place

Brug 681

Bouwwerk van Dirk SterenbergBrug in Amsterdam Nieuw-West
Brug 681, overzicht (1)
Brug 681, overzicht (1)

Brug 681 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze voet- en fietsbrug zorgt voor de verbinding tussen aan de ene kant de Troelstralaan en Dokter Meurerlaan en aan de andere kant het Sloterpark. Er waren al plannen voor een brug in 1962; het zou een betonnen brug worden. Echter er werd pas in 1971 gebouwd op basis van een nieuw ontwerp. Dirk Sterenberg, ook ontwerper van die betonnen brug, ontwierp in dienst van de Dienst der Publieke Werken in 1970 een brug die rust op twee betonnen landhoofden en twee series van brugpijlers die ieder een juk dragen, maar dan grotendeels van hout. Het geheel wordt gedragen door een houten paalfundering (tropisch hardhout en naaldhout) van 18 heipalen; de pijlers zijn van basralocus. Ook de bovenbouw (liggers en leuningen) is van hout, maar dan azobe. De leuningen zijn zware balken, die ook elders in de stad en met name in en in de buurt van parken aantreft. Sterenberg ontwierp meer dan 170 bruggen in de stad. De brug van 7,20 meter breedte overspant een vijfentwintig meter brede afwateringstocht aan de westrand van hernoemd park. De doorvaartbreedte van net iets meer dan 10 meter is theoretisch, want schepen van een dergelijke breedte kunnen hier niet varen; de afwateringstocht is daarvoor te ondiep. Het geheel werd rond 1971 opgeleverd. Tussen 2019 en 2021 is de brug deels vernieuwd.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Brug 681 (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Brug 681
Dokter Meurerlaan, Amsterdam Nieuw-West

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Brug 681Lees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.369558333333 ° E 4.8060861111111 °
placeToon op kaart

Adres

Dokter Meurerlaan
1067 SM Amsterdam, Nieuw-West
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Brug 681, overzicht (1)
Brug 681, overzicht (1)
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Geuzeneiland
Geuzeneiland

Het Geuzeneiland, ook wel Kindereiland genoemd, is een eilandje gelegen in het uiterste zuidoosten van de Amsterdamse wijk Geuzenveld ten zuiden van de Geleyn Bouwenszstraat en ten noordwesten van het Sloterpark. Het eilandje ligt omgeven door een driehoek van naamloze sloten met aan de oevers rondom een bomenrij. Ten westen en zuidwesten van het eiland ligt het Sportpark Ookmeer met onderwijsinstellingen. Het eilandje is bij de bouw van de tuinstad Geuzenveld in de tweede helft van de jaren vijftig aangelegd. Het ligt ten zuiden van een rosarium en bewaakte speeltuin en zou volgens het ontwerp van 1961 voor alle bewoners bestemd zijn. Naast een speelweide zou het eiland voorzieningen krijgen als een openluchttheater, een voliére met exotische vogels en een terrarium wat echter nooit is gerealiseerd. Door gebrek aan financiën voor onderhoud had de natuur vrij spel. Het eiland werd toen vooral gebruikt door de schooljeugd die daar zonder gevaar voor het verkeer kon spelen en sporten, al dan niet onder begeleiding van volwassenen, leerkrachten of gemeentelijke medewerkers. Ook kon er in de zomer een zomerkamp worden georganiseerd waarbij dan op het eiland in tenten kon worden overnacht. Op het eiland staat ook een clubgebouwtje met kleedkamers en ruimte voor de leiding. Het eiland is niet vrij toegankelijk en oorspronkelijk door middel van een trekpontje verbonden met de vaste wal. Het trekpontje bestond uit een tweetal ovaalvormige drijvers met in het midden een zestal ronde metalen platen die bij het aanmeren precies paste op een zestal ronde stenen aan beide oevers. Omdat het eilandje hoger ligt dan de andere oever kon men met een trap eveneens in de vorm van ronde stenen naar boven komen. Dit trekpontje kende geen zelfbediening maar kon handmatig door een medewerker met een kabel naar zich worden toegetrokken en daarmee het eiland al dan niet toegankelijk maakte. De bediening kon worden vergrendeld om gebruik door onbevoegden te voorkomen. In de winter bij betrouwbaar ijs op de sloten konden onbevoegden echter wel het eiland vrij betreden. Sinds 1964 werd er op paarden gereden, aanvankelijk alleen bij zomerkampen, sinds 1966 wordt er ook les gegeven. Het paardrijden groeide uit tot de belangrijkste activiteit op het eiland, de eerste decennia onder verantwoordelijkheid van de gemeente. Sinds 2013 valt de manege onder een zelfstandige stichting. In juni 1972 vond er op het Geuzeneiland een pop-weekend plaats. Dit werd georganiseerd door jongerencentrum Buddha. Optredende bands : Grim Harvest , Scapa Flow , Space 7 en Nada (Doest). Op zaterdag 1 en zondag 2 juni 1974 vond er op het Geuzeneiland een jeugdmuziekfestival plaats. Dit werd georganiseerd door Buurtcentrum Geuzenveld, Jongerencentrum Kwak en Jongerencentrum Buddha. Er werden Nederlandse bands gecontracteerd : Earth and Fire, Livin Blues, Space Seven, Acton Green, Sight, Sail, Distance, The Dutch Rythem Steel Orchestra, Bonnie st Claire met Unit Gloria, Catapult, Jeugd en muziek, de Hobo String Band, Toni Macaroni and the swinging devils, Bintangs en Shoes. Door een slechte promotiecampagne en tegenvallende bezoekersaantallen traden veel artiesten niet op. Het trekpontje werd in 1987 vervangen door een vaste houten brug die met een hek kan worden afgesloten. Sinds 1974 was er tijdelijk ook een tweede toegangsbrug vanuit het Sloterpark die afgesloten kon worden met een hek, van belang voor de paarden die niet over het trekpontje konden lopen.

Brug 751
Brug 751

Brug 751 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de President Allendelaan en voert over een sierwater. De brug werd in 1956/1957 gebouwd in wat toen nog als straatnaam Westoever droeg; een verwijzing naar de westoever van de Sloterplas. De brug zou dienen als toevoer voor de Geer Ban, toen nog bedoeld om uit te groeien tot hoofdverkeersader, maar in het begin van de 21e eeuw omgebouwd tot woonstraat. In de eeuwen voor de aanleg van de brug lag hier land- en tuinbouwgebied, maar men was midden jaren 50 ook al aan het inrichten van bouwterreinen. De brug ligt ongeveer op de plaats waar de kaart van Cor van Eesteren voor de inrichting van het Algemeen Uitbreidingsplan uit 1939 ophoudt; de gebogen Westoever had hij wel al ingetekend, maar stuitte op genoemd agrarisch gebied. De siergracht was nog niet gegraven, dit gebeurde rond 1954, waarbij er in het sierwater een dam werd gelegd, waarover een provisorische verbindingsweg liep tussen de Osdorperweg en Westoever. President William Tubman van Liberia trok samen met koningin Juliana der Nederlanden in oktober 1956 over deze noodweg na een bezoek aan de bloemenveiling in Aalsmeer In november 1956 begonnen de werkzaamheden; rond september 1957 was de brug klaar. De brug is ontworpen door Dirk Sterenberg van de Dienst der Publieke Werken. Het werd voor hier een betonnen vaste brug, die laag boven het water hangt. Voor de brug gingen meer dan 50 betonnen heipalen de grond in. De brug is inclusief landhoofden (verwerkt in de overspanning) 40 meter lang en kent drie doorvaarten. De centrale doorvaart is 8,8 meter breed; de twee doorvaarten aan de zijkant van 7 meter; alles om de 25 meter brede vaart door te laten stromen. De overspanning wordt gedragen door twee brugpijlers in de vorm van jukken. Opvallend aan de brug zijn de leuningen, welke zover bekend nergens anders in de stad voorkomen. Zij bestaan uit betonnen balken/liggers die op betonnen kubussen liggen. Tussen de leuningen is ze 31,40 meter breed voor twee voetpaden, twee rijwielpaden en een rijdek; elk op een verschillend niveau. Onder de voetpaden lopen GEB- en PTT-kabels. Uit een foto van 19 september 1958 blijkt dat de brug destijds op de toekomst werd gebouwd; op de foto zijn slechts twee auto’s en een fietser te zien; voet- en fietspaden waren nog niet (eens) in gebruik. De Westoever langs de Sloterplas zou pas in 1963/1964 geasfalteerd worden. De brug is in de 21e eeuw een overblijfsel van die jaren 50; een groot deel van de omliggende oorspronkelijke bebouwing is dan al weer vervangen door nieuwbouw.

Brug 643
Brug 643

Brug 643 is een vaste houten brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug verbindt de Geleyn Bouwenszstraat in de wijk Geuzenveld met het Geuzeneiland en voert over een naamloze sloot en is niet vrij toegankelijk voor het publiek en afgesloten met een in het midden geplaatst hekwerk. Een eerste "brug" kwam hier rond 1961. Het zou een pontonbrug worden met een beweegbaar middenstuk. Het werd echter uitgevoerd als trekpontje dat bestond uit een tweetal ovaalvormige drijvers met daarboven en tussen een zestal ronde metalen platen die bij het aanmeren precies paste op een zestal ronde stenen aan beide oevers. De Dienst der Publieke Werken met architect Dick Slebos noemde het een "beweegbaar voetbrugje". Omdat het eilandje hoger ligt dan de andere oever kon men met een trap eveneens in de vorm van ronde stenen naar boven komen. Dit trekpontje kende geen zelfbediening maar kon handmatig door een medewerker met een kabel naar zich worden toegetrokken en daarmee het eiland al dan niet toegankelijk maakte. De bediening van het kabel kon worden vergrendeld om gebruik door onbevoegden te voorkomen. In de winter bij betrouwbaar ijs op de sloten konden onbevoegden echter wel het eiland vrij betreden. Nadat er een manege op het eiland was gevestigd, die een tijdelijk eigen brug had naar het Sloterpark, werd het trekpontje in 1987 vervangen door een vaste houten brug op betonnen pijlers. Omdat de brug hoger ligt dan het vroegere trekpontje is er geen hoogteverschil meer met het eiland en werden de ronde stenen overbodig. Wel zijn aan de noordelijke walkant nog steeds een zestal ronde stenen aanwezig in de sloot.

Allendemonument
Allendemonument

Het Allendemonument is een beeld/monument in Amsterdam Nieuw-West. Het is een door Ton Blommerde ontworpen geabstraheerde vuist van betonnen elementen. Blommerde, die zich ook wel bediende van de naam Blommende, liet zich inspireren door de Inca's, hij stapelde de betonnen delen zonder voegmiddel. Het beeld staat in het Sloterpark in een veld nabij de President Allendelaan. Monument en weg zijn vernoemd naar de Chileense president Salvador Allende, die op 11 september 1973 bij de staatsgreep in 1973 zelf zijn leven beëindigde. Lang werd gedacht dat hij vermoord zou zijn (deze tekst staat dus abusievelijk op de plaquette). In 2011 werd na uitgebreid onderzoek officieel meegedeeld dat hij zelfmoord pleegde. Het beeld werd op 11 september 1975 (twee jaar na zijn dood) onthuld door toenmalig burgemeester Ivo Samkalden in aanwezigheid van enkele Chileense ballingen en een afvaardiging van het bestuur van de Amsterdamse Communistische Partij van Nederland. Op 11 september 1979 legde zijn weduwe Hortensia Bussi hier een krans. Overigens maakte de kunstenaar ook zelf een eind aan zijn leven. Bij het beeld staat een tekstplaat. De tekst daarop luidt: Salvador Allende 1903-1973 President van Chili 1970-1973 Hem stond voor ogen Dat zijn land zou toebehoren Aan hen die er leven en werken Door de vijanden van zijn volk Werd hij vermoord Op 11 september 1973 Als eerst van tienduizenden Chilenen In de strijd Voor de bevrijding van Latijns-Amerika