place

Calslagen (plaats)

Buurtschap in Noord-HollandGeografie van AalsmeerVoormalige gemeente in Noord-Holland
Begraafplaats, overzicht Kalslagen 20121525 RCE
Begraafplaats, overzicht Kalslagen 20121525 RCE

Calslagen (eigenlijk: Kalslagen) is een buurtschap in de gemeente Aalsmeer, in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het ligt aan de Westeinderplassen, een kilometer ten westen van Kudelstaart. Calslagen wordt nu beschouwd als deel van de woonplaats Kudelstaart dat deel uitmaakt van de gemeente Aalsmeer. Oorspronkelijk had de dorpskern Calslagen, tussen de huidige Herenweg en de Westeinderplas, een middeleeuws kerkje, maar dit is in 1803 afgebrand en in 1827 afgebroken. De restanten ervan zijn tegenwoordig nog te zien in de vorm van een begraafplaats bestaande uit grafzerken die nog liggen op de plek waar de vloer van kerk was. Bekende twintigste-eeuwse inwoners van Calslagen (toen nog Kalslagen) waren cabaretier Wim Kan en zijn vrouw Corry Vonk. Tot Calslagen behoorde van oudsher ook het gebied rondom de Tolhuissluis, dat echter door de onomkeerbare vervening van de Legmeer door een grote watervlakte van de oude dorpskern werd gescheiden, tot de droogmaking van de Legmeer eind 19e eeuw.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Calslagen (plaats) (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Calslagen (plaats)
Herenweg,

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Calslagen (plaats)Lees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.233333333333 ° E 4.7308333333333 °
placeToon op kaart

Adres

Herenweg 66
1433 HB
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Begraafplaats, overzicht Kalslagen 20121525 RCE
Begraafplaats, overzicht Kalslagen 20121525 RCE
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Westeinderplassen
Westeinderplassen

De Westeinderplassen bij Aalsmeer behoren tot een veen- en plassengebied. De Plas (in de volksmond ook wel de Poel genoemd) is ontstaan door het afgraven van veen voor de turfwinning. In vroeger eeuwen waren er rond Aalsmeer ook nog de Oosteinderpoel, Schinkelpoel, Stommeer, Hornmeer, Legmeer en het Haarlemmermeer. Op het Haarlemmermeer na waren al die meren ontstaan door afgravingen. Door de vervening ontstond grondgebrek, dit werd bestreden door de veenplassen weer droog te leggen, daarmee startte men in de 17e eeuw. Eerst werd het Stommeer drooggemaakt (1650) en daarna het Hornmeer (1674). In 1852 volgde het Haarlemmermeer, waarna ook de overige plassen werden ingepolderd. Alleen de Westeinderplassen bleven uiteindelijk over. De Westeinderplassen, die een oppervlakte van ruim 10 km² hebben, bestaan uit een grote plas en verschillende kleinere plassen. De plassen zijn met elkaar verbonden door een netwerk van kleine slootjes. Men kan er zwemmen, zeilen, windsurfen, roeien en motorbootvaren. Langs de oevers van de Westeinderplassen zijn zo'n 50 jachthavens. Ook zijn er recreatiegebieden, onder andere bij Vrouwentroost en Aalsmeer (bij de watertoren). Bij de recreatiegebieden zijn strandjes aangelegd. Van april tot en met oktober zijn er recreanten te vinden op en rond de Westeinderplassen. Via de Ringvaart (rond de Haarlemmermeer) zijn de Westeinderplassen verbonden met andere vaarten en plassen zoals de Kagerplassen en Nieuwe Meer. In, op en rond de Westeinderplassen leven vissen, vogels en (zeldzame) planten. In de Westeinderplassen zwemt onder andere snoek, paling en de Europese meerval. Er is er nog één beroepsvisser actief op de Westeinderplassen, te Kudelstaart.

Watertoren (Aalsmeer)
Watertoren (Aalsmeer)

De watertoren in Aalsmeer is te vinden aan de rand van de Westeinderplassen. De bouw van de watertoren startte in 1926 en werd afgerond in 1928. De toren is een monumentaal bouwwerk van 50 meter hoog. Met zijn hoogte neemt de toren een dominante positie in aan de Westeinderplassen. Het ontwerp van de watertoren is van Hendrik Sangster, die twintig Nederlandse watertorens ontwierp. De toren is gebouwd in art-deco-stijl, vooral de art-deco-ornamenten zijn fraai. De toren is gebouwd in opdracht van het Provinciaal Waterleidingbedrijf van Noord-Holland en was een onderdeel van de drinkwatervoorziening voor de gemeenten Aalsmeer, Haarlemmermeer, Uithoorn en Bennebroek. In de toren werd tot 1994 gezuiverd water opgeslagen dat afkomstig was uit de Amsterdamse Waterleidingduinen. De toren is sinds 1988 een rijksmonument. De toren heeft twee betonnen vlakbodemreservoirs, resp. 520 m3 en 480 m3. In 1987 werd het bovenste reservoir buiten gebruik gesteld. Daarnaast heeft de toren nog een kleiner bodemreservoir van 160 m3. De toren rust op 452 houten palen met elk een lengte van 15 m. In 1994 werd de toren helemaal buiten gebruik gesteld en in 1997 verkocht aan de gemeente Aalsmeer die de toren vandaag de dag nog steeds in bezit heeft. In de loop der tijd zijn er verschillende plannen geweest wat te doen met de toren. Zo was de gemeente van plan om de toren te verkopen aan een private partij die er een hotel in wilde vestigen. Dat stuitte op verzet van de bewoners van Aalsmeer die wilden dat de toren toegankelijk bleef voor al het publiek. De gemeente heeft het beheer van de watertoren uitbesteed aan de Stichting Beheer Watertoren Aalsmeer, die zich tot doel heeft gesteld de toren minimaal vijf keer per jaar open te stellen voor het publiek. Sinds 1 januari 2008 is de toren aangewezen als een van de trouwlocaties van de gemeente Aalsmeer. In 2005 is op de toren een nestkast voor slechtvalken geplaatst. Het eerste broedgeval in 2010 mislukte maar vanaf 2011 zijn jaarlijks jongen grootgebracht.

Station Aalsmeer
Station Aalsmeer

Station Aalsmeer is een voormalig kopstation aan de Haarlemmermeerspoorlijnen: Aalsmeer – Amsterdam Willemspark, Aalsmeer – Haarlem en Aalsmeer – Nieuwersluis-Loenen, die werden aangelegd door de Hollandsche Electrische-Spoorweg-Maatschappij (HESM). Het stationsgebouw, een ontwerp van J.G. Wattjes, wijkt sterk af van de andere stations van de Haarlemmermeerspoorlijnen. Het heeft een symmetrische gevel en bestaat uit een hoog middendeel en twee lage vleugels. Het station werd voor reizigersvervoer geopend op 2 augustus 1912 en gesloten op 3 september 1950. Het restant van de spoorlijn richting Hoofddorp werd toen opgebroken, de lijnen richting Oosteinde (Aalsmeer Oost) en Uithoorn bleven in gebruik voor goederenvervoer (voornamelijk kolen) tot 28 mei 1972. In 1975 werden alle sporen in Aalsmeer opgebroken. Het stationsgebouw bleef bestaan, was tijdelijk in gebruik als politiebureau, werd slachtoffer van een brand in 1977 en werd gerestaureerd in 1980. Tegenwoordig is er een makelaarskantoor in gevestigd, er is helaas een achterstand in onderhoud aan het station ontstaan na een kostbaar herstel van het dak. Hierdoor zijn restauratiewerkzaamheden van het rijksmonument (eventueel met subsidie) uitgesteld. Aan de straatzijde staat sinds 8 december 2000 op een kort stukje spoor locomotor nummer 352, voorheen in gebruik bij de NS, opgesteld als blikvanger. Het gebouw, met het toiletgebouw, is sinds 2012 een rijksmonument en bevindt zich aan de Stommeerweg 1.