Westpolder (waterschap bij Ulrum)

De Lauwerzeemolenpolder is een voormalig waterschap (molenpolder) in de Nederlandse provincie Groningen. De polder was gelegen ten noordwesten van Ulrum. Het schap is ontstaan door de samenvoeging van de Torringa's polder (bedijkt in 1837/38), de Vierhuisterpolder (bedijkt in gedeelten in het begin van de 18e eeuw, in 1770 en in 1807), de Hornhuisterpolder (bedijkt in 1806) en de Westpolder (bedijkt in 1875). Van dit laatste schap nam het alleen de afwateringstaak over. Het schap werd in het noordwesten begrensd door de toenmalige zeedijk, in het noordoosten door een opdijk, en in het zuidoosten door de Oude dijk. Het schap loosde zijn water door de twee spuisluizen die in beheer bij het waterschap Westpolder waren. Alleen de zuidelijke is nog intact. Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 1995 binnen dat van het waterschap Noorderzijlvest.

Westpolder is een streek in de gemeente Het Hogeland in het noordwesten van de provincie Groningen. De gelijknamige polder, ten noorden van Vierhuizen, ligt op de grens van de voormalige Lauwerszee en de Waddenzee. De polder werd aangelegd in de jaren 1873 tot 1876. Zowel tijdens de aanleg, in 1874, als direct na de voltooiing, in de nacht van 30 op 31 januari 1877, werd de polder getroffen door een stormvloed, waarbij in totaal 27 mensen omkwamen; 13 personen (4 mannen, 2 vrouwen en 7 kinderen, waaronder een heel gezin met 5 kinderen en de jongste broer van de vrouw) bij de aanleg in 1874 en 13 inwoners en een meisje in 1877 (tijdens dezelfde watersnood liep ook de Panserpolder onder en ook de Reiderwolderpolder; aldaar kwamen 37 mensen om). Van de laatste doden werden 13 in een massagraf op het oude kerkhof van Vierhuizen begraven (in 1931 voorzien van een gedenkteken) en het 14e slachtoffer, een meisje dat te gast was in de polder, in Houwerzijl. De Westpolder wordt gedomineerd door zeven grote boerderijen die in lijn van zuidwest naar noordoost midden in de polder staan. De bekendste is Torum, vernoemd naar het verdronken dorp Torum in de Dollard. Torum werd gebouwd door Derk Roelof Mansholt, grootvader van Sicco Mansholt. Sicco is geboren op Torum. Langs de zeedijk ligt een aantal eendenkooien.

Menneweer is een behuisde wierde in de gemeente Het Hogeland in de provincie Groningen. Menneweer ligt langs de N361 tussen Ulrum en Vierhuizen, bij de afslag naar Zoutkamp. Ten oosten van de wierde ligt de wierde Elens. Tussen Menneweer en Elens lag in de 17e eeuw het gehucht Mollenhuizen. De wierde heeft een hoogte van ongeveer 2,6 meter boven NAP. Een groot deel van de wierde werd vergraven tussen 1900 en 1920. Ook in 1989, 1996 en 1998 zijn er nog delen afgegraven. In de wierde zijn scherven aangetroffen uit de volle en late middeleeuwen. De eerste vermelding is als Menowerfe in de goederenlijst van het klooster Werden rond het jaar 1000. Op de wierde staat boerderij '(Nieuw) Menneweer' uit 1866 (Menneweersterweg 2). Ten zuiden van de wierde staat de oudere boerderij Menneweer uit 1818 (Menneweersterweg 1). Vroeger heeft er ook een daglonerswoning gestaan ten oosten van boerderij (Nieuw) Menneweer. Het klauwboek van Tjassens vermeldt in 1408 dat het redgerrecht viel op Menneweer. Welke boerderij is onbekend. Er hebben ten minste vijf boerderijen op en aan de wierde gestaan. In 1818 waren drie boerderijen in handen van een eigenaar, die in 1818 een nieuwe nog bestaande boerderij bouwde ten zuiden van de wierde, die hij 'Het Klaverblad' noemde, maar die later gewoon weer de naam Menneweer kreeg. De oudere drie boerderijen werden daarop afgebroken. In 1862 werd ook een vierde boerderij opgekocht door de eigenaren van boerderij Menneweer. Hierdoor was de boerderij echter te groot geworden, waarop deze in 1866 werd gesplitst en boerderij Nieuw Menneweer op de wierde werd gebouwd (op de plek van de vierde boerderij), die tegenwoordig kortweg 'Menneweer' (2) wordt genoemd. Van de huidige oudere boerderij Menneweer (1) dateren alleen de schuren uit 1818. Het woonhuis werd in 1958 herbouwd en in 1954 werd er een werktuigenloods bijgebouwd. Tussen 1961 en 1967 heeft er nog een nieuwe bedrijfswoning op het erf gestaan, die echter later werd verkocht en afgevoerd.

Het hek van de begraafplaats in Vierhuizen is een monumentaal object in Vierhuizen in de Nederlandse provincie Groningen. Het hek van de begraafplaats in Vierhuizen is erkend als rijksmonument. Het is in 1882 gemaakt waarschijnlijk door de firma Mohrman in Leeuwarden. De twee smeedijzeren hekken staan tussen twee gietijzeren pijlers. Beide pijlers bevatten meerdere grafsymbolen. Van beneden naar boven (zie afbeelding) zijn dat: Twee omgekeerde elkaar kruisende toortsen - symbool voor het uitgedoofde leven Twee elkaar kruisende zeisen - symbool van de dood die het leven wegmaait Op het kruispunt van de zeisen een slang, die in zijn staart bijt - symbool voor de oneindigheid Een zandloper met vleugels - symbool van de vergankelijkheid van de tijd Een uiltje met een lauwerkrans - de uil als symbool van de nacht en de dood en de lauwerkrans als symbool van het eeuwige leven Het hek, met het jaartal 1882 dat verwijst naar het bouwjaar, is versierd met gietijzeren pieken. De monumentale waarde heeft te maken met de gaafheid van het hek, de markante ligging en het gebruik van de typerende doodssymbolen.

De pastorie van de hervormde kerk in Niekerk in de Nederlandse provincie Groningen is een monumentaal pand, dat in 1938 werd gebouwd naar een ontwerp van de architect Willem Reitsema. Gekoppeld aan de pastorie werd ook een consistorie gebouwd.

Midhuizen is een voormalige buurtschap in de gemeente Het Hogeland in de Nederlandse provincie Groningen. Het lag tussen de gehuchten Menneweer, Elens, De Hucht, Kolham en Westerhorn, ongeveer halverwege tussen Vierhuizen en Hornhuizen. Aan de ligging 'midden tussen' beide dorpen heeft de buurtschap waarschijnlijk haar naam te danken. Er stonden twee boerderijen, die opgegaan zijn in de huidige boerderij Midhuizen (Noorderweg 3). Deze boerderij ligt vlak tegen de oude zeedijk aan, even ten noorden van de Noorderweg. Ten zuiden van de voormalige buurtschap ligt de boerderij 'Klein Midhuizen' (vroeger 'Noorderdijk'; Noorderweg 1), die niet tot de buurtschap behoort. Boerderij Midhuizen ontstond uit een westelijke en oostelijke boerderij, die vlak naast elkaar lagen. In 1840 kwamen beide boerderijen in de hand van één eigenaar. In 1850 werden beide boerderijen afgebroken en vervangen door de huidige oldambtster boerderij. Na de inpoldering van de Westpolder werd in 1875 boerderij Manneplaats (Westpolder 15) afgesplitst en in 1876 boerderij Nieuw Midhuizen (Westpolder 22).

De kerk van Vierhuizen is een oorspronkelijk in de 12e of de 13e eeuw gebouwde kerk, gelegen op een wierde in Vierhuizen in de Nederlandse provincie Groningen.

De Onderneming is een korenmolen in het Groningse Vierhuizen in de gemeente Het Hogeland.

Vierhuizen (Gronings: Vaaierhoezen) is een dorp in de gemeente Het Hogeland in de Nederlandse provincie Groningen. Het dorp telde in 2023 volgens het CBS 370 inwoners. Vierhuizen ligt pal aan de slaperdijk van de voormalige Lauwerszee en was tot 1927 een vissersdorp, net als het 2½ km zuidelijker gelegen Zoutkamp. De oudste vermelding van de naam Vierhuizen dateert uit 1525. De plaats heeft zijn naam te danken aan de vier stenen huizen die er toen stonden. Door de aanleg van de Kerkvoogdijpolder verloor het die betekenis. Deze polder sloot het "gat" dat bestond tussen de noordelijk gelegen Westpolder en de zuidelijke Panserpolder. Bij de stormvloed van 1877 brak de dijk van de Westpolder, waarbij 14 mensen verdronken. De Panserpolder is overigens genoemd naar de gelijknamige borg die tot 1769 bij het dorp hoorde. Tegenwoordig is het de naam van een boerderij twee kilometer ten zuiden van het dorp. Tussen het dorp en deze boerderij is nog een kerkpad aanwezig. Aan de rand van het dorp staat de korenmolen De Onderneming uit 1858. De kerk van Vierhuizen is van oorsprong een tufstenen kerk die stamt uit de middeleeuwen. In de loop der eeuwen heeft het gebouw veel te lijden gehad van weersinvloeden. De kerk heeft op 23 december 2006 tijdens een live-uitzending van de AVRO de finale gewonnen van de BankGiro Loterij Restauratie. De kijker kon telefonisch of per sms zijn/haar stem uitbrengen. Dankzij deze actie zijn in 2007 het dorpskerkje en het orgel voor een bedrag van 920.000 euro volledig opgeknapt.

Mol(l)enhuizen is een verdwenen gehucht tussen de gehuchten Menneweer en Elens op de weg tussen de dorpen Vierhuizen en Ulrum in de gemeente Het Hogeland in de Nederlandse provincie Groningen. Van het gehucht resteert alleen een bossage langs de noordkant van de Menneweersterweg.

Beusum is een gehucht in de gemeente Het Hogeland in het noordwesten van de provincie Groningen. Het ligt bij een wierde ten zuiden van Vierhuizen. De wierde is niet meer bewoond. Ten oosten van de wierde ligt de kop-hals-rompboerderij Beusum. Langs deze boerderij loopt een fietspad (het Panserpad), een oud kerkpad tussen Panser en Vierhuizen. De naam Bevenzehuysen die in een oorkonde uit 1408 wordt genoemd, wordt wel gedacht dezelfde naam te zijn als Beusum. Beusum zou dan een verbastering zijn. Het zou echter ook kunnen dat de naam Beusum ouder is dan Bevenzehuysen.

De Kerkvoogdijpolder is een voormalig waterschap in de provincie Groningen. Het gebied bestond ook bekend als de Kerke-, Pastorie- of Vierhuisterkwelder. De kwelder behoorde toe aan de kerk van Vierhuizen en zou oorspronkelijk tegelijk met de Westpolder worden ingedijkt. Door een slepend meningsverschil met de kerkvoogdij over de verdeling van de kosten – de kerk wilde niet evenredig meebetalen – werd het gebied uiteindelijk in 1875 niet ingedijkt. Tussen de Westpolder en de Panserpolder bleef zo een 'gat' bestaan. In 1927 werd de dit alsnog afgesloten door de aanleg van een zeedijk en werd een duiker onder de oude dijk gelegd, zodat het water via Hunsingo kon afwateren. Naar het oosten dus en niet rechtstreeks op open zee, zoals bij de Westpolder. Vier jaar na de indijking werd het gebied bij Hunsingo gevoegd en hield het schap op te bestaan. Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 1995 binnen dat van het waterschap Noorderzijlvest.