Huis te Berkenrode

Station Heemstede-Aerdenhout is het enige spoorwegstation in de gemeente Heemstede en ligt aan de Oude Lijn, tussen Leiden en Haarlem, dat ligt naast de Leidsevaart. Het station is gesitueerd op de plek van het oude tolhuis Heemstede aan de Leidsevaart. Al in 1842 werden pogingen ondernomen om hier een halte te late vestigen. Dit mislukte en het leidde een paar jaar later tot de geruchtmakende kwestie rondom het Laantje van Van der Gaag in Delft. In 1872 opende hier wel een stopplaats, maar die werd na 8 jaar weer gesloten. Daarna werd het heropend op 1 oktober 1891 als halte Zandvoortsche Laan, die in 1903 weer werd opgeheven. In 1928 werd de halte "Heemstede-Aerdenhout" geopend, die in 1958 werd vervangen door het huidige viaductstation. Dit station is ontworpen door stationsarchitect Koen van der Gaast. Er rijden 6 treinen per uur richting zowel Haarlem als Leiden. Tot 1986 was er een beperktere treindienst, omdat er in elke richting maar 2 treinen per uur stopten. De intercitytreinen Amsterdam-Vlissingen en Amsterdam-Brussel stopten niet op dit station. Zij reden met hoge snelheid over het viaduct, wat naar wordt gezegd luid gedreun veroorzaakte. Sinds de ingebruikname van de Amsterdamse Westtak in 1986 rijden deze intercity's niet meer via Haarlem en stoppen alle passerende treinen in Heemstede-Aerdenhout. Met ingang van de dienstregeling 2012 heeft Heemstede-Aerdenhout de intercitystatus. Dit houdt in dat alle intercity's (voorheen sneltreinen) sindsdien stoppen op dit station. De intercity Amsterdam - Leiden - Den Haag HS - Schiedam Centrum - Rotterdam - Vlissingen werd tegelijkertijd verlegd via Haarlem, en ook deze Intercity stopt te Heemstede-Aerdenhout. In de dienstregeling van 2013 werd de treindienst Vlissingen - Amsterdam/Lelystad weer terug verplaatst naar Schiphol. Tegenwoordig rijdt de intercity Amsterdam - Vlissingen weer via Haarlem en Heemstede-Aerdenhout. Het station beschikt over (eenvoudig uitgevoerde) kaartverkoop. Voordat de verbouwing plaatsvond, waren er loketten; ooit waren dat er zelfs drie. De meeste reizigers zijn forensen die voor hun werk dagelijks naar Amsterdam, Den Haag of Rotterdam reizen. Met name in de spitsuren is het kleine station dan ook gevuld met reizigers. Het huidige stationsgebouw was een van de eerste Nederlandse viaductstations samen met de voormalige station Vlaardingen Oost.

Oud-Berkenroede is een buitenplaats in Heemstede, die ten noorden ligt van een gebouw dat nu Berkenrode heet, maar dat vroeger Westerduin heette. De verwarring ligt in het feit dat alle 17e- en 18e-eeuwse gebouwen in dit gebied (ook het huis 'Welgelegen' dat aan de andere kant van de Herenweg staat), zich ooit in het plaatsje Berkenrode bevonden. De heerlijkheid Berkenrode was sinds 1466 niet meer in handen van de heren van Heemstede. Echter, de eigenaren kochten het plaatsje meestal om de titel, en woonden er doorgaans niet. Misschien was dit de reden dat de oorspronkelijke gebouw van de heerlijkheid steeds werd afgebroken. Nu rest alleen nog een vierkante vijver achter het huidige Berkenrode, als herinnering aan de heerlijkheid Berkenrode. Het nog bestaande herenhuis 'Oud Berkenrode' dateert uit de 18e eeuw. Toenmalig eigenaar Pieter de la Court, uit een Leidse regentenfamilie en onder andere in 1769 burgemeester van Amsterdam, noemde zijn buiten 'Oud Berkenrode', hetgeen tot een jarenlange juridische strijd (van 1658 tot 1749) leidde met de eigenaren van de feitelijk oudere heerlijkheid Berkenrode. Mattheus Lestevenon was een eigenaar van de heerlijkheid die zichzelf graag Mattheus Lestevenon van Berkenrode noemde. De titel verschafte hem aanzien in zijn diplomatieke werk. Hij woonde in Den Haag (Lange Voorhout), Parijs (als ambassadeur), en Amsterdam (Keizersgracht). Uiteindelijk is de naam 'Oud Berkenroede' overeengekomen. In 1745 liet Pieter de la Court de naam Oud Berkenroede op het hek zetten. In 1775 werd de buitenplaats door Adriaan van der Hoop, weduwnaar van Anna de la Court, overgedragen op Margaretha Elisabeth Loot. Haar weduwnaar Geerlich van der Nulft verkocht de buitenplaats in 1793 aan Cornelia Catharina Hodshon. Zij is vooral bekend als de vermogende 'Keetje' Hodshon, die in 1794 een groot herenhuis liet bouwen aan het Spaarne in Haarlem, onder architectuur van Abraham van der Hart bekend als het Hodshonhuis en sinds 1841 in eigendom van de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen. Van 1891 tot 1904 woonde op Oud-Berkenroede de Heemsteedse burgemeester David Eliza van Lennep. Op de percelen van de vroegere tuin aan de achterzijde tot de Leidsevaart is in de jaren 1930 de Letterkundigenwijk aangelegd. Door het echtpaar Croon-Laimböck is na 1956 het herenhuis grondig gerestaureerd.

De Sint-Bavokerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse gemeente Heemstede. De Sint-Bavokerk werd tussen 1878 en 1879 gebouwd ter vervanging van een oudere kerk die bouwvallig was geworden. In deze tijd was het welvaartsniveau in het dorp sterk gestegen door de opkomende bloembollencultuur en het aantal gelovigen nam steeds verder toe. De bouw van de kerk werd mede gefinancierd met de verkoop van bloembollen, die ten bate van de kerk werden geveild. De kosten werden begroot op fl 118.800,- De kerk werd ontworpen door Evert Margry, een van de belangrijkste leerlingen van Pierre Cuypers. Margry ontwierp een driebeukige neogotische kruiskerk, met een toren die traditioneel op de westelijke zijde staat terwijl het koor gericht is op het oosten. De kerk is voornamelijk gebouwd uit rode baksteen. Het gebouw werd op een perceel van de buitenplaats Knapenburg gebouwd. De bisschop van Haarlem legde de eerste steen op 4 april 1878 en op 1 oktober 1879 werd de nieuwe kerk geconsacreerd. Vanaf 1908 werd de kerk voorzien van gasverlichting. Op 14 november 1944 stortte een Duitse V1 neer nabij de kerk op de Kerklaan. De Duitsers brachten het wapen 2 dagen later tot ontploffing, waarbij de kerk en de pastorie zwaar beschadigd raakten. De glas-in-loodramen aan de oostelijke en zuidelijke zijde waren verwoest, de zuidelijke zijbeuk was ingestort en het dak van de kerk was ontzet. Op zaterdag 22 mei 1948 werden drie nieuwe bronzen klokken in Heemstede binnengehaald, die de in de oorlog geroofde klokken vervingen. De klokken zijn gedoopt: “Bavo”, “Maria” en “Chrispijn”. Zij verzinnebeelden respectievelijk de Welvaart, Eendracht en Arbeid. In de laatstgenoemde klok is een opschrift aangebracht, waarvan de vertaling uit het latijn luidt: “Wie met Gods klokken schiet, hij wint de oorlog niet”. Na de oorlog kon de schade weer hersteld worden, al zijn niet alle glas-in-loodramen vervangen. In 1949 zijn nieuwe glas-in-loodramen aangebracht.achter het hoofdaltaar, vervaardigd door de bekende glazenier Han Bijvoet. In maart 1950 werd aan de rechter zij-ingang van de kerk een nieuw glas-in-lood raam, voorstellende St. Bavo aangebracht en boven de linker zij-ingang een Sint Antoniusraam. In oktober 1951 zijn de Maria- en Jozefkapel versierd met nieuwe glas-in-loodramen. In de Mariakapel de voorstelling van de H. Joachim en Anna, de ouders der H. Maagd Maria. In de Jozefkapel de voorstelling van Jozef van Egypte en de H. Benedictus Jozef Labre. In 1972 is het oude uit 1833 stammende van den Brink kerkorgel gerestaureerd. Daarbij wordt het orgel verplaatst van de orgelzolder achter in de kerk naar een plaats rechts voor in de kerk. Onder de zwarte beschildering komt bij de restauratie de originele steenrode kleur van het orgel tevoorschijn. Het orgel heeft de status van rijksmonument. Het Bavobeeld boven de hoofdingang was te zeer aangetast door de tand des tijds en moest om die reden worden verwijderd. Ter gelegenheid van het 120-jarig bestaan van de Bavokerk wordt in 2000 een nieuw Bavobeeld vervaardigd en geplaatst. Ter gelegenheid van "Bavo kerk 125 jaar" in 2004 wordt de bestemming voor een cadeau van de parochianen gevonden in glas-in-loodramen, vervaardigd door glazenier Schmit, ter vervanging van de 10 "noodramen" aan de noord- en zuidzijde van de kerk. In het voorjaar van 2008 werd een begin gemaakt met het opknappen van de oude, niet meer in gebruik zijnde doopkapel. Er bleek behoefte te bestaan aan een kapel die dagelijks toegankelijk is. Het interieur van de kapel is door enkele vrijwilligers geheel opgeknapt en de muren en plafond zijn met zorg geschilderd, waarbij de originele kleuren zoveel mogelijk werden behouden. De kapel is overdag van buitenaf bereikbaar, en nodigt uit tot een moment van rust en gebed. De kerk is tot op heden in gebruik bij de H. Bavo parochie van Heemstede.

VV THB (Voetbalvereniging The Haarlem Boys) is een voormalige amateurvoetbalvereniging uit Haarlem, Noord-Holland, Nederland.

De Beahuis & Bloemenhovekliniek is een abortuskliniek in Heemstede gespecialiseerd in zwangerschapsafbreking tot 22 weken.

Ipenrode is een historische buitenplaats aan de Herenweg in de gemeente Heemstede.

Berkenrode was een heerlijkheid en gemeente in de buurt van Haarlem. Door graaf Floris V werd Berkenrode op 5 december 1284 "In Sente Niclaisavont" beleend aan zijn knaap Jan van Haerlem. In eigendom van de ambachtsheren van Heemstede deed Jan van Heemstede in 1466 wegens acuut geldgebrek afstand van zijn bestuur op rechtspraak aan de toenmalige (vermogende) bezitter van het kasteel van Berkenrode: Gerrit van Berckenrode. De gemeente zou in 1852 worden opgeheven. De gemeenteraad maakte daartegen bezwaar. Fusiepartner Heemstede had grote schulden die pas in 1856 afgelost zouden zijn. Pas op 8 september 1857 ging Berkenrode op in Heemstede.

Heemstede () is een plaats en gemeente in de Nederlandse provincie Noord-Holland. De gemeente telt 27.589 inwoners (1 januari 2024, bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 9,61 km² (waarvan 0,15 km² water). Binnen de gemeentegrenzen liggen geen andere kernen. Heemstede is een van de welvarendste gemeentes van Nederland. Met een mediaan gestandaardiseerd inkomen van 32.200 euro bezetten Heemsteedse huishoudens in 2018 de vijfde plek van hoogste inkomens in Nederland. In het nationale Onderzoek Beste Gemeenten 2019 kwam Heemstede bovendien naar voren als twee na beste plek om te wonen. Deze notering droeg er mede aan bij dat de regio Haarlem op plek één stond van omgevingen waar Nederlanders het liefst willen wonen.

Eindenhout is een historische buitenplaats en natuurgebied in de Noord-Hollandse stad Haarlem. De buitenplaats is gelegen aan de Wagenweg, in het stadsdeel Haarlem Zuid-West, binnen het Haarlemmerhoutkwartier. De voormalige buitenplaats ligt aan het westelijk uiteinde van de historische Spanjaardslaan. Het bijbehorende hoofdgebouw, gebouwd in 1793 in neoclassicistische stijl, staat bekend als Huis Eindenhout en wordt in de volksmond ook wel het Huis met de Beelden genoemd, een verwijzing naar de twee marmeren sfinxen die het bordes flankeren. De buitenplaats kent een lange geschiedenis die teruggaat tot de 17e eeuw, toen zich op deze plek een herberg bevond met de naam Het Dronckenhuisje. In de 18e eeuw werd het terrein ontwikkeld tot buitenplaats. In de 19e eeuw werd Eindenhout eigendom van verschillende adellijke families. In de tuin werden in deze periode diverse elementen toegevoegd, waaronder een theekoepel aan de Leidsevaart en de genoemde sfinxbeelden. In de 20e eeuw raakte het landgoed in verval. Na een periode van verwaarlozing, waarin het terrein deels verwilderde werd het hoofdgebouw in de jaren 1970 gerestaureerd en verbouwd tot acht appartementen. Sindsdien werd het omliggende terrein grotendeels aan de natuur overgelaten en is het in gebruik als natuurreservaat. In 2020 werd Huis Eindenhout aangekocht door Stadsherstel Amsterdam, die het pand grondig liet restaureren met oog voor de oorspronkelijke architectuur en kleurstelling. Ook het bijbehorende tempeltje, dat in 2009 al was gerestaureerd, maakt deel uit van het beschermde ensemble. Zowel het huis als het koepeltje zijn aangewezen als rijksmonument.

Het Postkantoor in de Noord-Hollandse plaats Heemstede is een voormalig postkantoorgebouw gebouwd in opdracht van het Staatsbedrijf der Posterijen, Telegrafie en Telefonie (PTT). Het is gelegen aan de Binnenweg en is in 1959 als zodanig ontworpen door Dick Greiner, bekend als ontwerper van het Amsterdamse Betondorp. Het betonnen gebouw is een utiliteitsgebouw, vormgegeven in de stijl van de nieuwe zakelijkheid. Het gebouw werd gebouwd op de plek waar tot omstreeks 1955 het verwaarloosde herenhuis Land- en Spaarnzicht stond. Het gebouw kenmerkt zich zowel aan de binnenkant als aan de buitenzijde door een sobere en eenvoudige architectuur. Wel is er gebruik gemaakt van kostbare glas- en houtelementen. De door Carel Kneulman vervaardigde abstracte sculptuur Le Printemps bevindt zich aan de buitengevel. Verder werd het gebouw aan de voorzijde voorzien van een tuinaanleg door de tuinarchitecte Mien Ruys. Het pand is tot omstreeks 2006 in gebruik gebleven als postkantoor. Op 6 november 2006 opende TNT, het voormalige PTT, een nieuw postkantoor met een verregaande vorm van automatisering aan de Binnenweg 206. Het gebouw heeft geen beschermde status en staat anno 2021 op de nominatie om gesloopt te worden. De eigenaar wil op de vrijgekomen plek woningen ontwikkelen. Het pand is sinds 2007 in gebruik als vestiging van Rivièra Maison.

Uyt den Bosch is een historische villa en buitenplaats in Haarlem, in de provincie Noord-Holland. De villa ligt aan de Spanjaardslaan, aan de zuidrand van de Haarlemmerhout in het Haarlemmerhoutkwartier in Haarlem Zuid-West. Het huidige gebouw dateert uit het begin van de 20e eeuw, maar de geschiedenis van deze locatie gaat terug tot de 17e eeuw. Uyt den Bosch is sinds 23 november 1999 als rijksmonument geregistreerd. Naast de villa bevinden zich een koetshuis, oranjerie (nr. 5) en tuinmanswoning (nr. 1), die oorspronkelijk tot de buitenplaats behoorden.

Het NZH-Vervoermuseum is een museum in de Noord-Hollandse stad Haarlem gewijd aan de geschiedenis van de Noord-Zuid-Hollandse Vervoer-Maatschappij (NZHVM). Het museum is gevestigd op het bedrijventerrein de Waarderpolder en voor publiek geopend op vrijdag en zaterdag van 11.00 tot 16.00 uur.