Lutkemeerweg

Voedselpark Amsterdam is een burgerinitiatief dat zich richt op de ontwikkeling van een agro-ecologisch landschapspark in de Lutkemeerpolder in Amsterdam Nieuw-West. Het initiatief wil duurzame voedselproductie, natuurontwikkeling, educatie en recreatie combineren.

Brug 775 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Ze voert over de verbinding tussen de ringsloot om het terrein en de centrale vijver met fontein van begraafplaats Westgaarde. Deze vaste brug is ondanks haar breedte van ruim 28 meter en lengte van 35 meter een van de rustigste bruggen van de stad. Van die breedte is “slechts” acht meter ingeruimd als rijweg; het restant is keurig verdeeld over twee voetpaden. Brug 775 werd gebouwd als toegang tot Begraafplaats Westgaarde, dan nog Westerhof geheten, en ligt nabij de ingang aan de Ookmeerweg en in het verlengde van de Osdorper Ban. De brug ligt in een “rondweg” rondom de centraal gelegen vijver. Op 24 augustus 1967 werd de aanbesteding verstuurd voor deze betonnen brug. In januari 1969 werd de brug opgeleverd. De brug moest aansluiten op het bastion dat was ontworpen door de architecten Hendrik Jan de Kimpe (Rotterdam, 30 mei 1909) en Laarhoven van de Dienst der Publieke Werken. Zij hadden het terrein met gebouwen ontworpen. Het ontwerp van de brug is afkomstig van Dick Slebos, eveneens werkend bij de dienst, maar dan bij de afdeling bruggen.

Tinie Wormbrug (Brug 776) is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de Osdorper Binnenpolder, een gebied dat eeuwenlang agrarisch van opzet was. In de jaren zestig legde de gemeente Amsterdam hier op uitgebreide schaal volkstuincomplexen aan. Om die gebieden te ontsluiten werd infrastructuur aangelegd met bijvoorbeeld de Baron Schimmelpenninck van der Oyeweg en Joris van de Berghweg. De dichtstbijzijnde hoofdverkeersweg was de Osdorperweg, die van de terreinen gescheiden was/is door de Osdorpervaart. Om de terreinen te ontsluiten werd in de weg een kruising aangelegd ter hoogte van Osdorperweg 714 en over de vaart kwam een brug die het midden houdt tussen een daadwerkelijke brug en duiker. De brug dateert uit de periode rond 1970. De brug/duiker is van grof korrelig beton met daarop dikke metalen blauwe balustrades. De overspanning is circa zes meter lang en breed. Per 4 september 2020 heet de brug Tinie Wormbrug, vernoemd naar plaatselijke bewoonster Tinie Worm-De Boer (1943-2015), die samen met haar man een veehouderij aan de Osdorperweg had en zich inspande voor Oud-Osdorp door middel van onder andere het organiseren van het festival Over de rand.

Herdenkingspark Westgaarde is een begraafplaats en crematorium in Amsterdam Nieuw-West. De naam Westgaarde is ontleend aan wat zich hier eerder bevond: de westelijke tuinen. De hoofdingang is sinds de opening aan de Ookmeerweg ter hoogte van de Osdorper Ban.

Résidence Klein Osdorp is een kleinschalig villapark aan de Osdorperweg 714 t/m 726 in Oud Osdorp in Amsterdam. Het bestaat uit zeven vrijstaande villa’s die alle op eigen grond zijn gebouwd in de periode 1998-2001. Het complex bevindt zich op de hoek van de Joris van den Berghweg, waar ook de gemeenschappelijke entree is. Het heeft de opzet van een zogenoemd gated community of hekwerkwijk waarvan er overigens meer zijn langs deze weg, omgeven door water en hekwerk. Van de zeven villa’s zijn er drie gelegen aan de zijde van de Osdorperweg, de overige vier liggen aan de vaart daarachter. Afhankelijk van het gemaal waarop de woning is aangesloten, heeft elke eigenaar samen met 2 of 3 mede-eigenaren het beheer over een van de twee rioolpersgemalen. In de akte van erfdienstbaarheden is bepaald dat de eigenaren gezamenlijk zorgdragen voor de toegangsweg, het entreehek met video-intercom en de verlichting.

Charlotte, het naamplaatje vermeldt Zittend naakt, is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het beeld van Hans Sassen (1939) dateert uit de midden jaren zeventig. Sassen maakte het beeld om te voldoen aan de Beeldende Kunstenaars Regeling. Hij liet zich inspireren door een kaal meisje dat hij in een van de Amsterdamse horeca-aangelegenheden had ontmoet. In eerste instantie wilde hij haar alleen portretteren met een kaal hoofd, maar eenmaal bezig besloot hij haar geheel weer te geven. Ook haar kaalheid nam hij niet over; ze kreeg als beeld een volle kop met haar. Werk ging namelijk zo traag (zes maanden), dat ze gedurende de poseertermijn weer haar had gekregen. Sassen had geen idee waar het kwam te staan, maar hoopte op een dukdalf in een van de grachten; het werd een terras op Begraafplaats Westgaarde. Daar kijkt ze sinds 1975 uit over de vijver. In eerste instantie was ze van cement, maar werd midden jaren negentig stuk gereden. De begraafplaats bestelde bij de kunstenaar een nieuwe versie, hij stelde echter als eis dat de nieuwe versie in brons zou worden gemaakt. De bronzen Charlotje, zoals Sassen haar noemt, zit sinds 1995 weer dromerig in trance met gespreide armen op een terrasafscheiding en kijkt uit op de fontein in de vijver. Het beeld is gesigneerd H.Sassen-1975. Het is overigens een van de weinige uitingen van kunst op Westgaarde waarvan de maker bekend is.

Brug 2492 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Bij de inrichting van het recreatiepark Tuinen van West vanaf 2010 werd ter plekke van het gemaal Baron Schimmelpenninck van der Oyeweg een knooppunt van waterwegen aangelegd ter bevordering van de doorstroming en afwatering. Daarbij kwam het poldergmaal met dezelfde naam op een soort eilandje te staan. Om het gemaal bereikbaar te houden werd een voet- en fietspad aangelegd tussen de Osdorperweg en genoemde weg. Ten westen werd nog voor voetgangers een parkbruggetje neergelegd komende van een volkstuintje aan de Baron Schimmelpenninck van der Oyeweg gaande over een slootje en landend op een groenstrook tussen weg en Osdorpervaart. Het geeft toegang tot een onverhard (grasland) voetpad.

Brug 1575 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze brug stamt uit circa 2010 toen het gebied van de Osdorper Binnenpolder werd ontsloten en omgebouwd tot een groen recreatiegebied. Er waren talloze bruggen en bruggetjes nodig onder meer vanaf de Osdorperweg, de doorgaande grote verkeersroute hier. De brug is een doorsneebrug voor dit gebied, waar meerdere van dit soort bruggetjes liggen, zoals de even verder op gelegen brug 1574. De brug ligt tussen de gebouwen Osdorperweg 735 en 741. Na de oplevering kreeg de brug te maken met administratieve fouten. De platte brug draagt een brugplaatje 1568, maar Amsterdam kent geen brug met dit nummer. Voorts staat bij de brug dat zij gelegen is in het Pieter Moeskoppad; Amsterdam kent geen pad onder die naam. Wel kent Amsterdam het Piet Moeskospad de officiële benaming van het pad vernoemd naar Piet Moeskops, maar dat is alleen gelegen tussen de Haarlemmerweg en de Baron Schimmelpenninck van der Oyeweg. Volgens de gemeente Amsterdam ligt de brug in een naamloze verbindingsweg (gegevens april 2022).

Brug 2127 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De voet- en fietsbrug vormt de verbinding tussen de Lutkemeerweg en het Herdenkingsveld van begraafplaats Westgaarde, zodat dit terrein een rechtstreekse verbinding krijgt met het park Tuinen van West. Door de aanleg van de brug wordt het op werkdagen - overdag (van 8:00 tot 18:00) voor voetgangers en fietsers mogelijk de begraafplaats rechtdoor over te steken in plaats van om de begraafplaats heen te moeten. Door een hogere ligging van het Herdenkingsveld was een doorgaande fietsroute niet goed mogelijk, men heeft het opgelost door aan die kant gebruik te maken van de trap met fietsgeulen, zodat afstappen noodzakelijk is. De brug bestaat uit stalen H-profielen gedragen door landhoofden en een pijler. Daarop is een poortconstructie met klimbeveiliging gezet. De toegang bestaat uit een deur die om haar verticale as draait. De brug zou al aangelegd worden in de zomer van 2015, maar werd pas in februari 2017 opgeleverd. De kosten van de brug werden gedeeld door de gemeente Amsterdam en de provincie Noord-Holland. De ontwerper van de brug is Verburg Hoogendijk Architecten (VHArch) Amsterdam.

Brug 1574 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West.

Oud Osdorp is een dorp en een voormalig dorp aan de Osdorperweg in de vroegere Nederlandse gemeente Sloten. Sinds de annexatie van 1 januari 1921 is het onderdeel van de gemeente Amsterdam. Vanaf 1987 behoorde het tot het Amsterdamse stadsdeel Osdorp. Sinds 2010 is het onderdeel van het stadsdeel Nieuw-West.

Brug 2395 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug kent grotendeels de geschiedenis van Brug 1571 en Brug 1572; ze ligt in het buitengebied, Tuinen van West. De Baron Schimmelpenninck van der Oyeweg, dan een soort landweg, verzorgde sinds 1970 de toegang tot het Nieuwe Bijenpark. Toegang vanaf de weg naar het park werd verzorgd door een dam, vermoedelijk met duikers, over twee afwateringssloten. Toen de gemeente Amsterdam, die in 1921 het gebied annexeerde van Sloten, het gebied in de 21e eeuw tot recreatiegebied wilde ontwikkelen, paste het de infrastructuur aan. In plaats van een dam met duiker werd een brug neergelegd, brug 2395. De brug heeft daarbij dezelfde opbouw als de eerdergenoemde bruggen 1571 en 1572, maar is een versimpelde uitvoering daarvan. De brug functioneert alleen als in- en uitgang van het volkstuinencomplex en kreeg daarom een lichtere uitvoering. De brug hangt tussen twee betonnen landhoofden en heeft een betonnen overspanning. Daarop zijn middels een staalconstructie metalen balustrades geplaatst; afgerond met een houten leuning. De balustrades wijken enigszins naar buiten. Het rijdek is van asfalt. De ontwerper van deze brug uit circa 2013 is vooralsnog onbekend.