Wemerpolder

Lucaswolde (Gronings: Luukswold of Luukswolle) is een streekdorp in de provincie Groningen (in Nederland). Het dorp ligt in het zuidelijk deel van de gemeente Westerkwartier. De streek ligt tussen het dorp Marum en Boerakker. Het heeft ongeveer 195 inwoners. Dit deel van het Westerkwartier bestond uit wildland, het was in eigendom bij de boeren van Marum, Niebert en Nuis. Er was wat verspreide bebouwing, welke alleen vanaf Noordwijk bereikbaar was. Dat bleef zo tot ver in de negentiende eeuw. Pas in 1878 werd een zandpad aangelegd naar Boerakker. In de middeleeuwen had het dorp een eigen dorpskerk, daterend uit de twaalfde of dertiende eeuw, die rond 1540 in verval raakte. In 1596 woonde er niemand meer. De parochie werd samengevoegd met Noordwijk, maar de landerijen van kerk en pastorie bleven eigen beheerders houden. Het kerkhof bestond nog in de 19e eeuw. Nu is dit een boerenerf (Hooiweg 11). In 1528 kochten de dominicanessen van Oosterreide hier land. De Susteren van Reyde zochten vanwege de overstromingen in het Dollardgebied een nieuwe woonplaats en lieten in Lucaswolde een voorwerk of uythof bouwen, dat nog in 1539 bestond. Even ten zuiden van de streek, aan het Dwarsdiep ligt een natuurgebied in de polder de Oude Riet. Vooral voor vogelaars is dat een geliefd oord.

De Noordwijkerpolder is een voormalig waterschap in de provincie Groningen. Hoewel Carel Coenraad Geertsema het in zijn naslagwerk De zeeweeringen (...) (1910) noemt en het al lang als waterschap functioneerde, werd het pas in 1913 door de Staten officieel opgericht. De polder, die één ingeland had, lag pal ten zuidwesten van het kruispunt van de Hooiweg en de Munnekeweg van Lucaswolde. Het gebied was zo'n 150 m breed en zo'n 450 m lang. Het molentje, een tjasker, stond aan de zuidzijde van de polder en sloeg uit op een 550 m lange wijk die uitmondde in het Dwarsdiep. Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 1995 binnen dat van het waterschap Noorderzijlvest.

De Oude Riet is een voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Groningen. In het kader van de ruilverkaveling Lucaswolde werd in 1948 een gemaal gesticht dat uitsloeg op het Dwarsdiep. Om het gemaal te onderhouden werd een waterschap in 1961 opgericht. Met de organisatie ervan wilde het niet zo vlotten. Pas in 1964 was de grondslag voor de heffing opgemaakt. Het schap lag tussen het Dwarsdiep (ten noorden), de Oude Rijt (naamgever van het schap) en de Lange Niebertertocht (ten oosten), de huidige A7 (ten zuiden) en de Nuismer Schipsloot (ten westen). Het gemaal staat aan het einde van de zijweg van de Roordaweg in Boerakker. Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 1995 binnen dat van het waterschap Noorderzijlvest.

Verzorgingsplaats Oude Riet is een verzorgingsplaats langs de A7 Bad Nieuweschans-Zaandam tussen afritten 33 en 32, ten westen van Leek in de Nederlandse gemeente Westerkwartier. De verzorgingsplaats is vernoemd naar veenpolder Oude Riet. Bij de verzorgingsplaats is een tankstation van Shell aanwezig. In 2013 werden middels een veiling de huurrechten van het pompstation verkocht. De parkeerplaats is voorzien van een spiegelafstelplaats. Aan de andere kant van de snelweg ligt even verderop verzorgingsplaats Mienscheer.

Verzorgingsplaats Mienscheer is een Nederlandse verzorgingsplaats langs de A7 Zaandam-Bad Nieuweschans in het gedeelte tussen Marum en Tolbert ter hoogte van Nuis. Bij het plaatsen van ondergrondse opslagtanks werd er op 4,5 meter onder het maaiveld een grote zwerfsteen gevonden. Deze is voor het tankstation geplaatst. Het parkeerterrein beschikt over een spiegelafstelplaats. In 2015 werd middels een veiling de huurrechten van het pompstation verkocht. De naam verwijst naar de gemeenschappelijke weidegronden waar vee werd ingeschaard, ten zuiden van de verzorgingsplaats. Aan de andere kant van de snelweg ligt even verderop verzorgingsplaats Oude Riet.

De Zuidpolder is een voormalig waterschap in de provincie Groningen. Het waterschap was gelegen ten zuiden van Grootegast (de N980), tussen de Harkereed en het Langs- of Wolddiep. De zuidgrens was de Leidijk en de Hooiweg in Lucaswolde. De gast van Grootegast viel niet onder het waterschap. Het stoomgemaal stond in de Grootegastemertocht. De belangrijkste hoofdwatergang was de oost-west gelegen Haaimatsloot en de Grootegastemertocht. Het waterschap was een fusie van de waterschappen De Tenten, de Kleine Molenpolder van Havinga en een naamloos poldertje ten zuiden van de Haaimatsloot. Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van het wetterskip Fryslân.

De Tabakpolder is een voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Groningen. Van dit poldertje is weinig meer bekend dan dat het genoemd wordt in het archief van het waterschap Westerkwartier en dat het in de hoek ten zuidwesten van de Leidijk en de weg van Korhorn naar Noordwijk lag. Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 1995 binnen dat van het waterschap Noorderzijlvest.

De Tenten is een gehucht in de gemeente Westerkwartier in het westen van de provincie Groningen. Het ligt ten zuiden van de hoofdplaats van de gemeente aan de weg De Tenten. De Tenten ligt in het veengebied ten zuiden van Grootegast. Halverwege de achttiende eeuw begon jonker Daniël Onno de Hertoghe, de heer van de borg Rikkerda bij Lutjegast hier met turfwinning. De veenarbeiders werden gehuisvest in barakken die tenten werden genoemd. Die barakken zijn inmiddels verdwenen, maar de naam voor het gebied is gebleven.

Westerdeel-Langewold is een voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Groningen. Het schap lag ten zuiden van Grootegast en was het gevolg van het samengaan van de Zuidpolder en de Polmapolder. Het was begrensd door de N980 in het westen en het noorden, het Langs- of Wolddiep in het oosten en de Leidijk in het zuiden (met uitzondering van een gedeelte ten zuiden van Sebaldeburen). Het gemaal stond en staat bij de T-splitsing van de wegen De Tenten en Zandbalk en sloeg uit op de Grootegastemertocht. Het gebied wordt sinds 2000 grotendeels beheerd door het Wetterskip Fryslân. Een klein, zuidelijk deel valt onder Noorderzijlvest.

Kamp Nuis was een kamp in het dorp Nuis in de gemeente Marum in de Nederlandse provincie Groningen. Tijdens de oorlog was het een kamp van de Nederlandse Arbeidsdienst (NAD). Na de oorlog werden collaborateurs vastgehouden, en was het een jeugdgevangenis. Van 1951 tot 1964 was het kamp in gebruik voor de opvang van Ambonese ex-KNIL militairen en hun gezinnen. Het kamp lag ten noorden van de Nieuweweg (hoofdstraat). Het omvatte de huizen aan de weg, het terrein van het huidige Noordelijk Archeologisch Depot ten noorden daarvan en enkele weilanden daar weer ten noorden van.

De kerk van Nuis is een middeleeuwse bakstenen zaalkerk in het dorp Nuis in de gemeente Westerkwartier in de provincie Groningen. De kerk is een rijksmonument en is eigendom van de Stichting Oude Groninger Kerken.

Nuis (Gronings: Nuus) is een dorp in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. De naam komt van nij huis (nieuw huis), dat is geassimileerd tot Nuis. Het dorp heeft volgens het CBS 650 inwoners (2023).