place

Duiker poldergemaal Plesmanlaan

Brug in Amsterdam Nieuw-West
Duiker Poldergemaal Plesmanlaan1
Duiker Poldergemaal Plesmanlaan1

Duiker Poldergemaal Plesmanlaan is een kunstwerk in Amsterdam-West. De duiker is gelegen onder de Plesmanlaan in Slotervaart. Ze verzorgt de verbinding tussen de Slotervaart en het Poldergemaal Plesmanlaan. Dat gemaal verzorgt onder andere de waterstand in Natuurpark Vrije Geer. Over de duiker is een brug gelegd, die vanaf de Plesmanlaan als zodanig niet opvalt. De duiker en brug zijn vanaf de weg alleen herkenbaar aan de "brugleuning" aan de zuidkant. Vanaf het gemaal is over de kleine boezem de bakstenen zuidwand over de duiker te zien. De noordkant van de duiker eindigt in de Slotervaart, die grotendeels bakstenen walkanten heeft, maar juist hier is doorbroken om een overgang te krijgen tussen de vaart en het land (genaamd De Slenk). Het systeem dateert van rond 1977, aldus de Basisregistraties Adressen en Gebouwen (BAG). Het systeem kreeg het brugnummerplaatje 710 (zie foto in de infobox). Brug 710 in Amsterdam is echter een vaste brug in diezelfde Plesmanlaan nabij de Ringspoorbaan. In de omgeving van die brug hebben alle bruggen brugnummers die rond de 710 liggen; die bruggen dateren van de jaren vijftig/zestig. Het brugnummer 710 is gezien bouwtijd en plaats waarschijnlijk abusievelijk op deze duiker terecht gekomen.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Duiker poldergemaal Plesmanlaan (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Duiker poldergemaal Plesmanlaan
Plesmanlaan, Amsterdam Nieuw-West

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Duiker poldergemaal PlesmanlaanLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.345961111111 ° E 4.7962444444444 °
placeToon op kaart

Adres

Gemaal Plesmanlaan

Plesmanlaan 175
1066 EK Amsterdam, Nieuw-West
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Duiker Poldergemaal Plesmanlaan1
Duiker Poldergemaal Plesmanlaan1
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Brug 761
Brug 761

Brug 761 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Ze is gelegen in de Baden Powellweg, overspant de Slotervaart en voert naar de Plesmanlaan, gelegen aan zuidkant van de vaart. De Baden Powellweg komt vanaf de noordelijk gelegen Ookmeerweg en loopt voor het grootste deel kaarsrecht. Bij de Pieter Calandlaan maakt zij een bocht. Na die bocht kruist zij loodrecht de Slotervaart. Die kromming was noodzakelijk omdat de Slotervaart westelijk van de brug al op de ontwerptekeningen van de wijk zuidwaarts afbuigt. Als de Baden Powellweg recht was gehouden was een veel grotere overspanning noodzakelijk. De brug dateert van ongeveer 1964, hoewel ze al op eerdere plattegronden stond aangegeven; het definitief uitgraven van de Slotervaart tot aan de Ringvaart van de Haarlemmermeer kwam rond 1964/1965 tot stand. De brug heeft een betonnen overspanning die rust op de landhoofden en twee rijen van vier brugpijlers waarop betonnen jukken liggen. De brug kent een lichte welving. De zuidelijke landhoofden hebben de vorm van een omgekeerde trechter; dit was nodig om het verkeer naar en van de rotondekruising Plesmanlaan te kunnen geleiden. De leuningen kennen daarom hier een lichte kromming. Aan de noordkant maken de afwerkingen van de landhoofden een vrijwel rechte hoek; ook hier volgen de leuningen de randen van de landhoofden en maken dus ook een hoek van negentig graden. Wat de brug onderscheidt van andere bruggen is dat de leuningen groengrijs zijn uitgevoerd, terwijl veruit de meeste bruggen van de hand van de Dienst der Publieke Werken in blauw zijn uitgevoerd. Ten noordwesten van de brug staat de karakteristieke flat Aeckerstijn van Willem Vermeer en Izaak van Herwaarden. Ten noordoosten van de brug ligt het Jan van Zutphenplantsoen. Op het noordoostelijke deel van het landhoofd staat het kunstwerk Blauwe boog.

Brug 773
Brug 773

Brug 773 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De met betonpalen gefundeerde brug is gelegen in de straat Akersluis, waaraan ook de Molen van Sloten staat. Ze ligt aan de oostzijde van de keersluis Akersluis en overspant de Slotervaart net ten oosten van de sluis. De brug en sluis vormen bouwkundig één geheel. Ze zijn in 1964 ontworpen door de Dienst der Publieke Werken. Die had een afdeling Bruggen, maar vermoedelijk was deze niet bij het ontwerp betrokken. De bestektekening van het complex is afkomstig van de Afdeling Haven- en Waterwerken. De brug leidde na de oplevering naar het tuinbouwgebied Middelveldsche Akerpolder met daarin ook het openluchtbad Akerbad. Het zwembad verdween in de jaren zeventig; de polder werd begin 21e eeuw hier volgebouwd met woonwijk De Aker. De brug kreeg toen een nieuw wegdek en nieuwe bestrating. Het grootste deel van sluis en brug zijn uitgevoerd in kops geplaatste bakstenen, waarbij de bakstenen de verhouding 2 (lengte) x 1 (breedte) x 1 (hoogte) hebben. Onder de brug is het elektriciteitshuisje voor de sluisbediening weggewerkt, een overeenkomst die de brug heeft met een aantal bruggen van de Amsterdamse bruggenarchitect Piet Kramer, maar die was in die tijd al lang weg bij de Publieke Werken. Een andere overeenkomst met diens werk is terug te vinden in een terras met bankjes aan de noordoostkant van de brug. Ook dat plateau is geïntegreerd in het complex. Het patroon van de bakstenen heeft zich voortgezet in de stoeptegels ten noorden van de brug. De brug had in originele vorm twee voetpaden van elk 3,08 meter breed en een rijweg van zes meter breed. Ten zuidwesten van de brug staat het voormalige sluiswachtershuisje (de sluis wordt sinds 2010 vanuit elders centraal bediend), dat enige tijd verhuurd is geweest als overnachtingsmogelijkheid. De brug heeft aan de oostkant in een groenstrook een faunapassage, zodat kleine zoogdieren hier de Slotervaart kunnen oversteken. In die groenstrook is een paal met camera geplaatst in verband met die centrale bediening van de sluis. Aan weerszijden van de brug bevindt zich een overdraagvoorziening voor kano's.

Jan van Zutphenplantsoen

Het Jan van Zutphenplantsoen is een plantsoen en groenstrook in de Amsterdamse wijk Osdorp. Het plantsoen is gelegen in het zuidwestelijke gedeelte van de wijk ten westen van de Hoekenesgracht, ten oosten van de Baden Powellweg, tussen de Slotervaart en de eveneens naar Jan van Zutphen vernoemde Jan van Zutphenstraat. Het plantsoen en de straat zijn met een raadsbesluit van 29 april 1964 en 8 juni 1960 vernoemd naar de diamantbewerker en later vakbondsman Jan van Zutphen. Het plantsoen is begin jaren zestig aangelegd in de toen nieuwe wijk Osdorp. De laatste tien jaar is de omgeving van het plantsoen in het kader van de stadsvernieuwing van Osdorp onherkenbaar veranderd. Veel van de oorspronkelijke bebouwing is vervangen door nieuwbouw en een stuk hoger dan voorheen. Slechts twee oude huizenblokken zijn behouden gebleven maar wel gerenoveerd. Nog wel aanwezig is de markante en karakteristieke maisonnetteflat 'Akerstein' uit de jaren zestig tegenover het plantsoen aan de overzijde van de Baden Powellweg. Destijds was dit de uiterste bebouwing van dit deel van Osdorp met er achter de tuinderijen. Het park was van juni 1983 tot september 1991 de eindhalte van bus 19. Er staat het kunstwerk Blauwe boog dat doet denken aan een hemelsblauwe blikopener. Rond 2010 werden delen van het park weggegraven om plaats te maken voor aanvullend wateroppervlak van de Slotervaart. Er bleven tussen de parkeinden vier eilandjes liggen. In 2011 werden de Zitstenen Jan van Zutphenplantsoen geplaatst.

Brug 1853
Brug 1853

Brug 1853 is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. In een eeuwenlang als agrarisch gebied gebruikt terrein werd in de jaren negentig de wijk Nieuw Sloten volgebouwd door de gemeente Amsterdam. Alhoewel de inrichting compleet wijzigde, moesten er voldoende afwateringskanalen overblijven of opnieuw gegraven worden, waaronder een ringsloot. In de noordwestelijke hoek van de wijk werd een verbinding gemaakt naar de Vrije Geer. Die verbinding werd geschikt gemaakt voor alleen voetgangers en fietsers, passend in het stelsel van gescheiden verkeersstromen dat her en der in de wijk is toegepast. De hoofdverkeersroute voor de gehele wijk is de Laan van Vlaanderen. De brug zorgt voor een directe verbinding tussen dorpskern Sloten en het eindpunt van Tram 2 op het Oudenaardeplantsoen. Brug 1853 ligt over een deel van de ringsloot, hier Kerkersloot genoemd. Het zorgt voor verbinding in voet- en fietspad Antwerpenbaan. De brug maakt deel uit van een serie bruggen rondom de wijk, die een gemeenschappelijk ontwerp heeft. De standaardkleuren van bruggen in Amsterdam Nieuw-West zijn hier toegepast, blauw en wit. De bruggen uit de serie hebben een (witte) poort aan de zijde van de woonwijk. Deze poort geeft toegang tot de overspanning, die het uiterlijk heeft van een tuibrug maar met ongelijke ophanging. Omdat de Kerkersloot vrij breed is, moest deze brug voorzien worden van een (niet centraal geplaatste) brugpijler. De overspanning wordt begrensd door blauwe leuningen annex balustraden. In die balustraden zijn zeshoeken uitgespaard. De brug komt uit circa 1994 en is ontworpen door Moshé Zwarts van ZJA (Zwarts & Jansma). Ze omschreven de bruggen als “stalen hijskranen die op poten in het water staan”. Zij gaven aan dat het ontwerp van de brug gebaseerd is op de indeling van de terreinen. De zware betonnen poort staat in het stedelijk gebied, het andere uiteinde is geheel open gelaten erop wijzend dat hier landelijk (plat) gebied ligt.