Vlonderpad (Sloterpark)

De Mary Wollstonecraftbrug is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug ligt in het verlengde van de Thomas van Aquinostraat, voert over een gracht en landt in het Sloterpark. De brug, alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers, werd midden/eind jaren vijftig gebouwd. De bruggen werden destijds ontworpen door de Dienst der Publieke Werken, waar toen Dirk Sterenberg en Dick Slebos verantwoordelijk waren voor bruggen, maar hier was hun collega Cornelis Johannes Henke aan het werk. De brug vertoont in de blauwe balustrades met rechthoekige motieven wel de hand van beiden. De brug bestaat uit een betonnen overspanning, de overspanning gaat ter hoogte van de landhoofden over in de pijlers, die in de oever verwerkt zijn. De ruimten tussen pijlers en de aansluitingen straten etc. zijn opgevuld met baksteen muren. De brug ging vanaf de aanleg anoniem door het leven; ze was alleen bekend onder haar nummer. Sinds april 2016 nodigt de gemeente Amsterdam actief mensen uit om voorstellen aan te dragen voor dergelijke naamloze bruggen. Het voorstel om deze brug naar de filosoof Mary Wollstonecraft, schrijfster van A Vindication of the Rights of Woman te noemen werd in november 2017 goedgekeurd, zodat de brug aldus in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen wordt opgenomen. In de omgeving van de buurt zijn ook straten naar filosofen vernoemd.

De Michel Foucaultbrug (brug 699) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De voetbrug is gelegen in het Sloterpark-West en ligt over een sierwater in dat park. Het park werd vanaf 1968 in fasen aangelegd. Deze brug was er niet vanaf het begin bij. Het deel van het Sloterpark ten noorden van de President Allendelaan werd pas in de jaren zeventig aangepakt, maar dat werd keer op keer uitgesteld. Er was, door jarenlange uitstel in de uitvoer van plannen, hier een natuurgebiedje ontstaan met de naam het 'Ruige Riet'. De brug uit 1974 bestaat uit een houten overspanning met daarop dwarsliggende houten planken. Daarop zijn enigszins wijkende witte balustrades geplaatst. De balustraden lijken in vier delen geplaatst (aan elke kant), per segment zijn twee metalen diagonale verbanden aangebracht. Het geheel wordt gedragen door een drietal betonnen jukken, waarvan er twee in het water staan; de derde is in de walkant geheid. De brug ging vanaf de aanleg naamloos door het leven; ze was alleen bekend onder haar nummer. Sinds april 2016 nodigt de gemeente Amsterdam actief mensen uit om voorstellen aan te dragen voor dergelijke naamloze bruggen. Het voorstel om deze brug naar de Franse filosoof Michel Foucault te noemen werd in november 2017 goedgekeurd, zodat de brug aldus in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen wordt opgenomen. In de omgeving van de buurt zijn ook straten naar filosofen vernoemd. De brug ligt binnen 50 meter van de Mary Wollstonecraftbrug eveneens vernoemd naar een filosoof.

De Heemtuin Sloterpark ligt in het Sloterpark ten westen van de Sloterplas in Amsterdam Nieuw-West. Na ophoging van het terrein in de jaren vijftig bleef dit gebied lange tijd onaangeroerd. Hier ontwikkelde zich spontaan een ruig gebied met wilde planten, riet en wilgen.

Het Confuciusplein is een plein in de Amsterdamse wijk Slotermeer. Het plein is vernoemd naar de Chinese filosoof Confucius. Het plein ligt in het zuidwestelijke gedeelte van Slotermeer, op het punt waar de Savornin Lohmanstraat met een bocht naar links overgaat in de Burgemeester Van Leeuwenlaan. Aan de noordzijde van het plein loopt de Socratesstraat. Het Confuciusplein is midden jaren 1950 opgeleverd en was de eerste jaren ook van belang voor de bewoners van de wijk Geuzenveld waar in de begintijd de winkels nog ontbraken. Oorspronkelijk had de bebouwing van het plein een U-vorm, maar tegenwoordig heeft het een L-vorm met aan de zuidzijde lagere bebouwing met winkels en aan de oostzijde de "Senecaflat" met op de begane grond winkels. Achter het plein bevindt zich op korte afstand het Sloterpark met het Geuzeneiland. In het kader van de vernieuwing van de Westelijke Tuinsteden is op het plein en in de directe omgeving al een deel van de oorspronkelijke bebouwing uit de jaren 1950 vervangen door nieuwbouw. Door de sloop van de winkelgalerij tussen het plein en de Socratesstraat kreeg het plein zijn huidige L-vorm. Door tegenstand van de bewoners, maar ook door de crisis, is toch nog een aanzienlijk deel van de oorspronkelijke bebouwing aanwezig die volgens de plannen al vervangen had moeten zijn door nieuwbouw. Of dat alsnog gebeurt en op welke termijn is nog niet bekend. In 2016 is wel begonnen met de renovatie van de "Senecaflat" die is voltooid.

Roll on/twisted/roll on no.1 is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het is ontworpen door Cor de Reus (Cornelis Johannes de Reus, 1947) en lag eerst in de Kinkerbuurt. Het werd in 1982 verplaatst naar het Sloterpark (langs de President Allendelaan). Het grotendeels liggend abstracte werk bestaat uit een plaat cortenstaal die aan de ene zijde staand is opgerold en aan het ander eind liggend. Daartussen maakt de strook een draaiing van 90 graden. Deze weergave geeft het idee dat het gebruikte materiaal soepel is, terwijl cortenstaal stug materiaal is.

Brug 1562 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug geeft voor voetgangers en fietsers toegang door het noordelijk deel van het Sloterpark vanaf de President Allendelaan. Ze maakt deel uit van het wandel- en trimparcours Rondje Sloterplas. De huidige brug had een zeer eenvoudige voorganger, een houten brug uit de periode rond 1970, toen men via deze brug nog het Strandbad Sloterplas kon bereiken. Het eerste overdekte Sloterparkbad (als gebouw) met het openluchtbad was in wezen een uitbreiding van de faciliteiten van het strandbad en werd geopend in 1973. De brug was in die tijd niet bedoeld als ingang voor het publiek maar als nooduitgang en afgesloten en ontoegankelijk gemaakt met een hekwerk. De situatie ter plaatse is in de loop der jaren gewijzigd. De grootste wijziging (gegevens 2018) was de verplaatsing van het Sloterparkbad zuidwaarts. Daartoe werd er druk gebouwd en gegraven. Het zwembad uit 2001 werd vanaf de President Allendelaan gescheiden door wat later de Sloterparkbadsingel ging heten. Over die singel werd daarom samen met het zwembad brug 1561 gebouwd. Later wilde de gemeente (nog) meer scheiding in snel en langzaam verkeer en kwam deze brug, zodat recreanten en trimmers sneller het park in zouden lopen/fietsen en niet meer langs de vrij drukke President Allendelaan hoefden te gaan. Om doorvoer in het park te krijgen, kreeg de Sloterparkbadsingel tegelijkertijd ook brug 1563. De uiterlijke kenmerken van bruggen 1562 en 1563 lijken op die van de bruggen die door de Dienst der Publieke Werken in Amsterdam in de jaren zestig en zeventig zijn ontworpen voor de Cornelis Lelylaan en omgeving. De opbouw bestaat uit een witte betonnen overspanning met daarop blauwe leuningen in een strakke vormgeving.

Brug 678 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Hoewel genummerd als brug is het een viaduct. De brug werd in 1974/1975 aangelegd voor de verbinding tussen het westelijk en oostelijk deel van het Sloterpark. De twee delen worden gescheiden door de President Allendelaan. De overspanningen maken onderdeel uit van het park en zijn alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers. Aan beide uiteinden van de brug werden taluds aangelegd, waarbij voetgangers en fietsers behoorlijk moeten klimmen. De brug is afkomstig van de tekentafels van de Dienst der Publieke Werken. Zij kwamen met betonnen jukken waarop zes prefab betonnen liggers, gefabriceerd in Alphen aan den Rijn, steunen. De overspanning werd vervolgens geheel in hout verpakt, zodat de brug vanuit het park nauwelijks opvalt. De brug werd gelijktijdig gebouwd met brug 677 die eenzelfde constructie kreeg. Waar brug 677 de President Allendelaan in een rechte hoek oversteekt, ligt brug 678 schuin over die laan. Vanwege die schuine overspanning moest er gebruik gemaakt worden van een betonnen ligger van circa 40 meter, die zelf een gewicht heeft van 60 ton. De houten onderdelen (rijdek en leuning) waren in 2016 in dermate slechte staat, dat zij tussen oktober en december 2016 vervangen werden. Tussen beide bruggen in aan de oostkant staat het Allendemonument, dat ook vanaf de laan zichtbaar is. De massiviteit van de brugleuningen is bij brug 678 versierd door het kunstwerk Trimmers van Martie van der Loo. Tussen beide bruggen in aan de oostkant staat het Allendemonument, dat ook vanaf de laan zichtbaar is.

Brug 631 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug ligt over een duiker, die de verbinding vormt tussen de Sloterparkbadsingel en een gracht die de scheiding vormt tussen Slotermeer en het Sloterpark. De brug en duiker werden in 1955 gelegd in wat toen de Westoever (de westoever van de Sloterplas) heette, in 1974 omgedoopt tot President Allendelaan. Werkzaamheden voor de aanleg voor de brug en duiker werden bij toeval vastgelegd tijdens een luchtfoto genomen op 21 september 1955. Voor de aanleg moest toen de Westoever, die al in 1950 aangelegd werd voordat hier woningen kwamen, even omgelegd worden. De duiker werd destijds aangelegd op een kale vlakte, een terrein dat later werd gebruikt voor de aanleg van het Sloterpark. De brug is in de loop der jaren geheel in de omgeving opgenomen, zodat automobilisten geen idee hebben dat hier een brug ligt. In de 21e eeuw werd het fiets- en voetpad behorend bij de President Allendelaan richting park verlegd op een aparte dam, waarbij men een buis door de dam heen als duiker heeft gebruikt. Omdat de duiker op een kanoroute lag kwamen er uit die hoek klachten. De gemeente maakte in 2012 een uit- en instapsteiger aan beide kanten van de dam; waardoor de buisduiker geheel onzichtbaar werd.

De President Allendelaan is een belangrijke doorgaande straat in Amsterdam-West (S207) die de wijken Slotermeer en Osdorp met elkaar verbindt. De laan loopt van noord naar west, ligt in het verlengde van de Slotermeerlaan en begint bij het Sloterparkbad en het eindpunt van tramlijn 7. Vervolgens loopt de laan met een boog verder naar het westen en gaat in Osdorp over in de Ookmeerweg. De weg doorsnijdt het Sloterpark en over de weg ligt een tweetal voetganger- annex fietsersbruggen brug 677 en brug 678. De laan is op 27 februari 1974 als eerbetoon vernoemd naar de gestorven Chileense president Salvador Allende. Tot die tijd was de naam van de laan Westoever (raadsbesluit 6 oktober 1948), genoemd naar de ligging ten opzichte van de Sloterplas. In tegenstelling tot de eveneens naar de ligging aan de Sloterplas vernoemde straten Noordzijde en Oostoever die nog steeds hun oorspronkelijke naam hebben ligt de straat niet direct aan de westoever van de Sloterplas maar ligt het Sloterpark daar tussen. De straat aan de zuidoever heeft altijd de naam Meer en Vaart gehad. R-net bus 369 rijdt over de laan maar heeft er geen halte.

Burgemeester Röellstraat 199 te Amsterdam is een gebouw aan de Burgemeester Röellstraat in Amsterdam Nieuw-West. Sinds 1991 is het in gebruik als kapel.

Brug 634 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het is een voetgangersbrug in het Sloterpark. In en om dat park werd in de periode rond 1974 een viertal bruggen aangelegd naar ontwerp van de Dienst der Publieke Werken. Brug 634 staat op stalen brugpijlers, maar bestaat voor de rest volledig uit hout. Kenmerkend voor bruggen in het Sloterpark van toen was het gebruik van dikke houten balken voor leuningen. Via brug 634 kunnen bezoekers vanaf de President Allendelaan dieper het Sloterpark in. De brug overspant een ringsloot in het park.

Olifant is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het kunstwerk van de hand van Jan Meefout is zowel beeld, klimobject als fontein. Meefout zei tijdens een interview in Het Parool van 1 november 1964: "Ik moest een grote ruimte te vullen, dan kan je niet met een klein beestje aankomen". Verder zag hij in dat de plaats van het kunstwerk veelvuldig bezocht zou worden door spelende kinderen, zodat hij ervan uit kon gaan dat er op geklommen zou worden. Hij vond dat de olifant(en) konden rekenen op tedere gevoelens bij kinderen. Meefout gaf destijds ook het commentaar, dat zo’n werk in opdracht wel leuk was, maar dat hij liever voor zichzelf werkte. Inhakken op een weerbarstig materiaal en dan nog wat scheppen vond hij het hoogst haalbare. In eerste instantie zou het een staande olifant worden, zodat kinderen er ook onder door konden. De gemeente Amsterdam, opdrachtgever, vond dat qua hoogte en kindgedrag te gevaarlijk. Het werd een geknielde olifant van 120 cm hoogte die op de rand van een pierenbad zit. Het beeld werd geplaatst aan de rand van een ondiep zwembad van het Sloterparkbad. Het verhuisde mee naar het nieuwe bad toen het originele bad enigszins zuidwaarts werd verplaatst. Meefout werkte aan het beeld in zijn atelier op Wittenburg. Het beeld werd gegoten bij kunstgieterij Stöxen in Leiden.