place

Kareol

AerdenhoutBouwwerk in BloemendaalLandgoed in Noord-HollandVerdwenen bouwwerk in Nederland
KareolFront
KareolFront

Kareol was een groot huis aan de Van Lennepweg in de Nederlandse plaats Aerdenhout in de gemeente Bloemendaal gebouwd in 1911 voor de Amsterdamse zakenman Julius Carl Bunge. Het bouwwerk is in 1979 afgebroken. Het was het grootste huis dat in de 20e eeuw voor een particulier in Nederland werd gebouwd.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Kareol (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Kareol
Van Lennepweg, Bloemendaal

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: KareolLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.357722222222 ° E 4.59225 °
placeToon op kaart

Adres

Van Lennepweg 40
2111 HV Bloemendaal
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

KareolFront
KareolFront
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Station Heemstede-Aerdenhout
Station Heemstede-Aerdenhout

Station Heemstede-Aerdenhout is het enige spoorwegstation in de gemeente Heemstede en ligt aan de Oude Lijn, tussen Leiden en Haarlem, dat ligt naast de Leidsevaart. Het station is gesitueerd op de plek van het oude tolhuis Heemstede aan de Leidsevaart. Al in 1842 werden pogingen ondernomen om hier een halte te late vestigen. Dit mislukte en het leidde een paar jaar later tot de geruchtmakende kwestie rondom het Laantje van Van der Gaag in Delft. In 1872 opende hier wel een stopplaats, maar die werd na 8 jaar weer gesloten. Daarna werd het heropend op 1 oktober 1891 als halte Zandvoortsche Laan, die in 1903 weer werd opgeheven. In 1928 werd de halte "Heemstede-Aerdenhout" geopend, die in 1958 werd vervangen door het huidige viaductstation. Dit station is ontworpen door stationsarchitect Koen van der Gaast. Er rijden 6 treinen per uur richting zowel Haarlem als Leiden. Tot 1986 was er een beperktere treindienst, omdat er in elke richting maar 2 treinen per uur stopten. De intercitytreinen Amsterdam-Vlissingen en Amsterdam-Brussel stopten niet op dit station. Zij reden met hoge snelheid over het viaduct, wat naar wordt gezegd luid gedreun veroorzaakte. Sinds de ingebruikname van de Amsterdamse Westtak in 1986 rijden deze intercity's niet meer via Haarlem en stoppen alle passerende treinen in Heemstede-Aerdenhout. Met ingang van de dienstregeling 2012 heeft Heemstede-Aerdenhout de intercitystatus. Dit houdt in dat alle intercity's (voorheen sneltreinen) sindsdien stoppen op dit station. De intercity Amsterdam - Leiden - Den Haag HS - Schiedam Centrum - Rotterdam - Vlissingen werd tegelijkertijd verlegd via Haarlem, en ook deze Intercity stopt te Heemstede-Aerdenhout. In de dienstregeling van 2013 werd de treindienst Vlissingen - Amsterdam/Lelystad weer terug verplaatst naar Schiphol. Tegenwoordig rijdt de intercity Amsterdam - Vlissingen weer via Haarlem en Heemstede-Aerdenhout. Het station beschikt over (eenvoudig uitgevoerde) kaartverkoop. Voordat de verbouwing plaatsvond, waren er loketten; ooit waren dat er zelfs drie. De meeste reizigers zijn forensen die voor hun werk dagelijks naar Amsterdam, Den Haag of Rotterdam reizen. Met name in de spitsuren is het kleine station dan ook gevuld met reizigers. Het huidige stationsgebouw was een van de eerste Nederlandse viaductstations samen met de voormalige station Vlaardingen Oost.

Sint-Bavokerk (Heemstede)
Sint-Bavokerk (Heemstede)

De Sint-Bavokerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse gemeente Heemstede. De Sint-Bavokerk werd tussen 1878 en 1879 gebouwd ter vervanging van een oudere kerk die bouwvallig was geworden. In deze tijd was het welvaartsniveau in het dorp sterk gestegen door de opkomende bloembollencultuur en het aantal gelovigen nam steeds verder toe. De bouw van de kerk werd mede gefinancierd met de verkoop van bloembollen, die ten bate van de kerk werden geveild. De kosten werden begroot op fl 118.800,- De kerk werd ontworpen door Evert Margry, een van de belangrijkste leerlingen van Pierre Cuypers. Margry ontwierp een driebeukige neogotische kruiskerk, met een toren die traditioneel op de westelijke zijde staat terwijl het koor gericht is op het oosten. De kerk is voornamelijk gebouwd uit rode baksteen. Het gebouw werd op een perceel van de buitenplaats Knapenburg gebouwd. De bisschop van Haarlem legde de eerste steen op 4 april 1878 en op 1 oktober 1879 werd de nieuwe kerk geconsacreerd. Vanaf 1908 werd de kerk voorzien van gasverlichting. Op 14 november 1944 stortte een Duitse V1 neer nabij de kerk op de Kerklaan. De Duitsers brachten het wapen 2 dagen later tot ontploffing, waarbij de kerk en de pastorie zwaar beschadigd raakten. De glas-in-loodramen aan de oostelijke en zuidelijke zijde waren verwoest, de zuidelijke zijbeuk was ingestort en het dak van de kerk was ontzet. Op zaterdag 22 mei 1948 werden drie nieuwe bronzen klokken in Heemstede binnengehaald, die de in de oorlog geroofde klokken vervingen. De klokken zijn gedoopt: “Bavo”, “Maria” en “Chrispijn”. Zij verzinnebeelden respectievelijk de Welvaart, Eendracht en Arbeid. In de laatstgenoemde klok is een opschrift aangebracht, waarvan de vertaling uit het latijn luidt: “Wie met Gods klokken schiet, hij wint de oorlog niet”. Na de oorlog kon de schade weer hersteld worden, al zijn niet alle glas-in-loodramen vervangen. In 1949 zijn nieuwe glas-in-loodramen aangebracht.achter het hoofdaltaar, vervaardigd door de bekende glazenier Han Bijvoet. In maart 1950 werd aan de rechter zij-ingang van de kerk een nieuw glas-in-lood raam, voorstellende St. Bavo aangebracht en boven de linker zij-ingang een Sint Antoniusraam. In oktober 1951 zijn de Maria- en Jozefkapel versierd met nieuwe glas-in-loodramen. In de Mariakapel de voorstelling van de H. Joachim en Anna, de ouders der H. Maagd Maria. In de Jozefkapel de voorstelling van Jozef van Egypte en de H. Benedictus Jozef Labre. In 1972 is het oude uit 1833 stammende van den Brink kerkorgel gerestaureerd. Daarbij wordt het orgel verplaatst van de orgelzolder achter in de kerk naar een plaats rechts voor in de kerk. Onder de zwarte beschildering komt bij de restauratie de originele steenrode kleur van het orgel tevoorschijn. Het orgel heeft de status van rijksmonument. Het Bavobeeld boven de hoofdingang was te zeer aangetast door de tand des tijds en moest om die reden worden verwijderd. Ter gelegenheid van het 120-jarig bestaan van de Bavokerk wordt in 2000 een nieuw Bavobeeld vervaardigd en geplaatst. Ter gelegenheid van "Bavo kerk 125 jaar" in 2004 wordt de bestemming voor een cadeau van de parochianen gevonden in glas-in-loodramen, vervaardigd door glazenier Schmit, ter vervanging van de 10 "noodramen" aan de noord- en zuidzijde van de kerk. In het voorjaar van 2008 werd een begin gemaakt met het opknappen van de oude, niet meer in gebruik zijnde doopkapel. Er bleek behoefte te bestaan aan een kapel die dagelijks toegankelijk is. Het interieur van de kapel is door enkele vrijwilligers geheel opgeknapt en de muren en plafond zijn met zorg geschilderd, waarbij de originele kleuren zoveel mogelijk werden behouden. De kapel is overdag van buitenaf bereikbaar, en nodigt uit tot een moment van rust en gebed. De kerk is tot op heden in gebruik bij de H. Bavo parochie van Heemstede.

Oud-Berkenroede
Oud-Berkenroede

Oud-Berkenroede is een buitenplaats in Heemstede, die ten noorden ligt van een gebouw dat nu Berkenrode heet, maar dat vroeger Westerduin heette. De verwarring ligt in het feit dat alle 17e- en 18e-eeuwse gebouwen in dit gebied (ook het huis 'Welgelegen' dat aan de andere kant van de Herenweg staat), zich ooit in het plaatsje Berkenrode bevonden. De heerlijkheid Berkenrode was sinds 1466 niet meer in handen van de heren van Heemstede. Echter, de eigenaren kochten het plaatsje meestal om de titel, en woonden er doorgaans niet. Misschien was dit de reden dat de oorspronkelijke gebouw van de heerlijkheid steeds werd afgebroken. Nu rest alleen nog een vierkante vijver achter het huidige Berkenrode, als herinnering aan de heerlijkheid Berkenrode. Het nog bestaande herenhuis 'Oud Berkenrode' dateert uit de 18e eeuw. Toenmalig eigenaar Pieter de la Court, uit een Leidse regentenfamilie en onder andere in 1769 burgemeester van Amsterdam, noemde zijn buiten 'Oud Berkenrode', hetgeen tot een jarenlange juridische strijd (van 1658 tot 1749) leidde met de eigenaren van de feitelijk oudere heerlijkheid Berkenrode. Mattheus Lestevenon was een eigenaar van de heerlijkheid die zichzelf graag Mattheus Lestevenon van Berkenrode noemde. De titel verschafte hem aanzien in zijn diplomatieke werk. Hij woonde in Den Haag (Lange Voorhout), Parijs (als ambassadeur), en Amsterdam (Keizersgracht). Uiteindelijk is de naam 'Oud Berkenroede' overeengekomen. In 1745 liet Pieter de la Court de naam Oud Berkenroede op het hek zetten. In 1775 werd de buitenplaats door Adriaan van der Hoop, weduwnaar van Anna de la Court, overgedragen op Margaretha Elisabeth Loot. Haar weduwnaar Geerlich van der Nulft verkocht de buitenplaats in 1793 aan Cornelia Catharina Hodshon. Zij is vooral bekend als de vermogende 'Keetje' Hodshon, die in 1794 een groot herenhuis liet bouwen aan het Spaarne in Haarlem, onder architectuur van Abraham van der Hart bekend als het Hodshonhuis en sinds 1841 in eigendom van de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen. Van 1891 tot 1904 woonde op Oud-Berkenroede de Heemsteedse burgemeester David Eliza van Lennep. Op de percelen van de vroegere tuin aan de achterzijde tot de Leidsevaart is in de jaren 1930 de Letterkundigenwijk aangelegd. Door het echtpaar Croon-Laimböck is na 1956 het herenhuis grondig gerestaureerd.