Elsterwerdaer Platz (metrostation)

Het Biesdorf Center is een stadsdeel-winkelcentrum in het Berlijner wijk Biesdorf.

Biesdorf is een stadsdeel in het Berlijnse Bezirk Marzahn-Hellersdorf, dat in 1920 in het kader van de vorming van Groot-Berlijn onderdeel werd van de stad. Het stadsdeel telt ongeveer 31.000 inwoners.

Biesdorf-Süd is een station van de metro van Berlijn, gelegen aan de rand van het oostelijke stadsdeel Biesdorf, nabij de Biesdorfer See en niet ver van het Tierpark Friedrichsfelde. Het metrostation werd geopend op 1 juli 1988 en is onderdeel van lijn U5. Tussen Biesdorf-Süd en het volgende station in westelijke richting, Tierpark, bevindt zich met een lengte van ruim 1850 meter het langste traject tussen twee Berlijnse metrostations. Station Biesdorf-Süd ligt ongeveer op maaiveldniveau, langs het tracé van de voormalige VnK-spoorlijn (Verbindung nach Kaulsdorf). Het station heeft twee perrons en drie sporen, waarvan de buitenste bestemd zijn voor doorgaande treinen. Het middelste spoor werd gebruikt voor in Biesdorf-Süd eindigende versterkingsritten, maar deze diensten hebben sinds enige tijd Kaulsdorf-Nord als eindpunt. Aan de oostzijde van de perrons bevinden zich trappenhuizen, waar ten behoeve van mindervaliden ook een hellingbaan aanwezig is. De uitgangen leiden naar een voetgangerstunnel onder de sporen, die uitkomt aan de Beruner Straße. Zoals alle stations aan de in de jaren 1988-89 geopende verlenging van de U5 werd Biesdorf-Süd ontworpen door het Entwurfs- und Vermessungsbetrieb der Deutschen Reichsbahn ("Ontwerp- en Kadasterdienst van de DR") en kreeg het een zuiver functioneel uiterlijk.

Wuhletal is een station van de metro en de S-Bahn van Berlijn in het oostelijke stadsdeel Kaulsdorf. Station Wuhletal ligt in het gelijknamige parklandschap in het dal van riviertje de Wuhle, aan de rand van een Plattenbauwijk en nabij een groot ziekenhuiscomplex en enkele begraafplaatsen. Het station werd geopend op 1 juli 1989 en wordt bediend door de S-Bahnlijn naar Strausberg (S5) en metrolijn U5. Wuhletal is het enige station in Berlijn waar metro en S-Bahn aan hetzelfde perron stoppen. Het op een spoordijk gelegen station werd speciaal aangelegd als overstappunt tussen een nieuwe metrolijn naar Hellersdorf en een reeds bestaande S-Bahnlijn. De metrosporen werden tussen die van de S-Bahn gelegd, waardoor er in gelijke richting een cross-platform-overstap mogelijk is. Aan beide zijden van het station kruist de metrolijn de sporen van de S-Bahn en de parallel daaraan lopende hoofdspoorlijn onderlangs. Aan de oostzijde wordt deze ondergrondse kruising gevolgd door een tunneltracé dat doorloopt tot station Kaulsdorf-Nord. Ten behoeve van het aanleveren van nieuw metromaterieel werd bij station Wuhletal een verbindingsspoor met de hoofdlijn van de Oost-Duitse spoorwegen aangelegd. Aan de uiteinden van de overkapte eilandperrons leiden trappen en een hellingbaan naar de uitgangen op het voorplein langs de Altentreptower Straße. Zoals alle stations aan de in de jaren 1988-89 geopende verlenging van de U5 werd Wuhletal ontworpen door het Entwurfs- und Vermessungsbetrieb der Deutschen Reichsbahn ("Ontwerp- en Kadasterdienst van de DR") en kreeg het een zuiver functioneel uiterlijk.

De Wuhle is, net als de Panke, een zijrivier van de Spree en stroomt door Berlijn. De rivier ontspringt op een hoogvlakte van Barnim bij de stadsgrens van Berlijn en Arhrensfelde. De rivier is ongeveer 15,7 kilometer lang en eindigt in Köpenick in de Spree. De Wuhle is omrand door planten en op grote stukken ook met bomen. Het natuurreservaat Wuhletal is een geliefd recreatiegebied. In en langs de Wuhle bevinden zich meerdere kleine meren, bijvoorbeeld het Wuhlebecken. Het wapen van het Berlijnse district (Bezirk) Marzahn-Hellersdorf bevat de Wuhle als zilveren golvenbalk. Ooit was de naam Wuhletal een optie voor het in 2001 nieuw gevormde district Marzahn-Hellersdorf.

Het Tierpark Berlin Friedrichsfelde of kortweg Tierpark Berlin is een dierentuin in het district Lichtenberg in de Duitse hoofdstad Berlijn. Naast de Zoologischer Garten Berlin in het stadsdeel Charlottenburg is het een van de twee dierentuinen in de Duitse hoofdstad.

De Springpfuhl-Passage is een winkelpassage in de wijk Marzahn in Berlijn in het district Marzahn-Hellersdorf.

Kaulsdorf-Nord is een station van de metro van Berlijn, gelegen in een uitgraving tussen de Hellersdorfer Straße en de Cecilienplatz; ondanks zijn naam bevindt het station zich niet in het stadsdeel Kaulsdorf, maar in Hellersdorf. Station Kaulsdorf-Nord werd geopend op 1 juli 1989 in het kader van de verlenging van de Oost-Berlijnse metrolijn E (de huidige U5) naar het grootschalige nieuwbouwgebied Kaulsdorf-Hellersdorf-Mahlsdorf, dat uiteindelijk meer dan 100.000 inwoners zou tellen. Bij zijn opening droeg het station de naam Albert-Norden-Straße, maar na de Duitse hereniging werd het in oktober 1991 hernoemd tot Kaulsdorf-Nord. De naar de communistische politicus en journalist Albert Norden genoemde straat, die de sporen ten noorden van het metrostation kruist, heet sinds 1992 Cecilienstraße. Het eilandperron van het station is bereikbaar via twee overdekte voetgangersbruggen over de sporen; ten behoeve van mindervaliden is er een hellingbaan aanwezig. Zoals alle stations aan de in de jaren 1988-89 geopende verlenging van de U5 werd Kaulsdorf-Nord ontworpen door het Entwurfs- und Vermessungsbetrieb der Deutschen Reichsbahn ("Ontwerp- en Kadasterdienst van de DR") en kreeg het een zuiver functioneel uiterlijk. Iets ten zuiden van het station begint een korte tunnel die via de Gülzower Straße naar station Wuhletal leidt. Deze tunnel vormt het enige ondergrondse traject van de metrolijn naar Hellersdorf. Overdag eindigt ongeveer de helft van de treinen in station Kaulsdorf-Nord, waardoor er richting de Alexanderplatz een vijfminuten- en richting Hönow een tienminutendienst bestaat.

Springpfuhl is een station van S-Bahn van Berlijn, gelegen in het Berlijnse stadsdeel Marzahn. Het station werd geopend op 30 december 1976. Springfuhl is een splitsingsstation voor de S-Bahnlijnen S7 en S75, die, komend uit westelijke richting, hun weg vervolgen naar Ahrensfelde respectievelijk Wartenberg. De dienstregeling is zodanig ingericht dat stadinwaarts rijdende treinen aansluiting geven op staduitwaarts rijdende treinen van de andere lijn, zodat het station een overstapfunctie heeft voor reizigers tussen verschillende buitenwijken. Station Springpfuhl, dat zijn naam dankt aan een nabijgelegen meertje, ligt parallel aan de Märkische Allee, de westelijke randweg van Marzahn. Het station bestaat uit een volledig overdekt eilandperron en heeft twee uitgangen. De zuidelijke uitgang leidt naar de Allee der Kosmonauten, die de sporen op een viaduct kruist; hier bevindt zich tevens een halte van twee tramlijnen die het station verbinden met de omliggende woonwijken van Marzahn en met Hellersdorf. Aan de noordzijde van het station leidt een tunnel naar de Helene-Weigel-Platz. De S-Bahnlijnen die station Springfuhl bedienen werden aangelegd ter ontsluiting van twee grootschalige nieuwbouwgebieden die in de DDR-periode aan de rand van Oost-Berlijn verrezen: Marzahn en Hohenschönhausen. In 1976 legde men parallel aan de Wriezener Bahn, een reeds bestaande regionale spoorweg, een S-Bahnlijn naar station Marzahn aan, die in 1982 werd doorgetrokken naar het huidige eindpunt Ahrensfelde. In 1984 volgde een lijn die parallel aan de Berliner Außenring naar station Hohenschönhausen leidde en een jaar later werd verlengd naar Wartenberg. De laatstgenoemde lijn takt een kleine kilometer ten noorden van station Springpfuhl volledig kruisingsvrij af van de lijn naar Marzahn - Ahrensfelde.

De Kienberg, ook wel Hellersdorfer Berg genoemd, is een heuvel in het landschap in het district Marzahn-Hellersdorf in Berlijn. De heuvel is 102,2 meter hoog en ligt in het stadsdeel Marzahn in Wuhletal tussen de straten Cecilien- en Eisenacher Straße. De Kienberg is, na de Ahrensfelder Bergen (114,5 m) en voor de Biesdorfer Höhe (82,1 m), de op een na hoogste verhoging in het district Marzahn-Hellersdorf. Op de heuvel en in de Gärten der Welt vond de Internationale Gartenausstellung 2017 (IGA 2017) plaats, deze was oorspronkelijk geplant op het Tempelhofer Feld.

Gärten der Welt (Erholungspark Marzahn) is een park met een aantal thematuinen in het oosten van Berlijn in district Marzahn-Hellersdorf. Nadat in 1985 de Britzer Garten in West-Berlijn geopend werd, kwam de DDR met Gärten der Welt als tegenhanger. In 1987, ter gelegenheid van het 750-jarig bestaan van Berlijn, opende hier de ’Berliner Gartenschau’. De grootste thematuin: de Chinese tuin, is de grootste in deze vorm van Europa. Andere thematuinen zijn: Japanse, Balineese, Oriëntaalse, Koreaanse, Italiaanse, Engelse, Christelijke en Joodse tuin. In het park is er ruim aandacht voor kunst en architectuur. Het park ligt op en rond de Kienberg. In 2017 was er de wereldtentoonstelling Internationale Gartenausstellung 2017. Metrostation Kienberg (Gärten der Welt) aan de lijn U5 is toen in 2017 hernoemd. Tussen dit metrostation en het bezoekerscentrum loopt de enige kabelbaan van Berlijn.

Tierpark is een station van de metro van Berlijn, gelegen bij de ingang van het Tierpark Berlin in het stadsdeel Berlin-Friedrichsfelde. Het kwam in gebruik op 25 juni 1973, toen de Oost-Berlijnse lijn E met één station werd verlengd vanaf het eerdere eindpunt Friedrichsfelde, en is het enige ondergrondse metrostation dat in de DDR werd gebouwd. Station Tierpark, nu onderdeel van lijn U5, was het oostelijke eindpunt van de lijn totdat deze in juli 1988 werd doorgetrokken naar Elsterwerdaer Platz. Plannen voor verlenging van lijn E ontstonden al kort na de opening in 1930. Aanvankelijk wilde men de lijn in zuidelijke richting doortrekken naar Oberschönweide via Karlshorst, een villawijk waar zich na de Tweede Wereldoorlog het Sovjet-Russische militaire bestuur had gevestigd. Vanwege de grote vraag naar nieuwe woningen kreeg de woningbouw echter prioriteit over metroprojecten. Een van de eerste stadsuitbreidingsgebieden werd de omgeving van het Tierpark, waar 9000 woningen aan 25.000 mensen onderdak moesten gaan bieden. Ter ontsluiting van de nieuwe woonwijk werd besloten metrolijn E met één station te verlengen. Het nieuwe station Tierpark diende naast de inwoners van het gebied ook de 2,5 miljoen mensen die het park jaarlijks bezochten, wat het project extra lonend maakte. De aanleg van het eerste metroproject in de DDR begon in 1969. Men kon gebruikmaken van een al in 1930 gebouwde tunnelaansluiting bij de verbinding naar de bovengrondse metrowerkplaats Friedrichsfelde, gelegen ten zuiden van het toenmalige eindpunt. Na een bouwtijd van ongeveer vier jaar kwam het 1,2 kilometer lange traject op 25 juni 1973 in dienst. Het nieuwe station kreeg een ontwerp dat enigszins in overeenstemming was gebracht met de oudere stations op de lijn, ontworpen door Alfred Grenander. Ook de Russische invloed – in de bevriende Sovjet-Unie had men al veel ervaring met metrobouw en was een eigen standaard ontwikkeld – is echter zichtbaar. Station Tierpark heeft een breed eilandperron met twee rijen vierkante zuilen en een hoog dak. Hiermee weerspiegelt het metrostation het in de Sovjet-Unie veel toegepaste "zuilentype". De betegeling is uitgevoerd in de kleuren turquoise (zuilen) en crème (wanden). Een opvallend element is de dominerende toezichtsruimte, die een kleine drie meter boven het midden van het perron hangt. De ontwikkeling van Hellersdorf, een enorm nieuwbouwgebied aan de oostrand van Berlijn, maakte aan het eind van de jaren 1980 een nieuwe metroverbinding noodzakelijk. De zuidelijke verlenging van lijn E, in het kader waarvan station Tierpark was gebouwd, werd geschrapt; de metrolijn zou naar het oosten doorgetrokken moeten worden. Hiertoe legde men ten zuiden van het station een kort tunneltraject aan, dat na een scherpe bocht in oostelijke richting aansluit op het bovengrondse tracé richting Biesdorf-Süd. De afstand tot dit station bedraagt ruim 1850 meter – de grootste afstand tussen twee stations in het Berlijnse metronet.