Onze-Lieve-Vrouw-van-de-Rozenkranskapel (Ten Esschen)

De wegkapel Ten Esschen is een veldkapel in buurtschap Ten Esschen in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Heerlen. De kapel staat voor de woning van Ten Esschen 2 aan de splitsing van de straat Ten Esschen die vanuit hier in meerdere richtingen loopt. Op ongeveer 100 meter ten noordwesten van de wegkapel staat de Onze-Lieve-Vrouw-van-de-Rozenkranskapel.

Het Bekken van Heerlen of Keteldal is een laagte tussen de verschillende plateaus in Nederlands Zuid-Limburg. Het bekken is ontstaan door erosie van de Geleenbeek. Later heeft zich op die plek löss uit het Laagpakket van Schimmert afgezet. Het gebied heeft een lichte glooiing bepaald door later gevormde flauwe lössglooiingen en beekdalen. Ze strekt zich uit van de zuidelijke helft van Hoensbroek in het noorden, Heerlen in het oosten, Voerendaal in het zuiden en Wijnandsrade in het westen. Naar de plaats Heerlen is het bekken vernoemd. Aan de noordzijde wordt het bekken begrensd door het Plateau van Doenrade, aan de noordoostzijde door het Plateau van Nieuwenhagen, aan de oostzijde door het Plateau van Schaesberg, aan de zuidoostzijde door het Plateau van Spekholzerheide, aan de zuidzijde door het Plateau van Ubachsberg en aan de westzijde door het Centraal Plateau. Aan de zuidzijde wordt het bekken begrensd door de Kunraderbreuk. Het bekken vormt de bovenloop van de Geleenbeek met zijn zijrivieren, waaronder de Caumerbeek, Bissebeek met Hulsbergerbeek, Retersbeek en andere beekjes. In het bekken steekt de Koumenberg boven het bekken uit en is een kunstmatige heuvel die als steenberg ontstaan is door de stort van steenafval uit de kolenmijn Oranje-Nassau III.

De motte (De) Struyver, Struijver of Struver was een middeleeuws mottekasteel gelegen bij de buurtschap Ten Esschen in het Geleenbeekdal in de gemeente Heerlen in de Nederlandse provincie Limburg. Het betreft hier een abschnittsmotte, waarbij voor de aanleg geen heuvel is opgeworpen, maar in plaats daarvan aan enige zijden aarde is weggehaald. De kasteelheuvel wordt omringd door een diepe, droge gracht en heeft een diameter van ongeveer 35 meter. Inclusief gracht heeft het geheel een doorsnede van ongeveer 70 meter. De heuvel ligt in löss op de grens van het beekdal van de Geleenbeek met het terras.

Station Hoensbroek is het spoorwegstation van Hoensbroek in de gemeente Heerlen. Het vroegere stationsgebouw uit 1893 was van het standaardtype ZSM, waar er nog maar een van te vinden is (station Landgraaf). In 1971 werd het gebouw gesloopt en in 1975 vervangen door een abri, een kleine wachtruimte. Op het station zijn kaartautomaten aanwezig. Treinkaarten kunnen in Hoensbroek en elders in Heerlen bij postagentschappen gekocht worden. Verder zijn er fietskluizen, een fietsenstalling en parkeerplaatsen voor auto’s te vinden. Het station ligt bij de wijk Nieuw Lotbroek, ongeveer drie kilometer van het centrum van het dorp. Naast het station ligt het terrein van FC Hoensbroek.

De Woonboulevard Heerlen is een woonboulevard gevestigd in de Limburgse stad Heerlen. Woonboulevard Heerlen heeft winkels op gebied van wonen, woninginrichting en diverse restaurants en cafés. Het winkelcentrum beschikt over ruim 50 winkels en 3500 eigen parkeerplaatsen. In totaal hebben de bedrijven bijna 1000 werknemers. De woonboulevard is in 1991 met 40.000 m² gestart. Het was destijds de eerste in zijn soort in Limburg. Met de komst van IKEA en uitbreidingen van andere winkels, onder andere in 2004, is de oppervlakte uitgegroeid tot 120.000 m². De woonboulevard ligt direct aan de N281 en A76. In 2010 is er net naast de woonboulevard een treinstation, Station Heerlen Woonboulevard, gerealiseerd. De woonboulevard is een onderdeel van Stichting Parkstad Attractief.

De Onze-Lieve-Vrouw-Boodschapskerk was een kerkgebouw en klooster in Hoensbroek (thans gemeente Heerlen) in de Nederlandse provincie Limburg. De kerk stond in de wijk Nieuw Lotbroek. Het gebouw was gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw-Boodschap. Op de plaats waar de noodkerk stond staat sinds 1939 een Heilig Hartbeeld.

Het Heilig Hartbeeld is een standbeeld op het Kerkplein in de Nederlandse plaats Hoensbroek, in de provincie Limburg.

Nieuw Lotbroek is een wijk in het zuiden van het Heerlense stadsdeel Hoensbroek. De wijk heeft 4.270 inwoners (in 2023) en wordt omsloten door de Caumerbeek, de voormalige steenberg en wandelpark Koumenberg, de bedrijventerreinen Wijngaardsweg en De Koumen en de spoorlijn Sittard - Herzogenrath. Aan deze spoorlijn ligt in Nieuw Lotbroek station Hoensbroek. De wijk kan worden opgedeeld in een noordelijk en in een zuidelijk gedeelte, met de Overbroekerstraat als scheiding. Vroeger hadden beide buurten ook een eigen centrum met een eigen kerk. Nieuw Lotbroek ontstond rond 1916 bij het station als arbeiderswijk voor de mijnwerkers van de Staatsmijn Emma. De wijk, oorspronkelijk gelegen te midden van akkers en weilanden, werd in de beginjaren de 'Stationskolonie' genoemd. Vooral gedurende de eerste dertig jaar na de Tweede Wereldoorlog werd er veel bijgebouwd, veelal in de vorm van rechte rijen rijtjeswoningen aan kaarsrechte straten. Tot vanaf 1960 de noordelijke buurt van Nieuw Lotbroek werd gerealiseerd lag de wijk nog twee kilometer buiten Hoensbroek en werd het op plaatsnaamborden aangeduid als het gehucht 'Hoensbroek-Station'. De meeste vooroorlogse arbeiderswoningen zijn in de jaren 1970 afgebroken, zo ook de kerk O.L. Vrouw boodschap uit 1923/1924 ontworpen door Nic. Ramakers. De straatnaam Kerkplein herinnert nog aan de locatie. De in 1964 gebouwde Christus Koningkerk in het noorden van de wijk is nu het enige bewaard gebleven kerkgebouw in Nieuw-Lotbroek. Deze kerk is echter sinds 2010 ook gesloten. De wijk is voorzien van een supermarkt met postagent en een basisschool (samenvoeging van de Bs. Dr. A. Schweitzer en Bs. Nieuw Lotbroek) in het gebouw van de voormalige basisschool Nieuw Lotbroek. In de wijk liggen de voetbalvelden van FC Hoensbroek. Verder zijn er diverse verenigingen actief.

Kasteel Rivieren is een van de vier kastelen van de gemeente Voerendaal. De andere zijn kasteel Haeren, kasteel Cortenbach, kasteel Puth. Kasteel Rivieren of kasteel Ter Vieren wordt voor het eerste vermeld in 1364, toen het waarschijnlijk werd gesticht door Catharina van Rivieren, priores van het klooster Sint-Gerlach te Houthem. De oorspronkelijke functie van het gebouw was een klooster. Kasteel Rivieren kwam door huwelijk in 1910 van Hedwig Thekla Laura Freiin von Brewer genannt von Fürth, vrouwe van Rivieren (1885-1965) met Oscar Jean Baptiste Réné Joseph Marie graaf de Marchant et d’Ansembourg (1882-1961) in het bezit van de familie De Marchant et d'Ansembourg en is dat nog steeds. Het heeft de juridische status van een landgoed. Een eerste brug over een gracht leidt naar U-vormige kasteelhoeve. Het kasteel zelf ligt wat terzijde hiervan en was vroeger slechts via een tweede ophaalbrug bereikbaar. De hoeve wordt van oudsher en nog steeds voor agrarische doeleinden gebruikt. Het agrarische bedrijf(akkerbouw en veeteelt) is volledig biologisch gecertificeerd volgens het SKAL keurmerk. Het landgoed/terrein is maar beperkt toegankelijk voor publiek. Alleen op de opengestelde wandelpaden van het landgoed kan gewandeld worden welke met bordjes duidelijk gemarkeerd zijn. Tijdens de wandeling op het landgoed zijn onder andere Gallowayrunderen te zien die de natuur rondom het kasteel onderhouden. Het kasteel met enkele bijbehorende delen (zoals de hoeve maar ook het aan de andere straat zijde liggende bakhuis) op het terrein zijn ieder een rijksmonument. Alle delen zijn ook als geheel beschermd namelijk als complex historische buitenplaats. In Nederland zijn er circa 600 van zulke beschermde historische buitenplaats complexen en een hiervan is Rivieren (Ter Vieren/Terveren in het dialect).

Het Knooppunt Ten Esschen is een verkeersknooppunt in Zuid-Limburg (Nederland) nabij Hoensbroek en verbindt de stadsautoweg van Heerlen, de N281 met de autosnelweg A76. Het knooppunt heeft zijn naam ontleend aan de gelijknamige buurtschap. Voor de aanleg van het knooppunt in 1975 liep de Rijksweg 76 bij dit plaatsje naadloos over in de huidige N281, de snelweg naar Aken bestond toen nog niet. Toen deze uiteindelijk werd aangelegd werd het knooppunt gebouwd om het nieuwe traject aansluiting te geven op het oude. Het bestaat uit slechts één viaduct waarover twee rijstroken en een vluchtstrook gaan. Het knooppunt verbindt enkel de verkeersstromen van Geleen naar Heerlen en andersom. Van Heerlen naar Aken is niet mogelijk, maar ook niet noodzakelijk omdat de N281 nog steeds in de vorm van een autoweg parallel aan de A76 loopt.

Prickenis of Klein Geitsbach is een hoeve en voormalig adellijk huis ten zuidoosten van de Nederlandse buurtschap Ten Esschen, provincie Limburg.

De Oliemolen van Weustenrade is een voormalige watermolen bij Weustenrade in de Nederlandse provincie Limburg. Het molengebouw ligt aan de Oliemolenstraat ten noordoosten van het dorp in het gehucht Oliemolen, later gehucht Kasteelbeemden. Vroeger stond de molen op de Geleenbeek en werkt gebruikt als oliemolen. Op de beek lag stroomopwaarts de Eikendermolen en stroomafwaarts de Brommeldermolen en de Kathagermolen. Het gebouw is een rijksmonument. Van de molen zijn de drie molenstenen van de kollergang nog te vinden tegen de gevels van het gebouw.