het stond jarenlang bekend als een van de lelijkste gebouwen van Amsterdam; dat terwijl de woningen aan de Burgemeester Tellegenstraat (Woonblok Coöperatiehof) rijksmonument zijn. De Tellegenbank aan de Tellegenlaan in Park Sonsbeek in Arnhem waar hij ook lang gewerkt heeft is eveneens een rijksmonument.

De Han van Zomerenbrug (brug 402) is een vaste brug in Amsterdam-Zuid. De houten brug die alleen toegankelijk is voor voetgangers (een verkeersbord vermeldt fietsers afstappen!) vormt sinds 2009 de verbinding tussen de Pieter Lodewijk Takstraat en de Waalstraat. Ze overspant het Amstelkanaal en verbindt ook de Jozef Israëlskade en de Amstelkade met elkaar. In 1927 kwam hier een voetbrug, noodzakelijk om de nieuwe bewoners van het stadsdeel ten zuiden van het Amstelkanaal snel toegang te geven tot het reeds bewoonde noordelijke stadsdeel. De voetbrug werd grotendeels door die bewoners zelf bekostigd. In 1928 vond er op de brug een poging tot moord plaats, een man probeerde een vrouw via de leuning het water in te duwen. In 1931 werd geconstateerd dat hier een nieuwe (permanente) brug wenselijk was, maar niet in die mate dat er ook inderdaad een nieuwe brug kwam. De oude "voorzag voorhands voldoende in de behoefte" werd geconstateerd. Een nieuwe brug zou er pas in 1967 komen, wederom een houten voetgangersbrug. De brug lag toen niet in het verlengde van de genoemde straten, maar liep tussen Tweede Openbare Handelsschool (het latere Berlage Lyceum) (noord) en een woonblok (zuid). Die brug was in 2007 in een dermate slechte staat, dat er wederom een nieuwe brug moest komen, nu weer op de oude plaats. De 2009-versie is een replica van het ontwerp van Piet Kramer. In 2009 kreeg de brug haar naam Han van Zomerenbrug, vernoemd naar graficus en verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog Han van Zomeren.

Gedenkteken P.L. Tak is een gedenkteken in Amsterdam-Zuid. Het is een reliëf uitgevoerd in baksteen ter nagedachtenis aan Pieter Lodewijk Tak (1848-1907), journalist, politicus en oprichter van woningbouwvereniging De Dageraad. Er was al jaren gepraat om een herinnering te realiseren aan Tak, maar het kwam er steeds niet van, totdat het bestuur van De Dageraad voorstelde om dit gedenkteken op te nemen in nieuwbouw aan de Pieter Lodewijk Takstraat en Burgemeester Tellegenstraat. Het ontwerp kwam van architecten Piet Kramer en Michel de Klerk, die voor die woningbouwvereniging woningen aan beide straten ontwierpen. Het monument zit ingemetseld in Pieter Lodewijk Takstraat 1, dat hier in de bouwstijl Amsterdamse School een afgeronde hoek heeft met beeld. Aan de rechterzijde van het reliëf is Museum De Dageraad gevestigd op Burgemeester Tellegenstraat 128. Op 29 maart 1924 werd het monument onthuld door Floor Wibaut die tevens een toespraak hield. Het reliëf maakt deel uit van het rijksmonument De Dageraad (nummer 1508). De tekst luidt: Veelzijdig begaafdalzijdig vertrouwddiende hij de arbeidersbeweging, lang voorhij in 1899 toetrad totde SDAP 1848 PL Tak, 1907Sedert was hijonder haar voorstendie hem kendenherdenken hem alseen harer bestenHet partijbestuur

Coöperatiehof 16 te Amsterdam is een apart bouwwerk binnen het Coöperatiehof, Amsterdam-Zuid.

Het Van Buurenmonument is een gedenkteken in de Nederlandse stad Amsterdam, ter herinnering aan Lucas van Buuren.

Het Berlage Lyceum is een school voor voortgezet onderwijs in Amsterdam. De school is vernoemd naar H.P.Berlage, een Amsterdams architect en ontwerper van Plan Zuid. De school heeft de richtingen Tweetalig Onderwijs, VWO (atheneum en gymnasium), havo en mavo. In 2011 zitten er 1240 leerlingen op. Het aantal leerlingen is de afgelopen jaren sterk gestegen. Dit ondanks de sterke concurrentie in Amsterdam. Het Berlage Lyceum onderscheidt zich onder andere door tweetalig onderwijs op havo en vwo aan te bieden. De school is gevestigd in twee monumentale gebouwen aan de Pieter Lodewijk Takstraat in Amsterdam-Zuid, die zijn ontworpen door Arend Jan Westerman. De school is een onderdeel van Esprit Scholengroep.

Het Coöperatiehof is een straat, plein, hofje, plantsoen en rijksmonument in Amsterdam-Zuid.

Het Woonblok Coöperatiehof is een woonblok in Amsterdam-Zuid. Het is sinds 7 december 2004 een rijksmonument (527804); het maakt deel uit van een complex dat ook als totaliteit een rijksmonument is (Woonblokken Coöperatief, nummer 527803). Het monument Woonblok omvat: Burgemeester Tellegenstraat 1-49 Henrick de Keijserplein 24-54 Lutmastraat 134.

Oude-IJselstraat te Amsterdam is een straat in de Rivierenbuurt in Amsterdam-Zuid. Voor zover bekend is Amsterdam de enige Nederlandse gemeente die een straat heeft vernoemd naar de Oude IJssel. Ten tijde van de vernoeming werd de naam nog gespeld als Oude-IJsel. Hetzelfde geldt voor de combinatie IJselstraat en IJssel, Amsterdam heeft geen poging ondernomen de spelling van de straten te moderniseren.