Plan West

De Mercatorbuurt is een buurt in Amsterdam-West (tussen 1990 en 2010 Stadsdeel De Baarsjes). De buurt is vernoemd naar het Mercatorplein dat vernoemd is naar Gerardus Mercator (Rupelmonde, 5 maart 1512 – Duisburg, 2 december 1594) een cartograaf, instrumentmaker en graveur, De Mercatorbuurt wordt begrensd door de Jan van Galenstraat, Admiralengracht, Postjeswetering en Orteliuskade. Het Mercatorplein vormt het hart van de Mercatorbuurt.

De Balboastraat is een straat in Amsterdam-West, De Baarsjes.

De Admiralenbuurt of Mercatorbuurt in stadsdeel Amsterdam-West, in de Nederlandse provincie Noord-Holland, werd aangelegd in de jaren twintig als onderdeel van Plan West. Het stedebouwkundig plan was nog gemaakt door de gemeente Sloten, waarbij het gebied tot 1921 hoorde. Daarbij werd het patroon gevolgd van de tocht- en dwarssloten in dit toenmalige veenweidegebied. De buurt kreeg zijn naam in 1924 en werd genoemd naar de Hollandse en Zeeuwse admiraals, waarnaar in deze wijk de straten zijn genoemd. De hoofdstraat is de Jan Evertsenstraat, de buurt wordt doorsneden door de Admiralengracht. Het Mercatorplein vormt het middelpunt van de buurt. De Admiralenbuurt lag tussen 1990 en 2010 in stadsdeel De Baarsjes, dat in dat jaar opging in het nieuw gevormde stadsdeel Amsterdam-West. Naar aanleiding van een aanvraag van Heemschut werd de wijk op 20 november 2022 aangewezen als beschermd stadsgezicht.

De Hoofdweg is een straat in Amsterdam-West. Aan de straat staan woongebouwen, veelal ontworpen in de stijl van de Amsterdamse School. De straat loopt van het Surinameplein naar het Bos en Lommerplein en ligt in de wijken de Baarsjes en Bos en Lommer. De straat kruist de Postjesweg, de Jan Evertsenstraat en de Jan van Galenstraat.

Het Hekwerk Hudsonhof in Amsterdam-West is de alternatieve naam voor een titelloos kunstwerk van Narcisse Tordoir. Van Tordoir werd in 1993 op het Barcelonaplein het Hekwerk Barcelonaplein ingebouwd bij het Albertcomplex van Bruno Albert. Vijf jaar later kreeg hij de opdracht een soortgelijke poort te ontwerpen voor de scheiding tussen de Hudsonstraat en het Hudsonhof. Ook hier kreeg hij te maken met architecten van naam, maar uit een volstrekt andere tijd; het moest aansluiten bij werk van Jan Frederik Staal (Jan Evertsenstraat) en Hendrik Wijdeveld (Hudsonstraat). Het Hekwerk Hudsonhof zorgt ervoor dat er geen verkeer rijdt over het voetgangersgebied dat het Hudsonhof sinds 1997 is. Net als bij het Albertgebouw bestaat het hekwerk uit beeldvlakken en/of paneeltjes, die als een stripverhaal zijn ingelijnd met figuratieve motieven.

Het Hudsonhof is een voetgangersgebiedje in Amsterdam-West, De Baarsjes.

Op woensdag 6 augustus 2003 werd Driss Arbib, een Amsterdamse man van Marokkaanse afkomst van 33 jaar oud, met een mes in zijn hand neergeschoten door een politieman, waarna hij aan zijn verwondingen is overleden. Dit gebeurde in het Javaans-Surinaamse eethuis Warung Swietie aan het Mercatorplein in Amsterdam.

Het Mercatorplein is een plein in Amsterdam-West.

De Jeruzalemkerk is een protestants kerkgebouw aan de Jan Maijenstraat in het Amsterdamse stadsdeel West, in de wijk De Baarsjes, nabij het Mercatorplein.

De Postjeswetering in Amsterdam-West werd in de huidige vorm aangelegd in de jaren twintig als onderdeel van Plan West. De gracht ligt sinds 1990 in stadsdeel De Baarsjes (sinds 2010: stadsdeel West). De gracht kreeg zijn naam in 1922 en werd vernoemd naar de vroegere Postjeswetering, waarover groente uit de Sloterpolder naar de stad werd vervoerd. Ook de Postjeskade en de Postjesweg zijn hiernaar vernoemd. Het gedeelte dat omsloten wordt door de Postjeswetering, Postjeskade, Baarsjes en Surinameplein wordt ook wel Postjesbuurt genoemd. De Postjeswetering ontleent haar naam aan de vele bruggetjes die over het water lagen, soms simpele losse planken, om wagens met hooi of tuinbouwproducten te laten passeren en die postjes of ook wel hoofdelingen heten. De gracht loopt van de Kostverlorenvaart en Admiralengracht eerst naar het westen, volgens het oude tracé van de vaart, maar maakt dan bij het Rembrandtpark een hoek naar het zuiden en vormt zo de verbinding naar de Westlandgracht en verder naar de Westelijke Tuinsteden en de Slotervaart. De eerste deel van de gracht wordt gekruist door de Baarsjesweg (brug nr. 186) en Hoofdweg (brug nr. 231) met bruggen in de stijl van de Amsterdamse School. De duizendste brug van Amsterdam (brug nr. 684; in gebruik genomen in 1973) ligt over de Postjeswetering bij het Rembrandtpark. Bij de Cornelis Lelylaan gaat de gracht over in de Westlandgracht. Tot 1954 lag de gracht op het polderpeil van de Sloterpolder (NAP -2,10 m). Daarna werd de gracht verbonden met de Kostverlorenvaart en verhoogd naar het stadsboezempeil (NAP -0,40 m). Voordien was er vanaf 1916 een elektrische scheepslift voor transport van kleine groenteschuiten over de Baarsjesweg heen. Deze scheepslift verving op zijn beurt de beide overtomen bij de buurtschap De Baarsjes en bij de Overtoomse Buurt. De scheepslift deed nog tot 1959 dienst voor groenteschuiten op de plaats waar de Postjeswetering tegenwoordig bij het Rembrandtpark uitkomt, waarna deze werd gesloopt na het verdwijnen van de laatste tuindersbedrijven in de Overtoomsepolder. Op de plaats van samenkomst van de Postjeswetering, Admiralengracht en de Kostverlorenvaart ligt het gebouw van de vroegere 4e Ambachtsschool, later School voor Edelsmeden, thans Het Sieraad, een mooi voorbeeld van de Amsterdamse School.

Brug 231 is een vaste brug in Amsterdam Oud-West. Ze is gelegen in de Hoofdweg. Ze overspant daarbij de Postjeswetering. De brug heeft, nadat de officieuze benaming Postjesbrug per april 2016 door de gemeente was ingetrokken, vooralsnog geen vernoeming gekregen. Amsterdam kent wel een Hoofdbrug, maar die ligt over de Geldersekade in het centrum. De brug dateert uit de periode rond 1918. De aanleg geschiedde in het beheer van Bouwgrond Exploitatie Maatschappij De Hoofdweg met als architect Hendrik van der Vijgh (1868-1930). Die 30 meter brede Hoofdweg, ook van de tekentafel van Van der Vijgh zou in eerste instantie de verbinding vormen tussen het Surinameplein en de Haarlemmerweg, maar zou uiteindelijk bij het Bos en Lommerplein ophouden. De brug was daarbij meteen in steen uitgevoerd, andere bruggen in de buurt bleven nog enige tijd van hout. Er waren namelijk al plannen om over de Hoofdweg alhier een elektrische tram te laten rijden. De woonblokken in de omgeving van de brug volgden pas later. De brug werd destijds verhoogd aangelegd omdat Amsterdam toen al van plan was het waterpeil van de (toekomstige) grachten hier te verhogen naar het peil in de binnenstad, het zou tot omstreeks 1955 duren. In 1928 werd de brug verstevigd. Het ontwerp van de nieuwe brug werd daarbij gemaakt door de Dienst der Publieke Werken, maar de architect zelf bleef onbekend. De brug vertoonde kenmerken van de Amsterdamse School. De vier bouwblokken ten noorden van de brug (hoek Hoofdweg en Postjesweg) werden ontworpen door Piet Kramer, een van de vertegenwoordigers van die stijl. De brug had toen drie doorvaarten, maar aangezien de walkanten nog niet verstevigd waren kon van de linker en rechter doorvaart geen gebruik gemaakt worden door scheepvaart. Die walkanten waren wel voor langere tijd het domein van waterratten, waarop ook wel gejaagd werd. Opvallend aan de brug waren de lantaarns. In 1954 werd de brug in twee fases vernieuwd waarbij tram 17 tijdelijk enkelspoor reed. Een foto van september 1959 laat een geheel andere brug zien met een betonnen overspanning, vernieuwde balustrades; de lantaarns werden waarschijnlijk toen ook verwijderd. Door het plaatsen van een bakstenen bolwerk aan de noordwestelijke walkant bleef men binnen de bouwstijl. De natuurstenen blokjes die hier en daar te vinden zijn en het zitje bij de brug waren een van de kenmerken van bruggen van Piet Kramer, maar die had toen de Publieke Werken al verlaten. Zijn opvolgers lieten zich regelmatig inspireren door zijn werk; in dit geval vermoedelijk Cornelis Johannes Henke. De halte Hoofdweg/Postjesweg van bus 15 en tram 17 staduitwaarts loopt door tot op de brug wat bij lijn 17 in de jaren vijftig niet het geval was omdat de halte kort kon zijn omdat met losse motorwagens werd gereden.

Europa is een beeld van Hans Kuyper. Het beeld stamt uit circa 1995. Vanaf 2005 staat in een parkje nabij de Arend Westermanbrug (brug 186), ten noordwesten van de plaats waar de Postjeswetering en Admiralengracht samenvloeien. De doorgaande weg waaraan het kunstwerk te zien is heet de Postjesweg. Vanaf plaatsing tot 2005 stond het beeld op het Columbusplein. Het beeld laat een zich in het water bevindende jongeman zien, die naar de bodem duikt. Daarbij gaf Kuyper het water weer in de vorm van de zuil; aan de handen en voeten bevinden zich spiraalvormige uiteinden die staan voor het kolkende water achter de duiker. Het bronzen beeld staat op een betonnen ondergrond, dat weggewerkt is met klinkers.