Charlotte (Zittend naakt)

Het Tulpmonument is een monument op Begraafplaats Westgaarde in Amsterdam Nieuw-West. Het bestaat uit twee delen.

Brug 775 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Ze voert over de verbinding tussen de ringsloot om het terrein en de centrale vijver met fontein van begraafplaats Westgaarde. Deze vaste brug is ondanks haar breedte van ruim 28 meter en lengte van 35 meter een van de rustigste bruggen van de stad. Van die breedte is “slechts” acht meter ingeruimd als rijweg; het restant is keurig verdeeld over twee voetpaden. Brug 775 werd gebouwd als toegang tot Begraafplaats Westgaarde, dan nog Westerhof geheten, en ligt nabij de ingang aan de Ookmeerweg en in het verlengde van de Osdorper Ban. De brug ligt in een “rondweg” rondom de centraal gelegen vijver. Op 24 augustus 1967 werd de aanbesteding verstuurd voor deze betonnen brug. In januari 1969 werd de brug opgeleverd. De brug moest aansluiten op het bastion dat was ontworpen door de architecten Hendrik Jan de Kimpe (Rotterdam, 30 mei 1909) en Laarhoven van de Dienst der Publieke Werken. Zij hadden het terrein met gebouwen ontworpen. Het ontwerp van de brug is afkomstig van Dick Slebos, eveneens werkend bij de dienst, maar dan bij de afdeling bruggen.

Herdenkingspark Westgaarde is een begraafplaats en crematorium in Amsterdam Nieuw-West. De naam Westgaarde is ontleend aan wat zich hier eerder bevond: de westelijke tuinen. De hoofdingang is sinds de opening aan de Ookmeerweg ter hoogte van de Osdorper Ban.

Wachter is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De wachter in de vorm van een ridder te paard staat langs de Ookmeerweg ter hoogte van de ingang van begraafplaats Westgaarde (bij de Osdorperban). Eric Claus hakte rond 1977 voor deze plaats de wachter uit muschelkalksteen. Daarbij is het oppervlak grof (niet gepolijst) gebleven. Het werk staat op een betonnen plaat. Claus maakte meerdere wachters. Zo maakte hij beeldjes voor (het personeel van) De Nederlandsche Bank. Een wachter uit 1973 staat in Utrecht aan de Willem Arntszkade. Een wachter zonder paard is te vinden in Alphen aan den Rijn. Van de vier beelden van Claus in Amsterdam zijn er drie met een pony of paard: Rij ruiters uit 1962, Meisje op pony uit 1967 en deze wachter (gegevens 2020).

De Simon Wiesenthalbrug (brug 790) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug voor voetgangers en fietsers is gelegd over de Bonhoeffersingel (vernoemd naar Dietrich Bonhoeffer). Zij verzorgt een doorgaande wandel- en fietsroute tussen de Marianellastraat (vernoemd naar Marianella García Villas) in de wijk Middelveldsche Akerpolder en Terpstraat in de wijk De Punt. Voor deze scheiding ontwierp architect N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken een serie bruggen. De brug ging vanaf oplevering naamloos door het leven. Op 13 mei 2020 besloot de gemeente Amsterdam de brug te vernoemen naar Simon Wiesenthal. In de wijk ten zuiden van de brug zijn allerlei straten vernoemd naar mensen die streden tegen discriminatie of anderszins verzet pleegden.

Langs de Osdorper Ban, Amsterdam Nieuw-West, waren twee titelloze artistiek kunstwerken van Lies Maes te zien. Rond 1965 werd dit buurtje dat bekend staat onder de naam De Punt (vorm van de buurt naar het westen toe) volgebouwd. Aan kunstenares Lies Maes werd gevraagd twee blinde gevels aan de Osdorper Ban op te fleuren met een beeldhouwwerk. Maes kwam met twee ajourreliëfs in de vorm van een roos. Zij werden geplaatst op de kopgevels van de Ingelandenweg (vernoemd naar ingeland) en Inlaagstraat (vernoemd naar inlaag). De twee rozen bleven jarenlang onafscheidelijk hangen, totdat de laagbouwflats de nominatie kregen afgebroken te zullen worden in verband met stadsvernieuwing. De flat aan de Ingelandenweg bleef staan. De roos moest herplaatst worden, want de blinde gevel werd voorzien van externe gevelisolatie (de witte beplating op de foto). De flat aan de Inlaagstraat werd in haar geheel gesloopt en vervangen door nieuwbouw. Daarbij was geen plaats voor de roos, maar de buurt wilde de roos van die flat niet verliezen. De roos werd ook weer op een kopse kant van een woonblok geplaatst en wel op de westelijke kopse kant van Groezestraat 2-80 aan de zijde van de Hoogheemraadweg. De "roos" op de Groezestraat is net als haar zusje gesigneerd (linksonder).

Brug 791 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug voor voetgangers en fietsers is gelegd over de Bonhoeffersingel (vernoemd naar Dietrich Bonhoeffer). Zij verzorgt een doorgaande wandel- en fietsroute tussen de Letelierstraat (vernoemd naar Orlando Letelier) in de wijk Middelveldsche Akerpolder en Griendstraat in de wijk De Punt. Voor deze scheiding ontwierp architect N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken, een serie bruggen. De bruggen in de serie die Wijnmaalen ontwierp kregen in de loop der jaren allemaal namen, waarbij vernoemd werd naar verzetsmensen of mensen die zich inspanden tegen politieke onderdrukking etc. Brug 791 heeft vooralsnog geen naam (gegevens 2020).

De Ookmeerweg is een doorgaande weg in Amsterdam-Nieuw-West. De naam van de straat werd op 17 april 1957 door een gemeenteraadsbesluit vastgesteld. De weg is vernoemd naar het Ookmeer, een droogmakerij ten oosten van de oude buurtschap Osdorp, op (ongeveer) de plek van het huidige Sportpark Ookmeer. De Ookmeerweg is vanaf 1957 aangelegd als noordgrens van de toen in aanbouw zijnde Tuinstad Osdorp. De weg begint bij het Sloterpark waar de (nu) President Allendelaan (tot 1974: Westoever) (de verbinding met Slotermeer) eindigt. De weg loopt vandaar in westelijke richting. Op het eerste gedeelte ligt aan de noordkant (rechts) het Sportpark Ookmeer, onderbroken door de Troelstralaan. Aan de zuidkant liggen woningen. Omdat de weg druk is zijn de woningen toegankelijk via een gescheiden ventweg. De Ookmeerweg eindigde jarenlang op het punt waar ook de Osdorper Ban eindigt. In 1971 werd daar aan de noordzijde, in de Lutkemeerpolder de begraafplaats Westgaarde geopend. In de jaren tachtig werd de weg doorgetrokken in zuidwestelijke richting, in verband met woningbouw in de Middelveldsche Akerpolder (MAP, tegenwoordig bekend als De Aker). Het nieuwe deel heette aanvankelijk, vanaf 1988, Verlengde Ookmeerweg, maar sinds 1997 heet dit ook kortweg Ookmeerweg. De Ookmeerweg eindigt nu op de Lijnderbrug over de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder, waar de weg overgaat in de Amsterdamse Baan die leidt naar de A9 en de Schipholweg. Aan de zuidzijde eindigen Meer en Vaart, de Baden Powellweg, de Osdorper Ban en De Alpen op de Ookmeerweg. Aan de noordzijde sluiten de Troelstralaan (de verbinding tussen Osdorp en Geuzenveld) en de landelijke 'oude' Osdorperweg (de verbinding met het dorp Halfweg) aan. Aan de Ookmeerweg liggen twee bedrijventerreinen: het Bedrijvencentrum Osdorp (BCO) (1965, 18 ha) tussen de Baden Powellweg en de Osdorper Ban en het Business Park Amsterdam Osdorp (oorspronkelijk genoemd: Bedrijvenpark Lutkemeer) tussen Westgaarde en de Ringvaart. Voor dat laatste bedrijvenpark staat het massieve kunstwerk Animaris rhinoceros transport van Theo Jansen gekooid opgesteld. De Ookmeerweg (van Meer en Vaart tot de Ringvaart) en de Amsterdamse Baan (van de Ringvaart tot de A9 en de Schipholweg bij Lijnden) vormen het buitenste deel van de (Amsterdamse) stadsroute s106.

De Boy Ecurybrug is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De verkeersbrug is gelegen in de wijk De Aker in de Middelveldsche Akerpolder. De brug uit circa 1990 vormt de verbinding tussen de Romerostraat en Pilatus en voert daarbij over de Anielewiczsingel. Ze is geconstrueerd van beton en ingeklemd tussen betonnen pylonen. De vorm van de pylonen is doorgevoerd in de roestvast stalen brugleuningen. De brug maakt deel uit van een serie soortgelijke bruggen ontworpen door N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken/Openbare Werken. De brug ging vanaf haar oplevering naamloos door het leven als brug 788. De gemeente Amsterdam vroeg in 2016 aan de Amsterdamse bevolking om mogelijke namen voor dergelijke bruggen. Een voorstel deze brug te vernoemen naar de Arubaanse verzetsheld Boy Ecury (Segundo Jorge Adelberto Ecury, 1922-1944) werd in november 2017 goedgekeurd en opgenomen in de Basisadministratie Basisregistraties Adressen en Gebouwen. In de buurt zijn straten etc. vernoemd naar mensen die zich tegen dictaturen verzetten. De Romerostraat is vernoemd naar Óscar Romero, een geestelijke die streed tegen de militaire regering in El Salvador. De Anielewiczsingel is vernoemd naar Mordechaj Anielewicz, leider van de Opstand in het getto van Warschau in 1943. Pilatus is gelegen in de bergwijk en verwijst naar de Zwitserse Pilatus.

De Akersingel is een straat in de wijk De Aker in het Amsterdamse stadsdeel Nieuw-West. De straat loopt van het Ecuplein naar de Matterhorn en is vernoemd naar de wijk waar deze doorheen loopt. Sinds 2001 rijdt tramlijn 1 via het Ecuplein en verder via de Akersingel naar het nieuwe eindpunt Matterhorn in De Aker.

De Matterhorn is een straat in de wijk De Aker in Amsterdam Nieuw-West. De straat ligt aan het einde van de Akersingel en is vernoemd naar de Matterhorn, een berg in de Walliser Alpen. Sinds 2001 heeft tramlijn 1 zijn eindpunt aan de Matterhorn in De Aker. In maart 2007 had de vrachttram tijdens de proefperiode hier zijn overlaad- en vertrekpunt.

Ontmoeting is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Aart Lamberts maakte rond 1995 een aantal gelijkvormige beelden. Ontmoeting werd geplaatst in de wijk Middelveldsche Akerpolder op het eiland van de Heklaflat (adres Matterhorn). Een ander werk, Communicatie, staat in het Amsterdamse Oosterpark. Ontmoeting bestaat uit een bronzen beeld op een hardstenen sokkel. Afhankelijk van de gezichtshoek laat het diverse vormen van communicatie zien. Men ziet er in dat de ene persoon een ander terecht wijst, of de ander onder schot houdt of iemand in verhullende kleding anderen de hand schut. Van een andere kant heeft het iets weg van twee ouders die een kinderwagen voortduwen. De titel van het werk en de naam van de kunstenaar is in de sokkel vermeld. Van het werk werden miniaturen (27 x 23 x 17 cm) op de markt gebracht. Ontmoeting is voorzien van Lamberts' monogram en maakt melding van de bronsgieter Binder.