place

Brug 2395

Brug in Amsterdam Nieuw-West
2022 Brug 2395, Asd zijaanzicht (1)
2022 Brug 2395, Asd zijaanzicht (1)

Brug 2395 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug kent grotendeels de geschiedenis van Brug 1571 en Brug 1572; ze ligt in het buitengebied, Tuinen van West. De Baron Schimmelpenninck van der Oyeweg, dan een soort landweg, verzorgde sinds 1970 de toegang tot het Nieuwe Bijenpark. Toegang vanaf de weg naar het park werd verzorgd door een dam, vermoedelijk met duikers, over twee afwateringssloten. Toen de gemeente Amsterdam, die in 1921 het gebied annexeerde van Sloten, het gebied in de 21e eeuw tot recreatiegebied wilde ontwikkelen, paste het de infrastructuur aan. In plaats van een dam met duiker werd een brug neergelegd, brug 2395. De brug heeft daarbij dezelfde opbouw als de eerdergenoemde bruggen 1571 en 1572, maar is een versimpelde uitvoering daarvan. De brug functioneert alleen als in- en uitgang van het volkstuinencomplex en kreeg daarom een lichtere uitvoering. De brug hangt tussen twee betonnen landhoofden en heeft een betonnen overspanning. Daarop zijn middels een staalconstructie metalen balustrades geplaatst; afgerond met een houten leuning. De balustrades wijken enigszins naar buiten. Het rijdek is van asfalt. De ontwerper van deze brug uit circa 2013 is vooralsnog onbekend.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Brug 2395 (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Brug 2395
Baron Schimmelpenninck van der Oyeweg, Amsterdam Nieuw-West

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Brug 2395Lees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.373983333333 ° E 4.775525 °
placeToon op kaart

Adres

Baron Schimmelpenninck van der Oyeweg

Baron Schimmelpenninck van der Oyeweg
1067 TA Amsterdam, Nieuw-West
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

2022 Brug 2395, Asd zijaanzicht (1)
2022 Brug 2395, Asd zijaanzicht (1)
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Brug 1572
Brug 1572

Brug 1572 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De vaste brug is gelegen in de Baron Schimmelpenninck van der Oyeweg in de Osdorper Binnenpolder, die origineel alleen tot het Nieuwe Bijenpark liep. Het gebied was eeuwenlang agrarisch gebied, sinds 1816 vallend onder de gemeente Sloten. In 1921 annexeerde gemeente Amsterdam grotendeels deze gemeente om woningbouw te plegen. Het zou echter tot in begin 21e eeuw duren voordat men dit gebied op de uiterste westelijke grens zou ontwikkelen. Eerder verschenen hier al volkstuincomplexen en genoemd Bijenpark. Bij de vroege ontwikkeling van het gebied werd die weg verlengd om andere complexen te ontsluiten. Bij de ontwikkeling tot wat de Tuinen van West zou worden moest de infrastructuur opnieuw aangepast worden. Met die ontsluiting moest rekening gehouden worden met de waterhuishouding in deze polder. Een waterweg komend vanuit het noordoosten naar het poldergemaal liep via een duiker onder dijk en weg door en werd vervangen door een brug over open water. Wie de brug heeft ontworpen is vooralsnog niet bekend, maar deze kon flink aan het werk. Binnen het gehele gebied werd hetzelfde type brug gebouwd voor gelijksoortig verkeer. Genoemde weg is een doorgaande verkeersroute; daarvoor kwam een grotendeels betonnen brug, waarvan de stalen brugpijlers meest in de oevers staan. De brug heeft een stalen opbouw met daarop stalen balustrades waarop leuningen van staal en hout. Valruimten daarin worden verkleind door staalkabels. Alle bruggen van dit type hebben vier trapvormige constructies bij de pijlers annex jukken. De balustraden wijken enigszins naar buiten. Brug 1572 heeft een wegdek van asfalt.

Tuinen van West

Tuinen van West is een groengebied in het Amsterdamse stadsdeel Amsterdam Nieuw-West. Het gebied ligt aan weerszijden van de Osdorperweg in Oud Osdorp. Het gebied is een onderdeel van de 'Westrandscheg' tussen de Westelijke Tuinsteden, de Haarlemmertrekvaart en de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder. Het bleef onbebouwd in het kader van het Algemeen Uitbreidingsplan uit 1935, naar de denkbeelden van de stedenbouwkundige Cornelis van Eesteren, die een soort groene vingers (groene scheggen) tussen de stadswijken (lobben) voorstelde om de natuur aldus het stedelijk gebied te laten binnendringen. Het gebied behield een agrarisch karakter, in de jaren tachtig werden er plannen voor woningbouw gemaakt. Later werden er bedrijventerreinen gepland. Uiteindelijk vonden deze plannen geen doorgang en werd het gebied bestemd voor recreatie. In het structuurplan van 2003 werd deze bestemming vastgelegd. In 2009 werd gestart met de inrichting van Tuinen van West tot nieuw recreatiegebied. Onderdeel hiervan zijn de vier polders van Landelijk Osdorp: de Eendrachtpolder (Osdorper Binnenpolder-Noord), een tussen 1920 en 1940 uitgeveende droogmakerij, de Osdorper Binnenpolder-Zuid, een nog oorspronkelijk veenweidegebied, overblijfsel van het landelijke gebied van de vroegere gemeente Sloten, de Osdorper Bovenpolder, een tussen 1900 en 1920 uitgeveende droogmakerij, en de Lutkemeerpolder, een droogmakerij uit 1865. Tot in de 21e eeuw hebben enkele agrarische bedrijven zich in dit gebied weten te handhaven, maar geleidelijk krijgen recreatieve voorzieningen, maar ook stadslandbouw hier een plek. Voorts zijn er nog enkele volkstuinenparken en een Bijenpark. Sinds 2014 is er een boomgaard, de 'Fruittuin van West'. Zo zijn er meer grote en kleine bedrijven gevestigd die streven naar duurzaamheid, respect voor de natuur en aandacht voor mensen, ook die met een beperking. In 2015 werd Ondernemersvereniging Tuinen van West opgericht die in samenspraak met Nieuw-West (Amsterdam) de belangen behartigt van de ondernemers in Tuinen van West, de bekendheid van het gebied bevordert, duurzame verbindingen tot stand brengt met bewoners van omliggende gebieden, steden en dorpen, organisaties en overheden. Tuinen van West worden zo verder gezamenlijk ontwikkeld met nadruk op stadslandbouw, kunst, cultuur, historie en landschap. Gezond eten en bewegen zijn daarbij belangrijk, evenals verduurzaming van de economie en educatie. Circulaire ProefTuin van West omvat innovatieve initiatieven gericht op vijf thema’s: Tuinen van West energieneutraal, ecologisch (zelf)beheer van het groen in het gebied, lokaal houden van alle groene grondstoffen, waardevol water en algen, de lokale voedselketen. Het gebied maakt ook onderdeel uit van de Groene As een ecologische verbindingszone tussen het Amsterdamse Bos en het recreatiegebied Spaarnwoude. In 2010 werd een begin gemaakt met de aanleg van de Westrandweg, die het gebied aan de noordwestkant doorsnijdt. De weg werd geopend in december 2012.