Geuzeneiland

Brug 643 is een vaste houten brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug verbindt de Geleyn Bouwenszstraat in de wijk Geuzenveld met het Geuzeneiland en voert over een naamloze sloot en is niet vrij toegankelijk voor het publiek en afgesloten met een in het midden geplaatst hekwerk. Een eerste "brug" kwam hier rond 1961. Het zou een pontonbrug worden met een beweegbaar middenstuk. Het werd echter uitgevoerd als trekpontje dat bestond uit een tweetal ovaalvormige drijvers met daarboven en tussen een zestal ronde metalen platen die bij het aanmeren precies paste op een zestal ronde stenen aan beide oevers. De Dienst der Publieke Werken met architect Dick Slebos noemde het een "beweegbaar voetbrugje". Omdat het eilandje hoger ligt dan de andere oever kon men met een trap eveneens in de vorm van ronde stenen naar boven komen. Dit trekpontje kende geen zelfbediening maar kon handmatig door een medewerker met een kabel naar zich worden toegetrokken en daarmee het eiland al dan niet toegankelijk maakte. De bediening van het kabel kon worden vergrendeld om gebruik door onbevoegden te voorkomen. In de winter bij betrouwbaar ijs op de sloten konden onbevoegden echter wel het eiland vrij betreden. Nadat er een manege op het eiland was gevestigd, die een tijdelijk eigen brug had naar het Sloterpark, werd het trekpontje in 1987 vervangen door een vaste houten brug op betonnen pijlers. Omdat de brug hoger ligt dan het vroegere trekpontje is er geen hoogteverschil meer met het eiland en werden de ronde stenen overbodig. Wel zijn aan de noordelijke walkant nog steeds een zestal ronde stenen aanwezig in de sloot.

Ger van Zanenbrug (brug 2372) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West, ze dient als opvolger van brug 700.

Brug 681 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze voet- en fietsbrug zorgt voor de verbinding tussen aan de ene kant de Troelstralaan en Dokter Meurerlaan en aan de andere kant het Sloterpark. Er waren al plannen voor een brug in 1962; het zou een betonnen brug worden. Echter er werd pas in 1971 gebouwd op basis van een nieuw ontwerp. Dirk Sterenberg, ook ontwerper van die betonnen brug, ontwierp in dienst van de Dienst der Publieke Werken in 1970 een brug die rust op twee betonnen landhoofden en twee series van brugpijlers die ieder een juk dragen, maar dan grotendeels van hout. Het geheel wordt gedragen door een houten paalfundering (tropisch hardhout en naaldhout) van 18 heipalen; de pijlers zijn van basralocus. Ook de bovenbouw (liggers en leuningen) is van hout, maar dan azobe. De leuningen zijn zware balken, die ook elders in de stad en met name in en in de buurt van parken aantreft. Sterenberg ontwierp meer dan 170 bruggen in de stad. De brug van 7,20 meter breedte overspant een vijfentwintig meter brede afwateringstocht aan de westrand van hernoemd park. De doorvaartbreedte van net iets meer dan 10 meter is theoretisch, want schepen van een dergelijke breedte kunnen hier niet varen; de afwateringstocht is daarvoor te ondiep. Het geheel werd rond 1971 opgeleverd. Tussen 2019 en 2021 is de brug deels vernieuwd.

De Hannah Arendtbrug is een vaste brug in Geuzenveld-Slotermeer, Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de De Savornin Lohmanstraat en overspant een naamloze gracht nabij een rosarium en de groenstrook naar het Geuzeneiland. De brug dateert van rond 1955, toen de wijk werd opgebouwd. De brug is ontworpen door de Dienst der Publieke Werken. De brug kreeg voor wat betreft het ontwerp een zusje in de Maria Woesthovenbrug (brug 620) even verderop. Het zijn beide duikers over dezelfde gracht. De bruggen 620 en 622 hebben landhoofden van baksteen in de vorm van een cirkelsegment. Die cirkelvorm is doorgevoerd in de open ijzeren balustrades, die een open blik geven over het water. Onder de balustrades ligt de duiker met de rechthoekige betonnen onderdoorgang. Brug 621, de tussenliggende hogere brug kwam in eerste instantie van de hand van Aldo van Eyck, maar werd rond 2000 gesloopt en vervangen door een lagere brug naar het voorbeeld van de bruggen 620 en 622. De brug heeft een relatief smalle en lage doorvaart, maar is met een kano bevaarbaar. In de brugkoker is er een faunapassage aan een wand bevestigd. Opvallend aan de brug is dat boven de duiker een soort balkon is geplaatst, iets dat bruggen 620 en 621 niet hebben. De brug ging vanaf haar oplevering naamloos door het leven als brug 622. De gemeente Amsterdam vroeg in 2016 aan de Amsterdamse bevolking om mogelijke namen voor dergelijke bruggen. Een voorstel deze brug te vernoemen naar filosofe Hannah Arendt (1906-1975) werd in november 2017 goedgekeurd en opgenomen in de Basisadministratie Basisregistraties Adressen en Gebouwen.

Het beest is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het stenen beeld van Nel van Lith is te vinden nabij het rosarium van het Eendrachtspark in het gedeelte tussen de De Savornin Lohmanstraat en de Burgemeester Röellstraat. Dit gedeelte van het park bestaat uit een grasveld met een strak rechthoekig padenpatroon. Binnen dat patroon staat Het beest met ronde vormen. De kunstenares Van Lith noemde het Het beest, zonder verdere aanvullingen. Het is qua vorm enigszins te vergelijken met de Sfinx van Gizeh, maar van een veel kleiner formaat. Beide objecten laten een mensenhoofd zien op een dierenlichaam, in geval van Het beest een staand dier. Dat dier heeft dan wel drie paar benen. Op het dier lijken kinderen te zitten of te spelen. De kop laat van beide kanten verschillende profielen zien. De ene kant laat de kijker twijfelen tussen een faun, een ramshoorn of een knot haar. De andere kant laat een oorachtige figuratie zien. Het beeld maakte deel uit van de tentoonstelling "Monumentale beeldhouwkunst en kleinplastieken", dat in park Jagtlust (Bilthoven) in De Bilt (dorp) van 7 tot 14 juni 1974 werd gehouden. Daarna verhuisde het beeld naar haar huidige plaats in Geuzenveld. Het beeld is onderhevig aan verwering waardoor details langzaam verloren gaan. Het Stedelijk Museum is in het bezit van een veel kleiner bronzen exemplaar (catalogusnummer BA3086). Het is een voorstudie uit 1970 van het uiteindelijke beeld, dat in eerste instantie bedoeld was voor plaatsing in 1972 op het Lambertus Zijlplein. De afmetingen steken schril af tegen de definitieve versie; ze is slechts 21,5 bij 33,5 bij 15 centimeter (hoogte, breedte, diepte).

Brug 610 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug is een van de voet- en fietsbruggen in het Sloterpark en leidt gelegen in de Laan van Verdienste vanaf de President Allendelaan dieper het park in. De brug dateert uit circa 1974 en is ontworpen door de Dienst der Publieke Werken, de specifieke architect is niet bekend. De brug werd neergelegd in een pakketje van brug 634, brug 699 (Michel Foucaultbrug) en brug 700. De brug draagt dezelfde signatuur als de brug 677 en brug 678 waarvan bekend is dat ze door Dirk Sterenberg zijn ontworpen. De overspanning wordt gedragen door zes brugpijlers. Deze waren oorspronkelijk van hout, maar ze werden in de loop der jaren vervangen door stalen pijlers, al dan niet met betonnen kern. Vier van de pijlers staan in het talud. De twee centrale brugpijlers in het water worden voor wat betreft aanvaring, alhoewel er vanwege de geringe diepte nauwelijks gevaren kan worden (alleen met kano en kajak), beschermd door de koppen van de oude brugpijlers (provisorisch remmingswerk).

Memories is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het is een huizenhoge muurschildering van Bastardilla op de zijgevel van een woningblok gelegen tussen de Burgemeester Röellstraat (huisnummers 207-267) en Nicolaas Ruychaverstraat (huisnummers 18-40) in Geuzenveld.

Kruisteken of Kruisbeeld is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De kunstenaar Jan Verschoor kreeg rond 1979 de opdracht van de gemeente Amsterdam. Het is een samenstel van abstracte vormen rondom een verticale as. Verschoor probeerde met dit beeld balans te vinden. Van onder naar boven is er een smalle vorm komend uit de grond, vervolgens de kruisvorm en ten slotte een smal uiteinde. Volgens de kunstenaar zagen mensen er een krijger in, maar hij hield vol dat het beeld abstract is. Volgens de kunstenaar moet je erom heen lopen, want je ziet steeds wat anders. Het beeld is een keer aangereden toen het nog aan de kant van de weg stond; het moest naar de werkplaats terug om hersteld te worden. Het staat daarna in de middenberm van de Troelstralaan op een sokkel van graniet. Een soortgelijk beeld uit 1985 staat aan de Duynsteelaan in Wassenaar. Verschoor lichtte in Het Parool toe, dat het werk uit 1979 (en dus ook 1985) naadloos aansluit bij zijn werk uit 2020.

OSC Amsterdam (Ookmeer Schinkelhaven Combinatie) is een amateurvoetbalvereniging uit Amsterdam, Noord-Holland, Nederland.

Brug 751 is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de President Allendelaan en voert over een sierwater. De brug werd in 1956/1957 gebouwd in wat toen nog als straatnaam Westoever droeg; een verwijzing naar de westoever van de Sloterplas. De brug zou dienen als toevoer voor de Geer Ban, toen nog bedoeld om uit te groeien tot hoofdverkeersader, maar in het begin van de 21e eeuw omgebouwd tot woonstraat. In de eeuwen voor de aanleg van de brug lag hier land- en tuinbouwgebied, maar men was midden jaren 50 ook al aan het inrichten van bouwterreinen. De brug ligt ongeveer op de plaats waar de kaart van Cor van Eesteren voor de inrichting van het Algemeen Uitbreidingsplan uit 1939 ophoudt; de gebogen Westoever had hij wel al ingetekend, maar stuitte op genoemd agrarisch gebied. De siergracht was nog niet gegraven, dit gebeurde rond 1954, waarbij er in het sierwater een dam werd gelegd, waarover een provisorische verbindingsweg liep tussen de Osdorperweg en Westoever. President William Tubman van Liberia trok samen met koningin Juliana der Nederlanden in oktober 1956 over deze noodweg na een bezoek aan de bloemenveiling in Aalsmeer In november 1956 begonnen de werkzaamheden; rond september 1957 was de brug klaar. De brug is ontworpen door Dirk Sterenberg van de Dienst der Publieke Werken. Het werd voor hier een betonnen vaste brug, die laag boven het water hangt. Voor de brug gingen meer dan 50 betonnen heipalen de grond in. De brug is inclusief landhoofden (verwerkt in de overspanning) 40 meter lang en kent drie doorvaarten. De centrale doorvaart is 8,8 meter breed; de twee doorvaarten aan de zijkant van 7 meter; alles om de 25 meter brede vaart door te laten stromen. De overspanning wordt gedragen door twee brugpijlers in de vorm van jukken. Opvallend aan de brug zijn de leuningen, welke zover bekend nergens anders in de stad voorkomen. Zij bestaan uit betonnen balken/liggers die op betonnen kubussen liggen. Tussen de leuningen is ze 31,40 meter breed voor twee voetpaden, twee rijwielpaden en een rijdek; elk op een verschillend niveau. Onder de voetpaden lopen GEB- en PTT-kabels. Uit een foto van 19 september 1958 blijkt dat de brug destijds op de toekomst werd gebouwd; op de foto zijn slechts twee auto’s en een fietser te zien; voet- en fietspaden waren nog niet (eens) in gebruik. De Westoever langs de Sloterplas zou pas in 1963/1964 geasfalteerd worden. De brug is in de 21e eeuw een overblijfsel van die jaren 50; een groot deel van de omliggende oorspronkelijke bebouwing is dan al weer vervangen door nieuwbouw.

De Grote Geusplein is een plein gelegen in de Amsterdamse wijk Geuzenveld. Het plein bevindt zich in het centrum van de wijk vlak bij het Lambertus Zijlplein en het eindpunt van tramlijn 13. Het plein ligt ten zuiden van de Nicolaas Ruychaverstraat en ten zuidoosten van het nooit gerealiseerde gedeelte van de Troelstralaan waar na afgraving van het ongebruikte dijklichaam woningbouw tot stand kwam. Het plein zelf kent alleen bebouwing aan de oostzijde. In het midden van het plein bevindt zich een grasveld dat ook door scholen voor sport en spel wordt gebruikt. In tegenstelling tot elders in Geuzenveld is nog steeds de oorspronkelijke bebouwing uit de jaren 1950 aanwezig. De naam van het plein is bij een raadsbesluit van 2 november 1955 vastgesteld en vernoemd naar Hendrik van Brederode bijgenaamd De Grote Geus.

Brug 621 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen over een duiker in de Burgemeester Röellstraat. Ze overspant een naamloze gracht nabij het Henrick Veldekehof. Een eerste vaste brug kwam hier omstreeks 1957 en was van de hand van architect Aldo van Eyck. Die werkte kortstondig voor de Dienst der Publieke Werken in Amsterdam. Hij ontwierp daarvoor onder meer de klimrekken voor speelplaatsen, maar af en toe ontwierp hij ook een brug. De brug lag destijds in een dijklichaam; de overspanning was open over de volle breedte van de gracht. Ter plaatse van de brug was er voor voetgangers een onderdoorgang langs de gracht geïntegreerd. Van 18 augustus 1961 tot 18 oktober 1965 reed bus 20 over de brug. In het stadsspoorplan uit 1968 was over de brug een metrolijn gepland. In afwachting daarvan zou daar voorlopig tramlijn 13 komen te rijden maar dat gebeurde pas op 12 oktober 1974, veel later dan de bedoeling was, en de metro is nimmer verschenen. Tussen 2000 en 2001 werd de verhoogde Burgemeester Roëllstraat afgegraven; het dijklichaam verdween en de straat kwam op maaiveldniveau te liggen. Toen werd ook de brug van Van Eyck, net als brug 650 van Dick Slebos gesloopt. Die laatste kreeg geen vervanging, maar de brug van Van Eyck kreeg wel een nieuwe versie. Die kreeg daarbij ze hetzelfde uiterlijk als de bruggen 620 en 622. Ze transformeerde van brug in de vorm van een viaduct naar een brug over een duiker. Het dek laat voetpaden, fietspaden, een rijstrook met richting en in het midden een vrije trambaan tussen heggen zien.