place

Brug 1055

Bouwwerk van Dirk SterenbergBrug in Amsterdam-ZuidoostVoormalig bouwwerk in Amsterdam
Bijlmer K buurt jun1973 B00000034873
Bijlmer K buurt jun1973 B00000034873

Brug 1055 was een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Zuidoost. Brug 1055 maakte vanaf 1967 deel uit van de infrastructuur binnen deze nog te bouwen wijk. In die wijk kwam een soort rondweg in de vorm van Bijlmerdreef, 's-Gravendijkdreef en Karspeldreef. Deze dreven werden halfhoog aangelegd op een dijklichaam en waren alleen toegankelijk voor snelverkeer. Voetgangers en fietsers bewogen zich voornamelijk op maaiveldniveau. Door deze inrichting van de wijk moesten er tal van viaducten gebouwd worden om het langzame verkeer ongehinderd tussen de diverse wijkonderdelen te laten bewegen. Bij de ontwerpfase van de Bijlmermeer was dat nog niet zover. De brug werd ontworpen als "viaduct in de Bijlmermeer". Brug 1055 werd gebouwd op de plek waar eerst brug 1026 had gelegen. Ze werden gebouwd in de Karspeldreef over het Gaasperparkpad, een lang voet- en fietspad dat van noord naar zuid door wijk en stadsdeel loopt en hier honingraatflat Koningshoef aandeed. Voor genoemde dreven ontwierp Dirk Sterenberg voor de Dienst der Publieke Werken een soort standaardprogramma voor viaducten. Ze hebben allemaal grotendeels hetzelfde uiterlijk met afgeronde randplaten, betonblokken op de randen van het wegdek, leuningen en betegeling keermuren. Ook de lengtes van de overspanningen waren meest standaard, 17 meter over voet- en fietspaden en circa 31 meter voor langere overspanningen. De gemeente wilde hier een groot viaduct waardoor er in het midden een rij brugpijlers nodig was; ook deze hadden waar toegepast veelal dezelfde vorm, een geometrisch figuur. Het gescheiden verkeer werd hier vanaf begin jaren nul losgelaten. Er vond een ingrijpende sanering plaats waarbij het oostelijk deel van de rondweg werd afgegraven; de kruisingen werden verlaagd naar maaiveldniveau met bijvoorbeeld zebrapaden. Deze slag liep door tot eind jaren nul. Ook dit deel van de Karspeldreef werd afgegraven, daarbij werd brug 1055 gesloopt. Ook Koningshoef verdween.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Brug 1055 (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Brug 1055
Karspeldreef, Amsterdam Zuidoost

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Brug 1055Lees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.317738888889 ° E 4.9839527777778 °
placeToon op kaart

Adres

Karspeldreef

Karspeldreef
1104 DM Amsterdam, Zuidoost
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Bijlmer K buurt jun1973 B00000034873
Bijlmer K buurt jun1973 B00000034873
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Brug 1026

Brug 1026 was een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Zuidoost. Bij de aanleg van de infrastructuur van de wijk Bijlmermeer werd voorzien van een naamloze ringweg. Delen ervan zouden namen krijgen als Bijlmerdreef, 's-Gravendijkdreef en Karspeldreef, die in een U-vorm delen van de G- en K-buurten omringden. Alles werd hier gebouwd met gescheiden verkeersstromen met dreven op een dijklichaam en voet- en fietspaden op maaiveldniveau. Omdat gelijkvloerse kruisingen daartussen werden vermeden was er de behoefte aan een groot aantal tunneltjes en viaducten. Die viaducten werden ontworpen door de Dienst der Publieke Werken in de tijd dat er nog geen straatnamen waren, maar werden later wel teruggevonden omdat ze keurig op rij genummerd waren. In de 's Gravendijkdreef lag een aantal kunstwerken in de 1020-serie, keurig van noord naar zuid genummerd. Van deze viaducten is in de 21e eeuw niets meer terug te vinden, want bij een grootscheepse sanering werden het eind van de Bijlmerdreef, de hele 's Gravendijkdreef en de aansluiting naar de Karspeldreef afgegraven en net als de omringende en bijbehorende fietspaden op maaiveldniveau neergelegd. Dit betekende het eind voor die zelfde serie viaducten 1020-1025. Viaduct 1026 werd echter al eerder buiten gebruik gesteld. Ze werd voor wat betreft betonnen onderdelen aanbesteed in 1966, maar al in 1967 sterk ingekort om plaats te maken voor een groot viaduct in de Karspeldreef, brug 1055, die over het Gaasperparkpad kwam te liggen. Deze brug haalde weliswaar de sanering van de 21e eeuw wel, maar verdween daarmee ook meteen.

Brug 1025
Brug 1025

Brug 1025 was een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Zuidoost. Ze maakte vanaf 1966 deel uit van de infrastructuur van deze toen nog toekomstige woonwijk. Het viaduct stond er jarenlang redelijk ongebruikt bij. In de woonwijk werd een systeem van gescheiden verkeersstromen geïntegreerd. Snelverkeer werd afgewikkeld via dreven op een dijklichaam, langzaam verkeer werd afgewikkeld op straten en paden op maaiveld niveau. Om dit te kunnen realiseren was een groot pakket aan bruggen en viaducten nodig. Deze werden voor het merendeel ontworpen door architect Dirk Sterenberg voor of in samenwerking met de Dienst der Publieke Werken. Sterenberg ontwierp daarbij viaducten en bruggen in allerlei maten. Brug 1025 werd nog getekend als viaduct in de Bijlmermeer, de straatnamen waren nog allemaal niet bekend. Vaak werd gerefereerd aan de Bijlmerdreef, die ter plaatse (pas) in 1971 de naam 's-Gravendijkdreef kreeg. Brug 1025 is het meest zuidelijk kunstwerk in de ’s-Gravendijkdreef, dat jarenlang de scheidslijn vormde tussen twee soorten bebouwing; de honingraatflats aan de westkant en laagbouw aan de oostkant. Het voet- en fietspad dat onder het viaduct liep leidde echter tot de flats van Koornhorst, een soort tussenoplossing. Wel meerdere verdiepingen, maar niet zoveel als Koningshoef de honingraatflat aan de overzijde. Koornhorst was voorbestemd tot zelfstandige bejaardenflat met centraal gebouwd dienstencentrum en werd ingebouwd in de wijk en straat Kantershof.. De viaducten van Sterenberg zijn te herkennen aan de afgeronde randplaten, de standaard leuningen, de betegeling van de taluds en betonblokken op het wegdek, zo ook hier. In vergelijking met de meer dan 70 meter lange brug 1022 is brug 1025 net als brug 1023 met circa zeventien meter overspanning veel kleiner. Bij nieuw inzicht in de jaren negentig zag de Gemeente Amsterdam liever dat het oostelijke stuk van de Bijlmerdreef vanaf de Gooiseweg geen weg voor snelverkeer meer bleef, maar een brede stadsstraat met middenberm. Al rond de eeuwwisseling werd er gebouwd aan een nieuwe laagbouwwijk waarbij de straten vernoemd werden naar palmsoorten, bij de bouw daarvan verdween een deel van apart gelegen voet- en fietspaden. Alles kwam op maaiveldniveau te liggen, zo ook deze. Even ten zuiden van de plaats waar brug 1025 stond gaat de 's Gravendijkdreef na een rechte hoek over in de Karspeldreef, die grotendeels op een dijklichaam ligt, maar het oostelijke deel werd afgegraven om het op de andere dreef te laten aansluiten. De Bijlmer- , 's Gravendijk- en Karspeldreef vormen sinds de bouw van de wijk een U-vorm in de wijk.

's-Gravendijkdreef
's-Gravendijkdreef

De 's-Gravendijkdreef verbindt de Bijlmerdreef bij Groenhoven en Gouden Leeuw, oorspronkelijk ook Grunder en sindsdien Nieuw-Grunder, in het oosten van de Bijlmermeer in Amsterdam-Zuidoost met de Karspeldreef, bij Koornhorst, oorspronkelijk ook bij Koningshoef. De dreef was half hoog gelegen en uitsluitend bestemd voor snelverkeer en werd voor het verkeer opengesteld in 1970. In de dreef werd een aantal viaducten gebouwd om het langzaam verkeer (voetgangers en fietsers) via een gescheiden verkeersstroom de dreef te kunnen passeren. Aan de oostzijde verschenen de laagbouwwijken Geerdinkhof en Kantershof. In de tweede helft van de jaren negentig werd de dreef in het kader van de vernieuwing van de Bijlmermeer verlaagd, verdwenen als gevolg daarvan de viaducten (brug 1019 tot en met brug 1026) en werd ze veranderd in een stadsstraat. De honingraatflats Grunder en Koningshoef verdwenen en werden vervangen door nieuwbouw op kleinere schaal met toegangen aan de dreef. Ook verschenen er fiets- en voetpaden en gelijkvloerse kruisingen. Oorspronkelijk bevonden zich aan de dreef geen huisnummers, de flatwoningen hadden de naam van de naastgelegen flats en de laagbouwwoningen van de hoven. Pas na de vernieuwing en verlaging kwamen er aan de dreef wel huisnummers, oplopend van 1- 369. GVB bus 41 geeft een verbinding met metrostation Ganzenhoef, het winkelcentrum Ganzenpoort, metrostation Kraaiennest en het winkelcentrum de Kameleon. De dreef is bij een raadsbesluit van 20 januari 1971 vernoemd naar een boerderij in Noordwijkerhout. Langs de dreef staan twee kunstwwerken: titelloos werk van Matthijs van Dam en Peter Jansen Vliegende schotels van Wim Winnubst

Brug 1023
Brug 1023

Brug 1023 was een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Zuidoost. Ze maakte vanaf 1966 deel uit van de infrastructuur van deze toen nog toekomstige woonwijk. Het viaduct stond er jarenlang ongebruikt bij. In de woonwijk werd een systeem van gescheiden verkeersstromen geïntegreerd. Snelverkeer werd afgewikkeld via dreven op een dijklichaam, langzaam verkeer werd afgewikkeld op straten en paden op maaiveld niveau. Om dit te kunnen realiseren was een groot pakket aan bruggen en viaducten nodig. Deze werden voor het merendeel ontworpen door architect Dirk Sterenberg voor of in samenwerking met de Dienst der Publieke Werken. Sterenberg ontwierp daarbij viaducten en bruggen in allerlei maten. Brug 1023 werd nog getekend als viaduct in de Bijlmerdreef toen deze nog oostelijk van flat Grunder was ingetekend. Echter kreeg de weg hier in 1971 de naam 's-Gravendijkdreef, alleen begaanbaar voor snelverkeer. Onder het viaduct liep het Kraaiennestpad, een kilometerslang voet- en fietspad dat van oost naar west loopt. De viaducten van Sterenberg zijn te herkennen aan de afgeronde randplaten, de standaard leuningen, de betegeling van de taluds en betonblokken op het wegdek, zo ook hier. In vergelijking met de meer dan 70 meter lange brug 1022 is brug 1023 met circa zeventien meter overspanning veel kleiner. Bij nieuw inzicht in de jaren negentig zag de Gemeente Amsterdam liever dat het oostelijke stuk van de Bijlmerdreef vanaf de Gooiseweg geen weg voor snelverkeer meer bleef, maar een brede stadsstraat met middenberm. Al rond de eeuwwisseling werd er gebouwd aan een nieuwe laagbouwwijk waarbij de straten vernoemd werden naar palmsoorten, bij de bouw daarvan verdween een deel van genoemd voet- en fietspad. Het zuidelijk deel van de 's-Gravendijkdreef werd afgegraven en kwam op maaiveldniveau te liggen, zo ook de nieuw ontstane T-kruising. Van brug 1023 is niets meer in het landschap te zien.

Brug 1024
Brug 1024

Brug 1024 was een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Zuidoost. Ze maakte vanaf 1968 deel uit van de infrastructuur van deze toen nog toekomstige woonwijk. Het viaduct stond er jarenlang redelijk ongebruikt bij. In de woonwijk werd een systeem van gescheiden verkeersstromen geïntegreerd. Snelverkeer werd afgewikkeld via dreven op een dijklichaam, langzaam verkeer werd afgewikkeld op straten en paden op maaiveld niveau. Om dit te kunnen realiseren was een groot pakket aan bruggen en viaducten nodig. Deze werden voor het merendeel ontworpen door architect Dirk Sterenberg voor of in samenwerking met de Dienst der Publieke Werken. Sterenberg ontwierp daarbij viaducten en bruggen in allerlei maten. Brug 1024 werd nog getekend als viaduct in de Bijlmermeer, de straatnamen waren nog allemaal niet bekend. Vaak werd gerefereerd aan de Bijlmerdreef, die ter plaatse (pas) in 1971 de naam 's-Gravendijkdreef kreeg. Onder het viaduct liep het voet- en fietspad dat de 's-Gravendijkdreef aan de oostkant begeleidde. De viaducten van Sterenberg zijn te herkennen aan de afgeronde randplaten, de standaard leuningen, de betegeling van de taluds en betonblokken op het wegdek, zo ook hier. In vergelijking met de meer dan 70 meter lange brug 1022 is brug 1024 net als brug 1023 met circa zeventien meter overspanning veel kleiner. Bij nieuw inzicht in de jaren negentig zag de Gemeente Amsterdam liever dat het oostelijke stuk van de Bijlmerdreef vanaf de Gooiseweg geen weg voor snelverkeer meer bleef, maar een brede stadsstraat met middenberm. Al rond de eeuwwisseling werd er gebouwd aan een nieuwe laagbouwwijk waarbij de straten vernoemd werden naar palmsoorten, bij de bouw daarvan verdween een deel van apart gelegen voet- en fietspaden. Alles kwam op maaiveldniveau te liggen, zo ook de kruising Kantershofstraat en 's-Gravendijkdreef.

Brug 1056
Brug 1056

Brug 1056 was een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Zuidoost. Brug 1056 maakte vanaf 1967 deel uit van de infrastructuur binnen deze nog te bouwen wijk. In die wijk kwam een soort rondweg in de vorm van Bijlmerdreef, 's-Gravendijkdreef en Karspeldreef. Deze dreven werden halfhoog aangelegd op een dijklichaam en waren alleen toegankelijk voor snelverkeer. Voetgangers en fietsers bewogen zich voornamelijk op maaiveldniveau. Door deze inrichting van de wijk moesten er tal van viaducten gebouwd worden om het langzame verkeer ongehinderd tussen de diverse wijkonderdelen te laten bewegen. Bij de ontwerpfase van de Bijlmermeer was dat nog niet zover. De brug werd ontworpen als "viaduct in de Bijlmermeer". Brug 1056 werd gebouwd op de plek daar waar een voet- en fietspad onder de Karspeldreef door ging. Het lag ter hoogte van de parkeergarage behorend bij honingraatflat Kleiburg met daarin ook Winkelcentrum Kraaiennest aan de noordzijde en Klieverink aan de zuidzijde. Voor genoemde dreven ontwierp Dirk Sterenberg voor de Dienst der Publieke Werken een soort standaardprogramma voor viaducten. Ze hebben allemaal grotendeels hetzelfde uiterlijk met afgeronde randplaten, betonblokken op de randen van het wegdek, leuningen en betegeling keermuren. Ook de lengtes van de overspanningen van dit soort viaducten was standaard (17 meter} met 12 meter breedte voor voet- en fietspad. In 1970 werd het viaduct verbreed (de tunnel werd langer). Het gescheiden verkeer werd hier vanaf begin jaren nul losgelaten. Er vond een ingrijpende sanering plaats waarbij het oostelijk deel van de rondweg werd afgegraven; de kruisingen werden verlaagd naar maaiveldniveau met bijvoorbeeld zebrapaden. Deze slag liep door tot eind jaren nul. Ook dit deel van de Karspeldreef werd afgegraven, daarbij werd brug 1056 gesloopt. Er kwam een gelijkvloerse kruising met een groenstrook. Kleiburg en de torenflat Klieverink werden gespaard bij die sanering, maar de honingraatflat Klieverink maakte plaats voor laagbouw. De parkeergarage en het winkelcentrum werden in 2013 gesloopt.

Koornhorst
Koornhorst

Koornhorst is een gebouw en straat in Amsterdam-Zuidoost. De straat kreeg op 10 oktober 1973 haar naam, een vernoeming naar een boerderij in Bergh-Montferland. Het gebouw werd neergezet in een wijk die wel de K-Buurt wordt genoemd. Straten en gebouwen beginnen daar allemaal met een K. In die buurt stonden honingraatflats (bijvoorbeeld Kikkenstein), waarvan een aantal inmiddels gesloopt zijn, en torenflats (zoals Kempering). Op de plek van de gesloopte honingraatflats werd al vanaf de jaren negentig nieuwe laagbouw neergezet. Koornhorst valt noch in de ene noch de andere categorie en valt ook een beetje buiten de wijk, want ligt buiten de ringweg, waarvan hier de Karspeldreef en de 's-Gravendijkdreef (uit de G-Buurt) liggen. Die dreven sluiten in een rechte hoek op elkaar aan en aan de buitenrand werd dit gebouw neergezet. Architecten Simon van Woerden en Hendrik Jacobus Schneider ontwierpen voor die hoek een bejaardentehuis, dat het midden houdt tussen laag- en hoogbouw. Het was destijds het eerste bejaardentehuis in de volstromende Bijlmermeer. Een van de redenen van de bouw, was om meer nog zelfstandige ouderen naar Zuidoost te trekken, anderzijds was het voor de toekomst gebouwd om de gemengde bevolking van die wijk op later leeftijd op te kunnen vangen. Eigenaar en opdrachtgever was Woningcorporatie Rochdale, een van de grote bouwers in de wijk. Het gebouw heeft een H-constructie waarbij de woningen in de poten zijn gevestigd en het dienstencentrum in het middenstuk. In juli 1974 was het gebouw met 366 woningen, opgeleverd; in oktober 1974 werd het officieel geopend. De eerste heipaal was op 18 augustus 1972 de grond in gegaan. In tegenstelling tot de relatief snel veranderende buurt wijzigt er eigenlijk niets aan deze flat. Ook in 2024 zijn het seniorenwoningen. Verhuur vindt dan nog steeds plaats door Rochdale. Vanaf 2023 werd er gewerkt aan het verwijderen van asbest uit de ventilatiekanalen.

Brug 1057
Brug 1057

Brug 1057 was een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Zuidoost. Brug 1057 maakte vanaf 1967 deel uit van de infrastructuur binnen deze nog te bouwen wijk. In die wijk kwam een soort rondweg in de vorm van Bijlmerdreef, 's-Gravendijkdreef en Karspeldreef. Deze dreven werden halfhoog aangelegd op een dijklichaam en waren alleen toegankelijk voor snelverkeer. Voetgangers en fietsers bewogen zich voornamelijk op maaiveldniveau. Door deze inrichting van de wijk moesten er tal van viaducten gebouwd worden om het langzame verkeer ongehinderd tussen de diverse wijkonderdelen te laten bewegen. Bij de ontwerpfase van de Bijlmermeer was dat nog niet zover. De brug werd ontworpen als "viaduct in de Bijlmermeer". Brug 1057 werd gebouwd in een aftakking aan de zuidkant van de Karspeldreef genaamd Kromwijkdreef richting wat vanaf 1982 de Gaasperdammerweg zou worden. In eerste instantie was het van 1977-1982 de tijdelijke ontsluitingsweg voor de bewoners van de wijk Nellestein. Die Kromwijkdreef komt dan nog aan de noordkant uit op de plaats waar op 30 september 1973 het busplatform Kraaiennest in gebruik werd genomen. Alhoewel hier alleen een voet- en fietspad liep met de naam Kantershofpad, werd toch geopteerd voor een lange overspanning. In een maquette uit 1965 voor het bouwkundig ontwerp rond de metrohalte Kraaiennest is te zien dat het winkelcentrum oorspronkelijk aan de zuidzijde van de Karspeldreef was voorzien. Ook staan er zes woontorens waarvan vier aan de noordzijde en twee aan de zuidzijde.Het ontwerp van het winkelcentrum en woontorens werd later in gewijzigde en afgeslankte vorm uitgevoerd waarbij het winkelcentrum aan de noordzijde werd gebouwd waardoor het viaduct langer dan noodzakelijk was. Dat pad liep parallel aan de Karspeldreef en moest hier tussen de flats Kempering (honingraat) en Klieverink (zowel toren (sinds 1975)- als honingraatflat) voor de wijkverbindingen zorgen. Het kruiste hier ook de oostlijn, die parallel loopt aan de Kromwijkdreef, het voet- en fietspad. De meer dan 75 meter lange overspanning moest door drie series van brugpijlers gedragen worden. Voor genoemde dreven ontwierp Dirk Sterenberg voor de Dienst der Publieke Werken een soort standaardprogramma voor viaducten. Ze hebben allemaal grotendeels hetzelfde uiterlijk met afgeronde randplaten, betonblokken op de randen van het wegdek, leuningen en betegeling keermuren. Ook de brugpijlers zijn bij meerdere kunstwerken van Sterenberg terug te vinden, net als de lantaarns op uiteinden van jukken. Het gescheiden verkeer werd hier vanaf begin jaren nul losgelaten. Er vond een ingrijpende sanering plaats waarbij het oostelijk deel van de rondweg werd afgegraven; de kruisingen werden verlaagd naar maaiveldniveau met bijvoorbeeld zebrapaden. Deze slag liep door tot eind jaren nul. Ook het deel van de Karspeldreef waar de Kromwijkdreef op uit komt werd afgegraven, waarbij brug 1057 van de kaart verdween. Er kwam een gelijkvloerse kruising op maaiveldniveau. De flats Kempering en het honingraatdeel van Klieverink verdwenen bij die sanering. Er werd hier meer veranderd. metrostation Kraaiennest schoof naar het noorden op, het gelijknamige winkelcentrum verdween net als het daartussen liggende platform voor openbaar vervoer. Het grootste bouwwerk alhier, de Bijlmerdreefmetrobrug bleef staan.

Brug 1169

Brug 1169 is een voormalig bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Zuidoost. De brug werd omstreeks 1976 gebouwd in de zuidelijke expansie van deze wijk richting wat dan nog de zandbak was waar de Gaasperdammerweg op werd aangelegd. Het Gaasperparkpad, dat de wijk van noord naar zuid doorsnijdt, moest hier over een afwateringstocht behorend bij die zandbak neergelegd worden voor voetgangers en fietsers. Het bruggetje was eigenlijk net opgeleverd toen ze alweer afgesloten moest worden vanwege de aanleg van de Gaasperdammerweg, met name de kruising met de Kromwijkdreef. Het pand loopt parallel aan de dreef in de scheiding snel- en langzaam verkeer. Dat fietspad kwam onder de honingraatflat Klieverink vandaan en liep richting Nellestein. Toen de Gaasperdammerweg was opgeleverd sloot het bruggetje aan op een viaduct in de afslag en brug 143P onder de Gaasperdammerweg door. Er volgde een rustige periode voor deze brug totdat in de jaren tien van de 21e eeuw de werkzaamheden begonnen voor de bouw van de Gaasperdammertunnel. Ze verdween uit het stadsbeeld om niet meer terug te keren, maar er gebeurde hier meer. De snelweg dook onder de grond de tunnel in, de Kromwijkdreef werd afgebogen om aan te sluiten op de Loosdrechtdreef, het Gaasperparkpad kreeg hier een onderbreking en ook de honingraatflat Klieverink (de bijbehorende torenflat bleef staan) werd gesloopt en vervangen door laagbouw. Van brug 1169 is niets meer terug te vinden. Met sloop van de brug ging een creatie van architect Dirk Sterenberg van de Dienst der Publieke Werken verloren. Het uiterlijk van de brug bestond uit betonnen brugpijlers met als overspanning dikke houten balken, met daarop weer dikke houten balustraden en leuningen. Daarvan waren er tientallen in Amsterdam-Zuidoost. Een deel ging verloren omdat de binding-balusters en overspanning door weersomstandigheden wegrotte. Daar kreeg brug 1169 geen gelegenheid toe; de brug was al eerder gesloopt.