place

IJselplein

Plein in Amsterdam-Zuid
2025 IJselplein, Asd
2025 IJselplein, Asd

Het IJselplein is de officieuze benaming voor een plein in de Rivierenbuurt, Amsterdam-Zuid. Voor zover bekend is Amsterdam de enige stad die nog een IJselplein heeft; IJsselplein komt wel voor bijvoorbeeld in Montfoort, maar is daar vernoemd naar de Hollandsche IJssel.

Fragment uit het Wikipedia-artikel IJselplein (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

IJselplein
Amsterdam Zuid

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: IJselpleinLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.347711111111 ° E 4.90265 °
placeToon op kaart

Adres


1078 CM Amsterdam, Zuid
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

2025 IJselplein, Asd
2025 IJselplein, Asd
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Ernst Cahn en Alfred Kohnbrug
Ernst Cahn en Alfred Kohnbrug

De Ernst Cahn en Alfred Kohnbrug is een vaste brug in Amsterdam-Zuid. De verkeersbrug waarover ook tramlijn 4 rijdt, vormt de verbinding tussen de Van Woustraat en de Rijnstraat. Ze overspant hier het Amstelkanaal met de noordelijk gelegen Jozef Israëlskade en zuidelijk gelegen Amstelkade. De brug is ontworpen door Piet Kramer in dienst bij de Dienst der Publieke Werken. Hij hanteerde de Amsterdamse Schoolstijl. Baksteen wordt afgewisseld met natuursteen (graniet) en er zijn siersmeedijzeren balustrades. In tegenstelling tot andere bruggen over het Amstelkanaal ontbreken hier beelden van Hildo Krop en brughuisjes zoals bij de P.L. Kramerbrug en de Barbiersbrug. Daarvoor in de plaats zijn er vier granieten walmuren. Elke walmuur heeft drie bewerkingen; ze hebben forse uitsparingen, de uiteinden zijn bewerkt en op die uiteinden liggen een soort rozetten. Net boven het wateroppervlak is bij de noordwestvleugel een granieten steen te zien met daarop NAP. De hele brug wordt gedragen door een houten paalfundering; de overspanning wordt verzorgd door stalen liggers, waarop gewapend beton. De brug kostte destijds circa 80.000 gulden. In 2003 zijn delen van de brug vernieuwd. De eerste ontwerpen voor deze brug dateren al uit 1916. Door de Eerste Wereldoorlog (en de daarmee gepaard gaande prijsverhogingen) kwam het er toen niet van. Er werd een houten noodbrug (hier ook geschikt voor rijverkeer) geplaatst. Er werd een aantal keren gevraagd of het nu niet eens tijd werd een permanente brug aan te leggen en zo geschiedde maar pas in 1927 (de verderop gelegen Han van Zomerenbrug zou altijd het uiterlijk behouden van een noodbrug). De brug is in 2008 vernoemd naar Ernst Cahn en Alfred Kohn die op Van Woustraat 149 en in de Rijnstraat het IJssalon Koco voerden. Vanuit hun ijssalon werd tijdens het begin van de Tweede Wereldoorlog leiding gegeven aan een verzets- en knokgroep totdat de groep in 1941 werd opgepakt. Aan genoemd pand is daartoe een plaquette bevestigd. Cahn, naar wie in de wijk De Aker in Amsterdam de Ernst Cahnsingel is vernoemd, werd gefusilleerd op de Waalsdorpervlakte, Kohn werd omgebracht in Auschwitz.

De greep naar het schone
De greep naar het schone

De greep naar het schone bestaat uit twee artistieke kunstwerken in Amsterdam-Zuid. Het vormt de helft van een viertal losse beelden uit de periode 1921-1924 van Hildo Krop. In die periode verrezen aan de Jozef Israëlskade twee schoolgebouwen (een Hogere Burgerschool en een Handelsschool) die gescheiden werden door de Pieter Lodewijk Takstraat. De beide gebouwen werden gebouwd in de stijl van de Amsterdamse School; binnen die stijl werd symmetrie veelvuldig toegepast. De gebouwen zijn dan ook een spiegelbeeld van elkaar. Dit geldt deels ook voor de vier beelden van Krop. Beide gebouwen hebben aan de kade een middenrisaliet. Ter afsluiting van de beide risalieten aan de onderzijde hakte Krop de vier beelden. De vier beelden zijn niet symmetrisch geplaatst op de gebouwen, maar wel op de risalieten. Daarbij is er slechts sprake van gedeeltelijke symmetrie; het ene beeld is het spiegelbeeld van het andere op hetzelfde risaliet. Op het linker gebouw staan zo twee versies van De greep naar het schone op het rechter gebouw twee van Markttafereel. De greep naar het schone wordt weergegeven door een mensfiguur die in zijn opgeheven handen boven zijn hoofd een vogel vasthoudt. Het beeldje is circa een meter hoog. Van het materiaal tufsteen is bekend dat het in de loop der jaren als gevolg van erosie uit elkaar brokkelt. Dit was ook het geval met deze vier beelden. Ze staan alle vier op de zuidelijke gevel, waardoor wind, regen en zon vrij spel hebben. Begin 21e eeuw waren de beelden dermate aangetast dat Ton Mooy opdracht kreeg de beelden te reconstrueren en er nieuwe versies van te maken; er kwamen versies in Beiers graniet. Boven op genoemd risaliet is De geboorte van de daad van dezelfde beeldhouwer te zien.