Brug 634

Het Allendemonument is een beeld/monument in Amsterdam Nieuw-West. Het is een door Ton Blommerde ontworpen geabstraheerde vuist van betonnen elementen. Blommerde, die zich ook wel bediende van de naam Blommende, liet zich inspireren door de Inca's, hij stapelde de betonnen delen zonder voegmiddel. Het beeld staat in het Sloterpark in een veld nabij de President Allendelaan. Monument en weg zijn vernoemd naar de Chileense president Salvador Allende, die op 11 september 1973 bij de staatsgreep in 1973 zelf zijn leven beëindigde. Lang werd gedacht dat hij vermoord zou zijn (deze tekst staat dus abusievelijk op de plaquette). In 2011 werd na uitgebreid onderzoek officieel meegedeeld dat hij zelfmoord pleegde. Het beeld werd op 11 september 1975 (twee jaar na zijn dood) onthuld door toenmalig burgemeester Ivo Samkalden in aanwezigheid van enkele Chileense ballingen en een afvaardiging van het bestuur van de Amsterdamse Communistische Partij van Nederland. Op 11 september 1979 legde zijn weduwe Hortensia Bussi hier een krans. Overigens maakte de kunstenaar ook zelf een eind aan zijn leven. Bij het beeld staat een tekstplaat. De tekst daarop luidt: Salvador Allende 1903-1973 President van Chili 1970-1973 Hem stond voor ogen Dat zijn land zou toebehoren Aan hen die er leven en werken Door de vijanden van zijn volk Werd hij vermoord Op 11 september 1973 Als eerst van tienduizenden Chilenen In de strijd Voor de bevrijding van Latijns-Amerika

De President Allendelaan is een belangrijke doorgaande straat in Amsterdam-West (S207) die de wijken Slotermeer en Osdorp met elkaar verbindt. De laan loopt van noord naar west, ligt in het verlengde van de Slotermeerlaan en begint bij het Sloterparkbad en het eindpunt van tramlijn 7. Vervolgens loopt de laan met een boog verder naar het westen en gaat in Osdorp over in de Ookmeerweg. De weg doorsnijdt het Sloterpark en over de weg ligt een tweetal voetganger- annex fietsersbruggen brug 677 en brug 678. De laan is op 27 februari 1974 als eerbetoon vernoemd naar de gestorven Chileense president Salvador Allende. Tot die tijd was de naam van de laan Westoever (raadsbesluit 6 oktober 1948), genoemd naar de ligging ten opzichte van de Sloterplas. In tegenstelling tot de eveneens naar de ligging aan de Sloterplas vernoemde straten Noordzijde en Oostoever die nog steeds hun oorspronkelijke naam hebben ligt de straat niet direct aan de westoever van de Sloterplas maar ligt het Sloterpark daar tussen. De straat aan de zuidoever heeft altijd de naam Meer en Vaart gehad. R-net bus 369 rijdt over de laan maar heeft er geen halte.

Brug 677 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Hoewel genummerd als brug is het een viaduct. De brug werd in 1974/1975 gebouwd voor de verbinding tussen het westelijk en oostelijk deel van het Sloterpark. De twee delen worden gescheiden door de President Allendelaan. De overspanningen maken onderdeel uit van het park en zijn alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers. Aan beide uiteinden van de brug werden taluds aangelegd, waarbij voetgangers en fietsers behoorlijk moeten klimmen. De brug is afkomstig van de tekentafels van de Dienst der Publieke Werken. Zij kwamen met betonnen jukken waarop zes prefab betonnen liggers, gefabriceerd in Alphen aan den Rijn, steunen. De overspanning werd vervolgens geheel in hout verpakt, zodat de brug vanuit het park nauwelijks opvalt. De brug werd gelijktijdig gebouwd met brug 678 die eenzelfde constructie kreeg. Daar waar brug 677 de President Allendelaan in een rechte hoek oversteekt, ligt brug 678 schuin over die laan. De houten onderdelen (rijdek en leuning) waren in 2016 in dermate slechte staat, dat zij in de laatste drie maanden van 2016 werden vervangen (men kon vanaf het talud de onderliggende weg zien liggen). Tussen beide bruggen in aan de oostkant staat het Allendemonument, dat ook vanaf de laan zichtbaar is.

De Heemtuin Sloterpark ligt in het Sloterpark ten westen van de Sloterplas in Amsterdam Nieuw-West. Na ophoging van het terrein in de jaren vijftig bleef dit gebied lange tijd onaangeroerd. Hier ontwikkelde zich spontaan een ruig gebied met wilde planten, riet en wilgen.

Brug 678 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Hoewel genummerd als brug is het een viaduct. De brug werd in 1974/1975 aangelegd voor de verbinding tussen het westelijk en oostelijk deel van het Sloterpark. De twee delen worden gescheiden door de President Allendelaan. De overspanningen maken onderdeel uit van het park en zijn alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers. Aan beide uiteinden van de brug werden taluds aangelegd, waarbij voetgangers en fietsers behoorlijk moeten klimmen. De brug is afkomstig van de tekentafels van de Dienst der Publieke Werken. Zij kwamen met betonnen jukken waarop zes prefab betonnen liggers, gefabriceerd in Alphen aan den Rijn, steunen. De overspanning werd vervolgens geheel in hout verpakt, zodat de brug vanuit het park nauwelijks opvalt. De brug werd gelijktijdig gebouwd met brug 677 die eenzelfde constructie kreeg. Waar brug 677 de President Allendelaan in een rechte hoek oversteekt, ligt brug 678 schuin over die laan. Vanwege die schuine overspanning moest er gebruik gemaakt worden van een betonnen ligger van circa 40 meter, die zelf een gewicht heeft van 60 ton. De houten onderdelen (rijdek en leuning) waren in 2016 in dermate slechte staat, dat zij tussen oktober en december 2016 vervangen werden. Tussen beide bruggen in aan de oostkant staat het Allendemonument, dat ook vanaf de laan zichtbaar is. De massiviteit van de brugleuningen is bij brug 678 versierd door het kunstwerk Trimmers van Martie van der Loo. Tussen beide bruggen in aan de oostkant staat het Allendemonument, dat ook vanaf de laan zichtbaar is.

Brug 610 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug is een van de voet- en fietsbruggen in het Sloterpark en leidt gelegen in de Laan van Verdienste vanaf de President Allendelaan dieper het park in. De brug dateert uit circa 1974 en is ontworpen door de Dienst der Publieke Werken, de specifieke architect is niet bekend. De brug werd neergelegd in een pakketje van brug 634, brug 699 (Michel Foucaultbrug) en brug 700. De brug draagt dezelfde signatuur als de brug 677 en brug 678 waarvan bekend is dat ze door Dirk Sterenberg zijn ontworpen. De overspanning wordt gedragen door zes brugpijlers. Deze waren oorspronkelijk van hout, maar ze werden in de loop der jaren vervangen door stalen pijlers, al dan niet met betonnen kern. Vier van de pijlers staan in het talud. De twee centrale brugpijlers in het water worden voor wat betreft aanvaring, alhoewel er vanwege de geringe diepte nauwelijks gevaren kan worden (alleen met kano en kajak), beschermd door de koppen van de oude brugpijlers (provisorisch remmingswerk).

De Michel Foucaultbrug (brug 699) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De voetbrug is gelegen in het Sloterpark-West en ligt over een sierwater in dat park. Het park werd vanaf 1968 in fasen aangelegd. Deze brug was er niet vanaf het begin bij. Het deel van het Sloterpark ten noorden van de President Allendelaan werd pas in de jaren zeventig aangepakt, maar dat werd keer op keer uitgesteld. Er was, door jarenlange uitstel in de uitvoer van plannen, hier een natuurgebiedje ontstaan met de naam het 'Ruige Riet'. De brug uit 1974 bestaat uit een houten overspanning met daarop dwarsliggende houten planken. Daarop zijn enigszins wijkende witte balustrades geplaatst. De balustraden lijken in vier delen geplaatst (aan elke kant), per segment zijn twee metalen diagonale verbanden aangebracht. Het geheel wordt gedragen door een drietal betonnen jukken, waarvan er twee in het water staan; de derde is in de walkant geheid. De brug ging vanaf de aanleg naamloos door het leven; ze was alleen bekend onder haar nummer. Sinds april 2016 nodigt de gemeente Amsterdam actief mensen uit om voorstellen aan te dragen voor dergelijke naamloze bruggen. Het voorstel om deze brug naar de Franse filosoof Michel Foucault te noemen werd in november 2017 goedgekeurd, zodat de brug aldus in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen wordt opgenomen. In de omgeving van de buurt zijn ook straten naar filosofen vernoemd. De brug ligt binnen 50 meter van de Mary Wollstonecraftbrug eveneens vernoemd naar een filosoof.

Brug 751 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de President Allendelaan en voert over een sierwater. De brug werd in 1956/1957 gebouwd in wat toen nog als straatnaam Westoever droeg; een verwijzing naar de westoever van de Sloterplas. De brug zou dienen als toevoer voor de Geer Ban, toen nog bedoeld om uit te groeien tot hoofdverkeersader, maar in het begin van de 21e eeuw omgebouwd tot woonstraat. In de eeuwen voor de aanleg van de brug lag hier land- en tuinbouwgebied, maar men was midden jaren 50 ook al aan het inrichten van bouwterreinen. De brug ligt ongeveer op de plaats waar de kaart van Cor van Eesteren voor de inrichting van het Algemeen Uitbreidingsplan uit 1939 ophoudt; de gebogen Westoever had hij wel al ingetekend, maar stuitte op genoemd agrarisch gebied. De siergracht was nog niet gegraven, dit gebeurde rond 1954, waarbij er in het sierwater een dam werd gelegd, waarover een provisorische verbindingsweg liep tussen de Osdorperweg en Westoever. President William Tubman van Liberia trok samen met koningin Juliana der Nederlanden in oktober 1956 over deze noodweg na een bezoek aan de bloemenveiling in Aalsmeer In november 1956 begonnen de werkzaamheden; rond september 1957 was de brug klaar. De brug is ontworpen door Dirk Sterenberg van de Dienst der Publieke Werken. Het werd voor hier een betonnen vaste brug, die laag boven het water hangt. Voor de brug gingen meer dan 50 betonnen heipalen de grond in. De brug is inclusief landhoofden (verwerkt in de overspanning) 40 meter lang en kent drie doorvaarten. De centrale doorvaart is 8,8 meter breed; de twee doorvaarten aan de zijkant van 7 meter; alles om de 25 meter brede vaart door te laten stromen. De overspanning wordt gedragen door twee brugpijlers in de vorm van jukken. Opvallend aan de brug zijn de leuningen, welke zover bekend nergens anders in de stad voorkomen. Zij bestaan uit betonnen balken/liggers die op betonnen kubussen liggen. Tussen de leuningen is ze 31,40 meter breed voor twee voetpaden, twee rijwielpaden en een rijdek; elk op een verschillend niveau. Onder de voetpaden lopen GEB- en PTT-kabels. Uit een foto van 19 september 1958 blijkt dat de brug destijds op de toekomst werd gebouwd; op de foto zijn slechts twee auto’s en een fietser te zien; voet- en fietspaden waren nog niet (eens) in gebruik. De Westoever langs de Sloterplas zou pas in 1963/1964 geasfalteerd worden. De brug is in de 21e eeuw een overblijfsel van die jaren 50; een groot deel van de omliggende oorspronkelijke bebouwing is dan al weer vervangen door nieuwbouw.

De Mary Wollstonecraftbrug is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug ligt in het verlengde van de Thomas van Aquinostraat, voert over een gracht en landt in het Sloterpark. De brug, alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers, werd midden/eind jaren vijftig gebouwd. De bruggen werden destijds ontworpen door de Dienst der Publieke Werken, waar toen Dirk Sterenberg en Dick Slebos verantwoordelijk waren voor bruggen, maar hier was hun collega Cornelis Johannes Henke aan het werk. De brug vertoont in de blauwe balustrades met rechthoekige motieven wel de hand van beiden. De brug bestaat uit een betonnen overspanning, de overspanning gaat ter hoogte van de landhoofden over in de pijlers, die in de oever verwerkt zijn. De ruimten tussen pijlers en de aansluitingen straten etc. zijn opgevuld met baksteen muren. De brug ging vanaf de aanleg anoniem door het leven; ze was alleen bekend onder haar nummer. Sinds april 2016 nodigt de gemeente Amsterdam actief mensen uit om voorstellen aan te dragen voor dergelijke naamloze bruggen. Het voorstel om deze brug naar de filosoof Mary Wollstonecraft, schrijfster van A Vindication of the Rights of Woman te noemen werd in november 2017 goedgekeurd, zodat de brug aldus in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen wordt opgenomen. In de omgeving van de buurt zijn ook straten naar filosofen vernoemd.

Het Vlonderpad Sloterpark is een vlonderpad in de vorm van een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze voetbrug is in 2012 gebouwd naar model van de firma Carve. Deze firma ontwerpt meestentijds speeltoestellen en het Vlonderpad is dan ook een geen normale verkeersbrug. De brug vormt de noordelijke afsluiting van natuurspeelplaats Natureluur in het Sloterpark en maakt deel uit van het voetpadenstelsel in het park. De brug heeft de vorm van een steiger van een jachthaven, maar er kunnen hier behoudens kano's en kajaks geen schepen komen. Het bijzondere aan het vlonderpad is dat het tevens een brug en pad is, samengesteld uit vast staande en drijvende delen. De brug ligt daarbij aan de zoom van een rietfilter.

Groot Landschap is een kunstwerk in het Sloterpark in Amsterdam-Nieuw-West. Dit grote cortenstalen beeld is het werk van beeldend kunstenaar Wessel Couzijn en is uitgevoerd door bronsgieter Mart Joosten. Het plaatstalen beeld meet 22 bij 12 bij 3,5 meter en is hier in 1974 geplaatst op een daartoe opgeworpen heuvel. In de volksmond kreeg het al gauw de naam Groot vliegtuigongeluk. Couzijns Belichaamde eenheid in Rotterdam onderging een vergelijkbaar lot; dat kreeg daar de bijnaam Schroothoop. Geert Lebbing omschrijft het Groot Landschap in 2005 in Trouw als "een majestueus gebaar, een hedendaags hunnebed". Het Amsterdams Fonds voor de Kunst (AFK) en het Instituut Collectie Nederland onderstreepten het nationale (en wellicht internationale) belang van dit markante kunstwerk. Eind 20e eeuw raakte het kunstwerk in verval. Niet gefundeerd dreigde het van de heuvel af te vallen, door corrosie waren grote gaten ontstaan, graffitispuiters spoten er hun leuzen op. Museumdirecteuren als Jean Leering van het Van Abbemuseum, Rudi Oxenaar van het Kröller-Müller Museum en Edy de Wilde van het Stedelijk Museum luidden al midden jaren negentig de noodklok. Herstel bleef echter uit. In 2005 ondernam beeldend vormgever Geert Lebbing actie om het beeld in ere te herstellen. In zijn Pleidooi noemde hij Couzijns werk zijn geliefde, een soort hunebed, een gewijde plaats tussen hemel en aarde. Terwijl sloop dreigde vormde hij een Comité van Aanbeveling met onder anderen Couzijns ex-echtgenote Pearl Perlmuter, ontwerper Wim Crouwel, architect Jan Hoogstad en museumdirecteur Gijs van Tuyl. Voor het herstel ontwikkelde Lebbing een speciale werkmethode en stelde hij voor dat het geld van de in dat jaar niet uitgereikte Amsterdamprijs voor de Kunst daartoe aangewend zou kunnen worden. Uiteindelijk kon de toenmalige deelgemeente Geuzenveld-Slotermeer in 2006 opdracht geven om Groot Landschap onder regie van Lebbing te laten funderen en restaureren. Dat werk is medio 2006 ter plaatse uitgevoerd. Het beeld is op 15 september 2006 feestelijk her-onthuld. Daarbij is in de voet van de heuvel een tekstbordje geplaatst: "Groot Landschap. Dit kunstwerk van beeldhouwer Wessel Couzijn (1912-1984) werd uitgevoerd door Mart Joosten (1932-2006) en bij de aanleg van dit park in 1974 op deze heuvel geplaatst. Het is gemaakt van cortènstaal, meet 22x12x3,5 m en stelt niets anders dan zichzelf voor. Als een hunebed, een gebaar tussen hemel en aarde. Het beeld is in 2006 gerestaureerd en wil graag in goede staat blijven". Het Kröller-Müller Museum beschikt in bruikleen over een voorstudie van Groot Landschap. Dit object is aanzienlijk kleiner (150 bij 650 bij 120 cm) en is van aluminium

De Schutterstoren is een torenflat in Amsterdam Nieuw-West. De Schutterstoren maakt deel uit van het nieuwbouwproject 'Meer en Oever' samen met 't Waterfort en Het Bastion. Dit project is geïnitieerd door Projectbureau Vernieuwing Osdorp.