Tulpmonument

Charlotte, het naamplaatje vermeldt Zittend naakt, is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het beeld van Hans Sassen (1939) dateert uit de midden jaren zeventig. Sassen maakte het beeld om te voldoen aan de Beeldende Kunstenaars Regeling. Hij liet zich inspireren door een kaal meisje dat hij in een van de Amsterdamse horeca-aangelegenheden had ontmoet. In eerste instantie wilde hij haar alleen portretteren met een kaal hoofd, maar eenmaal bezig besloot hij haar geheel weer te geven. Ook haar kaalheid nam hij niet over; ze kreeg als beeld een volle kop met haar. Werk ging namelijk zo traag (zes maanden), dat ze gedurende de poseertermijn weer haar had gekregen. Sassen had geen idee waar het kwam te staan, maar hoopte op een dukdalf in een van de grachten; het werd een terras op Begraafplaats Westgaarde. Daar kijkt ze sinds 1975 uit over de vijver. In eerste instantie was ze van cement, maar werd midden jaren negentig stuk gereden. De begraafplaats bestelde bij de kunstenaar een nieuwe versie, hij stelde echter als eis dat de nieuwe versie in brons zou worden gemaakt. De bronzen Charlotje, zoals Sassen haar noemt, zit sinds 1995 weer dromerig in trance met gespreide armen op een terrasafscheiding en kijkt uit op de fontein in de vijver. Het beeld is gesigneerd H.Sassen-1975. Het is overigens een van de weinige uitingen van kunst op Westgaarde waarvan de maker bekend is.

Brug 775 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Ze voert over de verbinding tussen de ringsloot om het terrein en de centrale vijver met fontein van begraafplaats Westgaarde. Deze vaste brug is ondanks haar breedte van ruim 28 meter en lengte van 35 meter een van de rustigste bruggen van de stad. Van die breedte is “slechts” acht meter ingeruimd als rijweg; het restant is keurig verdeeld over twee voetpaden. Brug 775 werd gebouwd als toegang tot Begraafplaats Westgaarde, dan nog Westerhof geheten, en ligt nabij de ingang aan de Ookmeerweg en in het verlengde van de Osdorper Ban. De brug ligt in een “rondweg” rondom de centraal gelegen vijver. Op 24 augustus 1967 werd de aanbesteding verstuurd voor deze betonnen brug. In januari 1969 werd de brug opgeleverd. De brug moest aansluiten op het bastion dat was ontworpen door de architecten Hendrik Jan de Kimpe (Rotterdam, 30 mei 1909) en Laarhoven van de Dienst der Publieke Werken. Zij hadden het terrein met gebouwen ontworpen. Het ontwerp van de brug is afkomstig van Dick Slebos, eveneens werkend bij de dienst, maar dan bij de afdeling bruggen.

Herdenkingspark Westgaarde is een begraafplaats en crematorium in Amsterdam Nieuw-West. De naam Westgaarde is ontleend aan wat zich hier eerder bevond: de westelijke tuinen. De hoofdingang is sinds de opening aan de Ookmeerweg ter hoogte van de Osdorper Ban.

De Simon Wiesenthalbrug (brug 790) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug voor voetgangers en fietsers is gelegd over de Bonhoeffersingel (vernoemd naar Dietrich Bonhoeffer). Zij verzorgt een doorgaande wandel- en fietsroute tussen de Marianellastraat (vernoemd naar Marianella García Villas) in de wijk Middelveldsche Akerpolder en Terpstraat in de wijk De Punt. Voor deze scheiding ontwierp architect N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken een serie bruggen. De brug ging vanaf oplevering naamloos door het leven. Op 13 mei 2020 besloot de gemeente Amsterdam de brug te vernoemen naar Simon Wiesenthal. In de wijk ten zuiden van de brug zijn allerlei straten vernoemd naar mensen die streden tegen discriminatie of anderszins verzet pleegden.

Wachter is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De wachter in de vorm van een ridder te paard staat langs de Ookmeerweg ter hoogte van de ingang van begraafplaats Westgaarde (bij de Osdorperban). Eric Claus hakte rond 1977 voor deze plaats de wachter uit muschelkalksteen. Daarbij is het oppervlak grof (niet gepolijst) gebleven. Het werk staat op een betonnen plaat. Claus maakte meerdere wachters. Zo maakte hij beeldjes voor (het personeel van) De Nederlandsche Bank. Een wachter uit 1973 staat in Utrecht aan de Willem Arntszkade. Een wachter zonder paard is te vinden in Alphen aan den Rijn. Van de vier beelden van Claus in Amsterdam zijn er drie met een pony of paard: Rij ruiters uit 1962, Meisje op pony uit 1967 en deze wachter (gegevens 2020).

Langs de Osdorper Ban, Amsterdam Nieuw-West, waren twee titelloze artistiek kunstwerken van Lies Maes te zien. Rond 1965 werd dit buurtje dat bekend staat onder de naam De Punt (vorm van de buurt naar het westen toe) volgebouwd. Aan kunstenares Lies Maes werd gevraagd twee blinde gevels aan de Osdorper Ban op te fleuren met een beeldhouwwerk. Maes kwam met twee ajourreliëfs in de vorm van een roos. Zij werden geplaatst op de kopgevels van de Ingelandenweg (vernoemd naar ingeland) en Inlaagstraat (vernoemd naar inlaag). De twee rozen bleven jarenlang onafscheidelijk hangen, totdat de laagbouwflats de nominatie kregen afgebroken te zullen worden in verband met stadsvernieuwing. De flat aan de Ingelandenweg bleef staan. De roos moest herplaatst worden, want de blinde gevel werd voorzien van externe gevelisolatie (de witte beplating op de foto). De flat aan de Inlaagstraat werd in haar geheel gesloopt en vervangen door nieuwbouw. Daarbij was geen plaats voor de roos, maar de buurt wilde de roos van die flat niet verliezen. De roos werd ook weer op een kopse kant van een woonblok geplaatst en wel op de westelijke kopse kant van Groezestraat 2-80 aan de zijde van de Hoogheemraadweg. De "roos" op de Groezestraat is net als haar zusje gesigneerd (linksonder).

Brug 791 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug voor voetgangers en fietsers is gelegd over de Bonhoeffersingel (vernoemd naar Dietrich Bonhoeffer). Zij verzorgt een doorgaande wandel- en fietsroute tussen de Letelierstraat (vernoemd naar Orlando Letelier) in de wijk Middelveldsche Akerpolder en Griendstraat in de wijk De Punt. Voor deze scheiding ontwierp architect N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken, een serie bruggen. De bruggen in de serie die Wijnmaalen ontwierp kregen in de loop der jaren allemaal namen, waarbij vernoemd werd naar verzetsmensen of mensen die zich inspanden tegen politieke onderdrukking etc. Brug 791 heeft vooralsnog geen naam (gegevens 2020).

De Boy Ecurybrug is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De verkeersbrug is gelegen in de wijk De Aker in de Middelveldsche Akerpolder. De brug uit circa 1990 vormt de verbinding tussen de Romerostraat en Pilatus en voert daarbij over de Anielewiczsingel. Ze is geconstrueerd van beton en ingeklemd tussen betonnen pylonen. De vorm van de pylonen is doorgevoerd in de roestvast stalen brugleuningen. De brug maakt deel uit van een serie soortgelijke bruggen ontworpen door N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken/Openbare Werken. De brug ging vanaf haar oplevering naamloos door het leven als brug 788. De gemeente Amsterdam vroeg in 2016 aan de Amsterdamse bevolking om mogelijke namen voor dergelijke bruggen. Een voorstel deze brug te vernoemen naar de Arubaanse verzetsheld Boy Ecury (Segundo Jorge Adelberto Ecury, 1922-1944) werd in november 2017 goedgekeurd en opgenomen in de Basisadministratie Basisregistraties Adressen en Gebouwen. In de buurt zijn straten etc. vernoemd naar mensen die zich tegen dictaturen verzetten. De Romerostraat is vernoemd naar Óscar Romero, een geestelijke die streed tegen de militaire regering in El Salvador. De Anielewiczsingel is vernoemd naar Mordechaj Anielewicz, leider van de Opstand in het getto van Warschau in 1943. Pilatus is gelegen in de bergwijk en verwijst naar de Zwitserse Pilatus.

De Akersingel is een straat in de wijk De Aker in het Amsterdamse stadsdeel Nieuw-West. De straat loopt van het Ecuplein naar de Matterhorn en is vernoemd naar de wijk waar deze doorheen loopt. Sinds 2001 rijdt tramlijn 1 via het Ecuplein en verder via de Akersingel naar het nieuwe eindpunt Matterhorn in De Aker.

De Matterhorn is een straat in de wijk De Aker in Amsterdam Nieuw-West. De straat ligt aan het einde van de Akersingel en is vernoemd naar de Matterhorn, een berg in de Walliser Alpen. Sinds 2001 heeft tramlijn 1 zijn eindpunt aan de Matterhorn in De Aker. In maart 2007 had de vrachttram tijdens de proefperiode hier zijn overlaad- en vertrekpunt.

Ontmoeting is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Aart Lamberts maakte rond 1995 een aantal gelijkvormige beelden. Ontmoeting werd geplaatst in de wijk Middelveldsche Akerpolder op het eiland van de Heklaflat (adres Matterhorn). Een ander werk, Communicatie, staat in het Amsterdamse Oosterpark. Ontmoeting bestaat uit een bronzen beeld op een hardstenen sokkel. Afhankelijk van de gezichtshoek laat het diverse vormen van communicatie zien. Men ziet er in dat de ene persoon een ander terecht wijst, of de ander onder schot houdt of iemand in verhullende kleding anderen de hand schut. Van een andere kant heeft het iets weg van twee ouders die een kinderwagen voortduwen. De titel van het werk en de naam van de kunstenaar is in de sokkel vermeld. Van het werk werden miniaturen (27 x 23 x 17 cm) op de markt gebracht. Ontmoeting is voorzien van Lamberts' monogram en maakt melding van de bronsgieter Binder.

Brug 1870 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De vaste brug dateert van ongeveer 1994 toen hier de buurt De Aker West in de wijk Middelveldsche Akerpolder (MAP) steeds meer bebouwing kreeg. De wijk kreeg allerlei straatjes die met zijn alle verbonden werden met De Alpen, de belangrijkste verkeersader hier. De Alpen ligt daarbij tussen twee verschillende afwateringstochten tussen twee woonwijken. Brug 1870 maakt deel uit van drie bruggen die de dwarsverbinding verzorgen: Boy Ecurybrug (brug 788) van Romerostraat naar Pilatus Brug 1870 van Pilatus naar De Alpen (De Aker West) Brug 1871 van De Alpen naar Presanella (De Aker West). De brug is bijna geheel van beton, gezet op een betonnen paalfundering. De brugleuningen zijn van metaal. Bijzonder aan deze brug (ten opzichte van de andere bruggen hier) is dat op het noordelijk landhoofd twee terrasjes met overkappingen zijn aangelegd. Ontwerper van de brug is vooralsnog onbekend.