Westgaarde

Charlotte, het naamplaatje vermeldt Zittend naakt, is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het beeld van Hans Sassen (1939) dateert uit de midden jaren zeventig. Sassen maakte het beeld om te voldoen aan de Beeldende Kunstenaars Regeling. Hij liet zich inspireren door een kaal meisje dat hij in een van de Amsterdamse horeca-aangelegenheden had ontmoet. In eerste instantie wilde hij haar alleen portretteren met een kaal hoofd, maar eenmaal bezig besloot hij haar geheel weer te geven. Ook haar kaalheid nam hij niet over; ze kreeg als beeld een volle kop met haar. Werk ging namelijk zo traag (zes maanden), dat ze gedurende de poseertermijn weer haar had gekregen. Sassen had geen idee waar het kwam te staan, maar hoopte op een dukdalf in een van de grachten; het werd een terras op Begraafplaats Westgaarde. Daar kijkt ze sinds 1975 uit over de vijver. In eerste instantie was ze van cement, maar werd midden jaren negentig stuk gereden. De begraafplaats bestelde bij de kunstenaar een nieuwe versie, hij stelde echter als eis dat de nieuwe versie in brons zou worden gemaakt. De bronzen Charlotje, zoals Sassen haar noemt, zit sinds 1995 weer dromerig in trance met gespreide armen op een terrasafscheiding en kijkt uit op de fontein in de vijver. Het beeld is gesigneerd H.Sassen-1975. Het is overigens een van de weinige uitingen van kunst op Westgaarde waarvan de maker bekend is.

Het Tulpmonument is een monument op Begraafplaats Westgaarde in Amsterdam Nieuw-West. Het bestaat uit twee delen.

Brug 775 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Ze voert over de verbinding tussen de ringsloot om het terrein en de centrale vijver met fontein van begraafplaats Westgaarde. Deze vaste brug is ondanks haar breedte van ruim 28 meter en lengte van 35 meter een van de rustigste bruggen van de stad. Van die breedte is “slechts” acht meter ingeruimd als rijweg; het restant is keurig verdeeld over twee voetpaden. Brug 775 werd gebouwd als toegang tot Begraafplaats Westgaarde, dan nog Westerhof geheten, en ligt nabij de ingang aan de Ookmeerweg en in het verlengde van de Osdorper Ban. De brug ligt in een “rondweg” rondom de centraal gelegen vijver. Op 24 augustus 1967 werd de aanbesteding verstuurd voor deze betonnen brug. In januari 1969 werd de brug opgeleverd. De brug moest aansluiten op het bastion dat was ontworpen door de architecten Hendrik Jan de Kimpe (Rotterdam, 30 mei 1909) en Laarhoven van de Dienst der Publieke Werken. Zij hadden het terrein met gebouwen ontworpen. Het ontwerp van de brug is afkomstig van Dick Slebos, eveneens werkend bij de dienst, maar dan bij de afdeling bruggen.

Brug 2127 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De voet- en fietsbrug vormt de verbinding tussen de Lutkemeerweg en het Herdenkingsveld van begraafplaats Westgaarde, zodat dit terrein een rechtstreekse verbinding krijgt met het park Tuinen van West. Door de aanleg van de brug wordt het op werkdagen - overdag (van 8:00 tot 18:00) voor voetgangers en fietsers mogelijk de begraafplaats rechtdoor over te steken in plaats van om de begraafplaats heen te moeten. Door een hogere ligging van het Herdenkingsveld was een doorgaande fietsroute niet goed mogelijk, men heeft het opgelost door aan die kant gebruik te maken van de trap met fietsgeulen, zodat afstappen noodzakelijk is. De brug bestaat uit stalen H-profielen gedragen door landhoofden en een pijler. Daarop is een poortconstructie met klimbeveiliging gezet. De toegang bestaat uit een deur die om haar verticale as draait. De brug zou al aangelegd worden in de zomer van 2015, maar werd pas in februari 2017 opgeleverd. De kosten van de brug werden gedeeld door de gemeente Amsterdam en de provincie Noord-Holland. De ontwerper van de brug is Verburg Hoogendijk Architecten (VHArch) Amsterdam.

De Animaris rhinosceros transport is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het kunstwerk is ontworpen door kunstenaar en uitvinder Theo Jansen. Hij is vooral bekend vanwege zijn bewegende objecten in de vorm van strandbeesten, voornamelijk van skeletten van plastic, die eenmaal in beweging gekregen zichzelf in beweging houden. Dat is ook het geval bij dit metalen/polyester gevaarte, al lijkt dat bij de eerste blik op het monster met de afmetingen van 6 bij 5 bij 4,7 meter en een gewicht van rond 3000 kilogram niet mogelijk. Het zeemonster wordt aangeduid als Animaris rhinoceros transport, dat verwijst naar dier (ani), zee (maris), neushoorns (rhinoseros) en vervoer (transport). Het heeft echter meer weg van de krab. Het dier werd op zijn beweeglijkheid niet op het strand getest (de kunstenaar was bang dat het in het zand zou blijven steken) maar op de landingsstrip van Vliegkamp Valkenburg. Het werd op 18 september 2004 naar plaats getrokken door een aantal genodigden (de uitgenodigde jongeren lieten het afweten); het werd vervolgens op een fundering middenin de Albardagracht gezet nabij het Kruisherenpad. In 2014/2015 werd het beest verhuisd in het Businesspark Osdorp, Ookmeerweg, hoek Etnaweg. Het monster moest daarbij wel gekooid worden. Het zou ongekooid zo maar via de Lijnderbrug aan de stad kunnen ontsnappen. Animaris rhinoceros transport is “de nakomeling” van de veel kleinere Animaris spissa carta, van karton van 0,3 bij 04, bij 0,4 meter, ze heeft in Animaris rhinoceros tabloi en Animaris rhinoceros lignatus (van hout) verre neven. De kunstenaar bracht niet veel later een zelfbouwpakket in de handel gebaseerd op zijn kartonnen proefexemplaar. In zijn boek De grote fantast/The great pretender duidt de kunstenaar het aan als vervoermiddel voor de toendra.

Wachter is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De wachter in de vorm van een ridder te paard staat langs de Ookmeerweg ter hoogte van de ingang van begraafplaats Westgaarde (bij de Osdorperban). Eric Claus hakte rond 1977 voor deze plaats de wachter uit muschelkalksteen. Daarbij is het oppervlak grof (niet gepolijst) gebleven. Het werk staat op een betonnen plaat. Claus maakte meerdere wachters. Zo maakte hij beeldjes voor (het personeel van) De Nederlandsche Bank. Een wachter uit 1973 staat in Utrecht aan de Willem Arntszkade. Een wachter zonder paard is te vinden in Alphen aan den Rijn. Van de vier beelden van Claus in Amsterdam zijn er drie met een pony of paard: Rij ruiters uit 1962, Meisje op pony uit 1967 en deze wachter (gegevens 2020).

De Simon Wiesenthalbrug (brug 790) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug voor voetgangers en fietsers is gelegd over de Bonhoeffersingel (vernoemd naar Dietrich Bonhoeffer). Zij verzorgt een doorgaande wandel- en fietsroute tussen de Marianellastraat (vernoemd naar Marianella García Villas) in de wijk Middelveldsche Akerpolder en Terpstraat in de wijk De Punt. Voor deze scheiding ontwierp architect N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken een serie bruggen. De brug ging vanaf oplevering naamloos door het leven. Op 13 mei 2020 besloot de gemeente Amsterdam de brug te vernoemen naar Simon Wiesenthal. In de wijk ten zuiden van de brug zijn allerlei straten vernoemd naar mensen die streden tegen discriminatie of anderszins verzet pleegden.

Voedselpark Amsterdam is een burgerinitiatief dat zich richt op de ontwikkeling van een agro-ecologisch landschapspark in de Lutkemeerpolder in Amsterdam Nieuw-West. Het initiatief wil duurzame voedselproductie, natuurontwikkeling, educatie en recreatie combineren.

Ontmoeting is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Aart Lamberts maakte rond 1995 een aantal gelijkvormige beelden. Ontmoeting werd geplaatst in de wijk Middelveldsche Akerpolder op het eiland van de Heklaflat (adres Matterhorn). Een ander werk, Communicatie, staat in het Amsterdamse Oosterpark. Ontmoeting bestaat uit een bronzen beeld op een hardstenen sokkel. Afhankelijk van de gezichtshoek laat het diverse vormen van communicatie zien. Men ziet er in dat de ene persoon een ander terecht wijst, of de ander onder schot houdt of iemand in verhullende kleding anderen de hand schut. Van een andere kant heeft het iets weg van twee ouders die een kinderwagen voortduwen. De titel van het werk en de naam van de kunstenaar is in de sokkel vermeld. Van het werk werden miniaturen (27 x 23 x 17 cm) op de markt gebracht. Ontmoeting is voorzien van Lamberts' monogram en maakt melding van de bronsgieter Binder.

De Matterhorn is een straat in de wijk De Aker in Amsterdam Nieuw-West. De straat ligt aan het einde van de Akersingel en is vernoemd naar de Matterhorn, een berg in de Walliser Alpen. Sinds 2001 heeft tramlijn 1 zijn eindpunt aan de Matterhorn in De Aker. In maart 2007 had de vrachttram tijdens de proefperiode hier zijn overlaad- en vertrekpunt.

Brug 1869 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De vaste brug dateert van ongeveer 1994 toen hier de buurt De Aker West in de wijk Middelveldsche Akerpolder steeds meer bebouwing kreeg. De wijk kreeg allerlei straatjes die met zijn alle verbonden werden met De Alpen (vernoemd naar de Alpen), de belangrijkste verkeersader hier. De Alpen ligt daarbij tussen twee verschillende afwateringstochten tussen twee woonwijken. Brug 1869 maakt deel uit van een van die de dwarsverbindingen. Ze ligt tussen La Meye (vernoemd naar La Meije) en Simplon (Simplonpas) enerzijds en De Alpen anderzijds. De brug is bijna geheel van beton, gezet op een betonnen paalfundering. De brugleuningen zijn van metaal. Ontwerper van de brug is vooralsnog onbekend.

De Akersingel is een straat in de wijk De Aker in het Amsterdamse stadsdeel Nieuw-West. De straat loopt van het Ecuplein naar de Matterhorn en is vernoemd naar de wijk waar deze doorheen loopt. Sinds 2001 rijdt tramlijn 1 via het Ecuplein en verder via de Akersingel naar het nieuwe eindpunt Matterhorn in De Aker.