Berlin-Alt-Hohenschönhausen

Hohenschönhausen was van 1985 tot de samenvoeging met het district Lichtenberg in 2001 een zelfstandig Berlijns district (Bezirk). Onder dit toenmalige district viel een grondgebied dat tegenwoordig bekend is onder de namen Alt-Hohenschönhausen en Neu-Hohenschönhausen. Laatstgenoemde is een grootschalig nieuwbouwgebied.

Stasiziekenhuis (Haftkrankenhaus des Ministeriums für Staatssicherheit (MfS)) was een ziekenhuis binnen het gevangeniscomplex Berlin-Hohenschönhausen (Untersuchungshaftanstalt des MfS). Tussen mei 1959 en december 1989 werden hier in totaal 2694 gevangenen uit de hele DDR behandeld, 377 mensen zelfs meerdere keren. Mensen die in hun uiterste wanhoop hadden geprobeerd om over de grens naar het Westen te vluchten, maar daarbij gewond raakten, werden in dit ziekenhuis behandeld. Andere type patiënten waren hongerstakers of gevangenen die een psychose of hartaanval hadden gekregen tijdens of na een verhoor. Het ziekenhuis was geheim en de gevangen patiënten werden geïsoleerd verpleegd. Soms werd bij patiëntoverdracht van gevangenis naar ziekenhuis 50 kilometer omgereden, om aan de gevangene de indruk te wekken dat het hospitaal elders was gehuisvest.

Neu-Hohenschönhausen is een stadsdeel in het district Lichtenberg in Berlijn. Het omvat een ontwikkelingsgebied dat in de jaren tachtig van de twintigste eeuw werd aangelegd. In 2023 woonden er 58.990 mensen, waarmee het het dichtstbevolke stadsdeel van het district is.

Het Mies van der Rohe Haus aan de Oberseestraße nr. 60 in Alt-Hohenschönhausen (Berlijn, Duitsland) is het laatste door Ludwig Mies van der Rohe ontworpen woonhuis van voor zijn emigratie naar de Verenigde Staten in 1938. Het huis ontstond in Bauhausstijl aan het begin van de jaren '30 onder de naam Villa Lemke.

Berlin-Hohenschönhausen is een spoorweg- en S-Bahnstation in het noordoostelijke Berlijnse stadsdeel Neu-Hohenschönhausen. Het station werd geopend in 1984 en ligt aan de zogenaamde Außenring, een ringspoorweg die met een wijde boog om en deels door de Duitse hoofdstad loopt. Station Hohenschönhausen telt drie perrons, twee zijperrons voor de spoorwegen en een eilandperron voor de S-Bahn, en ligt onder de Falkenberger Chaussee, die de sporen op een viaduct kruist. Het station wordt iedere tien minuten bediend door S-Bahnlijn S75 (Warschauer Straße - Wartenberg); daarnaast stoppen er regionale treinen van de Prignitzer Eisenbahn en de ODEG, die station Berlin-Lichtenberg verbinden met Templin respectievelijk Eberswalde - Frankfurt (Oder). Er kan bovendien worden overgestapt op twee tramlijnen en een aantal stads- en streekbuslijnen. Station Berlin-Hohenschönhausen opende op 20 december 1984 ter ontsluiting van het gloednieuwe woongebied Hohenschönhausen, een typische Oost-Duitse Plattenbauwijk. De op dezelfde dag in gebruik genomen S-Bahnlijn naar Hohenschönhausen werd parallel aan de bestaande spoorlijn aangelegd en takt nabij station Springpfuhl af van de acht jaar eerder geopende lijn naar Marzahn. Het regionale spoorwegstation in Hohenschönhausen was aanvankelijk bedoeld als tijdelijke oplossing, daar men later een groter station wilde bouwen in Malchow, waar ook grootschalige woningbouw gepland was. Station Hohenschönhausen zou dan alleen een halte van de S-Bahn blijven. In december 1985 verlengde men de S-Bahnlijn met één station van Hohenschönhausen naar Wartenberg, maar daar bleef het bij. Station Hohenschönhausen behield zijn functie als spoorwegstation en onderging in 1998 een modernisering, waarbij onder meer twee liften werden ingebouwd. De plannen voor verlenging van de S-Bahn naar een station in Malchow, of zelfs nog verder naar de Sellheimbrücke in Karow, zijn inmiddels definitief van de baan.

Gehrenseestraße is een station van S-Bahn van Berlijn, gelegen in het noordoosten van de stad. Het station werd geopend op 20 december 1984 en ligt langs de zogenaamde Außenring, een ringspoorweg die met een wijde boog om en deels door de Duitse hoofdstad loopt. Het S-Bahnstation bevindt zich in de zuidpunt van het Berlijnse stadsdeel Neu-Hohenschönhausen, maar bedient vooral wijken in Alt-Hohenschönhausen, gelegen aan de westzijde van het station. Het gebied ten oosten van station Gehrenseestraße wordt gedomineerd door industrie. Station Gehrenseestraße ligt nabij de gelijknamige straat en bestaat uit een eilandperron met twee sporen. Er is één uitgang aan de zuidzijde van het perron, leidend naar de Gehrenseestraße, die de sporen op een viaduct kruist. Het station wordt bediend door S-Bahnlijn S75 (Warschauer Straße - Wartenberg); regionale treinen over de Außenring stoppen er niet.

Wartenberg is een S-Bahnstation in het noordoostelijke Berlijnse stadsdeel Neu-Hohenschönhausen. Het station, geopend in 1985, ligt aan de zogenaamde Außenring en is het eindpunt van lijn S75. Iedere tien minuten vertrekt er een trein, met bestemming station Warschauer Straße. Regionale treinen naar Oranienburg en Eberswalde rijden het station zonder te stoppen voorbij. Station Wartenberg bestaat uit een overkapt eilandperron met twee doodlopende sporen. Een voetgangerstunnel verbindt het perron met de woonwijken aan weerszijden van het spoor. Tot 2002 lag het station in Berlin-Wartenberg, dat tegenwoordig zeer landelijk van karakter is: de nieuwbouwwijken van het stadsdeel werden overgeheveld naar Neu-Hohenschönhausen. Het noordwestelijke deel van Hohenschönhausen, waarin station Wartenberg ligt, wordt echter nog altijd Wartenberg genoemd. De S-Bahnlijn langs de Außenring, een ringspoorweg die met een wijde boog om en deels door de Duitse hoofdstad loopt, werd aangelegd om het nieuwbouwgebied Hohenschönhausen te ontsluiten. In 1984 opende het eerste deel van de lijn, als aftakking van de acht jaar eerder gebouwde S-Bahnverbinding naar Marzahn, tot station Hohenschönhausen. Op 20 december 1985 werd de lijn met één station verlengd naar Wartenberg. De verlenging naar Wartenberg gold als aanzet voor verdere doortrekking van de lijn naar Malchow, waar net als in Hohenschönhausen grootschalige woningbouw (Plattenbau) gepland was. Later ontstond het idee de lijn naar de Sellheimbrücke in Karow te voeren en bij het Karower Kreuz een aansluiting te creëren op de Stettiner Bahn, waarlangs onder meer S-Bahnlijn S2 rijdt. Deze plannen zijn inmiddels echter van de baan.

In Berlijn (Duitsland) stonden of staan vier ijsbanen, waar inter- en nationale kampioenschappen (onder andere allround) op werden gehouden, waaronder het Sportforum Hohenschönhausen. Dit was de eerste overdekte 400 meter schaatsbaan van de wereld.

Poelchaustraße is een station van S-Bahn van Berlijn, gelegen in het Berlijnse stadsdeel Marzahn. Het station kwam in gebruik op 29 september 1979 en werd toegevoegd aan het reeds drie jaar eerder geopende traject Friedrichsfelde Ost - Marzahn. Aanvankelijk droeg het station de naam Karl-Maron-Straße; deze naar de DDR-politicus Karl Maron genoemde straat werd in 1992 echter omgedoopt tot Poelchaustraße. Toen de S-Bahnverbinding naar Marzahn (de huidige lijn S7) in 1976 in gebruik werd genomen, was het stadsdeel nog volop in ontwikkeling. Om deze reden werd station Poelchaustraße (Karl-Maron-Straße) pas geopend in 1979, toen de omgeving voldoende bebouwd en bewoond was. In hetzelfde jaar werd het nieuwbouwgebied Marzahn een zelfstandig stadsdistrict. Station Poelchaustraße ligt parallel aan de Märkische Allee, de westelijke randweg van Marzahn, en net voorbij de splitsing van de lijnen S7 en S75. Een voetgangerstunnel verbindt het volledig overdekte eilandperron met de woonwijken aan de oostzijde van het station. Het gebied ten westen van het spoor wordt gedomineerd door industrie.

Berliner Fußballclub Dynamo, afgekort BFC Dynamo, in de volksmond vaak Dynamo Berlin genaamd, is een Oost-Berlijnse voetbalclub die in 1966 werd opgericht als onderdeel van de nieuwe FC's. In de tijd van de voormalige DDR was BFC Dynamo met tien opeenvolgende landskampioenschappen in de periode 1979 tot 1988 een van de meest succesvolle voetbalverenigingen uit de DDR-Oberliga. Met name de successen in de jaren tachtig zijn zeker niet onomstreden. BFC Dynamo werd meer en meer als het uithangbord van de communistische partij beschouwd en de veiligheidsdienst Stasi in het bijzonder. De club zou op tal van manieren bevoordeeld zijn, wat de plotselinge en vrijwel perfecte dominantie in de jaren tachtig verklaart.

De Zentralfriedhof Friedrichsfelde is een begraafplaats in het Berlijnse stadsdeel Berlin-Lichtenberg. Op de begraafplaats liggen veel socialisten, communisten en tegenstanders van het nazisme.

Wartenberg is een voormalig dorp in het noordoosten van Berlijn dat tegenwoordig een stadsdeel van het district Lichtenberg is. Het relatief dunbevolkte stadsdeel telt 2250 inwoners en ligt aan de rand van het nieuwbouwgebied Hohenschönhausen, dat tot 2002 deels binnen de grenzen van Wartenberg lag. Sindsdien zijn alle nieuwbouwwijken samengevoegd in het stadsdeel Neu-Hohenschönhausen. In het dagelijkse spraakgebruik verwijst nog steeds meestal naar het voormalig Wartenbergse deel van Hohenschönhausen. Wartenberg ontstond in de 13e eeuw als brinkdorp, waarvan er in Barnim vele te vinden zijn. De naam Wartenberg duikt voor het eerst op in een oorkonde uit 1270, waarin sprake is van een zekere Bernhardus de Wardenberge. Het dorp zelf wordt voor het eerst vermeld in het landboek van keizer Karel IV uit 1375. In de loop der eeuwen was Wartenberg in het bezit van meerdere adellijke families, totdat de stad Berlijn de heerlijkheid in 1882 kocht. Net als in onder meer Blankenfelde, Malchow en Falkenberg werden er vloeivelden voor de zuivering van het afvalwater van de Duitse hoofdstad aangelegd. In 1920 volgde de annexatie van het dorp door Groot-Berlijn en werd Wartenberg deel van het Berlijnse district Weißensee. In de nadagen van de Tweede Wereldoorlog blies de Wehrmacht de dertiende-eeuwse dorpskerk op, daar deze als oriëntatiepunt voor het oprukkende Rode Leger zou kunnen dienen. Op 21 april 1945 bereikten de Sovjettroepen desondanks het dorp. Vanwege de ontwikkeling van een grootschalig nieuwbouwgebied, dat zich deels over het grondgebied van Wartenberg uitstrekte, werd in 1985 het nieuwe district Hohenschönhausen ingesteld, waarvan Wartenberg voortaan deel van zou uitmaken. In 2001 ging dit district op in Lichtenberg. De oude dorpskern van Wartenberg, die onder de bescherming van monumentenzorg staat, ligt letterlijk in de schaduw van de hoogbouw van Hohenschönhausen. Desondanks is het dorpse karakter enigszins behouden gebleven en zijn er nog oude boerderijen te vinden. Ten noordoosten van het eigenlijke dorp, tegen de grens met Brandenburg, ligt de Siedlung Wartenberg, een eveneens door kleinschalige laagbouw gekarakteriseerde wijk. Tussen beide woonkernen liggen open velden. De belangrijkste straten van het stadsdeel zijn de Dorfstraße, in de oude kern, de Lindenberger Straße, naar het Brandenburgse dorp Lindenberg, en de Birkholzer Weg naar de Siedlung Wartenberg. Een aantal buslijnen verbindt Wartenberg met Lichtenberg, Hohenschönhausen en het Brandenburgse district Barnim. Het S-Bahnstation Wartenberg, eindpunt van lijn S75, ligt net buiten de grenzen van het stadsdeel in Neu-Hohenschönhausen.