Burgemeester Röellstraat 199

Drie zeilschepen is een muurschildering in Amsterdam Nieuw-West.

Het Confuciusplein is een plein in de Amsterdamse wijk Slotermeer. Het plein is vernoemd naar de Chinese filosoof Confucius. Het plein ligt in het zuidwestelijke gedeelte van Slotermeer, op het punt waar de Savornin Lohmanstraat met een bocht naar links overgaat in de Burgemeester Van Leeuwenlaan. Aan de noordzijde van het plein loopt de Socratesstraat. Het Confuciusplein is midden jaren 1950 opgeleverd en was de eerste jaren ook van belang voor de bewoners van de wijk Geuzenveld waar in de begintijd de winkels nog ontbraken. Oorspronkelijk had de bebouwing van het plein een U-vorm, maar tegenwoordig heeft het een L-vorm met aan de zuidzijde lagere bebouwing met winkels en aan de oostzijde de "Senecaflat" met op de begane grond winkels. Achter het plein bevindt zich op korte afstand het Sloterpark met het Geuzeneiland. In het kader van de vernieuwing van de Westelijke Tuinsteden is op het plein en in de directe omgeving al een deel van de oorspronkelijke bebouwing uit de jaren 1950 vervangen door nieuwbouw. Door de sloop van de winkelgalerij tussen het plein en de Socratesstraat kreeg het plein zijn huidige L-vorm. Door tegenstand van de bewoners, maar ook door de crisis, is toch nog een aanzienlijk deel van de oorspronkelijke bebouwing aanwezig die volgens de plannen al vervangen had moeten zijn door nieuwbouw. Of dat alsnog gebeurt en op welke termijn is nog niet bekend. In 2016 is wel begonnen met de renovatie van de "Senecaflat" die is voltooid.

Het gezin is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De maker van het reliëf Nico Onkenhout gaf zijn visie op de gezinnen die zich rond 1955 in de nieuwbouwwoningen van architect Commer de Geus aan de De Perronstraat vestigden. Er kwamen daar portiekwoningen, geschikt voor nieuwe kleine of beginnende gezinnen. Er werden zes blokjes neergezet. Op het blok 38 t/m 43 werd op de blinde zijgevel aan de Burgemeester Van Leeuwenlaan hoog boven het maaiveldniveau, het beeld van Onkenhout verankerd. Onkenhout beeldde twee op een bank zittende ouders af met daartussen een kind; de blikken van de ouders zijn enigszins op het kind gericht. Het is een vastlegging van het begrip het gezin als "hoeksteen van de samenleving".

Brug 618 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug dateert uit de periode rond 1955. De brug is gelegen in de Burgemeester Van Leeuwenlaan ter hoogte van de Du Perronstraat en Jacob van Maerlantstraat. De brug is gelegd over een duiker in een gracht, die een ring vormt in Slotermeer, waarvan ook de Sloterplas deel uitmaakt. Het ontwerp van de brug kwam van de Dienst der Publieke Werken waar bruggenarchitect Piet Kramer net vertrokken was. Dick Slebos volgde hem op, maar deze brug werd ontworpen door Cornelis Johannes Henke. Wat wel aan Kramers werk doet denken zijn de bakstenen balustrades van de brug, die tot ver op de oevers doorlopen. De balustrades zijn dan nog afgewerkt door een laag natuursteen. De duiker zelf is ven schoonbeton. Bijzonder aan de brug zijn de leuningen. Doordat de balustrades bij de leuningen schuin eindigen, werden de laatste leuningvlakken eveneens schuin uitgevoerd; het geeft beide leuningsystemen de vorm van een trapezium. Het eind van de bovenste reling buigt daarbij af naar de balustrade. Een andere bijzonderheid is terug te vinden in de balustrades in/op de oevers. Alle vier zijn uitgevoerd in een vorm die sterk doet denken aan kantelen van een kasteel, uitgevoerd in natuursteen. De brug heeft alleen voetpaden en een rijdek voor ander verkeer. Aan de noordzijde van de brug zijn twee vluchtheuveltjes geplaatst met palen. Zij zorgen voor scheiding van langzaam en snelverkeer op het rijdek. De ruimte tussen de vluchtheuvels is zo gekozen dat ter plaatse slechts een voertuig tegelijk kan passeren; zij zorgen zo voor beperking van de snelheid bij snelverkeer. Dit is noodzakelijk omdat vrijwel direct ten noorden van de brug een doorlopend fietspad de Burgemeester Van Leeuwenlaan kruist (Jan de Louterpad naar Nienke van Hichtumstraat).

Herderhof is een straat in Amsterdam Nieuw-West. Het is zowel een hofje als een straat.

De Adèle Opzoomerstraat is een straat in Amsterdam Nieuw-West, Slotermeer.

De Mary Wollstonecraftbrug is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug ligt in het verlengde van de Thomas van Aquinostraat, voert over een gracht en landt in het Sloterpark. De brug, alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers, werd midden/eind jaren vijftig gebouwd. De bruggen werden destijds ontworpen door de Dienst der Publieke Werken, waar toen Dirk Sterenberg en Dick Slebos verantwoordelijk waren voor bruggen, maar hier was hun collega Cornelis Johannes Henke aan het werk. De brug vertoont in de blauwe balustrades met rechthoekige motieven wel de hand van beiden. De brug bestaat uit een betonnen overspanning, de overspanning gaat ter hoogte van de landhoofden over in de pijlers, die in de oever verwerkt zijn. De ruimten tussen pijlers en de aansluitingen straten etc. zijn opgevuld met baksteen muren. De brug ging vanaf de aanleg anoniem door het leven; ze was alleen bekend onder haar nummer. Sinds april 2016 nodigt de gemeente Amsterdam actief mensen uit om voorstellen aan te dragen voor dergelijke naamloze bruggen. Het voorstel om deze brug naar de filosoof Mary Wollstonecraft, schrijfster van A Vindication of the Rights of Woman te noemen werd in november 2017 goedgekeurd, zodat de brug aldus in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen wordt opgenomen. In de omgeving van de buurt zijn ook straten naar filosofen vernoemd.

Het Vlonderpad Sloterpark is een vlonderpad in de vorm van een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Deze voetbrug is in 2012 gebouwd naar model van de firma Carve. Deze firma ontwerpt meestentijds speeltoestellen en het Vlonderpad is dan ook een geen normale verkeersbrug. De brug vormt de noordelijke afsluiting van natuurspeelplaats Natureluur in het Sloterpark en maakt deel uit van het voetpadenstelsel in het park. De brug heeft de vorm van een steiger van een jachthaven, maar er kunnen hier behoudens kano's en kajaks geen schepen komen. Het bijzondere aan het vlonderpad is dat het tevens een brug en pad is, samengesteld uit vast staande en drijvende delen. De brug ligt daarbij aan de zoom van een rietfilter.

Brug 621 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen over een duiker in de Burgemeester Röellstraat. Ze overspant een naamloze gracht nabij het Henrick Veldekehof. Een eerste vaste brug kwam hier omstreeks 1957 en was van de hand van architect Aldo van Eyck. Die werkte kortstondig voor de Dienst der Publieke Werken in Amsterdam. Hij ontwierp daarvoor onder meer de klimrekken voor speelplaatsen, maar af en toe ontwierp hij ook een brug. De brug lag destijds in een dijklichaam; de overspanning was open over de volle breedte van de gracht. Ter plaatse van de brug was er voor voetgangers een onderdoorgang langs de gracht geïntegreerd. Van 18 augustus 1961 tot 18 oktober 1965 reed bus 20 over de brug. In het stadsspoorplan uit 1968 was over de brug een metrolijn gepland. In afwachting daarvan zou daar voorlopig tramlijn 13 komen te rijden maar dat gebeurde pas op 12 oktober 1974, veel later dan de bedoeling was, en de metro is nimmer verschenen. Tussen 2000 en 2001 werd de verhoogde Burgemeester Roëllstraat afgegraven; het dijklichaam verdween en de straat kwam op maaiveldniveau te liggen. Toen werd ook de brug van Van Eyck, net als brug 650 van Dick Slebos gesloopt. Die laatste kreeg geen vervanging, maar de brug van Van Eyck kreeg wel een nieuwe versie. Die kreeg daarbij ze hetzelfde uiterlijk als de bruggen 620 en 622. Ze transformeerde van brug in de vorm van een viaduct naar een brug over een duiker. Het dek laat voetpaden, fietspaden, een rijstrook met richting en in het midden een vrije trambaan tussen heggen zien.

De Maria Woesthovenbrug (brug 620) is een vaste brug in Geuzenveld-Slotermeer, Amsterdam Nieuw-West. De brug is gelegen in de Lodewijk van Deysselstraat en overspant een naamloze gracht. De brug dateert van rond 1955, toen de wijk werd opgebouwd. De brug is ontworpen door de Dienst der Publieke Werken. De brug kreeg voor wat betreft het ontwerp een zusje in de Hannah Arendtbrug (brug 622) even verderop. Het zijn beide duikers over dezelfde gracht. De bruggen 620 en 622 hebben landhoofden van baksteen in de vorm van een cirkelsegment. Die cirkelvorm is doorgevoerd in de open ijzeren balustrades, die een open blik geven over het water. Onder de balustrades ligt de duiker met de rechthoekige betonnen onderdoorgang. Brug 621, de tussenliggende hoge brug kwam in eerste instantie van de hand van Aldo van Eyck, maar werd rond 2000 gesloopt en vervangen door een lage brug naar het voorbeeld van de bruggen 620 en 622. De brug ging vanaf haar oplevering naamloos door het leven als brug 620. De gemeente Amsterdam vroeg in 2016 aan de Amsterdamse bevolking om mogelijke namen voor dergelijke bruggen. Voor deze brug werden minstens twee vernoemingen ingediend, de eerste betrof een vernoeming naar Ferdinand Bordewijk, maar de gemeente had een vernoeming naar die schrijver al geagendeerd voor een nieuwbouwwijk met het thema schrijvers. Een tweede vernoeming naar Maria Woesthoven, een maatschappelijk en politiek betrokken dichter vond wel de goedkeuring. De gemeente noteerde echter in eerste instantie het foutieve "Maria Woestenburgbrug" als naam, die fout werd in november 2017 gecorrigeerd.

Immanuel Kanthof is een straat in Amsterdam Nieuw-West.

De Michel Foucaultbrug (brug 699) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De voetbrug is gelegen in het Sloterpark-West en ligt over een sierwater in dat park. Het park werd vanaf 1968 in fasen aangelegd. Deze brug was er niet vanaf het begin bij. Het deel van het Sloterpark ten noorden van de President Allendelaan werd pas in de jaren zeventig aangepakt, maar dat werd keer op keer uitgesteld. Er was, door jarenlange uitstel in de uitvoer van plannen, hier een natuurgebiedje ontstaan met de naam het 'Ruige Riet'. De brug uit 1974 bestaat uit een houten overspanning met daarop dwarsliggende houten planken. Daarop zijn enigszins wijkende witte balustrades geplaatst. De balustraden lijken in vier delen geplaatst (aan elke kant), per segment zijn twee metalen diagonale verbanden aangebracht. Het geheel wordt gedragen door een drietal betonnen jukken, waarvan er twee in het water staan; de derde is in de walkant geheid. De brug ging vanaf de aanleg naamloos door het leven; ze was alleen bekend onder haar nummer. Sinds april 2016 nodigt de gemeente Amsterdam actief mensen uit om voorstellen aan te dragen voor dergelijke naamloze bruggen. Het voorstel om deze brug naar de Franse filosoof Michel Foucault te noemen werd in november 2017 goedgekeurd, zodat de brug aldus in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen wordt opgenomen. In de omgeving van de buurt zijn ook straten naar filosofen vernoemd. De brug ligt binnen 50 meter van de Mary Wollstonecraftbrug eveneens vernoemd naar een filosoof.