Schandelen-Grasbroek

Sporting Heerlen is een amateurvoetbalvereniging uit de plaats en gemeente Heerlen, Limburg, Nederland.

Grasbroek is een buurt in de wijk Schandelen-Grasbroek in de Nederlandse gemeente Heerlen. De buurt ligt ten noorden van het stadscentrum. Aan de westzijde wordt de buurt begrensd door de Sittarderweg, aan de noordoostzijde door de Palemigerboord, aan de zuidoostzijde door de Meezenbroekerweg en in het zuiden door de L.T.M.-weg. In het noordoosten liggen de buurten van Palemig en Burettestraat en omgeving, in het zuidoosten de buurt Schandelen, in het zuiden de buurt Hoppersgraaf en in het westen Musschemig. In de buurt liggen de sportvelden van Sportpark Grasbroek. De buurt is deels ontstaan als mijnkolonie Grasbroek. De huizen in die kolonie zijn rijksmonument.

Hoppersgraaf is een buurt in de wijk Schandelen-Grasbroek in de Nederlandse gemeente Heerlen. De buurt ligt ten noorden van het stadscentrum. Aan de westzijde wordt de buurt begrensd door de CBS-weg en de Sittarderweg, aan de noordzijde door de L.T.M.-weg, aan de oostzijde door de Meezenbroekerweg en de Willemstraat en in het zuiden door de spoorlijn met station Heerlen. In het noorden ligt de buurt Grasbroek, in het oosten de buurt Schandelen, in het zuiden de buurten van Heerlen-Centrum en Eikenderveld en in het westen Musschemig en Zeswegen. In de buurt staat het Heerlense kantoor van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Vroeger was hier ook de toegang tot de Oranje-Nassau waarvan alleen nog het schachtgebouw rest. In het schachtgebouw bevindt zich het Nederlands Mijnmuseum.

De Evangelisch Lutherse kerk is een kerkgebouw in de wijk Schandelen in de gemeente Heerlen in de Nederlandse provincie Limburg. De kerk staat op de hoek van de Vijgenweg met de Meezenbroekerweg. De kerk wordt gebruikt door de Evangelisch-Lutherse Kerk.

Het Schachtgebouw Oranje Nassau I aan Mijnmuseumpad 2 in Heerlen is gebouwd in 1897 door de architect A. Mehler. In het gebouw is een deel van het Nederlands Mijnmuseum gevestigd.

Het Maankwartier is een stedenbouwkundig project in het centrum van de Nederlandse stad Heerlen. Het project, bedacht door de kunstenaar-filosoof Michel Huisman, bevat winkels, kantoren, woningen, een hotel, twee parkeergarages en het nieuwe station van Heerlen. Het Maankwartier wordt gekenmerkt door een bijzondere, enigszins mediterraan of oriëntaals aandoende architectuur.

De Heilig Hartkerk is een kerkgebouw in de buurt Schandelen in Heerlen in de Nederlandse provincie Limburg. Het kerkgebouw staat aan de zuidoostzijde van de kruising van de Meezenbroekerweg en de Palemigerboord. Aan de oostkant van de kerk ligt de Schandelerstraat. De kerk staat op een lage kerkheuvel die omgeven wordt door een lage kerkmuur. De kerk is gewijd aan het Heilig Hart van Jezus.

Station Heerlen is sinds 1 januari 1896 het spoorwegstation van Heerlen. Op die dag werd de door Henri Sarolea gebouwde spoorlijn Herzogenrath – Sittard officieel in gebruik genomen. Lang was het het enige station binnen de gemeentegrenzen, maar sinds 1982 valt door een gemeentelijke herindeling ook het station van Hoensbroek binnen de grenzen van Heerlen. In 2007 werd aan de lijn richting Landgraaf het in 2018 weer gesloten station de Kissel in gebruik genomen, in 2010 gevolgd door station Heerlen Woonboulevard aan de lijn naar Maastricht. Hierdoor kent de gemeente sinds de sluiting van station Heerlen de Kissel drie stations. Station Heerlen was tot de sluiting van de mijn Oranje-Nassau I een belangrijk vervoersknooppunt in de Oostelijke Mijnstreek. Het oude station van Heerlen lag direct naast deze steenkolenmijn. In 1985 is het oude stationsgebouw gesloopt en is er een nieuw stationsgebouw voor in de plaats gekomen. Anno 2022 is dat gebouw gesloopt om plaats te maken voor het nieuwbouwproject Maankwartier. Dit project omvat de herinrichting van het voormalige mijnterrein, CBS-terrein en stationsomgeving. Aan de oostzijde bevindt zich het over de sporen gebouwde Spoorplein, dat via trappen naar beneden toegang geeft tot het stadscentrum aan de zuidzijde, en tot de noordzijde. Heerlen heeft twee perrons met in totaal vijf perronsporen; de doorgaande sporen 1, 3, 4 en 5 en kopspoor 2. Voor mei 2022 waren er alleen vier doorgaande sporen.

De Martelaren van Gorcumkerk was een kerkgebouw in de buurt Musschemig in de wijk Schandelen-Grasbroek in de gemeente Heerlen in de Nederlandse provincie Limburg. De kerk lag aan de Sittarderweg naast de kolonie Grasbroek en was opgedragen aan de Martelaren van Gorcum.

De Nieuw-Apostolische kerk is een kerkgebouw aan de Oude Kerkstraat 25 te Heerlen, in de wijk Schandelen. De bakstenen zaalkerk werd opgericht in 1925 en is ontworpen door J.O. Tiemstra. Kenmerkend zijn de paraboolvormige ramen en baksteenversieringen. In november 2015 werd de kerk onttrokken aan de eredienst, en de Nieuw-Apostolische gemeente van Heerlen werd samengevoegd met die van Kerkrade.

Het Hofke van S. Antonius is een tuin in de Nederlandse stad Heerlen, die werd aangelegd in 1938 naast de kerk van de Heilige Martelaren van Gorcum uit 1910, die later afgebroken werd. Het betreft een park van ongeveer 3000 m² met een kapel, tevens uit 1938, en een bidweg met 13 afbeeldingen uit het leven van de Heilige Antonius. De van natuursteen gemaakte staties werden door de parochianen gebouwd. Het geheel is een uitzonderlijk voorbeeld van volksvroomheid in het hart van de streek van de Nederlandse kolenmijnen. De tuin is bijna volledig intact en het feit dat het hier de enige bidweg in Limburg betreft met afbeeldingen uit het leven van de Heilige Antonius is voor Nederland zeer uitzonderlijk.

Schandelen is een buurt in de Heerlense wijk Schandelen-Grasbroek. Vroeger lagen de buurten Grasbroek, Muschemig en Schandelen (GMS) onder de rook van de mijnen. De rook is inmiddels verdwenen, maar de erfenis van de mijnbouw is nog goed zichtbaar. De buurten zijn gesloten gemeenschappen, gebouwd voor een specifieke mijnzetel. Schandelen lag onder de rook van de schoorstenen van de Oranje-Nassau I: De Lange Jan en in de jaren vijftig gebouwde Lange Lies. Het gemeenschapsgevoel was groot. Zo was er de buurtvereniging "Prinses Irene", later werd de naam veranderd in V.O.D. naar de straten die de buurtvereniging omvatte, De Vijgenweg, de Oude Kerkstraat en de Dadelstraat. In de naoorlogse periode, jaren veertig, werden grote oranjefeesten georganiseerd met als hoogtepunt een vijver op het kruispunt Vijgenweg-Oude Kerkstraat, een metalen rand, folie en water, alles geconstrueerd en betaald door de buurtbewoners. In de jaren vijftig ging de V.O.D. zich intensief met carnaval verbinden. Er werden diverse praalwagens gebouwd voor de optocht in Heerlen. Het bouwen vond plaats in een hal van de Steenfabriek. Typisch was dat het een buurt was die niet uitging van een katholieke signatuur. Het waren arbeiders, spoorwegmensen en middenstanders die samenwerkten. Voordat de V.O.D. verliep, waren er nog geregeld "kienavonden", bingo, in de jaren zestig. De problemen die in de jaren negentig ontstonden waren mede te wijten aan de positie van de wijk, vlak bij het station. De overlast van drugsgebruikers en straatprostitutie was ontoelaatbaar hoog geworden. De gemeente greep in 1995 dan ook hard in, na overleg met de bewoners en andere partijen.