place

Klimmuur Dokter Meurerlaan

Beeld in Amsterdam Nieuw-West
Klimterrein Dr. Meurerlaan (3)
Klimterrein Dr. Meurerlaan (3)

De Klimmuur Dr. Meurerlaan is een bouwkundig en artistiek kunstwerk. Het is een voorbeeld van toegepaste kunst. Het is een in de open lucht staande klimmuur uit 1988-1991 ontworpen door kunstenaar Boudewijn Payens, die zelf bergbeklimmer is. De klimmuur bestaat uit twee betonnen driehoeken, die schuin tegen elkaar rusten. Voor de klimmers zit het gevaarte vol met allerlei inhammen en uitstulpingen; er is reliëf op aangebracht. De klimmuur staat in een veld tegenover Sportpark Ookmeer en is in gebruik bij de NKBV afdeling Amsterdam. De klimwand stond eerst nabij de Jaap Edenbaan maar werd in 2008 uit elkaar gehaald en verhuisd naar het nieuwe veld. Payens kon hem zelf op 31 augustus 2008 openen dan wel onthullen. Deze klimmuur ontbeert de gangbare kleurige greepjes etc. uit de moderne klimmuren. Payens over de muur: Eigenschappen en mogelijkheden van het werk liggen in elkaars verlengde. Voor de gebruikers van het uit twintig delen bestaande en 60 ton wegende object kunnen gebruik maken van diverse klimroutes. Payens ontwierp voor meer steden een klimwand, zo stond er een in Dordrecht (in 2016 gesloopt), maar ook in La Roche-en-Ardenne. Het klimmuur in Amsterdam-Geuzenveld staat tegenover de Poort van Constant van Constant Nieuwenhuijs bij de ingang van het sportpark. De klimmuur wordt het op terrein vergezeld door twee metalen klimobjecten.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Klimmuur Dokter Meurerlaan (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Klimmuur Dokter Meurerlaan
Dokter Meurerlaan, Amsterdam Nieuw-West

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Klimmuur Dokter MeurerlaanLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.367708333333 ° E 4.8016722222222 °
placeToon op kaart

Adres

Dokter Meurerlaan 9
1067 SM Amsterdam, Nieuw-West
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Klimterrein Dr. Meurerlaan (3)
Klimterrein Dr. Meurerlaan (3)
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Poort van Constant
Poort van Constant

De Poort van Constant is een artistiek kunstwerk, monument en plastisch teken aan de ingang van sportpark Ookmeer aan de Troelstralaan bij/over het Herman Bonpad in Amsterdam Nieuw-West. In 2024 wordt het gezien als kruising tussen een architectuur en beeldende kunst. Het gevaarte werd door Publieke Werken (PW) besteld bij kunstenaar Constant Nieuwenhuys, die met de opdracht aan de slag ging waarin omschreven wordt dat er een bouwwerk moest komen dat herkenbaar is als poort, ingang en oriëntatiepunt. Niet alleen PW kwam er aan te pas, maar ook de Inspectie Lichamelijk Opvoeding (van de sportvelden) en Gereedmaken Terrein (Grondbedrijf). Er werd gekozen voor Nieuwenhuys omdat hij in een eerder stadium inzicht had getoond binnen stedenbouw in combinatie met architectuur. De werktitel werd Plastisch teken, maar al snel dook de uiteindelijke naam op, een vernoeming naar de kunstenaar. Het kunstwerk, ontworpen in 1962/1963, werd opgebouwd tussen april en november 1963 bij de entree als "toegangspoort" tot het westelijk deel van het sportpark. Het kunstwerk bestaat uit een dertien meter hoge betonnen constructie, die weer bestaat uit zes geknikte pijlers van verschillende lengten en in verschillende hoeken geplaatst. Die pijlers worden van beneden naar boven steeds dunner. Door het toevoegen van bankjes aan het kunstwerk werd het niet alleen een teken maar ook een trefpunt voor bezoekers gecreëerd. Zo groot als het lijkt; het grootste deel van het kunstwerk is niet te zien. Het heeft een paalfundering van 28 stuks van 13 meter lengte met verzwaarde voet waarop een 20 cm dikke stelvloer is geplaatst. Opvallend in het werk zijn de zichtbare groeven van de voormalige houten bekisting; tekenen van brutalisme. Het werk zou exclusief loon voor de kunstenaar 50.000 gulden hebben gekost. De kunstenaar omschreef het zelf als rustpunt (vast kunstwerk met zitbankjes) tussen beweeglijkheid (sportvelden). Omdat maar weinig mensen iets wisten van de achtergrond van het kunstwerk, dat vroeger door sommigen spottend de "gekke toren" werd genoemd, besloot het stadsdeel het kunstwerk meer bekendheid te geven bij het publiek onder het motto "maak de Poort van Constant bekender bij de mensen". Op 21 juli 2011 werd in aanwezigheid van de nabestaande van de kunstenaar het kunstwerk voorzien van een tekstbord, plaquette en vlaggenstok met informatie over het kunstwerk en de kunstenaar. Op 16 januari 2024 werd het kunstwerk op (eerder) verzoek van Stadsdeel Nieuw-West tot gemeentelijk monument verklaard.

Brug 751
Brug 751

Brug 751 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de President Allendelaan en voert over een sierwater. De brug werd in 1956/1957 gebouwd in wat toen nog als straatnaam Westoever droeg; een verwijzing naar de westoever van de Sloterplas. De brug zou dienen als toevoer voor de Geer Ban, toen nog bedoeld om uit te groeien tot hoofdverkeersader, maar in het begin van de 21e eeuw omgebouwd tot woonstraat. In de eeuwen voor de aanleg van de brug lag hier land- en tuinbouwgebied, maar men was midden jaren 50 ook al aan het inrichten van bouwterreinen. De brug ligt ongeveer op de plaats waar de kaart van Cor van Eesteren voor de inrichting van het Algemeen Uitbreidingsplan uit 1939 ophoudt; de gebogen Westoever had hij wel al ingetekend, maar stuitte op genoemd agrarisch gebied. De siergracht was nog niet gegraven, dit gebeurde rond 1954, waarbij er in het sierwater een dam werd gelegd, waarover een provisorische verbindingsweg liep tussen de Osdorperweg en Westoever. President William Tubman van Liberia trok samen met koningin Juliana der Nederlanden in oktober 1956 over deze noodweg na een bezoek aan de bloemenveiling in Aalsmeer In november 1956 begonnen de werkzaamheden; rond september 1957 was de brug klaar. De brug is ontworpen door Dirk Sterenberg van de Dienst der Publieke Werken. Het werd voor hier een betonnen vaste brug, die laag boven het water hangt. Voor de brug gingen meer dan 50 betonnen heipalen de grond in. De brug is inclusief landhoofden (verwerkt in de overspanning) 40 meter lang en kent drie doorvaarten. De centrale doorvaart is 8,8 meter breed; de twee doorvaarten aan de zijkant van 7 meter; alles om de 25 meter brede vaart door te laten stromen. De overspanning wordt gedragen door twee brugpijlers in de vorm van jukken. Opvallend aan de brug zijn de leuningen, welke zover bekend nergens anders in de stad voorkomen. Zij bestaan uit betonnen balken/liggers die op betonnen kubussen liggen. Tussen de leuningen is ze 31,40 meter breed voor twee voetpaden, twee rijwielpaden en een rijdek; elk op een verschillend niveau. Onder de voetpaden lopen GEB- en PTT-kabels. Uit een foto van 19 september 1958 blijkt dat de brug destijds op de toekomst werd gebouwd; op de foto zijn slechts twee auto’s en een fietser te zien; voet- en fietspaden waren nog niet (eens) in gebruik. De Westoever langs de Sloterplas zou pas in 1963/1964 geasfalteerd worden. De brug is in de 21e eeuw een overblijfsel van die jaren 50; een groot deel van de omliggende oorspronkelijke bebouwing is dan al weer vervangen door nieuwbouw.