Brug 2140

De Akersluis (sluis nr. 102), is een sluis en ligt bij het oude dorp Sloten en de Molen van Sloten in het Amsterdamse stadsdeel Nieuw-West. De sluis is onderdeel van een rond 1960 gegraven verbinding tussen de Slotervaart in de Westelijke Tuinsteden en de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder, waarmee er een toegang voor het vaarverkeer vanuit het zuidwesten ontstond. Sinds 1952 was er al een waterloop naar het Akergemaal, dat bij deze sluis ligt, aanwezig. In de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder (deel van Rijnlands boezem), is het waterpeil 60 cm beneden NAP. Het hoogteverschil tussen de Ringvaart en de Slotervaart (waterpeil 2,10 meter beneden NAP) bedraagt 1,50 meter. Sinds juni 2010 wordt de Akersluis op afstand bediend vanaf de Nieuwe Meersluis (sinds 2011 via het hoofdkantoor van Waternet), op aanvraag via telefoon of marifoon. Naast de sluis bevindt zich het Gemaal Akersluis (1952), ook wel Gemaal Sloten of Akergemaal genoemd.

Brug 773 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De met betonpalen gefundeerde brug is gelegen in de straat Akersluis, waaraan ook de Molen van Sloten staat. Ze ligt aan de oostzijde van de keersluis Akersluis en overspant de Slotervaart net ten oosten van de sluis. De brug en sluis vormen bouwkundig één geheel. Ze zijn in 1964 ontworpen door de Dienst der Publieke Werken. Die had een afdeling Bruggen, maar vermoedelijk was deze niet bij het ontwerp betrokken. De bestektekening van het complex is afkomstig van de Afdeling Haven- en Waterwerken. De brug leidde na de oplevering naar het tuinbouwgebied Middelveldsche Akerpolder met daarin ook het openluchtbad Akerbad. Het zwembad verdween in de jaren zeventig; de polder werd begin 21e eeuw hier volgebouwd met woonwijk De Aker. De brug kreeg toen een nieuw wegdek en nieuwe bestrating. Het grootste deel van sluis en brug zijn uitgevoerd in kops geplaatste bakstenen, waarbij de bakstenen de verhouding 2 (lengte) x 1 (breedte) x 1 (hoogte) hebben. Onder de brug is het elektriciteitshuisje voor de sluisbediening weggewerkt, een overeenkomst die de brug heeft met een aantal bruggen van de Amsterdamse bruggenarchitect Piet Kramer, maar die was in die tijd al lang weg bij de Publieke Werken. Een andere overeenkomst met diens werk is terug te vinden in een terras met bankjes aan de noordoostkant van de brug. Ook dat plateau is geïntegreerd in het complex. Het patroon van de bakstenen heeft zich voortgezet in de stoeptegels ten noorden van de brug. De brug had in originele vorm twee voetpaden van elk 3,08 meter breed en een rijweg van zes meter breed. Ten zuidwesten van de brug staat het voormalige sluiswachtershuisje (de sluis wordt sinds 2010 vanuit elders centraal bediend), dat enige tijd verhuurd is geweest als overnachtingsmogelijkheid. De brug heeft aan de oostkant in een groenstrook een faunapassage, zodat kleine zoogdieren hier de Slotervaart kunnen oversteken. In die groenstrook is een paal met camera geplaatst in verband met die centrale bediening van de sluis. Aan weerszijden van de brug bevindt zich een overdraagvoorziening voor kano's.

Het Corfuplantsoen is een plantsoen in Amsterdam Nieuw-West.

De Boom van Hippocrates is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het knalblauwe beeld staat opgesteld in het Corfuplantsoen in woonwijk Middelveldsche Akerpolder (De Aker Oost). Kunstenaar Adriaan Rees liet zich inspireren door de Plataan van Hippocrates, daar waar de Griek Hippocrates van Kos zijn leerlingen zou hebben onderwezen. Het Griekse thema is terug te vinden in de straatnamen ten noorden van het plantsoen; deze verwijzen naar Griekse eilanden of archipel. De bedoeling was dat bewoners van de toen nieuwe wijk gezamenlijk onder de boom met elkaar kennis zouden maken door middel van gesprekken. De boom in Amsterdam Nieuw-West is gemaakt van keramisch materiaal. De Plataan van Hippocrates (of een van zijn afstammelingen) staat in het stadje Kos op het gelijknamige eiland. Het beeld staat in het verlengde van het Kospad, al moet men wel brug 2135 over naar het plantsoen. Op de sokkel staat een tekst van wijsgeer Aristoteles: Observeer alles. Een groot deel van de Kunst is, meen ik, alles observeren.

Het Akerbad of het Zuiderakerbad was een openluchtzwembad in het sinds 1921 tot de gemeente Amsterdam behorende dorp Sloten. Het bad bestond al voor 1930 en heette toen Köhlerbad, genoemd naar de eigenaar, de familie Köhler. Het bad bevond zich aan de overzijde van de Slotervaart aan de Akersluisweg nabij de Akersluis en vlak bij de Sloterbrug over de Ringvaart van de Haarlemmermeer. Dat de Slotenaren en Amsterdammers op deze plek een bad namen heeft een lange geschiedenis. Er bevond zich op deze plek voor de droogmaking van het Haarlemmermeer in 1852 een strandje waar een omnibus uit de stad stopte. De door J.P. Amersfoordt geopende modelboerderij werd vernoemd naar de badgelegenheid: de Badhoeve. Rondom ontstond Badhoevedorp. Het bad bestond uit een ondiep en een diep gedeelte van maximaal 3,50 meter diep waar ook de duikplank zich bevond. Verder was er een ligweide en een speeltuin. Na de voltooiing van de wijk Osdorp lag het bad bij de rand van de stad. In de begintijd was het troebele water afkomstig uit de Ringvaart. Later gebruikte men gezuiverd helder water, maar de bodem bleef vrijwel onzichtbaar en het water had een groenachtige kleur in plaats van blauwachtig zoals bij de meeste andere zwembaden. Opvallend waren de houten kleedhokjes aan weerszijden van het bad. Voor de ingang van het zwembad stond een grote kersenboom. Het zwembad was verliesgevend en met de opening van het overdekte Sloterparkbad in 1973 en enige tijd later het daarbij behorende openluchtbad kwam er voor de bewoners van Amsterdam Nieuw-West een goed alternatief. Op 4 januari 1974 werd besloten het zwembad af te breken. Door Rijkswaterstaat moesten werkzaamheden aan de ringdijk worden uitgevoerd, precies op de plek van het zwembad. De familie Köhler was jaren daarvoor door de gemeente uitgekocht, en het zwembad werd zo lang verpacht aan een particulier. Het zwembad kreeg daarbij de naam Akerbad, naar de nabijgelegen Akermolen en de Middelveldsche Akerpolder. Op de laatste dag dat het bad open was, werd er voor 100 gulden aan munten het zwembad ingegooid. De laatste zwemmers mochten dat geld opduiken. Na de sloop werd op de plek van het zwembad na 2000 de woonwijk de Aker gebouwd. De Akersluisweg heet sindsdien P. Hans Frankfurthersingel.

De Molen van Sloten is een poldermolen in het dorp Sloten bij Amsterdam. Het is een eikenhouten, rietgedekte achtkantige stellingmolen op een stenen voet. De molen is gelegen aan de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder en zorgt samen met het Akergemaal voor de bemaling van de Westelijke Tuinsteden. De oudste molen bij Sloten, de Riekermolen uit 1636, moest in 1956 verdwijnen wegens de vergraving van de Riekerpolder voor de vergroting van het Nieuwe Meer en verhuisde naar de Kalfjeslaan bij de Amstel. Inmiddels heeft Sloten een nieuwe molen. Deze molen is gebouwd in 1991 met gebruikmaking van een uit 1847 daterende molenromp afkomstig uit de Watergraafsmeer, die werd geplaatst op een nieuwe bakstenen onderbouw. Ook de kap en de wieken werden nieuw gemaakt. In september 2021 werd het 30-jarig bestaan gevierd. De Molen van Sloten is een van de weinige in Holland die (bijna) iedere dag voor publiek geopend is. De molen beschikt bovendien over een lift en wordt gebruikt als trouwlocatie voor het stadsdeel Nieuw-West. In de molen is veel te zien over de molentechniek en de geschiedenis van Sloten en Oud Osdorp, maar er is ook een presentatie Rembrandt op zolder, met daarin wassen beelden van Rembrandt en diverse van zijn personages. Sinds september 2021 staat de molen op de lijst van Provinciale monumenten.

Brug 2402 is een vaste brug in het dorp Sloten, dat behoort tot het in 2010 ingestelde Amsterdamse stadsdeel Amsterdam Nieuw-West. Ze ligt over een afwateringssloot langs de Sloterweg.

De Sloterbrug (brug 9P) is een ophaalbrug binnen de gemeente Haarlemmermeer. De brug behoort toe aan de gemeente Haarlemmermeer maar staat in Amsterdam bekend als "brug 9P", de P staat hier voor "niet in beheer bij Amsterdam". Officieel heeft de brug geen naam.

Duiker Poldergemaal Plesmanlaan is een kunstwerk in Amsterdam-West. De duiker is gelegen onder de Plesmanlaan in Slotervaart. Ze verzorgt de verbinding tussen de Slotervaart en het Poldergemaal Plesmanlaan. Dat gemaal verzorgt onder andere de waterstand in Natuurpark Vrije Geer. Over de duiker is een brug gelegd, die vanaf de Plesmanlaan als zodanig niet opvalt. De duiker en brug zijn vanaf de weg alleen herkenbaar aan de "brugleuning" aan de zuidkant. Vanaf het gemaal is over de kleine boezem de bakstenen zuidwand over de duiker te zien. De noordkant van de duiker eindigt in de Slotervaart, die grotendeels bakstenen walkanten heeft, maar juist hier is doorbroken om een overgang te krijgen tussen de vaart en het land (genaamd De Slenk). Het systeem dateert van rond 1977, aldus de Basisregistraties Adressen en Gebouwen (BAG). Het systeem kreeg het brugnummerplaatje 710 (zie foto in de infobox). Brug 710 in Amsterdam is echter een vaste brug in diezelfde Plesmanlaan nabij de Ringspoorbaan. In de omgeving van die brug hebben alle bruggen brugnummers die rond de 710 liggen; die bruggen dateren van de jaren vijftig/zestig. Het brugnummer 710 is gezien bouwtijd en plaats waarschijnlijk abusievelijk op deze duiker terecht gekomen.

Brugknuffel is een plastiek van Herman van der Heide. Het betonnen kunstwerk uit 1962 maakt deel uit van de zuidelijke leuning/balustrade van de Sloterbrug tussen Amsterdam en Badhoevedorp over de ringvaart van de Haarlemmermeer. De brug is gelegen binnen de Gemeente Haarlemmermeer. Opvallend daarbij is dat Herman van der Heide destijds veelvuldig samenwerkte met architect Dirk Sterenberg, die werkzaam was voor de Publieke Werken Amsterdam, zie bijvoorbeeld de Hortusbrug. Het kunstwerk overleefde in tegenstelling tot het brugwachtershuisje van de Sloterbrug in de jaren negentig een brugaanvaring. Het kunstwerk ontleent zijn naam 'BRUGKNUFFEL' aan een inzending van Dick van Rooijen uit Badhoevedorp bij een in 1991 door de Dorpsraad Badhoevedorp en Dorpsraad Sloten georganiseerde prijsvraag waarbij gevraagd werd een naam te verzinnen voor het beeld. Het kunstwerk lijkt volgens de prijsvraagwinnaar op twee personen, één uit Sloten en één uit Badhoevedorp die elkaar op de brug ontmoeten en daar elkaar even knuffelen. Een alternatieve titel is Zwaan.

Sloten is een dorp in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het dorp lag tot 1921 in de zelfstandige gemeente Sloten, die toen door Amsterdam werd geannexeerd. Sloten ligt in het zuidwesten van de stad Amsterdam als onderdeel van het stadsdeel Nieuw-West.

Brug 769 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De brug is een zogenaamde duikerbrug over een duiker. Die duiker verbindt de parallelsloot van de Osdorperweg met de gracht Slotervaart. De brug dateert van ongeveer 1964 toen de Slotervaart in gereedheid werd gebracht om via de Akersluis en brug 773 aan te sluiten op de Ringvaart van de Haarlemmermeer. De brug lag dan ook eerst in de Akersluisweg, in 2000 omgedoopt tot P. Hans Franfurthersingel. De brug valt nauwelijks op in het straatbeeld; ze is zichtbaar aan de leuningen aan beide kanten en aan het feit dat over de duiker een verkeersdrempel is gelegd. Ten noordoosten van de duikerbrug staat de blikvanger Aeckerstyn, een opvallende hoogbouwflat.