Bachzaal

Het Gedenkteken Maria Montessori is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het beeld uit 1953 werd gemaakt door Gerarda Rueter. De opdracht kwam van de gemeente Amsterdam; het was destijds de gewoonte dat de gemeente opdrachten verstrekte voor te leveren kunst. Het beeld moest daarbij in september 1953 klaar zijn. Rueter kwam conform de opdracht van de wethouder voor Kunstzaken met een meisjesfiguur met een vogel in de hand; 1,20 meter hoog, te plaatsen op een sokkel. Het beeld werd besteld voor plaatsing bij de Eerste Montessorischool in Amsterdam aan de Corellistraat; de naamgeefster van de school Maria Montessori was in 1952 overleden. Rueter maakte het beeld in haar atelier aan de Velzerweg, Amsterdam-Sloterdijk. Ter afwerking van het beeld werd ook een plaquette ontworpen. Het beeld van brons werd eerst in 1955 geplaatst. Amsterdam eerde Montessori in 1960 opnieuw; er kwam een Maria Montessoristraat in Amsterdam Nieuw-West. Overigens staat daar vlakbij een beeld van een jongen met haan van Ruth Brouwer, ook voor een Montessorischool.

Het Bachplein is een plein in Amsterdam-Zuid.

Het Gedenkteken Truus Wijsmuller-Meijer is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het bronzen portret dan wel borstbeeld van Truus Wijsmuller-Meijer is gemaakt in opdracht van de gemeente Amsterdam door kunstenaar Herman Diederik Janzen in 1964. Op 20 september 1965 werd het onthuld bij het Beatrixoord Ziekenhuis in de noordzoom van het Oosterpark. Het ziekenhuis werd geïnitieerd door Truus Wijsmuller-Meijer, ze voerde er ook kantoor. Het ziekenhuis werd in de loop van 1976 gesloopt en men vond geen goede plaats voor het beeld, dus de voormalige verzetsstrijder/politicus mocht het beeld mee naar huis nemen. In 1978 werd het na haar dood herplaatst in het perk van het Bachplein in Amsterdam Zuid; daar waar zij tijdens de Tweede Wereldoorlog afsprak met Joodse Amsterdammers die hulp nodig hadden. De wethouder van sociale zaken L.J. Kuyper kwam het beeld op 11 december 1978 onthullen. Onder de aanwezigen bevonden zich rabbijn David Lilienthal, (dan nog) raadslid Wim Polak, J. Stork namens de VVD en de Surinaamse ambassadeur W.F. van Eer. Het portret/borstbeeld staat op een sokkel van travertijn. Het beeld is op een van de schouders gesigneerd "J64". De sokkel vermeldt G. WijsmullerMeijer Lid Gemeenteraadvan Amsterdam 1945-1966 Bellatrix Vigilans Beatrix.

Stadionweg 44 te Amsterdam is een woonhuis gelegen aan de Stadionweg in Amsterdam-Zuid.

Het Hervormd Lyceum Zuid is een school voor voortgezet onderwijs aan de Brahmsstraat in Amsterdam. De school is een lyceum met een gemeenschappelijk brugjaar en de richtingen vwo en havo.

Chopinstraat is een straat in Amsterdam-Zuid, Apollobuurt.

Het Apollo House is een kantoorgebouw aan de Apollolaan en de Stadionweg in Amsterdam-Zuid. Het is sinds 2004 een rijksmonument. Het is in 1937-1939 gebouwd naar een ontwerp van Dirk Roosenburg als hoofdkantoor van de Rijksverzekeringsbank (RVB), later genaamd Sociale Verzekeringsbank, die hier tot 1990 bleef. Het bestaat uit een 10 meter hoog ringgebouw en een 40 meter hoog gebouw op een as van de ring. Het heeft een staalskelet. Aanvankelijk waren de gevels bekleed met geglazuurde keramische platen; deze zijn in 1968 vervangen door witte platen van travertijn. Het gebouw is ook bekend onder de bijnaam 'Oceaanstomer'. Het gebouw werd op 20 november 1939 geopend door de Nederlandse minister van sociale zaken, Jan van den Tempel, die de architect Roosenburg bevorderde tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Het symmetrische gebouw heeft een markante positie in het Plan-Zuid op de hoek van de Apollolaan en de Stadionweg, de hoofdwegen in deze buurt. Aan de achterkant loopt de Gerrit van der Veenstraat in het verlengde van de as. De boeg steunt aan de voorkant (aan de hoek van Apollolaan en Stadionweg) op een paar zuilen die de monumentale, overdekte toegang tot het gebouw markeren, waar de bezoeker beschutting vindt. In deze ruimte bevinden zich twee hoge bronzen beelden: De beschermer en handhaver van de sociale wetgeving (1941) van Hildo Krop en De beschermster van de sociale zorg en gerechtigheid (1954) van Han Wezelaar. Huidige gebruikers zijn het internationale advocatenkantoor Allen & Overy en IT-staffing bedrijf Elevation Group met daarbij Elevation Partners en The.NextGen.

Willem van Oranje is een ruiterbeeld in reliëf in Amsterdam-Zuid. Het kunstwerk uit 1934/1935 van Johan Polet is te zien op de zijgevel van Hervormd Lyceum Zuid op de hoek Brahmsstraat, Schubertstraat. Het beeld van Oberkirchner zandsteen was een geschenk van de gemeente Amsterdam aan de school. Het werd in juli 1935 onthuld. De school moest het derhalve een jaar zonder de gevelsteen doen. De gevelsteen begint aan de bovenzijde met het geboortejaar (1533) en jaar van overlijden (1584) van Willem van Oranje. Vervolgens is Willem van Oranje te paard afgebeeld, waarbij het paard in de levadehouding staat (beide voorpoten van de grond). Onder de afbeelding staat in de lijst Willem van OranjeStantvastigh is gheblevenmijn hert in teghenspoed. De tekst is afkomstig uit de dertiende strofe van het Wilhelmus.

Timo Smeehuijzenbrug (brug 407) is een vaste brug in Amsterdam-Zuid.

Quint is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het beeld uit 2006 is het werk van Ewerdt Hilgemann. Het is gemaakt in opdracht van en voor het Hervormd Lyceum Zuid. Het staat opgesteld in de achtertuin van genoemde onderwijsinstelling. Quint is een vertegenwoordiger van de stijl en materialen die Hilgeman sinds 1984 bezigt en gebruikt. Hilgemann onderwerpt daarbij metalen kolommen aan (lucht-)drukverschillen en zwaartekracht. De metalen kolom werd in de oorspronkelijke vorm ter plekke neergezet en vervolgens onderworpen aan drukverschillen waardoor het verwrongen raakte. De kunstenaar die dag ook nog als gastdocent wiskunde.

Vanderveen was een restaurant in Amsterdam, dat opende in november 2018. Bij de uitreiking van de Michelinsterren voor 2023, ontving het een ster.

De beschermster van de sociale zorg en gerechtigheid is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. De Rijksverzekeringbank betrok in 1939 hun gebouw aan de Apollolaan 15 in Amsterdam. Het gaf in 1904 aan de twee beeldhouwers Hildo Krop en Frits van Hall de opdracht voor het leveren van twee beelden, te plaatsen in de nissen in de pijlers, die de overstek van het gebouw dragen. Krop had zijn De beschermer en handhaver van de sociale wetgeving al het volgend jaar klaar; het werd pas in 1954 geplaatst. Met zowel Van Hall als zijn beeld liep het slecht af. Van Hall werd gefusilleerd onder het Nazi-regime, zijn beeld overleefde de opslag in het gebouw niet door water, vocht en ijs. Jan Bronner en Mari Andriessen keken nog of het te herstellen was, maar dat was niet mogelijk. In 1951 werd aan Han Wezelaar gevraagd een alternatief beeld te maken voor de lege nis. Hij kwam met De beschermster van de sociale zorg en gerechtigheid in de vorm van een vrouwenfiguur die een lam vasthoudt; een symbool van sociale zorg en gerechtigheid. Wezelaar maakte een proefexemplaar op 1/3-grootte en zond het naar Parijs om het te laten vergroten; hijzelf zag ertegen op ("een homp klei"). Het beeld kon daarna in Nederland gegoten worden. Op 29 juli 1954 werden de beide beelden onthuld door staatssecretaris Aat van Rhijn van Ministerie van Sociale Zaken.