Confuciusplein

De Mary Wollstonecraftbrug is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug ligt in het verlengde van de Thomas van Aquinostraat, voert over een gracht en landt in het Sloterpark. De brug, alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers, werd midden/eind jaren vijftig gebouwd. De bruggen werden destijds ontworpen door de Dienst der Publieke Werken, waar toen Dirk Sterenberg en Dick Slebos verantwoordelijk waren voor bruggen, maar hier was hun collega Cornelis Johannes Henke aan het werk. De brug vertoont in de blauwe balustrades met rechthoekige motieven wel de hand van beiden. De brug bestaat uit een betonnen overspanning, de overspanning gaat ter hoogte van de landhoofden over in de pijlers, die in de oever verwerkt zijn. De ruimten tussen pijlers en de aansluitingen straten etc. zijn opgevuld met baksteen muren. De brug ging vanaf de aanleg anoniem door het leven; ze was alleen bekend onder haar nummer. Sinds april 2016 nodigt de gemeente Amsterdam actief mensen uit om voorstellen aan te dragen voor dergelijke naamloze bruggen. Het voorstel om deze brug naar de filosoof Mary Wollstonecraft, schrijfster van A Vindication of the Rights of Woman te noemen werd in november 2017 goedgekeurd, zodat de brug aldus in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen wordt opgenomen. In de omgeving van de buurt zijn ook straten naar filosofen vernoemd.

Burgemeester Röellstraat 199 te Amsterdam is een gebouw aan de Burgemeester Röellstraat in Amsterdam Nieuw-West. Sinds 1991 is het in gebruik als kapel.

Het Vlonderpad Sloterpark is een vlonderpad in de vorm van een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze voetbrug is in 2012 gebouwd naar model van de firma Carve. Deze firma ontwerpt meestentijds speeltoestellen en het Vlonderpad is dan ook een geen normale verkeersbrug. De brug vormt de noordelijke afsluiting van natuurspeelplaats Natureluur in het Sloterpark en maakt deel uit van het voetpadenstelsel in het park. De brug heeft de vorm van een steiger van een jachthaven, maar er kunnen hier behoudens kano's en kajaks geen schepen komen. Het bijzondere aan het vlonderpad is dat het tevens een brug en pad is, samengesteld uit vast staande en drijvende delen. De brug ligt daarbij aan de zoom van een rietfilter.

De Michel Foucaultbrug (brug 699) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De voetbrug is gelegen in het Sloterpark-West en ligt over een sierwater in dat park. Het park werd vanaf 1968 in fasen aangelegd. Deze brug was er niet vanaf het begin bij. Het deel van het Sloterpark ten noorden van de President Allendelaan werd pas in de jaren zeventig aangepakt, maar dat werd keer op keer uitgesteld. Er was, door jarenlange uitstel in de uitvoer van plannen, hier een natuurgebiedje ontstaan met de naam het 'Ruige Riet'. De brug uit 1974 bestaat uit een houten overspanning met daarop dwarsliggende houten planken. Daarop zijn enigszins wijkende witte balustrades geplaatst. De balustraden lijken in vier delen geplaatst (aan elke kant), per segment zijn twee metalen diagonale verbanden aangebracht. Het geheel wordt gedragen door een drietal betonnen jukken, waarvan er twee in het water staan; de derde is in de walkant geheid. De brug ging vanaf de aanleg naamloos door het leven; ze was alleen bekend onder haar nummer. Sinds april 2016 nodigt de gemeente Amsterdam actief mensen uit om voorstellen aan te dragen voor dergelijke naamloze bruggen. Het voorstel om deze brug naar de Franse filosoof Michel Foucault te noemen werd in november 2017 goedgekeurd, zodat de brug aldus in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen wordt opgenomen. In de omgeving van de buurt zijn ook straten naar filosofen vernoemd. De brug ligt binnen 50 meter van de Mary Wollstonecraftbrug eveneens vernoemd naar een filosoof.

Drie zeilschepen is een muurschildering in Amsterdam Nieuw-West.

De Heemtuin Sloterpark ligt in het Sloterpark ten westen van de Sloterplas in Amsterdam Nieuw-West. Na ophoging van het terrein in de jaren vijftig bleef dit gebied lange tijd onaangeroerd. Hier ontwikkelde zich spontaan een ruig gebied met wilde planten, riet en wilgen.

De Hannah Arendtbrug is een vaste brug in Geuzenveld-Slotermeer, Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de De Savornin Lohmanstraat en overspant een naamloze gracht nabij een rosarium en de groenstrook naar het Geuzeneiland. De brug dateert van rond 1955, toen de wijk werd opgebouwd. De brug is ontworpen door de Dienst der Publieke Werken. De brug kreeg voor wat betreft het ontwerp een zusje in de Maria Woesthovenbrug (brug 620) even verderop. Het zijn beide duikers over dezelfde gracht. De bruggen 620 en 622 hebben landhoofden van baksteen in de vorm van een cirkelsegment. Die cirkelvorm is doorgevoerd in de open ijzeren balustrades, die een open blik geven over het water. Onder de balustrades ligt de duiker met de rechthoekige betonnen onderdoorgang. Brug 621, de tussenliggende hogere brug kwam in eerste instantie van de hand van Aldo van Eyck, maar werd rond 2000 gesloopt en vervangen door een lagere brug naar het voorbeeld van de bruggen 620 en 622. De brug heeft een relatief smalle en lage doorvaart, maar is met een kano bevaarbaar. In de brugkoker is er een faunapassage aan een wand bevestigd. Opvallend aan de brug is dat boven de duiker een soort balkon is geplaatst, iets dat bruggen 620 en 621 niet hebben. De brug ging vanaf haar oplevering naamloos door het leven als brug 622. De gemeente Amsterdam vroeg in 2016 aan de Amsterdamse bevolking om mogelijke namen voor dergelijke bruggen. Een voorstel deze brug te vernoemen naar filosofe Hannah Arendt (1906-1975) werd in november 2017 goedgekeurd en opgenomen in de Basisadministratie Basisregistraties Adressen en Gebouwen.

Herderhof is een straat in Amsterdam Nieuw-West. Het is zowel een hofje als een straat.

Brug 621 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen over een duiker in de Burgemeester Röellstraat. Ze overspant een naamloze gracht nabij het Henrick Veldekehof. Een eerste vaste brug kwam hier omstreeks 1957 en was van de hand van architect Aldo van Eyck. Die werkte kortstondig voor de Dienst der Publieke Werken in Amsterdam. Hij ontwierp daarvoor onder meer de klimrekken voor speelplaatsen, maar af en toe ontwierp hij ook een brug. De brug lag destijds in een dijklichaam; de overspanning was open over de volle breedte van de gracht. Ter plaatse van de brug was er voor voetgangers een onderdoorgang langs de gracht geïntegreerd. Van 18 augustus 1961 tot 18 oktober 1965 reed bus 20 over de brug. In het stadsspoorplan uit 1968 was over de brug een metrolijn gepland. In afwachting daarvan zou daar voorlopig tramlijn 13 komen te rijden maar dat gebeurde pas op 12 oktober 1974, veel later dan de bedoeling was, en de metro is nimmer verschenen. Tussen 2000 en 2001 werd de verhoogde Burgemeester Roëllstraat afgegraven; het dijklichaam verdween en de straat kwam op maaiveldniveau te liggen. Toen werd ook de brug van Van Eyck, net als brug 650 van Dick Slebos gesloopt. Die laatste kreeg geen vervanging, maar de brug van Van Eyck kreeg wel een nieuwe versie. Die kreeg daarbij ze hetzelfde uiterlijk als de bruggen 620 en 622. Ze transformeerde van brug in de vorm van een viaduct naar een brug over een duiker. Het dek laat voetpaden, fietspaden, een rijstrook met richting en in het midden een vrije trambaan tussen heggen zien.

Roll on/twisted/roll on no.1 is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het is ontworpen door Cor de Reus (Cornelis Johannes de Reus, 1947) en lag eerst in de Kinkerbuurt. Het werd in 1982 verplaatst naar het Sloterpark (langs de President Allendelaan). Het grotendeels liggend abstracte werk bestaat uit een plaat cortenstaal die aan de ene zijde staand is opgerold en aan het ander eind liggend. Daartussen maakt de strook een draaiing van 90 graden. Deze weergave geeft het idee dat het gebruikte materiaal soepel is, terwijl cortenstaal stug materiaal is.

Het beest is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het stenen beeld van Nel van Lith is te vinden nabij het rosarium van het Eendrachtspark in het gedeelte tussen de De Savornin Lohmanstraat en de Burgemeester Röellstraat. Dit gedeelte van het park bestaat uit een grasveld met een strak rechthoekig padenpatroon. Binnen dat patroon staat Het beest met ronde vormen. De kunstenares Van Lith noemde het Het beest, zonder verdere aanvullingen. Het is qua vorm enigszins te vergelijken met de Sfinx van Gizeh, maar van een veel kleiner formaat. Beide objecten laten een mensenhoofd zien op een dierenlichaam, in geval van Het beest een staand dier. Dat dier heeft dan wel drie paar benen. Op het dier lijken kinderen te zitten of te spelen. De kop laat van beide kanten verschillende profielen zien. De ene kant laat de kijker twijfelen tussen een faun, een ramshoorn of een knot haar. De andere kant laat een oorachtige figuratie zien. Het beeld maakte deel uit van de tentoonstelling "Monumentale beeldhouwkunst en kleinplastieken", dat in park Jagtlust (Bilthoven) in De Bilt (dorp) van 7 tot 14 juni 1974 werd gehouden. Daarna verhuisde het beeld naar haar huidige plaats in Geuzenveld. Het beeld is onderhevig aan verwering waardoor details langzaam verloren gaan. Het Stedelijk Museum is in het bezit van een veel kleiner bronzen exemplaar (catalogusnummer BA3086). Het is een voorstudie uit 1970 van het uiteindelijke beeld, dat in eerste instantie bedoeld was voor plaatsing in 1972 op het Lambertus Zijlplein. De afmetingen steken schril af tegen de definitieve versie; ze is slechts 21,5 bij 33,5 bij 15 centimeter (hoogte, breedte, diepte).

Ger van Zanenbrug (brug 2372) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West, ze dient als opvolger van brug 700.