place

Brug 610

Brug in Amsterdam Nieuw-West
2021 Brug 610, Asd zijaanzicht (1)
2021 Brug 610, Asd zijaanzicht (1)

Brug 610 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug is een van de voet- en fietsbruggen in het Sloterpark en leidt gelegen in de Laan van Verdienste vanaf de President Allendelaan dieper het park in. De brug dateert uit circa 1974 en is ontworpen door de Dienst der Publieke Werken, de specifieke architect is niet bekend. De brug werd neergelegd in een pakketje van brug 634, brug 699 (Michel Foucaultbrug) en brug 700. De brug draagt dezelfde signatuur als de brug 677 en brug 678 waarvan bekend is dat ze door Dirk Sterenberg zijn ontworpen. De overspanning wordt gedragen door zes brugpijlers. Deze waren oorspronkelijk van hout, maar ze werden in de loop der jaren vervangen door stalen pijlers, al dan niet met betonnen kern. Vier van de pijlers staan in het talud. De twee centrale brugpijlers in het water worden voor wat betreft aanvaring, alhoewel er vanwege de geringe diepte nauwelijks gevaren kan worden (alleen met kano en kajak), beschermd door de koppen van de oude brugpijlers (provisorisch remmingswerk).

Fragment uit het Wikipedia-artikel Brug 610 (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Brug 610
Dokter Meurerlaan, Amsterdam Nieuw-West

Geografische coördinaten (GPS) Adres Telefoonnummer Website Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Brug 610Lees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.367994444444 ° E 4.8076388888889 °
placeToon op kaart

Adres

Hogeschool van Amsterdam (BSV)

Dokter Meurerlaan
1067 SM Amsterdam, Nieuw-West
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Telefoonnummer

call+31205953400

Website
hva.nl

linkWebsite bezoeken

2021 Brug 610, Asd zijaanzicht (1)
2021 Brug 610, Asd zijaanzicht (1)
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Brug 751
Brug 751

Brug 751 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de President Allendelaan en voert over een sierwater. De brug werd in 1956/1957 gebouwd in wat toen nog als straatnaam Westoever droeg; een verwijzing naar de westoever van de Sloterplas. De brug zou dienen als toevoer voor de Geer Ban, toen nog bedoeld om uit te groeien tot hoofdverkeersader, maar in het begin van de 21e eeuw omgebouwd tot woonstraat. In de eeuwen voor de aanleg van de brug lag hier land- en tuinbouwgebied, maar men was midden jaren 50 ook al aan het inrichten van bouwterreinen. De brug ligt ongeveer op de plaats waar de kaart van Cor van Eesteren voor de inrichting van het Algemeen Uitbreidingsplan uit 1939 ophoudt; de gebogen Westoever had hij wel al ingetekend, maar stuitte op genoemd agrarisch gebied. De siergracht was nog niet gegraven, dit gebeurde rond 1954, waarbij er in het sierwater een dam werd gelegd, waarover een provisorische verbindingsweg liep tussen de Osdorperweg en Westoever. President William Tubman van Liberia trok samen met koningin Juliana der Nederlanden in oktober 1956 over deze noodweg na een bezoek aan de bloemenveiling in Aalsmeer In november 1956 begonnen de werkzaamheden; rond september 1957 was de brug klaar. De brug is ontworpen door Dirk Sterenberg van de Dienst der Publieke Werken. Het werd voor hier een betonnen vaste brug, die laag boven het water hangt. Voor de brug gingen meer dan 50 betonnen heipalen de grond in. De brug is inclusief landhoofden (verwerkt in de overspanning) 40 meter lang en kent drie doorvaarten. De centrale doorvaart is 8,8 meter breed; de twee doorvaarten aan de zijkant van 7 meter; alles om de 25 meter brede vaart door te laten stromen. De overspanning wordt gedragen door twee brugpijlers in de vorm van jukken. Opvallend aan de brug zijn de leuningen, welke zover bekend nergens anders in de stad voorkomen. Zij bestaan uit betonnen balken/liggers die op betonnen kubussen liggen. Tussen de leuningen is ze 31,40 meter breed voor twee voetpaden, twee rijwielpaden en een rijdek; elk op een verschillend niveau. Onder de voetpaden lopen GEB- en PTT-kabels. Uit een foto van 19 september 1958 blijkt dat de brug destijds op de toekomst werd gebouwd; op de foto zijn slechts twee auto’s en een fietser te zien; voet- en fietspaden waren nog niet (eens) in gebruik. De Westoever langs de Sloterplas zou pas in 1963/1964 geasfalteerd worden. De brug is in de 21e eeuw een overblijfsel van die jaren 50; een groot deel van de omliggende oorspronkelijke bebouwing is dan al weer vervangen door nieuwbouw.

Allendemonument
Allendemonument

Het Allendemonument is een beeld/monument in Amsterdam Nieuw-West. Het is een door Ton Blommerde ontworpen geabstraheerde vuist van betonnen elementen. Blommerde, die zich ook wel bediende van de naam Blommende, liet zich inspireren door de Inca's, hij stapelde de betonnen delen zonder voegmiddel. Het beeld staat in het Sloterpark in een veld nabij de President Allendelaan. Monument en weg zijn vernoemd naar de Chileense president Salvador Allende, die op 11 september 1973 bij de staatsgreep in 1973 zelf zijn leven beëindigde. Lang werd gedacht dat hij vermoord zou zijn (deze tekst staat dus abusievelijk op de plaquette). In 2011 werd na uitgebreid onderzoek officieel meegedeeld dat hij zelfmoord pleegde. Het beeld werd op 11 september 1975 (twee jaar na zijn dood) onthuld door toenmalig burgemeester Ivo Samkalden in aanwezigheid van enkele Chileense ballingen en een afvaardiging van het bestuur van de Amsterdamse Communistische Partij van Nederland. Op 11 september 1979 legde zijn weduwe Hortensia Bussi hier een krans. Overigens maakte de kunstenaar ook zelf een eind aan zijn leven. Bij het beeld staat een tekstplaat. De tekst daarop luidt: Salvador Allende 1903-1973 President van Chili 1970-1973 Hem stond voor ogen Dat zijn land zou toebehoren Aan hen die er leven en werken Door de vijanden van zijn volk Werd hij vermoord Op 11 september 1973 Als eerst van tienduizenden Chilenen In de strijd Voor de bevrijding van Latijns-Amerika

Brug 679
Brug 679

Brug 679 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Ze ligt tussen het Oeverpad bij Meer en Vaart en het Sloterpark. Het park werd ingericht tussen 1968 en 1974. Al in de vroege jaren lagen er in het park voet- en fietspaden die richting Meer en Vaart leidden. De bewoners van Osdorp moesten echter jarenlang omlopen/omfietsen om in het park te komen. Ze zagen bij wijze van spreken het pad aan de overzijde van een waterweg liggen, maar een brug ontbrak. Een luchtfoto gemaakt rond 1970, in het bezit van het Stadsarchief Amsterdam, laat de situatie goed zien. Een samenkomen van een voetpad en fietspad leidt dan alleen tot het water. Het wrange daarbij was dat aan de kant van Meer en Vaart het bejaardentehuis Maarten Lutherhuis lag, waarvan de mensen dus ook moesten omlopen. Op 10 oktober 1970 meldde de toenmalige wethouder Han Lammers de bewoners dat de brug er spoedig zou komen; hij kwam vervolgens op 17 april 1971 de brug openen. In 2018 staat de brug op betonnen pijlers waarover stalen liggers gaan. De balustrades/leuningen zijn van hout in een strak rechthoekig motief. De staanders daarvan zijn ofwel gemonteerd aan die liggers ofwel een het juk (dwarsbalk) van de pijlers. De leuningen waren daarbij in donkerrood geschilderd, maar de verf is in de loop der jaren langzaamaan grotendeels verdwenen. Het loop- en rijdek bestaat uit houten planken/balken waarop slipvast materiaal is gelegd. Het ontwerp is van de Dienst der Publieke Werken, die ook andere bruggen in het park ontwierp. Het Maarten Lutherhuis werd rond 1999 afgebroken.

Geuzeneiland
Geuzeneiland

Het Geuzeneiland, ook wel Kindereiland genoemd, is een eilandje gelegen in het uiterste zuidoosten van de Amsterdamse wijk Geuzenveld ten zuiden van de Geleyn Bouwenszstraat en ten noordwesten van het Sloterpark. Het eilandje ligt omgeven door een driehoek van naamloze sloten met aan de oevers rondom een bomenrij. Ten westen en zuidwesten van het eiland ligt het Sportpark Ookmeer met onderwijsinstellingen. Het eilandje is bij de bouw van de tuinstad Geuzenveld in de tweede helft van de jaren vijftig aangelegd. Het ligt ten zuiden van een rosarium en bewaakte speeltuin en zou volgens het ontwerp van 1961 voor alle bewoners bestemd zijn. Naast een speelweide zou het eiland voorzieningen krijgen als een openluchttheater, een voliére met exotische vogels en een terrarium wat echter nooit is gerealiseerd. Door gebrek aan financiën voor onderhoud had de natuur vrij spel. Het eiland werd toen vooral gebruikt door de schooljeugd die daar zonder gevaar voor het verkeer kon spelen en sporten, al dan niet onder begeleiding van volwassenen, leerkrachten of gemeentelijke medewerkers. Ook kon er in de zomer een zomerkamp worden georganiseerd waarbij dan op het eiland in tenten kon worden overnacht. Op het eiland staat ook een clubgebouwtje met kleedkamers en ruimte voor de leiding. Het eiland is niet vrij toegankelijk en oorspronkelijk door middel van een trekpontje verbonden met de vaste wal. Het trekpontje bestond uit een tweetal ovaalvormige drijvers met in het midden een zestal ronde metalen platen die bij het aanmeren precies paste op een zestal ronde stenen aan beide oevers. Omdat het eilandje hoger ligt dan de andere oever kon men met een trap eveneens in de vorm van ronde stenen naar boven komen. Dit trekpontje kende geen zelfbediening maar kon handmatig door een medewerker met een kabel naar zich worden toegetrokken en daarmee het eiland al dan niet toegankelijk maakte. De bediening kon worden vergrendeld om gebruik door onbevoegden te voorkomen. In de winter bij betrouwbaar ijs op de sloten konden onbevoegden echter wel het eiland vrij betreden. Sinds 1964 werd er op paarden gereden, aanvankelijk alleen bij zomerkampen, sinds 1966 wordt er ook les gegeven. Het paardrijden groeide uit tot de belangrijkste activiteit op het eiland, de eerste decennia onder verantwoordelijkheid van de gemeente. Sinds 2013 valt de manege onder een zelfstandige stichting. In juni 1972 vond er op het Geuzeneiland een pop-weekend plaats. Dit werd georganiseerd door jongerencentrum Buddha. Optredende bands : Grim Harvest , Scapa Flow , Space 7 en Nada (Doest). Op zaterdag 1 en zondag 2 juni 1974 vond er op het Geuzeneiland een jeugdmuziekfestival plaats. Dit werd georganiseerd door Buurtcentrum Geuzenveld, Jongerencentrum Kwak en Jongerencentrum Buddha. Er werden Nederlandse bands gecontracteerd : Earth and Fire, Livin Blues, Space Seven, Acton Green, Sight, Sail, Distance, The Dutch Rythem Steel Orchestra, Bonnie st Claire met Unit Gloria, Catapult, Jeugd en muziek, de Hobo String Band, Toni Macaroni and the swinging devils, Bintangs en Shoes. Door een slechte promotiecampagne en tegenvallende bezoekersaantallen traden veel artiesten niet op. Het trekpontje werd in 1987 vervangen door een vaste houten brug die met een hek kan worden afgesloten. Sinds 1974 was er tijdelijk ook een tweede toegangsbrug vanuit het Sloterpark die afgesloten kon worden met een hek, van belang voor de paarden die niet over het trekpontje konden lopen.